Isaias 21

¹Onus deserti maris. Sicut turbines ab africo veniunt, de deserto venit, de terra horribili.

²Visio dura nuntiata est mihi: qui incredulus est infideliter agit; et qui depopulator est vastat. Ascende, Aelam; obside, Mede; omnem gemitum eius cessare feci.

³Propterea repleti sunt lumbi mei dolore; angustia possedit me sicut angustia parturientis; corrui cum audirem, conturbatus sum cum viderem.

⁴Emarcuit cor meum; tenebrae stupefecerunt me: Babylon dilecta mea posita est mihi in miraculum.

⁵Pone mensam, contemplare in specula comedentes et bibentes: surgite, principes, arripite clypeum.

⁶Haec enim dixit mihi Dominus: Vade, et pone speculatorem, et quodcumque viderit annuntiet.

⁷Et vidit currum duorum equitum, ascensorem asini, et ascensorem cameli; et contemplatus est diligenter multo intuitu.

⁸Et clamavit leo: Super speculam Domini ego sum, stans iugiter per diem; et super custodiam meam ego sum, stans totis noctibus.

⁹Ecce iste venit ascensor vir bigae equitum; et respondit, et dixit: Cecidit, cecidit Babylon, et omnia sculptilia deorum eius contrita sunt in terram.

¹⁰Tritura mea et filii areae meae, quae audivi a Domino exercituum, Deo Israël, annuntiavi vobis.

¹¹Onus Duma. Ad me clamat ex Seir: Custos, quid de nocte? custos, quid de nocte?

¹²Dixit custos: Venit mane et nox; si quaeritis, quaerite; convertimini, venite.

¹³Onus in Arabia. In saltu ad vesperam dormietis, in semitis Dedanim.

¹⁴Occurrentes sitienti ferte aquam, qui habitatis terram austri; cum panibus occurrite fugienti.

¹⁵A facie enim gladiorum fugerunt, a facie gladii imminentis, a facie arcus extenti, a facie gravis praelii.

¹⁶Quoniam haec dicit Dominus ad me: Adhuc in uno anno, quasi in anno mercenarii, et auferetur omnis gloria Cedar.

¹⁷Et reliquiae numeri sagittariorum fortium de filiis Cedar imminuentur; Dominus enim Deus Israël locutus est.