Proverbia 22

¹Melius est nomen bonum quam divitiae multae; super argentum et aurum gratia bona.

²Dives et pauper obviaverunt sibi: utriusque operator est Dominus.

³Callidus vidit malum, et abscondit se; innocens pertransiit, et afflictus est damno.

⁴Finis modestiae timor Domini, divitiae, et gloria, et vita.

⁵Arma et gladii in via perversi; custos autem animae suae longe recedit ab eis.

⁶Proverbium est: adolescens iuxta viam suam; etiam cum senuerit, non recedet ab ea.

⁷Dives pauperibus imperat, et qui accipit mutuum servus est foenerantis.

⁸Qui seminat iniquitatem metet mala, et virga irae suae consummabitur.

⁹Qui pronus est ad misericordiam benedicetur: de panibus enim suis dedit pauperi. Victoriam et honorem acquiret qui dat munera; animam autem aufert accipientium.

¹⁰Eiice derisorem, et exibit cum eo iurgium, cessabuntque causae et contumeliae.

¹¹Qui diligit cordis munditiam, propter gratiam labiorum suorum habebit amicum regem.

¹²Oculi Domini custodiunt scientiam, et supplantantur verba iniqui.

¹³Dicit piger: Leo est foris; in medio platearum occidendus sum.

¹⁴Fovea profunda os alienae: cui iratus est Dominus, incidet in eam.

¹⁵Stultitia colligata est in corde pueri, et virga disciplinae fugabit eam.

¹⁶Qui calumniatur pauperem ut augeat divitias suas, dabit ipse ditiori, et egebit.

¹⁷Inclina aurem tuam, et audi verba sapientium: appone autem cor ad doctrinam meam,

¹⁸quae pulchra erit tibi cum servaveris eam in ventre tuo, et redundabit in labiis tuis:

¹⁹ut sit in Domino fiducia tua, unde et ostendi eam tibi hodie.

²⁰Ecce descripsi eam tibi tripliciter, in cogitationibus et scientia:

²¹ut ostenderem tibi firmitatem et eloquia veritatis, respondere ex his illis qui miserunt te.

²²Non facias violentiam pauperi quia pauper est, neque conteras egenum in porta:

²³quia iudicabit Dominus causam eius, et configet eos qui confixerunt animam eius.

²⁴Noli esse amicus homini iracundo, neque ambules cum viro furioso:

²⁵ne forte discas semitas eius, et sumas scandalum animae tuae.

²⁶Noli esse cum his qui defigunt manus suas, et qui vades se offerunt pro debitis:

²⁷si enim non habes unde restituas, quid causae est ut tollat operimentum de cubili tuo?

²⁸Ne transgrediaris terminos antiquos, quos posuerunt patres tui.

²⁹Vidisti virum velocem in opere suo? coram regibus stabit, nec erit ante ignobiles.