Collatio
Iob 15
Vulgata Clementina et Septuaginta (editio Sixtina, 1587), versu post versum.
| Vulgata Clementina | Septuaginta (editio Sixtina, 1587) | |
|---|---|---|
| 1 | Respondens autem Eliphaz Themanites, dixit: | Ὑπολαβὼν δὲ Ἐλιφὰζ ὁ Θαιμανίτης, λέγει, |
| 2 | Numquid sapiens respondebit quasi in ventum loquens, et implebit ardore stomachum suum? | Πότερον σοφὸς ἀπόκρισιν δώσει συνέσεως πνεῦμα, καὶ ἐνέπλησε πόνον γαστρὸς, |
| 3 | Arguis verbis eum qui non est aequalis tibi, et loqueris quod tibi non expedit. | ἐλέγχων ἐν ῥήμασιν οἷς οὐ δεῖ, καὶ ἐν λόγοις οἷς οὐδὲν ὄφελος; |
| 4 | Quantum in te est, evacuasti timorem, et tulisti preces coram Deo. | Οὐ καὶ σὺ ἀπεποιήσω φόβον, συνετελέσω δὲ ῥήματα τοιαῦτα ἔναντι τοῦ Κυρίου; |
| 5 | Docuit enim iniquitas tua os tuum, et imitaris linguam blasphemantium. | Ἔνοχος εἶ ῥήμασι στόματός σου, οὐδὲ διέκρινας ῥήματα δυναστῶν. |
| 6 | Condemnabit te os tuum, et non ego: et labia tua respondebunt tibi. | Ἐλέγξαι σε τὸ σὸν στόμα καὶ μὴ ἐγὼ, τὰ δὲ χείλη σου καταμαρτυρήσουσι σου. |
| 7 | Numquid primus homo tu natus es, et ante colles formatus? | Τί γάρ; μὴ πρῶτος ἀνθρώπων ἐγεννήθης; ἢ πρὸ θινῶν ἐπάγης; |
| 8 | numquid consilium Dei audisti, et inferior te erit eius sapientia? | Ἢ σύνταγμα Κυρίου ἀκήκοας; ἢ συμβούλῳ σοι ἐχρήσατο ὁ Θεός; εἰς δέ σε ἀφίκετο σοφία; |
| 9 | Quid nosti quod ignoremus? quid intelligis quod nesciamus? | Τί γὰρ οἶδας, ὃ οὐκ οἴδαμεν; ἢ τί συνίεις σὺ, ὃ οὐ καὶ ἡμεῖς; |
| 10 | Et senes et antiqui sunt in nobis, multo vetustiores quam patres tui. | Καί γε πρεσβύτης καί γε παλαιὸς ἐν ἡμῖν, βαρύτερος τοῦ πατρός σου ἡμέραις. |
| 11 | Numquid grande est ut consoletur te Deus? sed verba tua prava hoc prohibent. | Ὀλίγα ὧν ἡμάρτηκας μεμαστίγωσαι, μεγάλως ὑπερβαλλόντως λελάληκας. |
| 12 | Quid te elevat cor tuum, et quasi magna cogitans attonitos habes oculos? | Τί ἐτόλμησεν ἡ καρδία σου; ἢ τί ἐπήνεγκαν οἱ ὀφθαλμοί σου, |
| 13 | Quid tumet contra Deum spiritus tuus, ut proferas de ore tuo huiuscemodi sermones? | ὅτι θυμὸν ἔῤῥηξας ἔναντι Κυρίου, ἐξήγαγες δὲ ἐκ στόματος ῥήματα τοιαῦτα; |
| 14 | Quid est homo ut immaculatus sit, et ut iustus appareat natus de muliere? | Τίς γὰρ ὢν βροτὸς, ὅτι ἔσται ἅμεμπτος; ἢ ὡς ἐσόμενος δίκαιος γεννητὸς γυναικός; |
| 15 | Ecce inter sanctos eius nemo immutabilis, et caeli non sunt mundi in conspectu eius. | Εἰ κατὰ ἁγίων οὐ πιστεύει, οὐρανὸς δὲ οὐ καθαρὸς ἐναντίον αὐτοῦ. |
| 16 | Quanto magis abominabilis et inutilis homo, qui bibit quasi aquam iniquitatem? | Ἔα δὲ ἐβδελυγμένος καὶ ἀκάθαρτος ἀνὴρ, πίνων ἀδικίας ἶσα ποτῷ. |
| 17 | Ostendam tibi: audi me: quod vidi, narrabo tibi. | Ἀναγγελῶ δέ σοι, ἄκουέ μου, ἃ δὴ ἑώρακα, ἀναγγελῶ σοι, |
| 18 | Sapientes confitentur, et non abscondunt patres suos: | ἃ σοφοὶ ἐροῦσι, καὶ οὐκ ἔκρυψαν πατέρες αὐτῶν. |
| 19 | quibus solis data est terra, et non transivit alienus per eos. | Αὐτοῖς μόνοις ἐδόθη ἡ γῆ, καὶ οὐκ ἐπῆλθεν ἀλλογενὴς ἐπʼ αὐτούς. |
| 20 | Cunctis diebus suis impius superbit, et numerus annorum incertus est tyrannidis eius. | Πᾶς ὁ βίος ἀσεβοῦς ἐν φροντίδι, ἔτη δὲ ἀριθμητὰ δεδομένα δυνάστῃ. |
| 21 | Sonitus terroris semper in auribus illius: et cum pax sit, ille semper insidias suspicatur. | Ὁ δὲ φόβος αὐτοῦ ἐν ὠσὶν αὐτοῦ· ὅταν δοκῇ ἤδη εἰρηνεύειν, ἥξει αὐτοῦ ἡ καταστροφή. |
| 22 | Non credit quod reverti possit de tenebris ad lucem, circumspectans undique gladium. | Μὴ πιστευέτω ἀποστραφῆναι ἀπὸ σκότους, ἐντέταλται γὰρ ἤδη εἰς χεῖρας σιδήρου, |
| 23 | Cum se moverit ad quaerendum panem, novit quod paratus sit in manu eius tenebrarum dies. | κατατέτακται δὲ εἰς σῖτα γυψίν· οἶδε δὲ ἐν ἑαυτῷ ὅτι μένει εἰς πτῶμα· ἡμέρα δὲ σκοτεινὴ αὐτὸν στροβήσει, |
| 24 | Terrebit eum tribulatio, et angustia vallabit eum, sicut regem qui praeparatur ad praelium. | ἀνάγκη δὲ καὶ θλίψις αὐτὸν καθέξει, ὥσπερ στρατηγὸς πρωτοστάτης πίπτων· |
| 25 | Tetendit enim adversus Deum manum suam, et contra Omnipotentem roboratus est. | Ὅτι ᾖρκε χεῖρας ἐναντίον τοῦ Κυρίου, ἔναντι δὲ Κυρίου παντοκράτορος ἐτραχηλίασεν. |
| 26 | Cucurrit adversus eum erecto collo, et pingui cervice armatus est. | Ἔδραμε δὲ ἐναντίον αὐτοῦ ὕβρει, ἐν πάχει νώτου ἀσπίδος αὐτοῦ. |
| 27 | Operuit faciem eius crassitudo, et de lateribus eius arvina dependet. | Ὅτι ἐκάλυψε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐν στέατι αὐτοῦ, καὶ ἐποίησε περιστόμιον ἐπὶ τῶν μηρίων. |
| 28 | Habitavit in civitatibus desolatis, et in domibus desertis, quae in tumulos sunt redactae. | Αὐλισθείη δὲ πόλεις ἐρήμους, εἰσέλθοι δὲ εἰς οἴκους ἀοικήτους· ἃ δὲ ἐκεῖνοι ἡτοίμασαν, ἄλλοι ἀποίσονται. |
| 29 | Non ditabitur, nec perseverabit substantia eius, nec mittet in terra radicem suam. | Οὔτε μὴ πλουτισθῇ, οὔτε μὴ μείνῃ αὐτοῦ τὰ ὑπάρχοντα· οὐ μὴ βάλῃ ἐπὶ τὴν γῆν σκιὰν, |
| 30 | Non recedet de tenebris: ramos eius arefaciet flamma, et auferetur spiritu oris sui. | οὐδὲ μὴ ἐκφύγῃ τὸ σκότος· τὸν βλαστὸν αὐτοῦ μαράναι ἄνεμος, ἐκπέσοι δὲ αὐτοῦ τὸ ἄνθος. |
| 31 | Non credet, frustra errore deceptus, quod aliquo pretio redimendus sit. | Μὴ πιστευέτω ὅτι ὑπομενεῖ, κενὰ γὰρ ἀποβήσεται αὐτῷ. |
| 32 | Antequam dies eius impleantur peribit, et manus eius arescent. | Ἡ τομὴ αὐτοῦ πρὸ ὥρας φθαρήσεται, καὶ ὁ ῥάδαμνος αὐτοῦ οὐ μὴ πυκάσῃ. |
| 33 | Laedetur quasi vinea in primo flore botrus eius, et quasi oliva proiiciens florem suum. | Τρυγηθείη δὲ ὡς ὄμφαξ πρὸ ὥρας, ἐκπέσοι δὲ ὡς ἄνθος ἐλαίας. |
| 34 | Congregatio enim hypocritae sterilis, et ignis devorabit tabernacula eorum qui munera libenter accipiunt. | Μαρτύριον γὰρ ἀσεβοῦς θάνατος· πῦρ δὲ καύσει οἴκους δωροδεκτῶν· |
| 35 | Concepit dolorem, et peperit iniquitatem, et uterus eius praeparat dolos. | Ἐν γαστρὶ δὲ λήψεται ὀδύνας, ἀποβήσεται δὲ αὐτῷ κενὰ, ἡ δὲ κοιλία αὐτοῦ ὑποίσει δόλον. |
