Iob 35

¹Igitur Eliu haec rursum locutus est:

²Numquid aequa tibi videtur tua cogitatio, ut diceres: Iustior sum Deo?

³Dixisti enim: Non tibi placet quod rectum est: vel quid tibi proderit, si ego peccavero?

⁴Itaque ego respondebo sermonibus tuis, et amicis tuis tecum.

⁵Suspice caelum, et intuere: et contemplare aethera quod altior te sit.

⁶Si peccaveris, quid ei nocebis? et si multiplicatae fuerint iniquitates tuae, quid facies contra eum?

⁷Porro si iuste egeris, quid donabis ei? aut quid de manu tua accipiet?

⁸Homini qui similis tui est, nocebit impietas tua: et filium hominis adiuvabit iustitia tua.

⁹Propter multitudinem calumniatorum clamabunt, et eiulabunt propter vim brachii tyrannorum.

¹⁰Et non dixit: Ubi est Deus qui fecit me, qui dedit carmina in nocte;

¹¹qui docet nos super iumenta terrae, et super volucres caeli erudit nos?

¹²Ibi clamabunt, et non exaudiet, propter superbiam malorum.

¹³Non ergo frustra audiet Deus, et Omnipotens causas singulorum intuebitur.

¹⁴Etiam cum dixeris: Non considerat: iudicare coram illo, et expecta eum.

¹⁵Nunc enim non infert furorem suum, nec ulciscitur scelus valde.

¹⁶Ergo Iob frustra aperit os suum, et absque scientia verba multiplicat.