Collatio
Iob 28
Vulgata Clementina et Septuaginta (editio Sixtina, 1587), versu post versum.
| Vulgata Clementina | Septuaginta (editio Sixtina, 1587) | |
|---|---|---|
| 1 | Habet argentum venarum suarum principia, et auro locus est in quo conflatur. | Ἐστι γὰρ ἀργυρίῳ τόπος ὅθεν γίνεται, τόπος δὲ χρυσίου ὅθεν διηθεῖται. |
| 2 | Ferrum de terra tollitur, et lapis solutus calore in aes vertitur. | Σίδηρος μὲν γὰρ ἐκ γῆς γίνεται, χαλκὸς δὲ ἶσα λίθῳ λατομεῖται. |
| 3 | Tempus posuit tenebris, et universorum finem ipse considerat: lapidem quoque caliginis et umbram mortis. | Τάξιν ἔθετο σκότει, καὶ πᾶν πέρας αὐτὸς ἐξακριβάζεται, λίθος σκοτία, καὶ σκιὰ θανάτου. |
| 4 | Dividit torrens a populo peregrinante eos quos oblitus est pes egentis hominis, et invios. | Διακοπὴ χειμάῤῥου ἀπὸ κονίας, οἱ δὲ ἐπιλανθανόμενοι ὁδὸν δικαίαν ἠσθένησαν, ἐκ βροτῶν ἐσαλεύθησαν. |
| 5 | Terra de qua oriebatur panis, in loco suo igni subversa est. | Γῆ, ἐξ αὐτῆς ἐξελεύσεται ἄρτος, ὑποκάτω αὐτῆς ἐστράφη ὡσεὶ πῦρ. |
| 6 | Locus sapphiri lapides eius, et glebae illius aurum. | Τόπος σαπφείρου οἱ λίθοι αὐτῆς, καὶ χῶμα χρυσίον αὐτῷ. |
| 7 | Semitam ignoravit avis, nec intuitus est eam oculus vulturis. | Τρίβος, οὐκ ἔγνω αὐτὴν πετεινὸν, καὶ οὐ παρέβλεψεν αὐτὴν ὀφθαλμὸς γυπός· |
| 8 | Non calcaverunt eam filii institorum, nec pertransivit per eam leaena. | Καὶ οὐκ ἐπάτησαν αὐτὸν υἱοὶ ἀλαζόνων, οὐ παρῆλθεν ἐπʼ αὐτῆς λέων. |
| 9 | Ad silicem extendit manum suam: subvertit a radicibus montes. | Ἐν ἀκροτόμῳ ἐξέτεινε χεῖρα αὐτοῦ, κατέστρεψε δὲ ἐκ ῥιζῶν ὄρη. |
| 10 | In petris rivos excidit, et omne pretiosum vidit oculus eius. | Δίνας δὲ ποταμῶν διέῤῥηξε, πᾶν δὲ ἔντιμον εἴδέ μου ὁ ὀφθαλμός. |
| 11 | Profunda quoque fluviorum scrutatus est, et abscondita in lucem produxit. | Βάθη δὲ ποταμῶν ἀνεκάλυψεν, ἔδειξε δὲ αὐτοῦ δύναμιν εἰς φῶς. |
| 12 | Sapientia vero ubi invenitur? et quis est locus intelligentiae? | Ἡ δὲ σοφία πόθεν εὑρέθη; ποῖος δὲ τόπος ἐστὶ τῆς ἐπιστήμης; |
| 13 | Nescit homo pretium eius, nec invenitur in terra suaviter viventium. | Οὐκ οἶδε βροτὸς ὁδὸν αὐτῆς, οὐδὲ μὴν εὑρέθη ἐν ἀνθρώποις. |
| 14 | Abyssus dicit: Non est in me, et mare loquitur: Non est mecum. | Ἄβυσσος εἶπεν, οὐκ ἔνεστιν ἐν ἐμοί· καὶ ἡ θάλασσα εἶπεν, οὐκ ἔνεστι μετʼ ἐμοῦ. |
| 15 | Non dabitur aurum obrizum pro ea, nec appendetur argentum in commutatione eius. | Οὐ δώσει συνκλεισμὸν ἀντʼ αὐτῆς, καὶ οὐ σταθήσεται ἀργύριον ἀντάλλαγμα αὐτῆς. |
| 16 | Non conferetur tinctis Indiae coloribus, nec lapidi sardonycho pretiosissimo vel sapphiro. | Καὶ οὐ συνβασταχθήσεται χρυσίῳ Σωφεὶρ, ἐν ὄνυχι τιμίῳ καὶ σαπφείρῳ. |
| 17 | Non adaequabitur ei aurum vel vitrum, nec commutabuntur pro ea vasa auri. | Οὐκ ἰσωθήσεται αὐτῇ χρυσίον καὶ ὕαλος, καὶ τὸ ἄλλαγμα αὐτῆς σκεύη χρυσᾶ. |
| 18 | Excelsa et eminentia non memorabuntur comparatione eius: trahitur autem sapientia de occultis. | Μετέωρα καὶ γαβὶς οὐ μνησθήσεται, καὶ ἕλκυσον σοφίαν ὑπὲρ τὰ ἐσώτατα. |
| 19 | Non adaequabitur ei topazius de Aethiopia, nec tincturae mundissimae componetur. | Οὐκ ἰσωθήσεται αὐτῇ τοπάζιον Αἰθιοπίας, χρυσίῳ καθαρῷ οὐ συμβασταχθήσεται. |
| 20 | Unde ergo sapientia venit? et quis est locus intelligentiae? | Ἡ δὲ σοφία πόθεν εὑρέθη; ποῖος δὲ τόπος ἐστὶ τῆς συνέσεως; |
| 21 | Abscondita est ab oculis omnium viventium: volucres quoque caeli latet. | Λέληθε πάντα ἄνθρωπον, καὶ ἀπὸ πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ ἐκρύβη. |
| 22 | Perditio et mors dixerunt: Auribus nostris audivimus famam eius. | Ἡ ἀπώλεια καὶ ὁ θάνατος εἶπαν, ἀκηκόαμεν δὲ αὐτῆς τὸ κλέος. |
| 23 | Deus intelligit viam eius, et ipse novit locum illius. | Ὁ Θεὸς εὖ συνέστησεν αὐτῆς τὴν ὁδὸν, αὐτὸς δὲ οἶδε τὸν τόπον αὐτῆς. |
| 24 | Ipse enim fines mundi intuetur, et omnia quae sub caelo sunt respicit. | Αὐτὸς γὰρ τὴν ὑπʼ οὐρανὸν πᾶσαν ἐφορᾷ· εἰδὼς τὰ ἐν τῇ γῇ, πάντα |
| 25 | Qui fecit ventis pondus, et aquas appendit in mensura. | ἃ ἐποίησεν, ἀνέμων σταθμὸν, ὕδατος μέτρα ὅτε ἐποίησεν· |
| 26 | Quando ponebat pluviis legem, et viam procellis sonantibus: | οὕτως ἰδὼν ἠρίθμησε, καὶ ὁδὸν ἐν τινάγματι φωνάς. |
| 27 | tunc vidit illam et enarravit, et praeparavit, et investigavit. | Τότε εἶδεν αὐτὴν, καὶ ἐξηγήσατο αὐτὴν, ἑτοιμάσας ἐξιχνίασεν. |
| 28 | Et dixit homini: Ecce timor Domini, ipsa est sapientia; et recedere a malo, intelligentia. | Εἶπε δὲ ἀνθρώπῳ, Ἰδοὺ ἡ θεοσέβειά ἐστι σοφία, τὸ δὲ ἀπέχεσθαι ἀπὸ κακῶν ἐστὶν ἐπιστήμη. |
