Isaias 45

¹Haec dicit Dominus christo meo Cyro, cuius apprehendi dexteram, ut subiiciam ante faciem eius gentes, et dorsa regum vertam, et aperiam coram eo ianuas, et portae non claudentur:

²Ego ante te ibo, et gloriosos terrae humiliabo; portas aereas conteram, et vectes ferreos confringam:

³et dabo tibi thesauros absconditos, et arcana secretorum, ut scias quia ego Dominus, qui voco nomen tuum, Deus Israël,

⁴propter servum meum Iacob, et Israël, electum meum; et vocavi te nomine tuo: assimilavi te, et non cognovisti me.

⁵Ego Dominus, et non est amplius; extra me non est deus; accinxi te, et non cognovisti me:

⁶ut sciant hi qui ab ortu solis et qui ab occidente, quoniam absque me non est: ego Dominus, et non est alter:

⁷formans lucem et creans tenebras, faciens pacem et creans malum: ego Dominus faciens omnia haec.

⁸Rorate, caeli, desuper, et nubes pluant iustum; aperiatur terra, et germinet Salvatorem, et iustitia oriatur simul: ego Dominus creavi eum.

⁹Vae qui contradicit fictori suo, testa de samiis terrae! Numquid dicet lutum figulo suo: Quid facis, et opus tuum absque manibus est?

¹⁰Vae qui dicit patri: Quid generas? et mulieri: Quid parturis?

¹¹Haec dicit Dominus, Sanctus Israël, plastes eius: Ventura interrogate me; super filios meos et super opus manuum mearum mandate mihi.

¹²Ego feci terram, et hominem super eam creavi ego: manus meae tetenderunt caelos, et omni militiae eorum mandavi.

¹³Ego suscitavi eum ad iustitiam, et omnes vias eius dirigam; ipse aedificabit civitatem meam, et captivitatem meam dimittet, non in pretio neque in muneribus, dicit Dominus Deus exercituum.

¹⁴Haec dicit Dominus: Labor Aegypti, et negotiatio Aethiopiae, et Sabaim viri sublimes ad te transibunt, et tui erunt; post te ambulabunt, vincti manicis pergent, et te adorabunt, teque deprecabuntur. Tantum in te est Deus, et non est absque te deus.

¹⁵Vere tu es Deus absconditus, Deus Israël, salvator.

¹⁶Confusi sunt, et erubuerunt omnes: simul abierunt in confusionem fabricatores errorum.

¹⁷Israël salvatus est in Domino salute aeterna; non confundemini, et non erubescetis usque in saeculum saeculi.

¹⁸Quia haec dicit Dominus creans caelos, ipse Deus formans terram et faciens eam, ipse plastes eius; non in vanum creavit eam: ut habitaretur formavit eam: Ego Dominus, et non est alius.

¹⁹Non in abscondito locutus sum, in loco terrae tenebroso; non dixi semini Iacob frustra: Quaerite me: ego Dominus loquens iustitiam, annuntians recta.

²⁰Congregamini, et venite, et accedite simul qui salvati estis ex gentibus: nescierunt qui levant lignum sculpturae suae, et rogant deum non salvantem.

²¹Annuntiate, et venite, et consiliamini simul. Quis auditum fecit hoc ab initio, ex tunc praedixit illud? numquid non ego Dominus, et non est ultra deus absque me? Deus iustus, et salvans non est praeter me.

²²Convertimini ad me, et salvi eritis, omnes fines terrae, quia ego Deus, et non est alius.

²³In memetipso iuravi; egredietur de ore meo iustitiae verbum, et non revertetur: quia mihi curvabitur omne genu, et iurabit omnis lingua.

²⁴Ergo in Domino, dicet, meae sunt iustitiae et imperium; ad eum venient, et confundentur omnes qui repugnant ei.

²⁵In Domino iustificabitur, et laudabitur omne semen Israël.