Collatio
Proverbia 31
Vulgata Clementina et Septuaginta (editio Sixtina, 1587), versu post versum.
| Vulgata Clementina | Septuaginta (editio Sixtina, 1587) | |
|---|---|---|
| 1 | Verba Lamuelis regis. Visio qua erudivit eum mater sua. | — |
| 2 | Quid, dilecte mi? quid, dilecte uteri mei? quid, dilecte votorum meorum? | — |
| 3 | Ne dederis mulieribus substantiam tuam, et divitias tuas ad delendos reges. | — |
| 4 | Noli regibus, o Lamuel, noli regibus dare vinum, quia nullum secretum est ubi regnat ebrietas; | — |
| 5 | et ne forte bibant, et obliviscantur iudiciorum, et mutent causam filiorum pauperis. | — |
| 6 | Date siceram moerentibus, et vinum his qui amaro sunt animo. | — |
| 7 | Bibant, et obliviscantur egestatis suae, et doloris sui non recordentur amplius. | — |
| 8 | Aperi os tuum muto, et causis omnium filiorum qui pertranseunt. | — |
| 9 | Aperi os tuum, decerne quod iustum est, et iudica inopem et pauperem. | — |
| 10 | Mulierem fortem quis inveniet? procul et de ultimis finibus pretium eius. | Γυναῖκα ἀνδρείαν τίς εὑρήσει; τιμιωτέρα δέ ἐστι λίθων πολυτελῶν ἡ τοιαύτη. |
| 11 | Confidit in ea cor viri sui, et spoliis non indigebit. | Θαρσεῖ ἐπʼ αὐτῇ ἡ καρδία τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς· ἡ τοιαύτη καλῶν σκύλων οὐκ ἀπορήσει. |
| 12 | Reddet ei bonum, et non malum, omnibus diebus vitae suae. | Ἐνεργεῖ γὰρ τῷ ἀνδρὶ εἰς ἀγαθὰ πάντα τὸν βίον. |
| 13 | Quaesivit lanam et linum, et operata est consilia manuum suarum. | Μηρυομένη ἔρια καὶ λινὸν, ἐποίησεν εὔχρηστον ταῖς χερσὶν αὐτῆς. |
| 14 | Facta est quasi navis institoris, de longe portans panem suum. | Ἐγένετο ὡσεὶ ναῦς ἐμπορευομένη μακρόθεν, συνάγει δὲ αὕτη τὸν βίον. |
| 15 | Et de nocte surrexit, deditque praedam domesticis suis, et cibaria ancillis suis. | Καὶ ἀνίσταται ἐκ νυκτῶν, καὶ ἔδωκε βρώματα τῷ οἴκῳ, καὶ ἔργα ταῖς θεραπαίναις. |
| 16 | Consideravit agrum, et emit eum; de fructu manuum suarum plantavit vineam. | Θεωρήσασα γεώργιον ἐπρίατο, ἀπὸ δὲ καρπῶν χειρῶν αὐτῆς κατεφύτευσεν κτῆμα. |
| 17 | Accinxit fortitudine lumbos suos, et roboravit brachium suum. | Ἀναζωσαμένη ἰσχυρῶς τὴν ὀσφῦν αὐτῆς ἤρεισε τοὺς βραχίονας αὐτῆς εἰς ἔργον. |
| 18 | Gustavit, et vidit quia bona est negotiatio eius; non extinguetur in nocte lucerna eius. | Καὶ ἐγεύσατο ὅτι καλόν ἐστι τὸ ἐργάζεσθαι, καὶ οὐκ ἀποσβέννυται ὁ λύχνος αὐτῆς ὅλην τὴν νύκτα. |
| 19 | Manum suam misit ad fortia, et digiti eius apprehenderunt fusum. | τοὺς πήχεις αὐτῆς ἐκτείνει ἐπὶ τὰ συμφέροντα, τὰς δὲ χεῖρας αὐτῆς ἐρείδει εἰς ἄτρακτον. |
| 20 | Manum suam aperuit inopi, et palmas suas extendit ad pauperem. | Χεῖρας δὲ αὐτῆς διήνοιξε πένητι, καρπὸν δὲ ἐξέτεινεν πτωχῷ. |
| 21 | Non timebit domui suae a frigoribus nivis; omnes enim domestici eius vestiti sunt duplicibus. | Οὐ φροντίζει τῶν ἐν οἴκῳ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς ὅταν που χρονίζῃ, πάντες γὰρ οἱ παρʼ αὐτῆς ἐνδεδυμένοι εἰαί. |
| 22 | Stragulatam vestem fecit sibi; byssus et purpura indumentum eius. | Δισσὰς χλαίνας ἐποίησε τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς, ἐκ δὲ βύσσου καὶ πορφύρας ἑαυτῇ ἐνδύματα. |
| 23 | Nobilis in portis vir eius, quando sederit cum senatoribus terrae. | Περίβλεπτος δὲ γίνεται ὁ ἀνὴρ αὐτῆς ἐν πύλαις, ἡνίκα ἂν καθίσῃ ἐν συνεδρίῳ μετὰ τῶν γερόντων κατοίκων τῆς γῆς. |
| 24 | Sindonem fecit, et vendidit, et cingulum tradidit Chananaeo. | Σινδόνας ἐποίησε καὶ ἀπέδοτο περιζώματα τοῖς Χαναναίοις. στόμα αὐτῆς διήνοιξε προσεχόντως καὶ ἐννόμως, καὶ τάξιν ἐστείλατο τῇ γλώσσῃ αὐτῆς. |
| 25 | Fortitudo et decor indumentum eius, et ridebit in die novissimo. | Ἰσχὺν καὶ εὐπρέπειαν ἐνεδύσατο, καὶ εὐφράνθη ἐν ἡμέραις ἐσχάταις. |
| 26 | Os suum aperuit sapientiae, et lex clementiae in lingua eius. | Στεγναὶ διατριβαὶ οἴκων αὐτῆς, σῖτα δὲ ὀκνηρὰ οὐκ ἔφαγεν. |
| 27 | Consideravit semitas domus suae, et panem otiosa non comedit. | Τὸ στόμα δὲ ἀνοίγει σοφῶς καὶ νομοθέσμως. Ἡ δὲ ἐλεημοσύνη αὐτῆς |
| 28 | Surrexerunt filii eius, et beatissimam praedicaverunt; vir eius, et laudavit eam. | ἀνέστησε τὰ τέκνα αὐτῆς καὶ ἐπλούτησαν, καὶ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς ᾔνεσεν αὐτήν. |
| 29 | Multae filiae congregaverunt divitias; tu supergressa es universas. | Πολλαὶ θυγατέρες ἐκτήσαντο πλοῦτον, πολλαὶ ἐποίησαν δύναμιν· σὺ δὲ ὑπέρκεισαι, ὑπερῇρας πάσας. |
| 30 | Fallax gratia, et vana est pulchritudo: mulier timens Dominum, ipsa laudabitur. | Ψευδεῖς ἀρέσκειαι, καὶ μάταιον κάλλος γυναικος· γυνὴ γὰρ συνετὴ εὐλογεῖται, φόβον δὲ Κυρίου αὕτη αἰνείτω. |
| 31 | Date ei de fructu manuum suarum, et laudent eam in portis opera eius. | Δότε αὐτῇ ἀπὸ καρπῶν χειλέων αὐτῆς, καὶ αἰνείσθω ἐν πύλαις ὁ ἀνὴρ αὐτῆς. |
