Collatio
Iob 29
Vulgata Clementina et Septuaginta (editio Sixtina, 1587), versu post versum.
| Vulgata Clementina | Septuaginta (editio Sixtina, 1587) | |
|---|---|---|
| 1 | Addidit quoque Iob, assumens parabolam suam, et dixit: | Ἔτι δὲ προσθεὶς Ἰὼβ εἶπε τῷ προοιμίῳ, |
| 2 | Quis mihi tribuat ut sim iuxta menses pristinos, secundum dies quibus Deus custodiebat me? | Τίς ἄν με θείη κατὰ μῆνα ἔμπροσθεν ἡμερῶν, ὧν με ὁ Θεὸς ἐφύλαξεν; |
| 3 | Quando splendebat lucerna eius super caput meum, et ad lumen eius ambulabam in tenebris: | Ὡς ὅτε ηὔγει ὁ λύχνος αὐτοῦ ὑπὲρ κεφαλῆς μου, ὅτε τῷ φωτὶ αὐτοῦ ἐπορευόμην ἐν σκότει· |
| 4 | sicut fui in diebus adolescentiae meae, quando secreto Deus erat in tabernaculo meo: | Ὅτε ἤμην ἐπιβρίθων ὁδοὺς, ὅτε ὁ Θεὸς ἐπισκοπὴν ἐποιεῖτο τοῦ οἴκου μου· |
| 5 | quando erat Omnipotens mecum, et in circuitu meo pueri mei: | Ὅτε ἤμην ὑλώδης λίαν, κύκλῳ δέ μου οἱ παῖδες· |
| 6 | quando lavabam pedes meos butyro, et petra fundebat mihi rivos olei: | Ὅτε ἐχέοντο αἱ ὁδοί μου βουτύρῳ, τὰ δὲ ὄρη μου ἐχέοντο γάλακτι· |
| 7 | quando procedebam ad portam civitatis, et in platea parabant cathedram mihi. | Ὅτε ἐξεπορευόμην ὄρθριος ἐν πόλει, ἐν δὲ πλατείαις ἐτίθετό μου ὁ δίφρος. |
| 8 | Videbant me iuvenes, et abscondebantur: et senes assurgentes stabant. | Ἰδόντες με νεανίσκοι ἐκρύβησαν, πρεσβῦται δὲ πάντες ἔστησαν. |
| 9 | Principes cessabant loqui, et digitum superponebant ori suo. | Ἁδροὶ δὲ ἐπαύσαντο λαλοῦντες, δάκτυλον ἐπιθέντες ἐπὶ στόματι. |
| 10 | Vocem suam cohibebant duces, et lingua eorum gutturi suo adhaerebat. | Οἱ δὲ ἀκούσαντες ἐμακάρισάν με, καὶ γλῶσσα αὐτῶν τῷ λάρυγγι αὐτῶν ἐκολλήθη. |
| 11 | Auris audiens beatificabat me, et oculus videns testimonium reddebat mihi: | Ὅτι οὖς ἤκουσε καὶ ἐμακάρισέ με, ὀφθαλμὸς δὲ ἰδών με ἐξέκλινε. |
| 12 | eo quod liberassem pauperem vociferantem, et pupillum cui non esset adiutor. | Διέσωσα γὰρ πτωχὸν ἐκ χειρὸς δυνάστου, καὶ ὀρφανῷ ᾧ οὐκ ἦν βοηθὸς, ἐβοήθησα. |
| 13 | Benedictio perituri super me veniebat, et cor viduae consolatus sum. | Εὐλογία ἀπολλυμένου ἐπʼ ἐμὲ ἔλθοι, στόμα δὲ χήρας με εὐλόγησε· |
| 14 | Iustitia indutus sum, et vestivi me, sicut vestimento et diademate, iudicio meo. | Δικαιοσύνην δὲ ἐνδεδύκειν, ἠμφιασάμην δὲ κρίμα ἶσα διπλοΐδι. |
| 15 | Oculus fui caeco, et pes claudo. | Ὀφθαλμὸς ἤμην τυφλῶν, ποὺς δὲ χωλῶν. |
| 16 | Pater eram pauperum, et causam quam nesciebam diligentissime investigabam. | Ἐγὼ ἤμην πατὴρ ἀδυνάτων, δίκην δὲ ἣν οὐκ ᾔδειν ἐξιχνίασα. |
| 17 | Conterebam molas iniqui, et de dentibus illius auferebam praedam. | Συνέτριψα δὲ μύλας ἀδίκων, ἐκ μέσου τῶν ὀδόντων αὐτῶν ἅρπαγμα ἐξήρπασα. |
| 18 | Dicebamque: In nidulo meo moriar, et sicut palma multiplicabo dies. | Εἶπα δὲ, ἡ ἡλικία μου γηράσει ὥσπερ στέλεχος φοίνικος, πολὺν χρόνον βιώσω. |
| 19 | Radix mea aperta est secus aquas, et ros morabitur in messione mea. | Ἡ ῥίζα διήνοικται ἐπὶ ὕδατος, καὶ δρόσος αὐλισθήσεται ἐν τῷ θερισμῷ μου. |
| 20 | Gloria mea semper innovabitur, et arcus meus in manu mea instaurabitur. | Ἡ δόξα μου κενὴ μετʼ ἐμοῦ, καὶ τὸ τόξον μου ἐν χειρὶ αὐτοῦ πορεύεται. |
| 21 | Qui me audiebant, expectabant sententiam, et intenti tacebant ad consilium meum. | Ἐμοῦ ἀκούσαντες προσέσχον, ἐσιώπησαν δὲ ἐπὶ τῇ ἐμῇ βουλῇ. |
| 22 | Verbis meis addere nihil audebant, et super illos stillabat eloquium meum. | Ἐπὶ τῷ ἐμῷ ῥήματι οὐ προσέθεντο, περιχαρεῖς δὲ ἐγίνοντο ὁπόταν αὐτοῖς ἐλάλουν. |
| 23 | Expectabant me sicut pluviam, et os suum aperiebant quasi ad imbrem serotinum. | Ὥσπερ γῆ διψῶσα προσδεχομένη τὸν ὑετὸν, οὕτως οὗτοι τὴν ἐμὴν λαλιάν. |
| 24 | Siquando ridebam ad eos, non credebant: et lux vultus mei non cadebat in terram. | Ἐὰν γελάσω πρὸς αὐτοὺς, οὐ μὴ πιστεύσωσι, καὶ φῶς τοῦ προσώπου μου οὐκ ἀπέπιπτεν. |
| 25 | Si voluissem ire ad eos, sedebam primus: cumque sederem quasi rex, circumstante exercitu, eram tamen moerentium consolator. | Ἐξελεξάμην ὁδὸν αὐτῶν, καὶ ἐκάθισα ἄρχων, καὶ κατεσκήνουν ὡσεὶ βασιλεὺς ἐν μονοζώνοις, ὃν τρόπον παθεινοὺς παρακαλῶν. |
