Iob 31

¹Pepigi foedus cum oculis meis, ut ne cogitarem quidem de virgine.

²Quam enim partem haberet in me Deus desuper, et haereditatem Omnipotens de excelsis?

³Numquid non perditio est iniquo, et alienatio operantibus iniustitiam?

⁴Nonne ipse considerat vias meas, et cunctos gressus meos dinumerat?

⁵Si ambulavi in vanitate, et festinavit in dolo pes meus,

⁶appendat me in statera iusta, et sciat Deus simplicitatem meam.

⁷Si declinavit gressus meus de via, et si secutum est oculos meos cor meum, et si manibus meis adhaesit macula,

⁸seram, et alius comedat, et progenies mea eradicetur.

⁹Si deceptum est cor meum super muliere, et si ad ostium amici mei insidiatus sum,

¹⁰scortum alterius sit uxor mea, et super illam incurventur alii.

¹¹Hoc enim nefas est, et iniquitas maxima.

¹²Ignis est usque ad perditionem devorans, et omnia eradicans genimina.

¹³Si contempsi subire iudicium cum servo meo et ancilla mea, cum disceptarent adversum me:

¹⁴quid enim faciam cum surrexerit ad iudicandum Deus? et cum quaesierit, quid respondebo illi?

¹⁵Numquid non in utero fecit me, qui et illum operatus est, et formavit me in vulva unus?

¹⁶Si negavi quod volebant pauperibus, et oculos viduae expectare feci;

¹⁷si comedi buccellam meam solus, et non comedit pupillus ex ea

¹⁸(quia ab infantia mea crevit mecum miseratio, et de utero matris meae egressa est mecum);

¹⁹si despexi pereuntem, eo quod non habuerit indumentum, et absque operimento pauperem;

²⁰si non benedixerunt mihi latera eius, et de velleribus ovium mearum calefactus est;

²¹si levavi super pupillum manum meam, etiam cum viderem me in porta superiorem:

²²humerus meus a iunctura sua cadat, et brachium meum cum suis ossibus confringatur.

²³Semper enim quasi tumentes super me fluctus timui Deum, et pondus eius ferre non potui.

²⁴Si putavi aurum robur meum, et obrizo dixi: Fiducia mea;

²⁵si laetatus sum super multis divitiis meis, et quia plurima reperit manus mea;

²⁶si vidi solem cum fulgeret, et lunam incedentem clare,

²⁷et laetatum est in abscondito cor meum, et osculatus sum manum meam ore meo:

²⁸quae est iniquitas maxima, et negatio contra Deum altissimum.

²⁹Si gavisus sum ad ruinam eius qui me oderat, et exsultavi quod invenisset eum malum:

³⁰non enim dedi ad peccandum guttur meum, ut expeterem maledicens animam eius.

³¹Si non dixerunt viri tabernaculi mei: Quis det de carnibus eius, ut saturemur?

³²foris non mansit peregrinus: ostium meum viatori patuit.

³³Si abscondi quasi homo peccatum meum, et celavi in sinu meo iniquitatem meam;

³⁴si expavi ad multitudinem nimiam, et despectio propinquorum terruit me: et non magis tacui, nec egressus sum ostium.

³⁵Quis mihi tribuat auditorem, ut desiderium meum audiat Omnipotens, et librum scribat ipse qui iudicat,

³⁶ut in humero meo portem illum, et circumdem illum quasi coronam mihi?

³⁷Per singulos gradus meos pronuntiabo illum, et quasi principi offeram eum.

³⁸Si adversum me terra mea clamat, et cum ipsa sulci eius deflent:

³⁹si fructus eius comedi absque pecunia, et animam agricolarum eius afflixi:

⁴⁰pro frumento oriatur mihi tribulus, et pro hordeo spina. Finita sunt verba Iob.