Proverbia 10

¹Filius sapiens laetificat patrem, filius vero stultus moestitia est matris suae.

²Nil proderunt thesauri impietatis, iustitia vero liberabit a morte.

³Non affliget Dominus fame animam iusti, et insidias impiorum subvertet.

⁴Egestatem operata est manus remissa; manus autem fortium divitias parat. Qui nititur mendaciis, hic pascit ventos; idem autem ipse sequitur aves volantes.

⁵Qui congregat in messe, filius sapiens est; qui autem stertit aestate, filius confusionis.

⁶Benedictio Domini super caput iusti; os autem impiorum operit iniquitas.

⁷Memoria iusti cum laudibus, et nomen impiorum putrescet.

⁸Sapiens corde praecepta suscipit; stultus caeditur labiis.

⁹Qui ambulat simpliciter ambulat confidenter; qui autem depravat vias suas manifestus erit.

¹⁰Qui annuit oculo dabit dolorem; et stultus labiis verberabitur.

¹¹Vena vitae os iusti, et os impiorum operit iniquitatem.

¹²Odium suscitat rixas, et universa delicta operit caritas.

¹³In labiis sapientis invenitur sapientia, et virga in dorso eius qui indiget corde.

¹⁴Sapientes abscondunt scientiam; os autem stulti confusioni proximum est.

¹⁵Substantia divitis, urbs fortitudinis eius; pavor pauperum egestas eorum.

¹⁶Opus iusti ad vitam, fructus autem impii ad peccatum.

¹⁷Via vitae custodienti disciplinam; qui autem increpationes relinquit, errat.

¹⁸Abscondunt odium labia mendacia; qui profert contumeliam, insipiens est.

¹⁹In multiloquio non deerit peccatum, qui autem moderatur labia sua prudentissimus est.

²⁰Argentum electum lingua iusti; cor autem impiorum pro nihilo.

²¹Labia iusti erudiunt plurimos; qui autem indocti sunt in cordis egestate morientur.

²²Benedictio Domini divites facit, nec sociabitur eis afflictio.

²³Quasi per risum stultus operatur scelus, sapientia autem est viro prudentia.

²⁴Quod timet impius veniet super eum; desiderium suum iustus dabitur.

²⁵Quasi tempestas transiens non erit impius; iustus autem quasi fundamentum sempiternum.

²⁶Sicut acetum dentibus, et fumus oculis, sic piger his qui miserunt eum.

²⁷Timor Domini apponet dies, et anni impiorum breviabuntur.

²⁸Exspectatio iustorum laetitia, spes autem impiorum peribit.

²⁹Fortitudo simplicis via Domini, et pavor his qui operantur malum.

³⁰Iustus in aeternum non commovebitur, impii autem non habitabunt super terram.

³¹Os iusti parturiet sapientiam; lingua pravorum peribit.

³²Labia iusti considerant placita, et os impiorum perversa.