Collatio
Iob 11
Vulgata Clementina et Septuaginta (editio Sixtina, 1587), versu post versum.
| Vulgata Clementina | Septuaginta (editio Sixtina, 1587) | |
|---|---|---|
| 1 | Respondens autem Sophar Naamathites, dixit: | Ὑπολαβὼν δὲ Σωφὰρ ὁ Μιναῖος, λέγει, |
| 2 | Numquid qui multa loquitur, non et audiet? aut vir verbosus iustificabitur? | Ὁ τὰ πολλὰ λέγων, καὶ ἀντακούσεται· ἢ καὶ ὁ εὔλαλος οἴεται εἶναι δίκαιος; |
| 3 | Tibi soli tacebunt homines? et cum ceteros irriseris, a nullo confutaberis? | εὐλογημένος γεννητὸς γυναικὸς ὀλιγόβιος. Μὴ πολὺς ἐν ῥήμασι γίνου, οὐ γάρ ἐστιν ὁ ἀντικρινόμενός σοι; |
| 4 | Dixisti enim: Purus est sermo meus, et mundus sum in conspectu tuo. | Μὴ γὰρ λέγε, ὅτι καθαρός εἰμι τοῖς ἔργοις καὶ ἄμεμπτος ἐναντίον αὐτοῦ. |
| 5 | Atque utinam Deus loqueretur tecum, et aperiret labia sua tibi, | Ἀλλὰ πῶς ἂν ὁ Κύριος λαλήσαι πρὸς σὲ, καὶ ἀνοίξει χείλη αὐτοῦ μετὰ σοῦ; |
| 6 | ut ostenderet tibi secreta sapientiae, et quod multiplex esset lex eius: et intelligeres quod multo minora exigaris ab eo quam meretur iniquitas tua! | Εἶτα ἀναγγελεῖ σοι δύναμιν σοφίας· ὅτι διπλοῦς ἔσται τῶν κατὰ σέ· καὶ τότε γνώσῃ, ὅτι ἄξιά σοι ἀπέβη ἀπὸ Κυρίου ὧν ἡμάρτηκας. |
| 7 | Forsitan vestigia Dei comprehendes, et usque ad perfectum Omnipotentem reperies? | Ἢ ἴχνος Κυρίου εὑρήσεις, ἢ εἰς τὰ ἔσχατα ἀφίκου ἃ ἐποίησεν ὁ παντοκράτωρ; |
| 8 | Excelsior caelo est, et quid facies? profundior inferno, et unde cognosces? | Ὑψηλὸς ὁ οὐρανὸς, καὶ τί ποιήσεις; βαθύτερα δὲ τῶν ἐν ᾅδου, τί οἶδας; |
| 9 | Longior terra mensura eius, et latior mari. | ἢ μακρότερα μέτρου γῆς, ἢ εὔρους θαλάσσης; |
| 10 | Si subverterit omnia, vel in unum coarctaverit, quis contradicet ei? | Ἐὰν δὲ καταστρέψῃ τὰ πάντα, τίς ἐρεῖ αὐτῷ, τί ἐποίησας; |
| 11 | Ipse enim novit hominum vanitatem; et videns iniquitatem, nonne considerat? | Αὐτὸς γὰρ οἶδεν ἔργα ἀνόμων, ἰδὼν δὲ ἄτοπα οὐ παρόψεται. |
| 12 | Vir vanus in superbiam erigitur, et tamquam pullum onagri se liberum natum putat. | Ἄνθρωπος δὲ ἄλλως νήχεται λόγοις· βροτὸς δὲ γεννητὸς γυναικὸς, ἶσα ὄνῳ ἐρημίτῃ. |
| 13 | Tu autem firmasti cor tuum, et expandisti ad eum manus tuas. | Εἰ γὰρ σὺ καθαρὰν ἔθου τὴν καρδίαν σου, ὑπτιάζεις δὲ χεῖρας πρὸς αὐτὸν, |
| 14 | Si iniquitatem quae est in manu tua abstuleris a te, et non manserit in tabernaculo tuo iniustitia, | εἰ ἄνομόν τί ἐστιν ἐν χερσί σου, πόῤῥω ποίησον αὐτὸ ἀπὸ σοῦ, ἀδικία δὲ ἐν διαίτῃ σου μὴ αὐλισθήτω· |
| 15 | tunc levare poteris faciem tuam absque macula; et eris stabilis, et non timebis. | Οὕτως γὰρ ἀναλάμψει σου τὸ πρόσωπον, ὥσπερ ὕδωρ καθαρὸν, ἐκδύσῃ δὲ ῥύπον, καὶ οὐ μὴ φοβηθήσῃ· |
| 16 | Miseriae quoque oblivisceris, et quasi aquarum quae praeterierunt recordaberis. | Καὶ τὸν κόπον ἐπιλήσῃ, ὥσπερ κῦμα παρελθὸν, καὶ οὐ πτοηθήσῃ· |
| 17 | Et quasi meridianus fulgor consurget tibi ad vesperam; et cum te consumptum putaveris, orieris ut lucifer. | Ἡ δὲ εὐχή σου ὥσπερ Ἑωσφόρος, ἐκ δὲ μεσημβρίας ἀνατελεῖ σοι ζωή· |
| 18 | Et habebis fiduciam, proposita tibi spe: et defossus securus dormies. | Πεποιθώς τε ἔσῃ, ὅτι ἐστί σοι ἐλπὶς, ἐκ δὲ μερίμνης καὶ φροντίδος ἀναφανεῖταί σοι εἰρήνη· |
| 19 | Requiesces, et non erit qui te exterreat; et deprecabuntur faciem tuam plurimi. | Ἡσυχάσεις γὰρ, καὶ οὐκ ἔσται ὁ πολεμῶν σε· μεταβαλόμενοι δὲ πολλοί σου δεηθήσονται. |
| 20 | Oculi autem impiorum deficient, et effugium peribit ab eis: et spes illorum abominatio animae. | Σωτηρία δὲ αὐτοὺς ἀπολείψει· ἡ γὰρ ἐλπὶς αὐτῶν ἀπώλεια, ὀφθαλμοὶ δὲ ἀσεβῶν τακήσονται. |
