Collatio
Proverbia 2
Vulgata Clementina et Septuaginta (editio Sixtina, 1587), versu post versum.
| Vulgata Clementina | Septuaginta (editio Sixtina, 1587) | |
|---|---|---|
| 1 | Fili mi, si susceperis sermones meos, et mandata mea absconderis penes te: | Υἱὲ, ἐὰν δεξάμενος ῥῆσιν ἐμῆς ἐντολῆς κρύψῃς παρὰ σεαυτῷ, |
| 2 | ut audiat sapientiam auris tua, inclina cor tuum ad cognoscendam prudentiam. | ὑπακούσεται σοφίας τὸ οὖς σου, καὶ παραβαλεῖς καρδίαν σου εἰς σύνεσιν, παραβαλεῖς δὲ αὐτὴν ἐπὶ νουθέτησιν τῷ υἱῷ σου· |
| 3 | Si enim sapientiam invocaveris, et inclinaveris cor tuum prudentiae; | Ἐὰν γὰρ τὴν σοφίαν ἐπικαλέσῃ, καὶ τῇ συνέσει δῷς φωνήν σου, |
| 4 | si quaesieris eam quasi pecuniam, et sicut thesauros effoderis illam: | καὶ ἐὰν ζητήσῃς αὐτὴν ὡς ἀργύριον, καὶ ὡς θησευροὺς ἐξεραυνήσῃς αὐτήν· |
| 5 | tunc intelliges timorem Domini, et scientiam Dei invenies, | Τότε συνήσεις φόβον Κυρίου, καὶ ἐπίγνωσιν Θεοῦ εὑρήσεις. |
| 6 | quia Dominus dat sapientiam, et ex ore eius prudentia et scientia. | Ὅτι Κύριος δίδωσι σοφίαν, καὶ ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ γνῶσις καὶ σύνεσις. |
| 7 | Custodiet rectorum salutem, et proteget gradientes simpliciter, | Καὶ θησαυρίζει τοῖς κατορθοῦσι σωτηρίαν, ὑπερασπιεῖ τὴν πορείαν αὐτῶν, |
| 8 | servans semitas iustitiae, et vias sanctorum custodiens. | τοῦ φυλάξαι ὁδοὺς δικαιωμάτων, καὶ ὁδὸν εὐλαβουμένων αὐτὸν διαφυλάξει. |
| 9 | Tunc intelliges iustitiam, et iudicium, et aequitatem, et omnem semitam bonam. | Τότε συνήσεις δικαιοσύνην καὶ κρίμα, καὶ κατορθώσεις πάντας ἄξονας ἀγαθούς. |
| 10 | Si intraverit sapientia cor tuum, et scientia animae tuae placuerit, | Ἐὰν γὰρ ἔλθῃ ἡ σοφία εἰς σὴν διάνοιαν, ἡ δὲ αἴσθησις τῇ σῇ ψυχῇ καλὴ εἶναι δόξῃ, |
| 11 | consilium custodiet te, et prudentia servabit te: | βουλὴ καλὴ φυλάξει σε, ἔννοια δὲ ὁσία τηρήσει σε· |
| 12 | ut eruaris a via mala, et ab homine qui perversa loquitur; | Ἵνα ῥύσηταί σε ἀπὸ ὁδοῦ κακῆς, καὶ ἀπὸ ἀνδρὸς λαλοῦντος μηδὲν πιστόν. |
| 13 | qui relinquunt iter rectum, et ambulant per vias tenebrosas; | Ὦ οἱ ἐγκαταλείποντες ὁδοὺς εὐθείας τοῦ πορεύεσθαι ἐν ὁδοῖς σκότους· |
| 14 | qui laetantur cum malefecerint, et exsultant in rebus pessimis; | Οἱ εὐφραινόμενοι ἐπὶ κακοῖς καὶ χαίροντες ἐπὶ διαστροφῇ κακῇ· |
| 15 | quorum viae perversae sunt, et infames gressus eorum. | Ὧν αἱ τρίβοι σκολιαὶ, καὶ καμπύλαι αἱ τροχιαὶ αὐτῶν, |
| 16 | Ut eruaris a muliere aliena, et ab extranea quae mollit sermones suos, | τοῦ μακράν σε ποιῆσαι ἀπὸ ὁδοῦ εὐθείας, καὶ ἀλλότριον τῆς δικαίας γνώμης· υἱὲ, μή σε καταλάβῃ κακὴ βουλή· |
| 17 | et relinquit ducem pubertatis suae, | Ἡ ἀπολιποῦσα διδασκαλίαν νεότητος, καὶ διαθήκην θείαν ἐπιλελησμένη. |
| 18 | et pacti Dei sui oblita est. Inclinata est enim ad mortem domus eius, et ad inferos semitae ipsius. | Ἔθετο γὰρ παρὰ τῷ θανάτῳ τὸν οἶκον αὐτῆς, καὶ παρὰ τῷ ᾅδῃ μετὰ τῶν γηγενῶν τοὺς ἄξονας αὐτῆς. |
| 19 | Omnes qui ingrediuntur ad eam non revertentur, nec apprehendent semitas vitae. | Πάντες οἱ πορευόμενοι ἐν αὐτῇ οὐκ ἀναστρέψουσιν, οὐδὲ μὴ καταλάβωσι τρίβους εὐθείας· οὐ γὰρ καταλαμβάνονται ὑπὸ ἐνιαυτῶν ζωῆς. |
| 20 | Ut ambules in via bona, et calles iustorum custodias: | Εἰ γὰρ ἐπορεύοντο τρίβους ἀγαθὰς, εὕροσαν ἂν τρίβους δικαιοσύνης λείας. |
| 21 | qui enim recti sunt habitabunt in terra, et simplices permanebunt in ea; | Ὅτι εὐθεῖς κατασκηνώσουσι γῆν, καὶ ὅσιοι ὑπολειφθήσονται ἐν αὐτῇ. |
| 22 | impii vero de terra perdentur, et qui inique agunt auferentur ex ea. | Ὁδοὶ ἀσεβῶν ἐκ γῆς ὀλοῦνται, οἱ δὲ παράνομοι ἐξωσθήσονται ἀπʼ αὐτῆς. |
