Isaias 8

¹Et dixit Dominus ad me: Sume tibi librum grandem, et scribe in eo stylo hominis: Velociter spolia detrahe, cito praedare. ²Et adhibui mihi testes fideles, Uriam sacerdotem, et Zachariam, filium Barachiae: ³et accessi ad prophetissam, et concepit, et peperit filium. Et dixit Dominus ad me: Voca nomen eius: Accelera spolia detrahere; Festina praedari: ⁴quia antequam sciat puer vocare patrem suum et matrem suam, auferetur fortitudo Damasci, et spolia Samariae, coram rege Assyriorum.

⁵Et adiecit Dominus loqui ad me adhuc, dicens:

⁶Pro eo quod abiecit populus iste aquas Siloë, quae vadunt cum silentio, et assumpsit magis Rasin, et filium Romeliae:

⁷propter hoc ecce Dominus adducet super eos aquas fluminis fortes et multas, regem Assyriorum, et omnem gloriam eius, et ascendet super omnes rivos eius, et fluet super universas ripas eius;

⁸et ibit per Iudam, inundans, et transiens: usque ad collum veniet. Et erit extensio alarum eius implens latitudinem terrae tuae, o Emmanuel!

⁹Congregamini, populi, et vincimini; et audite, universae procul terrae: confortamini, et vincimini; accingite vos, et vincimini.

¹⁰Inite consilium, et dissipabitur; loquimini verbum, et non fiet: quia nobiscum Deus.

¹¹Haec enim ait Dominus ad me: Sicut in manu forti erudivit me, ne irem in via populi huius, dicens:

¹²Non dicatis: Coniuratio; omnia enim quae loquitur populus iste, coniuratio est: et timorem eius ne timeatis, neque paveatis.

¹³Dominum exercituum ipsum sanctificate; ipse pavor vester, et ipse terror vester:

¹⁴et erit vobis in sanctificationem; in lapidem autem offensionis, et in petram scandali, duabus domibus Israël; in laqueum et in ruinam habitantibus Ierusalem.

¹⁵Et offendent ex eis plurimi, et cadent, et conterentur, et irretientur, et capientur.

¹⁶Liga testimonium, signa legem in discipulis meis.

¹⁷Et exspectabo Dominum qui abscondit faciem suam a domo Iacob, et praestolabor eum.

¹⁸Ecce ego et pueri mei quos dedit mihi Dominus in signum, et in portentum Israël a Domino exercituum, qui habitat in monte Sion:

¹⁹et cum dixerint ad vos: Quaerite a pythonibus et a divinis qui strident in incantationibus suis: numquid non populus a Deo suo requiret, pro vivis a mortuis?

²⁰ad legem magis et ad testimonium. Quod si non dixerint iuxta verbum hoc, non erit eis matutina lux.

²¹Et transibit per eam, corruet, et esuriet; et cum esurierit, irascetur. Et maledicet regi suo, et Deo suo, et suscipiet sursum,

²²et ad terram intuebitur; et ecce tribulatio et tenebrae, dissolutio et angustia, et caligo persequens, et non poterit avolare de angustia sua.