Collatio
Proverbia 28
Vulgata Clementina et Septuaginta (editio Sixtina, 1587), versu post versum.
| Vulgata Clementina | Septuaginta (editio Sixtina, 1587) | |
|---|---|---|
| 1 | Fugit impius nemine persequente; iustus autem, quasi leo confidens, absque terrore erit. | Φεύγει ἀσεβὴς μηδενὸς διώκοντος, δίκαιος δὲ ὥσπερ λέων πέποιθε. |
| 2 | Propter peccata terrae multi principes eius; et propter hominis sapientiam, et horum scientiam quae dicuntur, vita ducis longior erit. | Διʼ ἁμαρτίας ἀσεβῶν κρίσεις ἐγείρονται, ἀνὴρ δὲ πανοῦργος κατασβέσει αὐτάς. |
| 3 | Vir pauper calumnians pauperes similis est imbri vehementi in quo paratur fames. | Ἀνδρεῖος ἐν ἀσεβείαις συκοφαντεῖ πτωχούς· ὥσπερ ὑετὸς λάβρος καὶ ἀνωφελὴς, |
| 4 | Qui derelinquunt legem laudant impium; qui custodiunt, succenduntur contra eum. | οὕτως οἱ ἐγκαταλείποντες τὸν νόμον ἐγκωμιάζουσιν ἀσέβειαν· οἱ δὲ ἀγαπῶντες τὸν νόμον, περιβάλλουσιν ἑαυτοῖς τεῖχος. |
| 5 | Viri mali non cogitant iudicium; qui autem inquirunt Dominum animadvertunt omnia. | Ἄνδρες κακοὶ οὐ συνήσουσι κρίμα, οἱ δὲ ζητοῦντες τὸν Κύριον συνήσουσιν ἐν παντί. |
| 6 | Melior est pauper ambulans in simplicitate sua quam dives in pravis itineribus. | Κρείσσων πτωχὸς πορευόμενος ἐν ἀληθείᾳ, πλουσίου ψευδοῦς. |
| 7 | Qui custodit legem filius sapiens est; qui autem comessatores pascit confundit patrem suum. | Φυλάσσει νόμον υἱὸς συνετὸς, ὃς δὲ ποιμαίνει ἀσωτίαν ἀτιμάζει πατέρα. |
| 8 | Qui coacervat divitias usuris et foenore, liberali in pauperes congregat eas. | Ὁ πληθύνων τὸν πλοῦτον αὐτοῦ μετὰ τόκων καὶ πλεονασμῶν, τῷ ἐλεῶντι πτωχοὺς συνάγει αὐτόν. |
| 9 | Qui declinat aures suas ne audiat legem, oratio eius erit execrabilis. | Ὁ ἐκκλίνων τὸ οὖς αὐτοῦ μὴ εἰσακοῦσαι νόμου, καὶ αὐτὸς τὴν προσευχὴν αὐτοῦ ἐβδέλυκται. |
| 10 | Qui decipit iustos in via mala, in interitu suo corruet, et simplices possidebunt bona eius. | Ὃς πλανᾷ εὐθεῖς ἐν ὁδῷ κακῇ, εἰς διαφθορὰν αὐτὸς ἐμπεσεῖται· οἱ δὲ ἄνομοι διελεύσονται ἀγαθὰ, καὶ οὐκ εἰσελεύσονται εἰς αὐτά. |
| 11 | Sapiens sibi videtur vir dives; pauper autem prudens scrutabitur eum. | Σοφὸς παρʼ ἑαυτῷ ἀνὴρ πλούσιος, πένης δὲ νοήμων καταγνώσεται αὐτοῦ. |
| 12 | In exsultatione iustorum multa gloria est; regnantibus impiis, ruinae hominum. | Διὰ βοήθειαν δικαίων πολλὴ γίνεται δόξα, ἐν δὲ τόποις ἀσεβῶν ἁλίσκονται ἄνθρωποι. |
| 13 | Qui abscondit scelera sua non dirigetur; qui autem confessus fuerit et reliquerit ea, misericordiam consequetur. | Ὁ ἐπικαλύπτων ἀσέβειαν ἑαυτοῦ οὐκ εὐοδωθήσεται, ὁ δὲ ἐξηγούμενος ἐλέγχους ἀγαπηθήσεται. |
| 14 | Beatus homo qui semper est pavidus; qui vero mentis est durae corruet in malum. | Μακάριος ἀνὴρ ὃς καταπτήσσει πάντα διʼ εὐλάβειαν, ὁ δὲ σκληρὸς τὴν καρδίαν ἐμπεσεῖται κακοῖς. |
| 15 | Leo rugiens et ursus esuriens, princeps impius super populum pauperem. | Λέων πεινῶν καὶ λύκος διψῶν, ὃς τυραννεῖ, πτωχὸς ὢν, ἔθνους πενιχροῦ. |
| 16 | Dux indigens prudentia multos opprimet per calumniam; qui autem odit avaritiam, longi fient dies eius. | Βασιλεὺς ἐνδεὴς προσόδων μέγας συκοφάντης, ὁ δὲ μισῶν ἀδικίαν μακρὸν χρόνον ζήσεται. |
| 17 | Hominem qui calumniatur animae sanguinem, si usque ad lacum fugerit, nemo sustinet. | Ἄνδρα τὸν ἐν αἰτίᾳ φόνου ὁ ἐγγυώμενος, φυγὰς ἔσται καὶ οὐκ ἐν ἀσφαλείᾳ· παίδευε υἱὸν καὶ ἀγαπήσει σε, καὶ δώσει κόσμον τῇ σῇ ψυχῇ, οὐ μὴ ὑπακούσει ἔθνει παρανόμῳ. |
| 18 | Qui ambulat simpliciter salvus erit; qui perversis graditur viis concidet semel. | Ὁ πορευόμενος δικαίως βεβοήθηται, ὁ δὲ σκολιαῖς ὁδοῖς πορευόμενος ἐμπλακήσεται. |
| 19 | Qui operatur terram suam satiabitur panibus; qui autem sectatur otium replebitur egestate. | Ὁ ἐργαζόμενος τὴν ἑαυτοῦ γῆν πλησθήσεται ἄρτων, ὁ δὲ διώκων σχολὴν πλησθήσεται πενίας. |
| 20 | Vir fidelis multum laudabitur; qui autem festinat ditari non erit innocens. | Ἀνὴρ ἀξιόπιστος πολλὰ εὐλογηθήσεται, ὁ δὲ κακὸς οὐκ ἀτιμώρητος ἔσται. |
| 21 | Qui cognoscit in iudicio faciem non bene facit; iste et pro buccella panis deserit veritatem. | Ὃς οὐκ αἰσχύνεται πρόσωπα δικαίων, οὐκ ἀγαθὸς, ὁ τοιοῦτος ψωμοῦ ἄρτου ἀποδώσεται ἄνδρα. |
| 22 | Vir qui festinat ditari, et aliis invidet, ignorat quod egestas superveniet ei. | Σπεύδει πλουτεῖν ἀνὴρ βάσκανος, καὶ οὐκ οἶδεν ὅτι ἐλεήμων κρατήσει αὐτοῦ. |
| 23 | Qui corripit hominem gratiam postea inveniet apud eum, magis quam ille qui per linguae blandimenta decipit. | Ὁ ἐλέγχων ἀνθρώπου ὁδοὺς, χάριτας ἕξει μᾶλλον τοῦ γλωσσοχαριτοῦντος. |
| 24 | Qui subtrahit aliquid a patre suo et a matre, et dicit hoc non esse peccatum, particeps homicidae est. | Ὃς ἀποβάλλεται πατέρα ἢ μητέρα, καὶ δοκεῖ μὴ ἁμαρτάνειν, οὗτος κοινωνός ἐστιν ἀνδρὸς ἀσεβοῦς. |
| 25 | Qui se iactat et dilatat, iurgia concitat; qui vero sperat in Domino sanabitur. | Ἄπιστος ἀνὴρ κρίνει εἰκῆ, ὃς δὲ πέποιθεν ἐπὶ Κύριον ἐν ἐπιμελείᾳ ἔσται. |
| 26 | Qui confidit in corde suo stultus est; qui autem graditur sapienter, ipse salvabitur. | Ὃς πέποιθε θρασείᾳ καρδίᾳ, ὁ τοιοῦτος ἄφρων, ὃς δὲ πορεύεται σοφίᾳ σωθήσεται. |
| 27 | Qui dat pauperi non indigebit; qui despicit deprecantem sustinebit penuriam. | Ὃς δίδωσι πτωχοῖς οὐκ ἐνδεηθήσεται, ὃς δὲ ἀποστρέφει τὸν ὀφθαλμὸν αὐτοῦ ἐν πολλῇ ἀπορίᾳ ἔσται. |
| 28 | Cum surrexerint impii, abscondentur homines; cum illi perierint, multiplicabuntur iusti. | Ἐν τόποις ἀσεβῶν στένουσι δίκαιοι, ἐν δὲ τῇ ἐκείνων ἀπωλείᾳ πληθυνθήσονται δίκαιοι. |
