Isaias 52

¹Consurge, consurge, induere fortitudine tua, Sion! induere vestimentis gloriae tuae, Ierusalem, civitas Sancti, quia non adiiciet ultra ut pertranseat per te incircumcisus et immundus.

²Excutere de pulvere, consurge; sede, Ierusalem! solve vincula colli tui, captiva filia Sion.

³Quia haec dicit Dominus: Gratis venundati estis, et sine argento redimemini.

⁴Quia haec dicit Dominus Deus: In Aegyptum descendit populus meus in principio, ut colonus esset ibi, et Assur absque ulla causa calumniatus est eum.

⁵Et nunc quid mihi est hic, dicit Dominus, quoniam ablatus est populus meus gratis? Dominatores eius inique agunt, dicit Dominus, et iugiter tota die nomen meum blasphematur.

⁶Propter hoc sciet populus meus nomen meum in die illa: quia ego ipse qui loquebar, ecce adsum.

⁷Quam pulchri super montes pedes annuntiantis et praedicantis pacem; annuntiantis bonum, praedicantis salutem, dicentis Sion: Regnabit Deus tuus!

⁸Vox speculatorum tuorum: levaverunt vocem, simul laudabunt, quia oculo ad oculum videbunt cum converterit Dominus Sion.

⁹Gaudete, et laudate simul, deserta Ierusalem, quia consolatus est Dominus populum suum; redemit Ierusalem.

¹⁰Paravit Dominus brachium sanctum suum in oculis omnium gentium; et videbunt omnes fines terrae salutare Dei nostri.

¹¹Recedite, recedite; exite inde, pollutum nolite tangere; exite de medio eius; mundamini, qui fertis vasa Domini.

¹²Quoniam non in tumultu exibitis, nec in fuga properabitis; praecedet enim vos Dominus, et congregabit vos Deus Israël.

¹³Ecce intelliget servus meus, exaltabitur et elevabitur, et sublimis erit valde.

¹⁴Sicut obstupuerunt super te multi, sic inglorius erit inter viros aspectus eius, et forma eius inter filios hominum.

¹⁵Iste asperget gentes multas; super ipsum continebunt reges os suum: quia quibus non est narratum de eo viderunt, et qui non audierunt contemplati sunt.