Proverbia 31

¹Verba Lamuelis regis. Visio qua erudivit eum mater sua.

²Quid, dilecte mi? quid, dilecte uteri mei? quid, dilecte votorum meorum?

³Ne dederis mulieribus substantiam tuam, et divitias tuas ad delendos reges.

⁴Noli regibus, o Lamuel, noli regibus dare vinum, quia nullum secretum est ubi regnat ebrietas;

⁵et ne forte bibant, et obliviscantur iudiciorum, et mutent causam filiorum pauperis.

⁶Date siceram moerentibus, et vinum his qui amaro sunt animo.

⁷Bibant, et obliviscantur egestatis suae, et doloris sui non recordentur amplius.

⁸Aperi os tuum muto, et causis omnium filiorum qui pertranseunt.

⁹Aperi os tuum, decerne quod iustum est, et iudica inopem et pauperem.

¹⁰Mulierem fortem quis inveniet? procul et de ultimis finibus pretium eius.

¹¹Confidit in ea cor viri sui, et spoliis non indigebit.

¹²Reddet ei bonum, et non malum, omnibus diebus vitae suae.

¹³Quaesivit lanam et linum, et operata est consilia manuum suarum.

¹⁴Facta est quasi navis institoris, de longe portans panem suum.

¹⁵Et de nocte surrexit, deditque praedam domesticis suis, et cibaria ancillis suis.

¹⁶Consideravit agrum, et emit eum; de fructu manuum suarum plantavit vineam.

¹⁷Accinxit fortitudine lumbos suos, et roboravit brachium suum.

¹⁸Gustavit, et vidit quia bona est negotiatio eius; non extinguetur in nocte lucerna eius.

¹⁹Manum suam misit ad fortia, et digiti eius apprehenderunt fusum.

²⁰Manum suam aperuit inopi, et palmas suas extendit ad pauperem.

²¹Non timebit domui suae a frigoribus nivis; omnes enim domestici eius vestiti sunt duplicibus.

²²Stragulatam vestem fecit sibi; byssus et purpura indumentum eius.

²³Nobilis in portis vir eius, quando sederit cum senatoribus terrae.

²⁴Sindonem fecit, et vendidit, et cingulum tradidit Chananaeo.

²⁵Fortitudo et decor indumentum eius, et ridebit in die novissimo.

²⁶Os suum aperuit sapientiae, et lex clementiae in lingua eius.

²⁷Consideravit semitas domus suae, et panem otiosa non comedit.

²⁸Surrexerunt filii eius, et beatissimam praedicaverunt; vir eius, et laudavit eam.

²⁹Multae filiae congregaverunt divitias; tu supergressa es universas.

³⁰Fallax gratia, et vana est pulchritudo: mulier timens Dominum, ipsa laudabitur.

³¹Date ei de fructu manuum suarum, et laudent eam in portis opera eius.