Collatio
Iob 13
Vulgata Clementina et Septuaginta (editio Sixtina, 1587), versu post versum.
| Vulgata Clementina | Septuaginta (editio Sixtina, 1587) | |
|---|---|---|
| 1 | Ecce omnia haec vidit oculus meus, et audivit auris mea, et intellexi singula. | Ἰδοὺ ταῦτα ἑώρακέ μου ὁ ὀφθαλμὸς, καὶ ἀκήκοέ μου τὸ οὖς. |
| 2 | Secundum scientiam vestram et ego novi: nec inferior vestri sum. | Καὶ οἶδα ὅσα καὶ ὑμεῖς ἐπίστασθε, καὶ οὐκ ἀσυνετώτερός εἰμι ὑμῶν. |
| 3 | Sed tamen ad Omnipotentem loquar, et disputare cum Deo cupio: | Οὐ μὴν δὲ ἀλλʼ ἐγὼ πρὸς Κύριον λαλήσω, ἐλέγξω δὲ ἐναντίον αὐτοῦ ἐὰν βούληται. |
| 4 | prius vos ostendens fabricatores mendacii, et cultores perversorum dogmatum. | Ὑμεῖς δὲ ἐστὲ ἰατροὶ ἄδικοι, καὶ ἰαταὶ κακῶν πάντες. |
| 5 | Atque utinam taceretis, ut putaremini esse sapientes. | Εἴη δὲ ὑμῖν κωφεῦσαι, καὶ ἀποβήσεται ὑμῖν σοφία. |
| 6 | Audite ergo correptionem meam, et iudicium labiorum meorum attendite. | Ἀκούσατε δὲ ἔλεγχον τοῦ στόματός μου, κρίσιν δὲ χειλέων μου προσέχετε. |
| 7 | Numquid Deus indiget vestro mendacio, ut pro illo loquamini dolos? | Πότερον οὐκ ἔναντι Κυρίου λαλεῖτε, ἔναντι δὲ αὐτοῦ φθέγγεσθε δόλον; |
| 8 | numquid faciem eius accipitis, et pro Deo iudicare nitimini? | Ἢ ὑποστελεῖσθε; ὑμεῖς δὲ αὐτοὶ κριταὶ γίνεσθε. |
| 9 | aut placebit ei quem celare nihil potest? aut decipietur, ut homo, vestris fraudulentiis? | Καλὸν γὰρ ἐὰν ἐξιχνιάσῃ ὑμᾶς, εἰ γὰρ τὰ πάντα ποιοῦντες προστεθήσεσθε αὐτῷ, |
| 10 | Ipse vos arguet, quoniam in abscondito faciem eius accipitis. | οὐθὲν ἧττον ἐλέγξει ὑμᾶς· εἰ δὲ καὶ κρυφῇ πρόσωπα θαυμάσεσθε, |
| 11 | Statim ut se commoverit, turbabit vos, et terror eius irruet super vos. | πότερον οὐχ ἡ δῖνα αὐτοῦ στροβήσει ὑμᾶς; ὁ φόβος δὲ παρʼ αὐτοῦ ἐπιπεσεῖται ὑμῖν, |
| 12 | Memoria vestra comparabitur cineri, et redigentur in lutum cervices vestrae. | ἀποβήσεται δὲ ὑμῶν τὸ γαυρίαμα ἶσα σποδῷ, τὸ δὲ σῶμα πήλινον. |
| 13 | Tacete paulisper, ut loquar quodcumque mihi mens suggesserit. | Κωφεύσατε ἵνα λαλήσω, καὶ ἀναπαύσωμαι θυμοῦ, |
| 14 | Quare lacero carnes meas dentibus meis, et animam meam porto in manibus meis? | ἀναλαβὼν τὰς σάρκας μου τοῖς ὀδοῦσι, ψυχὴν δέ μου θήσω ἐν χειρί. |
| 15 | Etiam si occiderit me, in ipso sperabo: verumtamen vias meas in conspectu eius arguam. | Ἐάν με χειρώσηται ὁ δυνάστης, ἐπεὶ καὶ ἦρκται, ἦ μὴν λαλήσω καὶ ἐλέγξω ἐναντίον αὐτοῦ· |
| 16 | Et ipse erit salvator meus: non enim veniet in conspectu eius omnis hypocrita. | Καὶ τοῦτό μοι ἀποβήσεται εἰς σωτηρίαν, οὐ γὰρ ἐναντίον αὐτοῦ δόλος εἰσελεύσεται. |
| 17 | Audite sermonem meum, et aenigmata percipite auribus vestris. | Ἀκούσατε ἀκούσατε τὰ ῥήματά μου, ἀναγγελῶ γὰρ ὑμῶν ἀκουόντων. |
| 18 | Si fuero iudicatus, scio quod iustus inveniar. | Ἰδοὺ ἐγὼ ἐγγύς εἰμι τοῦ κρίματός μου, οἶδα ἐγὼ ὅτι δίκαιος ἀναφανοῦμαι. |
| 19 | Quis est qui iudicetur mecum? veniat: quare tacens consumor? | Τίς γάρ ἐστιν ὁ κριθησόμενός μοι, ὅτι νῦν κωφεύσω καὶ ἐκλείψω; |
| 20 | Duo tantum ne facias mihi, et tunc a facie tua non abscondar: | Δυεῖν δέ μοι χρήσῃ, τότε ἀπὸ τοῦ προσώπου σου οὐ κρυβήσομαι. |
| 21 | manum tuam longe fac a me, et formido tua non me terreat. | Τὴν χεῖρα ἀπʼ ἐμοῦ ἀπέχου, καὶ ὁ φόβος σου μή με καταπλησσέτω. |
| 22 | Voca me, et ego respondebo tibi: aut certe loquar, et tu responde mihi. | Εἶτα καλέσεις, ἐγὼ δέ σοι ὑπακούσομαι, ἢ λαλήσεις, ἐγὼ δέ σοι δώσω ἀνταπόκρισιν· |
| 23 | Quantas habeo iniquitates et peccata? scelera mea et delicta ostende mihi. | Πόσαι εἰσὶν αἱ ἁμαρτίαι μου καὶ ἀνομίαι μου; δίδαξόν με τίνες εἰσί. |
| 24 | Cur faciem tuam abscondis, et arbitraris me inimicum tuum? | Διατί ἀπʼ ἐμοῦ κρύπτῃ, ἥγησαι δέ με ὑπεναντίον σοι; |
| 25 | Contra folium, quod vento rapitur, ostendis potentiam tuam, et stipulam siccam persequeris: | Ἢ ὡς φῦλλον κινούμενον ὑπὸ ἀνέμου εὐλαβηθήσῃ, ἢ ὡς χόρτῳ φερομένῳ ὑπὸ πνεύματος ἀντίκεισαί μοι; |
| 26 | scribis enim contra me amaritudines, et consumere me vis peccatis adolescentiae meae. | Ὅτι κατέγραψας κατʼ ἐμοῦ κακὰ, περιέθηκας δέ μοι νεότητος ἁμαρτίας. |
| 27 | Posuisti in nervo pedem meum, et observasti omnes semitas meas, et vestigia pedum meorum considerasti: | Ἔθου δέ μου τὸν πόδα ἐν κωλύματι, ἐφύλαξας δέ μου πάντα τὰ ἔργα, εἰς δὲ ῥίζας τῶν ποδῶν μου ἀφίκου. |
| 28 | qui quasi putredo consumendus sum, et quasi vestimentum quod comeditur a tinea. | Ὃ παλαιοῦται ἶσα ἀσκῷ, ἢ ὥσπερ ἱμάτιον σητόβρωτον. |
