Confronto
Luca 5
Martini e Vulgata Clementina, versetto per versetto.
| Martini | Vulgata Clementina | |
|---|---|---|
| 1 | E mentre intorno a lui si affollavano le turbe per udire la parola di Dio, egli se ne stava presso il lago di Genesaret. | Factum est autem, cum turbae irruerunt in eum ut audirent verbum Dei, et ipse stabat secus stagnum Genesareth. |
| 2 | E vide due barche ferme a riva del lago: e ne erano usciti i pescatori, e lavavano le reti. | Et vidit duas naves stantes secus stagnum: piscatores autem descenderant, et lavabant retia. |
| 3 | Ed entrato in una barca, che era quella di Simone, lo richiese di allontanarsi alquanto da terra. E stando a sedere insegnava dalla barca alle turbe. | Ascendens autem in unam navim, quae erat Simonis, rogavit eum a terra reducere pusillum. Et sedens docebat de navicula turbas. |
| 4 | E finito che ebbe di parlare, disse a Simone: Avanzati in alto, e gettate le vostre reti per la pesca. | Ut cessavit autem loqui, dixit ad Simonem: Duc in altum, et laxate retia vestra in capturam. |
| 5 | E Simone gli rispose, e disse: Maestro, essendoci noi affaticati per tutta la notte, non abbiamo preso nulla: nondimeno sulla tua parola getterò la rete. | Et respondens Simon, dixit illi: Praeceptor, per totam noctem laborantes nihil cepimus: in verbo autem tuo laxabo rete. |
| 6 | E fatto che ebber questo, chiusero gran quantità di pesci; e si rompeva la loro rete. | Et cum hoc fecissent, concluserunt piscium multitudinem copiosam: rumpebatur autem rete eorum. |
| 7 | E fecero segno ai compagni, che erano in altra barca, che andassero ad aiutarli. E andarono, ed empirono ambedue le barchette, di modo che quasi si affondavano. | Et annuerunt sociis, qui erant in alia navi, ut venirent, et adiuvarent eos. Et venerunt, et impleverunt ambas naviculas, ita ut pene mergerentur. |
| 8 | Veduto ciò Simon Pietro si gettò alle ginocchia di Gesù, dicendo: Partiti da me, Signore, perché io son uom peccatore. | Quod cum videret Simon Petrus, procidit ad genua Iesu, dicens: Exi a me, quia homo peccator sum, Domine. |
| 9 | Imperocché ed egli, e quanti si trovavan con lui, erano restati stupefatti della presa, che avevano fatta di pesci. | Stupor enim circumdederat eum, et omnes qui cum illo erant, in captura piscium, quam ceperant: |
| 10 | E lo stesso era di Giacomo, e di Giovanni, figliuoli di Zebedeo, compagni di Simone. E Gesù disse a Simone: Non temere: da ora innanzi prenderai degli uomini. | similiter autem Iacobum et Ioannem, filios Zebedaei, qui erant socii Simonis. Et ait ad Simonem Iesus: Noli timere: ex hoc iam homines eris capiens. |
| 11 | E tirate a riva le barche, abbandonata ogni cosa, lo seguitarono. | Et subductis ad terram navibus, relictis omnibus, secuti sunt eum. |
| 12 | E avvenne, che trovandosi Gesù in una città, eccoti un uomo coperto di lebbra, il quale veduto Gesù, si gettò boccone per terra, e lo pregò dicendo: Signore, se vuoi, tu puoi mondarmi. | Et factum est, cum esset in una civitatum, et ecce vir plenus lepra, et videns Iesum, et procidens in faciem, rogavit eum, dicens: Domine, si vis, potes me mundare. |
| 13 | Ed egli stesa la mano, lo toccò, dicendo: Lo voglio: sii mondato. E subitamente sparì da lui la lebbra. | Et extendens manum, tetigit eum dicens: Volo: mundare. Et confestim lepra discessit ab illo. |
| 14 | Ed ei gli comandò di non farne parola con nessuno: Ma va' (disse) fatti vedere al sacerdote, e fa' l'offerta per la tua purgazione, come Mosè ha ordinato per loro testimonianza. | Et ipse praecepit illi ut nemini diceret: sed, Vade, ostende te sacerdoti, et offer pro emundatione tua, sicut praecepit Moyses, in testimonium illis. |
| 15 | E vie più dilatavasi la rinomanza di lui: e si radunavano folte turbe per udirlo, e per esser guarite da' loro malori. | Perambulabat autem magis sermo de illo: et conveniebant turbae multae ut audirent, et curarentur ab infirmitatibus suis. |
| 16 | Ma egli si ritirava in luoghi solitarii, e faceva orazione. | Ipse autem secedebat in desertum, et orabat. |
| 17 | E avvenne, che un giorno egli sedeva insegnando. Ed eranvi a sedere dei Farisei, e dei dottori della legge, venuti da tutti i castelli della Galilea, e della Giudea, e da Gerusalemme: e la virtù del Signore era per dare ad essi salute. | Et factum est in una dierum, et ipse sedebat docens. Et erant pharisaei sedentes, et legis doctores, qui venerant ex omni castello Galilaeae, et Iudaeae, et Ierusalem: et virtus Domini erat ad sanandum eos. |
| 18 | Quand'eccoti degli uomini, che portavano sopra un letticciuolo un paralitico, e cercavano di metterlo dentro affine di presentarlo a lui. | Et ecce viri portantes in lecto hominem, qui erat paralyticus: et quaerebant eum inferre, et ponere ante eum. |
| 19 | E non trovando la via di introdurvelo a causa della turba, salirono sul tetto, e scoperte le tegole, lo calarono giù in mezzo col suo letticciuolo dinanzi a Gesù. | Et non invenientes qua parte illum inferrent prae turba, ascenderunt supra tectum, et per tegulas summiserunt eum cum lecto in medium ante Iesum. |
| 20 | De' quali veduta la fede, egli disse: O uomo, sono a te rimessi i tuoi peccati. | Quorum fidem ut vidit, dixit: Homo, remittuntur tibi peccata tua. |
| 21 | E gli Scribi, e i Farisei cominciarono a pensare, e dire: Chi è costui, che dice delle bestemmie? Chi può rimettere i peccati fuori del solo Dio? | Et coeperunt cogitare scribae et pharisaei, dicentes: Quis est hic, qui loquitur blasphemias? quis potest dimittere peccata, nisi solus Deus? |
| 22 | Ma Gesù, conosciuti i loro pensamenti, rispose ad essi, e disse: Che andate voi pensando in cuor vostro? | Ut cognovit autem Iesus cogitationes eorum, respondens, dixit ad illos: Quid cogitatis in cordibus vestris? |
| 23 | Che è più facile il dire: Ti sono rimessi i tuoi peccati; ovvero il dire: Sorgi, e cammina? | Quid est facilius dicere: Dimittuntur tibi peccata: an dicere: Surge, et ambula? |
| 24 | Or affinché sappiate, che il Figliuolo dell'uomo ha podestà sopra la terra di rimettere i peccati (disse al paralitico): io tel comando, sorgi, prendi il tuo letticciuolo, e vattene a casa tua. | Ut autem sciatis quia Filius hominis habet potestatem in terra dimittendi peccata, (ait paralytico) tibi dico, surge, tolle lectum tuum, et vade in domum tuam. |
| 25 | E subitamente alzatosi in presenza di essi, prese il letticciuolo, in cui giaceva: e andossene a casa sua, glorificando Dio. | Et confestim consurgens coram illis, tulit lectum in quo iacebat: et abiit in domum suam, magnificans Deum. |
| 26 | E tutti restarono stupefatti, e glorificavano Dio. E furon ricolmi di timore, dicendo: Mirabili cose abbiamo vedute quest'oggi. | Et stupor apprehendit omnes, et magnificabant Deum. Et repleti sunt timore, dicentes: Quia vidimus mirabilia hodie. |
| 27 | Dopo di ciò uscì, e vide un pubblicano per nome Levi, che sedeva a banco, e gli disse: Seguimi. | Et post haec exiit, et vidit publicanum nomine Levi, sedentem ad telonium, et ait illi: Sequere me. |
| 28 | E quegli, abbandonata ogni cosa, si alzò, e lo seguitò. | Et relictis omnibus, surgens secutus est eum. |
| 29 | E fecegli Levi un gran banchetto in casa sua: e vi si trovò gran numero di pubblicani, e di altra gente, la quale era a tavola con essi. | Et fecit ei convivium magnum Levi in domo sua: et erat turba multa publicanorum, et aliorum qui cum illis erant discumbentes. |
| 30 | E i Farisei, e i loro Scribi mormoravano, dicendo ai discepoli di lui: Per qual motivo mangiate, e bevete voi co' pubblicani, e co' peccatori? | Et murmurabant pharisaei et scribae eorum, dicentes ad discipulos eius: Quare cum publicanis et peccatoribus manducatis et bibitis? |
| 31 | Ma Gesù rispose, e disse loro: Non han bisogno del medico i sani, ma i malati. | Et respondens Iesus, dixit ad illos: Non egent qui sani sunt medico, sed qui male habent. |
| 32 | Non sono venuto a chiamare i giusti, ma i peccatori a penitenza. | Non veni vocare iustos, sed peccatores ad poenitentiam. |
| 33 | Ma quelli dissero a lui: Per qual motivo i discepoli di Giovanni, come pure quelli de' Farisei, digiunano spesso, e fanno orazione: e i tuoi mangiano, e bevono? | At illi dixerunt ad eum: Quare discipuli Ioannis ieiunant frequenter, et obsecrationes faciunt, similiter et pharisaeorum: tui autem edunt et bibunt? |
| 34 | Ed ei disse loro: Potete voi far sì, che digiunino i compagni dello sposo, mentre lo sposo è con essi? | Quibus ipse ait: Numquid potestis filios sponsi, dum cum illis est sponsus, facere ieiunare? |
| 35 | Ma tempo verrà, che sarà tolto ad essi lo sposo; e allora si che digiuneranno in que' giorni. | Venient autem dies, cum ablatus fuerit ab illis sponsus: tunc ieiunabunt in illis diebus. |
| 36 | Disse loro oltre di ciò una similitudine: Nissuno attacca a un abito vecchio un pezzo di panno nuovo: altrimenti il nuovo guasta il vecchio: e non fa lega la pezza del nuovo col vecchio. | Dicebat autem et similitudinem ad illos: Quia nemo commissuram a novo vestimento immittit in vestimentum vetus: alioquin et novum rumpit, et veteri non convenit commissura a novo. |
| 37 | E nissuno mette vin nuovo in otri vecchi: altrimenti il vin nuovo, rotti gli otri si versa, e gli otri vanno in malora. | Et nemo mittit vinum novum in utres veteres: alioquin rumpet vinum novum utres, et ipsum effundetur, et utres peribunt: |
| 38 | Ma vuolsi il vino nuovo mettere in otri nuovi, e quello, e questi si conservano. | sed vinum novum in utres novos mittendum est, et utraque conservantur. |
| 39 | E nissuno, che beve vin vecchio, vuole a un tratto del nuovo; conciossiachè dice: il vecchio è migliore. | Et nemo bibens vetus, statim vult novum: dicit enim: Vetus melius est. |
