Comparación
Mateo 6
Torres Amat y Vulgata Clementina, versículo a versículo.
| Torres Amat | Vulgata Clementina | |
|---|---|---|
| 1 | Guardaos bien de hacer vuestras obras buenas en presencia de los hombres, con el fin de que os vean: de otra manera no recibiréis su galardón de vuestro Padre, que está en los cielos. | Attendite ne iustitiam vestram faciatis coram hominibus, ut videamini ab eis: alioquin mercedem non habebitis apud Patrem vestrum qui in caelis est. |
| 2 | Y así cuando das limosna, no quieras publicarla a son de trompeta, como hacen los hipócritas en las sinagogas, y en las calles o plazas, a fin de ser honrados de los hombres. En verdad os digo, que ya recibieron su recompensa. | Cum ergo facis eleemosynam, noli tuba canere ante te, sicut hypocritae faciunt in synagogis, et in vicis, ut honorificentur ab hominibus. Amen dico vobis, receperunt mercedem suam. |
| 3 | Mas tú cuando des limosna, haz que tu mano izquierda no perciba lo que hace tu derecha; | Te autem faciente eleemosynam, nesciat sinistra tua quid faciat dextera tua: |
| 4 | para que tu limosna quede oculta, y tu Padre, que ve lo más oculto, te recompensará en público. | ut sit eleemosyna tua in abscondito, et Pater tuus, qui videt in abscondito, reddet tibi. |
| 5 | Asimismo cuando oráis, no habéis de ser como los hipócritas, que de propósito se ponen a orar de pie en las sinagogas y en las esquinas de las calles, para ser vistos de los hombres: en verdad os digo, que ya recibieron su recompensa. | Et cum oratis, non eritis sicut hypocritae qui amant in synagogis et in angulis platearum stantes orare, ut videantur ab hominibus: amen dico vobis, receperunt mercedem suam. |
| 6 | Tú, al contrario, cuando hubieres de orar, entra en tu aposento, y cerrada la puerta, ora en secreto a tu Padre; y tu Padre, que ve lo más secreto, te premiará en público. | Tu autem cum oraveris, intra in cubiculum tuum, et clauso ostio, ora Patrem tuum in abscondito: et Pater tuus, qui videt in abscondito, reddet tibi. |
| 7 | En la oración no afectéis hablar mucho, como hacen los gentiles, que se imaginan haber de ser oídos a fuerza de palabras. | Orantes autem, nolite multum loqui, sicut ethnici, putant enim quod in multiloquio suo exaudiantur. |
| 8 | No queráis pues imitarlos; que bien sabe vuestro Padre lo que habéis menester, antes de pedírselo. | Nolite ergo assimilari eis: scit enim Pater vester, quid opus sit vobis, antequam petatis eum. |
| 9 | Ved pues cómo habéis de orar: Padre nuestro, que estás en los cielos: santificado sea el tu nombre. | Sic ergo vos orabitis: Pater noster, qui es in caelis, sanctificetur nomen tuum. |
| 10 | Venga el tu reino. Hágase tu voluntad, como en el cielo, así también en la tierra. | Adveniat regnum tuum; fiat voluntas tua, sicut in caelo et in terra. |
| 11 | El pan nuestro de cada día dánosle hoy. | Panem nostrum supersubstantialem da nobis hodie, |
| 12 | Y perdónanos nuestras deudas, así como nosotros perdonamos a nuestros deudores. | et dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris. |
| 13 | Y no nos dejes caer en la tentación. Mas líbranos de mal. Amen. | Et ne nos inducas in tentationem, sed libera nos a malo. Amen. |
| 14 | Porque si perdonáis a los hombres las ofensas que cometen contra vosotros, también vuestro Padre celestial os perdonará vuestros pecados. | Si enim dimiseritis hominibus peccata eorum: dimittet et vobis Pater vester caelestis delicta vestra. |
| 15 | Pero si vosotros no perdonáis a los hombres, tampoco vuestro Padre os perdonará los pecados. | Si autem non dimiseritis hominibus: nec Pater vester dimittet vobis peccata vestra. |
| 16 | Cuando ayunéis, no os pongáis caritristes como los hipócritas; que desfiguran sus rostros, para mostrar a los hombres que ayunan. En verdad os digo, que ya recibieron su galardón. | Cum autem ieiunatis, nolite fieri sicut hypocritae, tristes. Exterminant enim facies suas, ut appareant hominibus ieiunantes. Amen dico vobis, quia receperunt mercedem suam. |
| 17 | Tú, al contrario, cuando ayunes, perfuma tu cabeza, y lava bien tu cara, | Tu autem, cum ieiunas, unge caput tuum, et faciem tuam lava, |
| 18 | para que no conozcan los hombres que ayunas, sino únicamente tu Padre, que está presente a todo, aun lo que hay de más secreto: y tu Padre, que ve lo que pasa en secreto, te dará por ello la recompensa | ne videaris hominibus ieiunans, sed Patri tuo, qui est in abscondito: et Pater tuus, qui videt in abscondito, reddet tibi. |
| 19 | No queráis amontonar tesoros para vosotros en la tierra, donde el orín y la polilla los consumen; y donde los ladrones los desentierran, y roban. | Nolite thesaurizare vobis thesauros in terra: ubi aerugo, et tinea demolitur: et ubi fures effodiunt, et furantur. |
| 20 | Atesorad más bien para vosotros tesoros en el cielo, donde no hay orín, ni polilla que los consuma; ni tampoco ladrones que los desentierren, y roben. | Thesaurizate autem vobis thesauros in caelo, ubi neque aerugo, neque tinea demolitur, et ubi fures non effodiunt, nec furantur. |
| 21 | Porque donde está tu tesoro, allí está también tu corazón. | Ubi enim est thesaurus tuus, ibi est et cor tuum. |
| 22 | Antorcha de tu cuerpo son tus ojos. Si tu ojo fuere sencillo, o estuviere limpio, todo tu cuerpo estará iluminado. | Lucerna corporis tui est oculus tuus. Si oculus tuus fuerit simplex, totum corpus tuum lucidum erit. |
| 23 | Mas si tienes malicioso o malo tu ojo, todo tu cuerpo estará oscurecido. Que si lo que debe ser luz en ti, es tinieblas, las mismas tinieblas ¿cuán grandes serán? | Si autem oculus tuus fuerit nequam, totum corpus tuum tenebrosum erit. Si ergo lumen, quod in te est, tenebrae sunt: ipsae tenebrae quantae erunt? |
| 24 | Ninguno puede servir a dos señores; porque o tendrá aversión al uno, y amor al otro; o si se sujeta al primero, mirará con desdén al segundo. No podéis servir a Dios y a las riquezas. | Nemo potest duobus dominis servire: aut enim unum odio habebit, et alterum diliget: aut unum sustinebit, et alterum contemnet. Non potestis Deo servire et mammonae. |
| 25 | En razón de esto os digo, no os acongojéis por el cuidado de hallar qué comer para sustentar vuestra vida, o de dónde sacaréis vestidos para cubrir vuestro cuerpo. Qué ¿no vale más la vida, o el alma, que el alimento, y el cuerpo que el vestido? | Ideo dico vobis, ne solliciti sitis animae vestrae quid manducetis, neque corpori vestro quid induamini. Nonne anima plus est quam esca, et corpus plus quam vestimentum? |
| 26 | Mirad las aves del cielo, cómo no siembran, ni siegan, ni tienen graneros; y vuestro Padre celestial las alimenta. ¿Pues no valéis vosotros mucho más sin comparación que ellas? | Respicite volatilia caeli, quoniam non serunt, neque metunt, neque congregant in horrea: et Pater vester caelestis pascit illa. Nonne vos magis pluris estis illis? |
| 27 | Y ¿quién de vosotros a fuerza de discursos puede añadir un codo a su estatura? | Quis autem vestrum cogitans potest adiicere ad staturam suam cubitum unum? |
| 28 | Y acerca del vestido, ¿a qué propósito inquietaros? Contemplad los lirios del campo cómo crecen y florecen; ellos no labran, ni tampoco hilan. | Et de vestimento quid solliciti estis? Considerate lilia agri quomodo crescunt: non laborant, neque nent. |
| 29 | Sin embargo yo os digo, que ni Salomón en medio de toda su gloria se vistió con tanto primor como uno de estos lirios. | Dico autem vobis, quoniam nec Salomon in omni gloria sua coopertus est sicut unum ex istis. |
| 30 | Pues si una yerba del campo, que hoy es o florece, y mañana se echa en el horno, Dios así la viste; ¿cuánto más a vosotros hombres de poca fe? | Si autem foenum agri, quod hodie est, et cras in clibanum mittitur, Deus sic vestit, quanto magis vos modicae fidei? |
| 31 | Así que no vayáis diciendo acongojados: ¿Dónde hallaremos que comer y beber? ¿Dónde hallaremos con que vestirnos? | Nolite ergo solliciti esse, dicentes: Quid manducabimus, aut quid bibemus, aut quo operiemur? |
| 32 | como hacen los paganos, los cuales andan ansiosos tras todas estas cosas; que bien sabe vuestro Padre la necesidad que de ellas tenéis. | haec enim omnia gentes inquirunt. Scit enim Pater vester, quia his omnibus indigetis. |
| 33 | Así que, buscad primero el reino de Dios y su justicia; y todas las demás cosas se os darán por añadidura. | Quaerite ergo primum regnum Dei, et iustitiam eius: et haec omnia adiicientur vobis. |
| 34 | No andéis pues acongojados por el día de mañana; que el día de mañana harto cuidado traerá por sí: bástale ya a cada día su propio afán o tarea. | Nolite ergo solliciti esse in crastinum. Crastinus enim dies sollicitus erit sibi ipsi: sufficit diei malitia sua. |
