Vulgata Clementina
Proverbia 18
1Occasiones quaerit qui vult recedere ab amico: omni tempore erit exprobrabilis.
2Non recipit stultus verba prudentiae, nisi ea dixeris quae versantur in corde eius.
3Impius, cum in profundum venerit peccatorum, contemnit; sed sequitur eum ignominia et opprobrium.
4Aqua profunda verba ex ore viri, et torrens redundans fons sapientiae.
5Accipere personam impii non est bonum, ut declines a veritate iudicii.
6Labia stulti miscent se rixis, et os eius iurgia provocat.
7Os stulti contritio eius, et labia ipsius ruina animae eius.
8Verba bilinguis quasi simplicia, et ipsa perveniunt usque ad interiora ventris. Pigrum deiicit timor; animae autem effeminatorum esurient.
9Qui mollis et dissolutus est in opere suo frater est sua opera dissipantis.
10Turris fortissima nomen Domini; ad ipsum currit iustus, et exaltabitur.
11Substantia divitis urbs roboris eius, et quasi murus validus circumdans eum.
12Antequam conteratur, exaltatur cor hominis, et antequam glorificetur, humiliatur.
13Qui prius respondet quam audiat, stultum se esse demonstrat, et confusione dignum.
14Spiritus viri sustentat imbecillitatem suam; spiritum vero ad irascendum facilem quis poterit sustinere?
15Cor prudens possidebit scientiam, et auris sapientium quaerit doctrinam.
16Donum hominis dilatat viam eius, et ante principes spatium ei facit.
17Iustus prior est accusator sui: venit amicus eius, et investigabit eum.
18Contradictiones comprimit sors, et inter potentes quoque diiudicat.
19Frater qui adiuvatur a fratre quasi civitas firma, et iudicia quasi vectes urbium.
20De fructu oris viri replebitur venter eius, et genimina labiorum ipsius saturabunt eum.
21Mors et vita in manu linguae; qui diligunt eam comedent fructus eius.
22Qui invenit mulierem bonam invenit bonum, et hauriet iucunditatem a Domino. Qui expellit mulierem bonam expellit bonum; qui autem tenet adulteram stultus est et impius.
23Cum obsecrationibus loquetur pauper, et dives effabitur rigide.
24Vir amabilis ad societatem magis amicus erit quam frater.
