Proverbia 24

¹Ne aemuleris viros malos, nec desideres esse cum eis:

²quia rapinas meditatur mens eorum, et fraudes labia eorum loquuntur.

³Sapientia aedificabitur domus, et prudentia roborabitur.

⁴In doctrina replebuntur cellaria, universa substantia pretiosa et pulcherrima.

⁵Vir sapiens fortis est, et vir doctus robustus et validus:

⁶quia cum dispositione initur bellum, et erit salus ubi multa consilia sunt.

⁷Excelsa stulto sapientia; in porta non aperiet os suum.

⁸Qui cogitat mala facere stultus vocabitur:

⁹cogitatio stulti peccatum est, et abominatio hominum detractor.

¹⁰Si desperaveris lassus in die angustiae, imminuetur fortitudo tua.

¹¹Erue eos qui ducuntur ad mortem, et qui trahuntur ad interitum, liberare ne cesses.

¹²Si dixeris: Vires non suppetunt; qui inspector est cordis ipse intelligit: et servatorem animae tuae nihil fallit, reddetque homini iuxta opera sua.

¹³Comede, fili mi, mel, quia bonum est, et favum dulcissimum gutturi tuo.

¹⁴Sic et doctrina sapientiae animae tuae: quam cum inveneris, habebis in novissimis spem, et spes tua non peribit.

¹⁵Ne insidieris, et quaeras impietatem in domo iusti, neque vastes requiem eius.

¹⁶Septies enim cadet iustus, et resurget: impii autem corruent in malum.

¹⁷Cum ceciderit inimicus tuus ne gaudeas, et in ruina eius ne exsultet cor tuum:

¹⁸ne forte videat Dominus, et displiceat ei, et auferat ab eo iram suam.

¹⁹Ne contendas cum pessimis, nec aemuleris impios:

²⁰quoniam non habent futurorum spem mali, et lucerna impiorum extinguetur.

²¹Time Dominum, fili mi, et regem, et cum detractoribus non commiscearis:

²²quoniam repente consurget perditio eorum, et ruinam utriusque quis novit?

²³Haec quoque sapientibus. Cognoscere personam in iudicio non est bonum.

²⁴Qui dicunt impio: Iustus es: maledicent eis populi, et detestabuntur eos tribus.

²⁵Qui arguunt eum laudabuntur, et super ipsos veniet benedictio.

²⁶Labia deosculabitur qui recta verba respondet.

²⁷Praepara foris opus tuum, et diligenter exerce agrum tuum, ut postea aedifices domum tuam.

²⁸Ne sis testis frustra contra proximum tuum, nec lactes quemquam labiis tuis.

²⁹Ne dicas: Quomodo fecit mihi, sic faciam ei; reddam unicuique secundum opus suum.

³⁰Per agrum hominis pigri transivi, et per vineam viri stulti:

³¹et ecce totum repleverant urticae, et operuerant superficiem eius spinae, et maceria lapidum destructa erat.

³²Quod cum vidissem, posui in corde meo, et exemplo didici disciplinam.

³³Parum, inquam, dormies, modicum dormitabis; pauxillum manus conseres ut quiescas:

³⁴et veniet tibi quasi cursor egestas, et mendicitas quasi vir armatus.