Collatio
Proverbia 7
Vulgata Clementina et Septuaginta (editio Sixtina, 1587), versu post versum.
| Vulgata Clementina | Septuaginta (editio Sixtina, 1587) | |
|---|---|---|
| 1 | Fili mi, custodi sermones meos, et praecepta mea reconde tibi. Fili, | Υἱὲ φύλασσε ἐμοὺς λόγους, τὰς δὲ ἐμὰς ἐντολὰς κρύψον παρὰ σεαυτῷ· Υἱὲ τίμα τὸν Κύριον καὶ ἰσχύσεις, πλὴν δὲ αὐτοῦ μὴ φοβοῦ ἄλλον· |
| 2 | serva mandata mea, et vives; et legem meam quasi pupillam oculi tui: | φύλαξον ἐμὰς ἐντολὰς καὶ βιώσεις, τοὺς δὲ ἐμοὺς λόγους ὥσπερ κόρας ὀμμάτων. |
| 3 | liga eam in digitis tuis, scribe illam in tabulis cordis tui. | Περίθου δὲ αὐτοὺς σοῖς δακτύλοις, ἐπίγραψον δὲ ἐπὶ τὸ πλάτος τῆς καρδίας σου. |
| 4 | Dic sapientiae: Soror mea es, et prudentiam voca amicam tuam: | Εἰπὸν τὴν σοφίαν σὴν ἀδελφὴν εἶναι, τὴν δὲ φρόνησιν γνώριμον περιποίησαι σεαυτῷ. |
| 5 | ut custodiant te a muliere extranea, et ab aliena quae verba sua dulcia facit. | Ἵνα σε τηρήσῃ ἀπὸ γυναικὸς ἀλλοτρίας καὶ πονηρᾶς, ἐάν σε λόγοις τοῖς πρὸς χάριν ἐμβάληται. |
| 6 | De fenestra enim domus meae per cancellos prospexi, | Ἀπὸ γὰρ θυρίδος ἐκ τοῦ οἴκου αὐτῆς εἰς τὰς πλατείας παρακύπτουσα, |
| 7 | et video parvulos; considero vecordem iuvenem, | ὃν ἂν ἴδῃ τῶν ἀφρόνων τέκνων νεανίαν ἐνδεῆ φρενῶν, |
| 8 | qui transit per plateam iuxta angulum et prope viam domus illius graditur: | παραπορευόμενον παρὰ γωνίαν ἐν διόδοις οἴκων αὐτῆς, καὶ λαλοῦντα |
| 9 | in obscuro, advesperascente die, in noctis tenebris et caligine. | ἐν σκότει ἑσπερινῷ, ἡνίκα ἂν ἡσυχία νυκτερινὴ καὶ γνοφώδης, |
| 10 | Et ecce occurrit illi mulier ornatu meretricio, praeparata ad capiendas animas: garrula et vaga, | ἡ δὲ γυνὴ συναντᾷ αὐτῷ, εἶδος ἔχουσα πορνικὸν, ἣ ποιεῖ νέων ἐξίπτασθαι καρδίας. |
| 11 | quietis impatiens, nec valens in domo consistere pedibus suis; | Ἀνεπτερωμένη δέ ἐστι καὶ ἄσωτος, ἐν οἴκῳ δὲ οὐχ ἡσυχάζουσιν οἱ πόδες αὐτῆς. |
| 12 | nunc foris, nunc in plateis, nunc iuxta angulos insidians. | Χρόνον γάρ τινα ἔξω ῥέμβεται, χρόνον δὲ ἐν πλατείαις παρὰ πᾶσαν γωνίαν ἐνεδρεύει. |
| 13 | Apprehensumque deosculatur iuvenem, et procaci vultu blanditur, dicens: | Εἶτα ἐπιλαβομένη ἐφίλησεν αὐτὸν, ἀναιδεῖ δὲ προσώπῳ προσεῖπεν αὐτῷ, |
| 14 | Victimas pro salute vovi; hodie reddidi vota mea: | θυσία εἰρηνική μοι ἐστὶ, σήμερον ἀποδίδωμι τὰς εὐχάς μου. |
| 15 | idcirco egressa sum in occursum tuum, desiderans te videre, et reperi. | Ἕνεκα τούτου ἐξῆλθον εἰς συνάντησίν σοι, ποθοῦσα τὸ σὸν πρόσωπον, εὕρηκά σε. |
| 16 | Intexui funibus lectulum meum; stravi tapetibus pictis ex Aegypto: | κειρίαις τέτακα τὴν κλίνην μου, ἀμφιτάποις δὲ ἔστρωκα τοῖς ἀπʼ Αἰγύπτου. |
| 17 | aspersi cubile meum myrrha, et aloë, et cinnamomo. | Διέῤῥαγκα τὴν κοίτην μου κροκίνῳ, τὸν δὲ οἶκόν μου κινναμώμῳ· |
| 18 | Veni, inebriemur uberibus, et fruamur cupitis amplexibus donec illucescat dies. | Ἐλθὲ καὶ ἀπολαύσωμεν φιλίας ἕως ὄρθρου, δεῦρο καὶ ἐλκυλισθῶμεν ἔρωτι. |
| 19 | Non est enim vir in domo sua: abiit via longissima: | Οὐ γὰρ πάρεστιν ὁ ἀνήρ μου ἐν οἴκω, πεπόρευται δὲ ὁδὸν μακράν, |
| 20 | sacculum pecuniae secum tulit; in die plenae lunae reversurus est in domum suam. | ἔνδεσμον ἀργυρίου λαβὼν ἐν χειρὶ αὐτοῦ, διʼ ἡμερῶν πολλῶν ἐπανήξει εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. |
| 21 | Irretivit eum multis sermonibus, et blanditiis labiorum protraxit illum. | Ἀπεπλάνησε δὲ αὐτὸν πολλῇ ὁμιλίᾳ, βρόχοις τε τοῖς ἀπὸ χειλέων ἐξώκειλεν αὐτόν. |
| 22 | Statim eam sequitur quasi bos ductus ad victimam, et quasi agnus lasciviens, et ignorans quod ad vincula stultus trahatur: | Ὁ δὲ ἐπηκολούθησεν αὐτῇ κεπφωθείς· ὥσπερ δὲ βοῦς ἐπὶ σφαγὴν ἄγεται, καὶ ὥσπερ κύων ἐπὶ δεσμοὺς, |
| 23 | donec transfigat sagitta iecur eius, velut si avis festinet ad laqueum, et nescit quod de periculo animae illius agitur. | ἢ ὡς ἔλαφος τοξεύματι πεπληγὼς εἰς τὸ ἧπαρ· σπεύδει δὲ ὥσπερ ὄρνεον εἰς παγίδα, οὐκ εἰδὼς ὅτι περὶ ψυχῆς τρέχει. |
| 24 | Nunc ergo, fili mi, audi me, et attende verbis oris mei. | Νῦν οὖν υἱὲ ἄκουέ μου, καὶ πρόσεχε ῥήμασι στόματός μου. |
| 25 | Ne abstrahatur in viis illius mens tua, neque decipiaris semitis eius; | Μὴ ἐκκλινάτω εἰς τὰς ὁδοὺς αὐτῆς ἡ καρδία σου, |
| 26 | multos enim vulneratos deiecit, et fortissimi quique interfecti sunt ab ea. | πολλοὺς γὰρ τρώσασα καταβέβληκε, καὶ ἀναρίθμητοί εἰσιν οὓς πεφόνευκεν. |
| 27 | Viae inferi domus eius, penetrantes in interiora mortis. | Ὁδοὶ ᾅδου ὁ οἶκος αὐτῆς, κατάγουσαι εἰς τὰ ταμιεῖα τοῦ θανάτου. |
