Comparaison
Job 41
Crampon, Vulgata Clementina et Septante (édition sixtine, 1587), verset par verset.
| Crampon | Vulgata Clementina | Septante (édition sixtine, 1587) | |
|---|---|---|---|
| Vg 40,1LXX 40,1 | — | Respondens autem Dominus Iob de turbine, dixit: | Καὶ ἀπεκρίθη Κύριος ὁ Θεὸς τῷ Ἰὼβ, καὶ εἶπε, |
| Vg 40,2LXX 40,2 | — | Accinge sicut vir lumbos tuos: interrogabo te, et indica mihi. | μὴ κρίσιν μετὰ ἱκανοῦ ἐκκλίνει; ἐλέγχων δὲ Θεὸν, ἀποκριθήσεται αὐτήν. |
| Vg 40,3LXX 40,3 | — | Numquid irritum facies iudicium meum, et condemnabis me, ut tu iustificeris? | Ὑπολαβὼν δὲ Ἰὼβ λέγει τῷ Κυρίῳ, |
| Vg 40,4LXX 40,4 | — | Et si habes brachium sicut Deus? et si voce simili tonas? | τί ἔτι ἐγὼ κρίνομαι, νουθετούμενος καὶ ἐλέγχων Κύριον, ἀκούων τοιαῦτα οὐθὲν ὤν; ἐγὼ δὲ τίνα ἀπόκρισιν δῶ πρὸς ταῦτα; χεῖρα θήσω ἐπὶ στόματί μου. |
| Vg 40,5LXX 40,5 | — | Circumda tibi decorem, et in sublime erigere, et esto gloriosus, et speciosis induere vestibus. | Ἅπαξ λελάληκα, ἐπὶ δὲ τῷ δευτέρῳ οὐ προσθήσω. |
| Vg 40,6LXX 40,6 | — | Disperge superbos in furore tuo, et respiciens omnem arrogantem humilia. | Ἔτι δὲ ὑπολαβὼν ὁ Κύριος, εἶπε τῷ Ἰὼβ ἐκ τοῦ νέφους, |
| Vg 40,7LXX 40,7 | — | Respice cunctos superbos, et confunde eos, et contere impios in loco suo. | Μὴ, ἀλλὰ ζῶσαι ὥσπερ ἀνὴρ τὴν ὀσφύν σου, ἐρωτήσω δέ σε, σὺ δέ μοι ἀπόκριναι. |
| Vg 40,8LXX 40,8 | — | Absconde eos in pulvere simul, et facies eorum demerge in foveam. | Μὴ ἀποποιοῦ μου τὸ κρίμα· οἴει δέ με ἄλλως σοι κεχρηματικέναι, ἢ ἳνα ἀναφανῇς δίκαιος; |
| Vg 40,9LXX 40,9 | — | Et ego confitebor quod salvare te possit dextera tua. | Ἢ βραχίων σοί ἐστι κατὰ τοῦ Κυρίου, ἢ φωνῇ κατʼ αὐτοῦ βροντᾷς; |
| Vg 40,10LXX 40,10 | — | Ecce behemoth quem feci tecum, foenum quasi bos comedet. | Ἀνάλαβε δὴ ὕψος καὶ δύναμιν, δόξαν δὲ καὶ τιμὴν ἀμφίασαι. |
| Vg 40,11LXX 40,11 | — | Fortitudo eius in lumbis eius, et virtus illius in umbilico ventris eius. | Ἀπόστειλον δὲ ἀγγέλους ὀργῇ, πὰντα δὲ ὑβριστὴν ταπείνωσον. |
| Vg 40,12LXX 40,12 | — | Stringit caudam suam quasi cedrum; nervi testiculorum eius perplexi sunt. | Ὑπερήφανον δὲ σβέσον, σῆψον δὲ ἀσεβεῖς παραχρῆμα. |
| Vg 40,13LXX 40,13 | — | Ossa eius velut fistulae aeris; cartilago illius quasi laminae ferreae. | Κρύψον δὲ εἰς γῆν ὁμοθυμαδόν, τὰ δὲ πρόσωπα αὐτῶν ἀτιμίας ἔμπλησον. |
| Vg 40,14LXX 40,14 | — | Ipse est principium viarum Dei: qui fecit eum applicabit gladium eius. | Ὁμολογήσω ὅτι δύναται ἡ δεξιά σου σῶσαι. |
| Vg 40,15LXX 40,15 | — | Huic montes herbas ferunt: omnes bestiae agri ludent ibi. | Ἀλλὰ δὴ ἰδοὺ θηρία παρὰ σοὶ, χόρτον ἶσα βουσὶν ἐσθίουσιν. |
| Vg 40,16LXX 40,16 | — | Sub umbra dormit in secreto calami, et in locis humentibus. | Ἰδοὺ δὴ ἡ ἰσχὺς αὐτοῦ ἐπʼ ὀσφύϊ, ἡ δὲ δύναμις αὐτοῦ ἐπʼ ὀμφαλοῦ γαστρός· |
| Vg 40,17LXX 40,17 | — | Protegunt umbrae umbram eius: circumdabunt eum salices torrentis. | Ἔστησεν οὐρὰν ὡς κυπάρισσον, τὰ δὲ νεῦρα αὐτοῦ συμπέπλεκται. |
| Vg 40,18LXX 40,18 | — | Ecce absorbebit fluvium, et non mirabitur, et habet fiduciam quod influat Iordanis in os eius. | Αἱ πλευραὶ αὐτοῦ, πλευραὶ χάλκειαι, ἡ δὲ ῥάχις αὐτοῦ σίδηρος χυτός. |
| Vg 40,19LXX 40,19 | — | In oculis eius quasi hamo capiet eum, et in sudibus perforabit nares eius. | Τουτέστιν ἀρχὴ πλάσματος Κυρίου· πεποιημένον ἐγκαταπαίζεσθαι ὑπὸ τῶν ἀγγέλων αὐτοῦ. |
| Vg 40,20LXX 40,20 | — | An extrahere poteris Leviathan hamo, et fune ligabis linguam eius? | Ἐπελθὼν δὲ ἐπʼ ὄρος ἀκρότομον, ἐποίησε χαρμονὴν τετράποσιν ἐν τῷ ταρτάρῳ. |
| Vg 40,21LXX 40,21 | — | Numquid pones circulum in naribus eius, aut armilla perforabis maxillam eius? | Ὑπὸ παντοδαπὰ δένδρα κοιμᾶται, παρὰ πάπυρον καὶ κάλαμον καὶ βούτομον. |
| Vg 40,22LXX 40,22 | — | Numquid multiplicabit ad te preces, aut loquetur tibi mollia? | Σκιάζονται δὲ ἐν αὐτῷ δένδρα μεγάλα σὺν ῥαδάμνοις, καὶ κλῶνες ἀγροῦ. |
| Vg 40,23LXX 40,23 | — | Numquid feriet tecum pactum, et accipies eum servum sempiternum? | Ἐὰν γένηται πλημμύρα, οὐ μὴ αἰσθηθῇ· πέποιθεν, ὅτι προσκρούσει ὁ Ἰορδάνης εἰς τὸ στόμα αὐτοῦ. |
| Vg 40,24LXX 40,24 | — | Numquid illudes ei quasi avi, aut ligabis eum ancillis tuis? | Ἐν τῷ ὀφθαλμῷ αὐτοῦ δέξεται αὐτόν, ἐνσκολιευόμενος τρήσει ῥῖνα. |
| Vg 40,25LXX 40,25 | — | Concident eum amici? divident illum negotiatores? | Ἄξεις δὲ δράκοντα ἐν ἀγκίστρῳ, περιθήσεις δὲ φορβαίεαν περὶ ῥῖνα αὐτοῦ; |
| Vg 40,26LXX 40,26 | — | Numquid implebis sagenas pelle eius, et gurgustium piscium capite illius? | Ἤ δήσεις κρίκον ἐν τῷ μυκτῆρι αὐτοῦ, ψελλίῳ δὲ τρυπήσεις τὸ χεῖλος αὐτοῦ; |
| Vg 40,27LXX 40,27 | — | Pone super eum manum tuam: memento belli, nec ultra addas loqui. | Λαλήσει δέ σοι δεήσει, ἱκετηρίᾳ μαλακῶς; |
| 1Vg 40,28 · LXX 40,28 | Voici que le chasseur est trompé dans son attente ; la vue du monstre suffit à le terrasser. | Ecce spes eius frustrabitur eum, et videntibus cunctis praecipitabitur. | Θήσεται δὲ μετὰ σοῦ διαθήκην; λήψῃ δὲ αὐτὸν δοῦλον αἰώνιον; |
| 2Vg 41,1 · LXX 41,1 | Nul n’est assez hardi pour provoquer Léviathan : qui donc oserait me résister en face ? | Non quasi crudelis suscitabo eum: quis enim resistere potest vultui meo? | Οὐχ ἐώρακας αὐτόν; οὐδὲ ἐπὶ τοῖς λεγομένοις τεθαύμακας; |
| 3Vg 41,2 · LXX 41,2 | Qui m’a obligé, pour que j’aie à lui rendre ? Tout ce qui est sous le ciel est à moi. | Quis ante dedit mihi, ut reddam ei? omnia quae sub caelo sunt, mea sunt. | Οὐ δέδοικας, ὅτι ἡτοίμασταί μοι; τίς γάρ ἐστιν ὁ ἐμοὶ ἀντιστάς; |
| 4Vg 41,3 · LXX 41,3 | Je ne veux pas taire ses membres, sa force, l’harmonie de sa structure. | Non parcam ei, et verbis potentibus, et ad deprecandum compositis. | Ἢ τίς ἀντιστήσεταί μοι, καὶ ὑπομενεῖ; εἰ πᾶσα ἡ ὑπʼ οὐρανὸν ἐμή ἐστιν, |
| 5Vg 41,4 · LXX 41,4 | Qui jamais a soulevé le bord de sa cuirasse ? Qui a franchi la double ligne de son râtelier ? | Quis revelabit faciem indumenti eius? et in medium oris eius quis intrabit? | Οὐ σιωπήσομαι διʼ αὐτόν· καὶ λόγον δυνάμεως ἐλεήσει τὸν ἶσον αὐτῷ. |
| 6Vg 41,5 · LXX 41,5 | Qui a ouvert les portes de sa gueule ? Autour de ses dents habite la terreur. | Portas vultus eius quis aperiet? per gyrum dentium eius formido. | Τίς ἀποκαλύψει πρόσωπον ἐνδύσεως αὐτοῦ, εἰς δὲ πτύξιν θώρακος αὐτοῦ τίς ἂν εἰσέλθοι; |
| 7Vg 41,6 · LXX 41,6 | Superbes sont les lignes de ses écailles, comme des sceaux étroitement serrés. | Corpus illius quasi scuta fusilia, compactum squamis se prementibus. | Πύλας προσώπου αὐτοῦ τίς ἀνοίξει; κύκλῳ ὀδόντων αὐτοῦ φόβος. |
| 8Vg 41,7 · LXX 41,7 | Chacune touche sa voisine ; un souffle ne passerait pas entre elles. | Una uni coniungitur, et ne spiraculum quidem incedit per eas. | Τὰ ἔγκατα αὐτοῦ ἀσπίδες χάλκεαι. σύνδεσμος δὲ αὐτοῦ, ὥσπερ σμυρίτης λίθος. |
| 9Vg 41,8 · LXX 41,8 | Elles adhèrent l’une à l’autre, elles sont jointes et ne sauraient se séparer. | Una alteri adhaerebit, et tenentes se nequaquam separabuntur. | Εἷς τοῦ ἑνὸς κολλῶνται, πνεῦμα δὲ οὐ μὴ διέλθῃ αὐτόν. |
| 10Vg 41,9 · LXX 41,9 | Ses éternuements font jaillir la lumière, ses yeux sont comme les paupières de l’aurore. | Sternutatio eius splendor ignis, et oculi eius ut palpebrae diluculi. | Ἀνὴρ τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ προσκολληθήσεται· συνέχονται καὶ οὐ μὴ ἀποσπασθῶσιν. |
| 11Vg 41,10 · LXX 41,10 | Des flammes jaillissent de sa gueule, il s’en échappe des étincelles de feu. | De ore eius lampades procedunt, sicut taedae ignis accensae. | Ἐν πταρμῷ αὐτοῦ ἐπιφαύσκεται φέγγος, οἱ δὲ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ εἶδος Ἑωσφόρου. |
| 12Vg 41,11 · LXX 41,11 | Une fumée sort de ses narines, comme d’une chaudière ardente et bouillante. | De naribus eius procedit fumus, sicut ollae succensae atque ferventis. | Ἐκ στόματος αὐτοῦ ἐκπορεύονται ὡς λαμπάδες καιόμεναι, καὶ διαῤῥιπτοῦνται ἑς ἐσχάραι πυρός. |
| 13Vg 41,12 · LXX 41,12 | Son souffle allume les charbons, de sa bouche s’élance la flamme. | Halitus eius prunas ardere facit, et flamma de ore eius egreditur. | Ἐκ μυκτήρων αὐτοῦ ἐκπορεύεται καπνὸς καμίνου καιομένης πυρὶ ἀνθράκων. |
| 14Vg 41,13 · LXX 41,13 | Dans son cou réside la force, devant lui bondit l’épouvante. | In collo eius morabitur fortitudo, et faciem eius praecedit egestas. | Ἡ ψυχὴ αὐτοῦ ἄνθρακες, φλὸξ δὲ ἐκ στόματος αὐτοῦ ἐκπορεύεται· |
| 15Vg 41,14 · LXX 41,14 | Les muscles de sa chair tiennent ensemble ; fondus sur lui, inébranlables. | Membra carnium eius cohaerentia sibi: mittet contra eum fulmina, et ad locum alium non ferentur. | Ἐν δὲ τραχήλῳ αὐτοῦ αὐλίζεται δύναμις, ἔμπροσθεν αὐτοῦ τρέχει ἀπώλεια. |
| 16Vg 41,15 · LXX 41,15 | Son cœur est dur comme la pierre, dur comme la meule inférieure. | Cor eius indurabitur tamquam lapis, et stringetur quasi malleatoris incus. | Σάρκες δὲ σώματος αὐτοῦ κεκόλληνται· καταχέει ἐπʼ αὐτὸν, οὐ σαλευθήσεται. |
| 17Vg 41,16 · LXX 41,16 | Quand il se lève, les plus braves ont peur, l’épouvante les fait défaillir. | Cum sublatus fuerit, timebunt angeli, et territi purgabuntur. | Ἡ καρδία αὐτοῦ πέπηγεν ὡς λίθος, ἕστηκε δὲ ὥσπερ ἄκμων ἀνήλατος. |
| 18Vg 41,17 · LXX 41,17 | Qu’on l’attaque avec l’épée, l’épée ne résiste pas, ni la lance, ni le javelot, ni la flèche. | Cum apprehenderit eum gladius, subsistere non poterit, neque hasta, neque thorax: | Στραφέντος δὲ αὐτοῦ, φόβος θηρίοις τετράποσιν ἐπὶ γῆς ἁλλομένοις. |
| 19Vg 41,18 · LXX 41,18 | Il tient le fer pour de la paille, l’airain comme un bois vermoulu. | reputabit enim quasi paleas ferrum, et quasi lignum putridum aes. | Ἐὰν συναντήσωσιν αὐτῷ λόγχαι, οὐδὲν μὴ ποιήσωσι, δόρυ, καὶ θώρακα. |
| 20Vg 41,19 · LXX 41,19 | La fille de l’arc ne le fait pas fuir, les pierres de la fronde sont pour lui un fétu ; | Non fugabit eum vir sagittarius: in stipulam versi sunt ei lapides fundae. | Ἥγηται μὲν γὰρ σίδηρον ἄχυρα, χαλκὸν δὲ ὥσπερ ξύλον σαθρόν. |
| 21Vg 41,20 · LXX 41,20 | la massue, un brin de chaume ; il se rit du fracas des piques. | Quasi stipulam aestimabit malleum, et deridebit vibrantem hastam. | Οὐ μὴ τρώσῃ αὐτὸν τόξον χάλκεον· ἥγηται μὲν πετροβόλον χόρτον. |
| 22Vg 41,21 · LXX 41,21 | Sous son ventre sont des tessons aigus : on dirait une herse qu’il étend sur le limon. | Sub ipso erunt radii solis, et sternet sibi aurum quasi lutum. | Ὡς καλάμη ἐλογίσθησαν σφυρά, καταγελᾷ δὲ σεισμοῦ πυρφόρου. |
| 23Vg 41,22 · LXX 41,22 | Il fait bouillonner l’abîme comme une chaudière, il fait de la mer un vase de parfums. | Fervescere faciet quasi ollam profundum mare, et ponet quasi cum unguenta bulliunt. | Ἡ στρωμνὴ αὐτοῦ ὀβελίσκοι ὀξεῖς, πᾶς δὲ χρυσὸς θαλάσσης ὑπʼ αὐτὸν ὥσπερ πηλὸς ἀμύθητος. |
| 24Vg 41,23 · LXX 41,23 | Il laisse après lui un sillage de lumière, on dirait que l’abîme a des cheveux blancs. | Post eum lucebit semita: aestimabit abyssum quasi senescentem. | Ἀναζεῖ τὴν ἄβυσσον ὥσπερ χαλκεῖον· ἥγηται δὲ τὴν θάλασσαν ὥσπερ ἐξάλειπτρον, |
| 25Vg 41,24 · LXX 41,24 | Il n’a pas son égal sur la terre, il a été créé pour ne rien craindre. | Non est super terram potestas quae comparetur ei, qui factus est ut nullum timeret. | τὸν δὲ τάρταρον τῆς ἀβύσσου ὥσπερ αἰχμάλωτον· ἐλογίσατο ἄβυσσον εἰς περίπατον. |
| 26Vg 41,25 · LXX 41,25 | Il regarde en face tout ce qui est élevé, il est le roi des plus fiers animaux. | Omne sublime videt: ipse est rex super universos filios superbiae. | Οὐκ ἔστιν οὐδὲν ἐπὶ τῆς γῆς ὅμοιον αὐτῷ, πεποιημένον ἐκαταπαίζεσθαι ὑπὸ τῶν ἀγγέλων μου. |
