Collatio
Iob 38
Vulgata Clementina et Septuaginta (editio Sixtina, 1587), versu post versum.
| Vulgata Clementina | Septuaginta (editio Sixtina, 1587) | |
|---|---|---|
| 1 | Respondens autem Dominus Iob de turbine, dixit: | Μετὰ δὲ τὸ παύσασθαι Ἐλιοὺν τῆς λέξεως, εἶπεν ὁ Κύριος τῷ Ἰὼβ διὰ λαίλαπος καὶ νεφῶν, |
| 2 | Quis est iste involvens sententias sermonibus imperitis? | Τίς οὗτος ὁ κρύπτων με βουλὴν, συνέχεν δὲ ῥήματα ἐν καρδίᾳ, ἐμὲ δὲ οἴεται κρύπτειν; |
| 3 | Accinge sicut vir lumbos tuos: interrogabo te, et responde mihi. | Ζώσαι ὥσπερ ἀνὴρ τὴν ὀσφύν σου· ἐρωτήσω δέ σε, σὺ δέ μοι ἀποκρίθητι. |
| 4 | Ubi eras quando ponebam fundamenta terrae? indica mihi, si habes intelligentiam. | Ποῦ ἦς ἐν τῷ θεμελιοῦν με τὴν γῆν; ἀπάγγειλον δέ μοι εἰ ἐπίστῃ σύνεσιν. |
| 5 | Quis posuit mensuras eius, si nosti? vel quis tetendit super eam lineam? | Τίς ἔθετο τὰ μέτρα αὐτῆς, εἰ οἶδας; ἢ τίς ὁ ἐπαγαγὼν σπαρτίον ἐπʼ αὐτῆς; |
| 6 | Super quo bases illius solidatae sunt? aut quis demisit lapidem angularem eius, | Ἐπὶ τίνος οἱ κρίκοι αὐτῆς πεπήγασι; τίς δέ ἐστιν ὁ βαλὼν λίθον γωνιαῖον ἐπʼ αὐτῆς; |
| 7 | cum me laudarent simul astra matutina, et iubilarent omnes filii Dei? | Ὅτε ἐγενήθησαν ἄστρα, ᾔνεσάν με φωνῇ μεγάλῃ πάντες ἄγγελοί μου. |
| 8 | Quis conclusit ostiis mare, quando erumpebat quasi de vulva procedens; | Ἔφραξα δὲ θάλασσαν πύλαις, ὅτε ἐμαίμασσεν ἐκ κοιλίας μητρὸς αὐγῆς ἐκπορευομένη· |
| 9 | cum ponerem nubem vestimentum eius, et caligine illud quasi pannis infantiae obvolverem? | Ἐθέμην δὲ αὐτῇ νέφος ἀμφίασιν, ὁμίχλῃ δὲ αὐτὴν ἐσπαργάνωσα. |
| 10 | Circumdedi illud terminis meis, et posui vectem et ostia, | Ἐθέμην δὲ αὐτῇ ὅρια, περιθεὶς κλεῖθρα καὶ πύλας. |
| 11 | et dixi: Usque huc venies, et non procedes amplius, et hic confringes tumentes fluctus tuos. | Εἶπα δὲ αὐτῇ, μέχρι τούτου ἐλεύσῃ, καὶ οὐχ ὑπερβήσῃ, ἀλλʼ ἐν σεαυτῇ συντριβήσεταί σου τὰ κύματα. |
| 12 | Numquid post ortum tuum praecepisti diluculo, et ostendisti aurorae locum suum? | Ἢ ἐπὶ σοῦ συντέταχα φέγγος πρωϊνόν; Ἑωσφόρος δὲ ἶδε τὴν ἑαυτοῦ τάξιν, |
| 13 | Et tenuisti concutiens extrema terrae, et excussisti impios ex ea? | ἐπιλαβέσθαι πτερύγων γῆς, ἐκτινάξαι ἀσεβεῖς ἐξ αὐτῆς; |
| 14 | Restituetur ut lutum signaculum, et stabit sicut vestimentum: | Ἢ σὺ λαβὼν γῆν πηλὸν, ἔπλασας ζῶον, καὶ λαλητὸν αὐτὸν ἔθου ἐπὶ γῆς; |
| 15 | auferetur ab impiis lux sua, et brachium excelsum confringetur. | Ἀφεῖλες δὲ ἀπὸ ἀσεβῶν τὸ φῶς, βραχίονα δὲ ὑπερηφάνων συνέτριψας; |
| 16 | Numquid ingressus es profunda maris, et in novissimis abyssi deambulasti? | Ἦλθες δὲ ἐπὶ πηγὴν θαλάσσης, ἐν δὲ ἴχνεσιν ἀβύσσου περιεπάτησας; |
| 17 | Numquid apertae sunt tibi portae mortis, et ostia tenebrosa vidisti? | Ἀνοίγονται δέ σοι φόβῳ πύλαι θανάτου, πυλωροὶ δὲ ᾅδου ἰδόντες σε ἔπτηξαν; |
| 18 | Numquid considerasti latitudinem terrae? indica mihi, si nosti, omnia: | Νενουθέτησαι δὲ τὸ εὖρος τῆς ὑπʼ οὐρανόν; ἀνάγγειλον δή μοι, πόση τίς ἐστι; |
| 19 | in qua via lux habitet, et tenebrarum quis locus sit: | Ποίᾳ δὲ γῇ αὐλίζεται τὸ φῶς; σκότους δὲ ποῖος ὁ τόπος; |
| 20 | ut ducas unumquodque ad terminos suos, et intelligas semitas domus eius. | Εἰ ἀγάγοις με εἰς ὅρια αὐτῶν, εἰ δὲ καὶ ἐπίστασαι τρίβους αὐτῶν· |
| 21 | Sciebas tunc quod nasciturus esses, et numerum dierum tuorum noveras? | Οἶδα ἄρα ὅτι τότε γεγέννησαι, ἀριθμὸς δὲ ἐτῶν σου πολύς; |
| 22 | Numquid ingressus es thesauros nivis, aut thesauros grandinis aspexisti, | Ἦλθες δὲ ἐπὶ θησαυροὺς χιόνος, θησαυροὺς δὲ χαλάζης ἑώρακας; |
| 23 | quae praeparavi in tempus hostis, in diem pugnae et belli? | Ἀπόκειται δέ σοι εἰς ὥραν ἐχθρῶν, εἰς ἡμέραν πολέμων καὶ μάχης; |
| 24 | Per quam viam spargitur lux, dividitur aestus super terram? | Πόθεν δὲ ἐκπορεύεται πάχνη, ἢ διασκεδάννυται Νότος εἰς τὴν ὑπʼ οὐρανόν; |
| 25 | Quis dedit vehementissimo imbri cursum, et viam sonantis tonitrui, | Τίς δὲ ἡτοίμασεν ὑετῷ λάβρῳ ῥύσιν, ὁδὸν δὲ κυδοιμῶν, |
| 26 | ut plueret super terram absque homine in deserto, ubi nullus mortalium commoratur; | τοῦ ὑετίσαι ἐπὶ γῆν οὗ οὐκ ἀνήρ, ἔρημον οὗ οὐχ ὑπάρχει ἄνθρωπος ἐν αὐτῇ, |
| 27 | ut impleret inviam et desolatam, et produceret herbas virentes? | τοῦ χορτάσαι ἄβατον καὶ ἀοίκητον, καὶ τοῦ ἐκβλαστῆσαι ἔξοδον χλόης; |
| 28 | Quis est pluviae pater? vel quis genuit stillas roris? | Τίς ἐστιν ὑετοῦ πατήρ; τίς δέ ἐστιν ὁ τετοκὼς βώλους δρόσου; |
| 29 | De cuius utero egressa est glacies? et gelu de caelo quis genuit? | Ἐκ γαστρὸς δὲ τίνος ἐκπορεύεται ὁ κρύσταλλος; πάχνην δὲ ἐν οὐρανῷ τίς τέτοκεν, |
| 30 | In similitudinem lapidis aquae durantur, et superficies abyssi constringitur. | ἣ καταβαίνει ὥσπερ ὕδωρ ῥέον; πρόσωπον ἀσεβοῦς τίς ἔπτηξε; |
| 31 | Numquid coniungere valebis micantes stellas Pleiadas, aut gyrum Arcturi poteris dissipare? | Συνῆκας δὲ δεσμὸν Πλειάδος, καὶ φραγμὸν Ὠρίωνος ἤνοιξας; |
| 32 | Numquid producis luciferum in tempore suo, et vesperum super filios terrae consurgere facis? | Ἢ διανοίξεις μαζουρὼθ ἐν καιρῷ αὐτοῦ, καὶ ἕσπερον ἐπὶ κόμης αὐτοῦ ἄξεις αὐτά; |
| 33 | Numquid nosti ordinem caeli, et pones rationem eius in terra? | Ἐπίστασαι δὲ τροπὰς οὐρανοῦ, ἢ τὰ ὑπʼ οὐρανὸν ὁμοθυμαδὸν γινόμενα; |
| 34 | Numquid elevabis in nebula vocem tuam, et impetus aquarum operiet te? | καλέσεις δὲ νέφος φωνῇ, καὶ τρόμῳ ὕδατος λάβρου ὑπακούσεταί σου; |
| 35 | Numquid mittes fulgura, et ibunt, et revertentia dicent tibi: Adsumus? | Ἀποστελεῖς δὲ κεραυνοὺς καὶ πορεύσονται; ἐροῦσι δέ σοι, τί ἐστι; |
| 36 | Quis posuit in visceribus hominis sapientiam? vel quis dedit gallo intelligentiam? | Τίς δὲ ἔδωκε γυναιξὶν ὑφάσματος σοφίαν, ἢ ποικιλτικὴν ἐπιστήμην; |
| 37 | Quis enarrabit caelorum rationem? et concentum caeli quis dormire faciet? | Τίς δὲ ὁ ἀριθμῶν νέφη σοφίᾳ, οὐρανὸν δὲ εἰς γῆν ἔκλινε; |
| 38 | Quando fundebatur pulvis in terra, et glebae compingebantur? | Κέχυται δὲ ὥσπερ γῆ κονία, κεκόλληκα δὲ αὐτὸν ὥσπερ λίθῳ κύβον. |
| 39 | Numquid capies leaenae praedam, et animam catulorum eius implebis, | Θηρεύσεις δὲ λέουσι βορὰν, ψυχὰς δὲ δρακόντων ἐμπλήσεις; |
| 40 | quando cubant in antris, et in specubus insidiantur? | Δεδοίκασι γὰρ ἐν κοίταις αὐτῶν, κάθηνται δὲ ἐν ὕλαις ἐνεδρεύοντες. |
| 41 | Quis praeparat corvo escam suam, quando pulli eius clamant ad Deum, vagantes, eo quod non habeant cibos? | Τίς δὲ ἡτοίμασε κόρακι βοράν; νεοσσοὶ γὰρ αὐτοῦ πρὸς Κύριον κεκράγασι πλανώμενοι, τὰ σῖτα ζητοῦντες. |
