Proverbia 11

¹Statera dolosa abominatio est apud Dominum, et pondus aequum voluntas eius.

²Ubi fuerit superbia, ibi erit et contumelia; ubi autem est humilitas, ibi et sapientia.

³Simplicitas iustorum diriget eos, et supplantatio perversorum vastabit illos.

⁴Non proderunt divitiae in die ultionis; iustitia autem liberabit a morte.

⁵Iustitia simplicis diriget viam eius, et in impietate sua corruet impius.

⁶Iustitia rectorum liberabit eos, et in insidiis suis capientur iniqui.

⁷Mortuo homine impio, nulla erit ultra spes, et exspectatio sollicitorum peribit.

⁸Iustus de angustia liberatus est, et tradetur impius pro eo.

⁹Simulator ore decipit amicum suum; iusti autem liberabuntur scientia.

¹⁰In bonis iustorum exsultabit civitas, et in perditione impiorum erit laudatio.

¹¹Benedictione iustorum exaltabitur civitas, et ore impiorum subvertetur.

¹²Qui despicit amicum suum indigens corde est; vir autem prudens tacebit.

¹³Qui ambulat fraudulenter, revelat arcana; qui autem fidelis est animi, celat amici commissum.

¹⁴Ubi non est gubernator, populus corruet; salus autem, ubi multa consilia.

¹⁵Affligetur malo qui fidem facit pro extraneo; qui autem cavet laqueos securus erit.

¹⁶Mulier gratiosa inveniet gloriam, et robusti habebunt divitias.

¹⁷Benefacit animae suae vir misericors; qui autem crudelis est, etiam propinquos abiicit.

¹⁸Impius facit opus instabile, seminanti autem iustitiam merces fidelis.

¹⁹Clementia praeparat vitam, et sectatio malorum mortem.

²⁰Abominabile Domino cor pravum, et voluntas eius in iis qui simpliciter ambulant.

²¹Manus in manu non erit innocens malus; semen autem iustorum salvabitur.

²²Circulus aureus in naribus suis, mulier pulchra et fatua.

²³Desiderium iustorum omne bonum est; praestolatio impiorum furor.

²⁴Alii dividunt propria, et ditiores fiunt; alii rapiunt non sua, et semper in egestate sunt.

²⁵Anima quae benedicit impinguabitur, et qui inebriat, ipse quoque inebriabitur.

²⁶Qui abscondit frumenta maledicetur in populis; benedictio autem super caput vendentium.

²⁷Bene consurgit diluculo qui quaerit bona; qui autem investigator malorum est, opprimetur ab eis.

²⁸Qui confidit in divitiis suis corruet: iusti autem quasi virens folium germinabunt.

²⁹Qui conturbat domum suam possidebit ventos, et qui stultus est serviet sapienti.

³⁰Fructus iusti lignum vitae, et qui suscipit animas sapiens est.

³¹Si iustus in terra recipit, quanto magis impius et peccator!