Confronto
Luca 10
Martini e Vulgata Clementina, versetto per versetto.
| Martini | Vulgata Clementina | |
|---|---|---|
| 1 | Dipoi elesse il Signore altri settantadue: e li mandò a due a due davanti a sé in tutte le città, e luoghi, dove egli era per andare: | Post haec autem designavit Dominus et alios septuaginta duos: et misit illos binos ante faciem suam in omnem civitatem et locum, quo erat ipse venturus. |
| 2 | E diceva loro: La messe è molta, e gli operai son pochi. Pregate adunque il padrone della messe, che mandi degli operai per la sua messe. | Et dicebat illis: Messis quidem multa, operarii autem pauci. Rogate ergo dominum messis ut mittat operarios in messem suam. |
| 3 | Andate: ecco, che io mando voi, come agnelli tra' lupi. | Ite: ecce ego mitto vos sicut agnos inter lupos. |
| 4 | Non portate né borsa, né sacca, né borzacchini: e per istrada non salutate chicchessia. | Nolite portare sacculum, neque peram, neque calceamenta, et neminem per viam salutaveritis. |
| 5 | In qualunque casa entrerete, dite prima: Pace sia a questa casa. | In quamcumque domum intraveritis, primum dicite: Pax huic domui: |
| 6 | E se quivi sarà un figliuolo di pace, poserà sopra di lui la vostra pace: se no, ritornerà a voi. | et si ibi fuerit filius pacis, requiescet super illum pax vestra: sin autem, ad vos revertetur. |
| 7 | Restate nella medesima casa, mangiando, e bevendo di quello che hanno; imperocché è dovuta all'operaio la sua mercede. Non andate girando di casa in casa. | In eadem autem domo manete, edentes et bibentes quae apud illos sunt: dignus est enim operarius mercede sua. Nolite transire de domo in domum. |
| 8 | E in qualunque città entrerete, essendovi stati accolti, mangiate quel che vi sarà messo davanti. | Et in quamcumque civitatem intraveritis, et susceperint vos, manducate quae apponuntur vobis: |
| 9 | E guarite gl'infermi, che quivi sono, e dite loro: Si è avvicinato a voi il regno di Dio. | et curate infirmos, qui in illa sunt, et dicite illis: Appropinquavit in vos regnum Dei. |
| 10 | Ma in qualunque città entriate, e non vi facciano accoglienza, andate nelle piazze, e dite: | In quamcumque autem civitatem intraveritis, et non susceperint vos, exeuntes in plateas eius, dicite: |
| 11 | Abbiamo scosso contro di voi fin la polvere che ci si era attaccata della vostra città: con tutto questo sappiate, che il regno di Dio è vicino. | Etiam pulverem, qui adhaesit nobis de civitate vestra, extergimus in vos: tamen hoc scitote, quia appropinquavit regnum Dei. |
| 12 | Vi dico, che men dura sarà in quella giornata la condizione di Sodoma, che di quella città. | Dico vobis, quia Sodomis in die illa remissius erit, quam illi civitati. |
| 13 | Guai a te, o Corozain, guai a te, o Betsaida: perché se in Tiro, e in Sidone fossero stati fatti i prodigii, che sono stati fatti presso di voi, già tempo farebbero penitenza coperte di cilizio, e giacendo su la cenere. | Vae tibi Corozain! vae tibi Bethsaida! quia si in Tyro et Sidone factae fuissent virtutes quae factae sunt in vobis, olim in cilicio et cinere sedentes poeniterent. |
| 14 | Ma con minor severità sarà trattata nel giudizio Tiro, e Sidone, che voi. | Verumtamen Tyro et Sidoni remissius erit in iudicio, quam vobis. |
| 15 | E tu, Cafarnaum, esaltata sino al cielo, sarai depressa sino all'inferno. | Et tu Capharnaum, usque ad caelum exaltata, usque ad infernum demergeris. |
| 16 | Chi ascolta voi, ascolta me: e chi voi disprezza, disprezza me. E chi disprezza me, colui disprezza, che mi ha mandato. | Qui vos audit, me audit: et qui vos spernit, me spernit. Qui autem me spernit, spernit eum qui misit me. |
| 17 | E i settantadue (discepoli) se ne ritornarono allegramente, dicendo: Signore anche i demonii sono a noi soggetti in virtù del tuo nome. | Reversi sunt autem septuaginta duo cum gaudio, dicentes: Domine, etiam daemonia subiiciuntur nobis in nomine tuo. |
| 18 | Ed egli disse loro: Io vedeva Satana cadere dal cielo a guisa di folgore. | Et ait illis: Videbam Satanam sicut fulgor de caelo cadentem. |
| 19 | Ecco che io vi ho dato podestà di calcare i serpenti, e gli scorpioni, e di superare tutta la forza del nemico: né cosa alcuna a voi nuocerà. | Ecce dedi vobis potestatem calcandi supra serpentes, et scorpiones, et super omnem virtutem inimici: et nihil vobis nocebit. |
| 20 | Contuttociò non vogliate rallegrarvi, perché sieno a voi soggetti gli spiriti: ma rallegratevi, perché i vostri nomi scritti sono nel cielo. | Verumtamen in hoc nolite gaudere quia spiritus vobis subiiciuntur: gaudete autem, quod nomina vestra scripta sunt in caelis. |
| 21 | Nello stesso punto per Ispirito santo esultò, e disse: Gloria a te, o Padre, signore del cielo, e della terra, perché queste cose hai nascoste a' saggi, e prudenti, e le hai manifestate ai piccoli. Così è, o Padre: perché così a te piacque. | In ipsa hora exsultavit Spiritu Sancto, et dixit: Confiteor tibi Pater, Domine caeli et terrae, quod abscondisti haec a sapientibus et prudentibus, et revelasti ea parvulis. Etiam Pater: quoniam sic placuit ante te. |
| 22 | In mia balia ha posto il Padre tutte le cose. E nissuno conosce, chi sia il Figliuolo, fuori del Padre; né chi sia il Padre, fuori del Figliuolo, e fuor di colui, al quale avrà il Figliuolo voluto rivelarlo. | Omnia mihi tradita sunt a Patre meo. Et nemo scit quis sit Filius, nisi Pater: et quis sit Pater, nisi Filius, et cui voluerit Filius revelare. |
| 23 | E rivolto a' suoi discepoli, disse: Beati gli occhi, che veggono quello, che voi vedete. | Et conversus ad discipulos suos, dixit: Beati oculi qui vident quae vos videtis. |
| 24 | Imperocché vi dico, che molti profeti, e regi bramarono di vedere quello, che voi vedete, e nol videro; e udire quello, che voi udite, e non l'udirono. | Dico enim vobis quod multi prophetae et reges voluerunt videre quae vos videtis, et non viderunt: et audire quae auditis, et non audierunt. |
| 25 | Allora alzatosi un certo dottor della legge per tentarlo, gli disse: Maestro, che debbo io fare per possedere la vita eterna? | Et ecce quidam legisperitus surrexit tentans illum, et dicens: Magister, quid faciendo vitam aeternam possidebo? |
| 26 | Ma egli rispose a lui: Che è quello, che sta scritto nella legge? Come leggi tu? | At ille dixit ad eum: In lege quid scriptum est? quomodo legis? |
| 27 | Quegli rispose, e disse: Amerai il Signore Dio tuo con tutto il cuor tuo, e con tutta l'anima tua, e con tutte le tue forze, e con tutto il tuo spirito: e il prossimo tuo come te stesso. | Ille respondens dixit: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex omnibus virtutibus tuis, et ex omni mente tua: et proximum tuum sicut teipsum. |
| 28 | E Gesù gli disse: Bene hai risposto: fa' questo, e viverai. | Dixitque illi: Recte respondisti: hoc fac, et vives. |
| 29 | Ma quegli volendo giustificare se stesso, disse a Gesù: E chi è mio prossimo? | Ille autem volens iustificare seipsum, dixit ad Iesum: Et quis est meus proximus? |
| 30 | E Gesù prese la parola, e disse: Un uomo andava da Gerusalemme a Gerico, e dette negli assassini, i quali ancor lo spogliarono; e avendogli date delle ferite, se n'andarono, lasciandolo mezzo morto. | Suscipiens autem Iesus, dixit: Homo quidam descendebat ab Ierusalem in Iericho, et incidit in latrones, qui etiam despoliaverunt eum: et plagis impositis abierunt semivivo relicto. |
| 31 | Or avvenne, che passò per la stessa strada un sacerdote, il quale vedutolo passò oltre. | Accidit autem ut sacerdos quidam descenderet eadem via: et viso illo praeterivit. |
| 32 | Similmente anche un Levita arrivato vicino a quel luogo, e veduto colui, tirò innanzi. | Similiter et Levita, cum esset secus locum, et videret eum, pertransiit. |
| 33 | Ma un Samaritano, che facea suo viaggio, giunse presso a lui: e vedutolo, si mosse a compassione. | Samaritanus autem quidam iter faciens, venit secus eum: et videns eum, misericordia motus est. |
| 34 | E se gli accostò, e fasciò le ferite di lui, spargendovi sopra olio, e vino: e messolo sul suo giumento, lo condusse all'albergo, ed ebbe cura di esso. | Et appropians alligavit vulnera eius, infundens oleum et vinum: et imponens illum in iumentum suum, duxit in stabulum, et curam eius egit. |
| 35 | E il dì seguente tirò fuori due denari, e gli dette all'ostiere, e dissegli: Abbi cura di lui: e tutto quello, che spenderai di più, te lo restituirò al mio ritorno. | Et altera die protulit duos denarios, et dedit stabulario, et ait: Curam illius habe: et quodcumque supererogaveris, ego cum rediero reddam tibi. |
| 36 | Chi di questi tre ti pare egli essere stato prossimo per colui, che dette negli assassini? | Quis horum trium videtur tibi proximus fuisse illi, qui incidit in latrones? |
| 37 | E quegli rispose: Colui, che usò ad esso misericordia. E Gesù gli disse: Va', fai anche tu allo stesso modo. | At ille dixit: Qui fecit misericordiam in illum. Et ait illi Iesus: Vade, et tu fac similiter. |
| 38 | E avvenne, che essendo in viaggio, entrò egli in un certo castello: e una donna, per nome Marta, lo ricevette in sua casa: | Factum est autem, dum irent, et ipse intravit in quoddam castellum: et mulier quaedam, Martha nomine, excepit illum in domum suam, |
| 39 | E questa avea una sorella chiamata Maria, la quale ancora assisa a' piedi del Signore, ascoltava le sue parole. | et huic erat soror nomine Maria, quae etiam sedens secus pedes Domini, audiebat verbum illius. |
| 40 | Marta poi si affannava tra le molte faccende di casa: e si presentò, e disse: Signore, a te non cale, che mia sorella mi abbia lasciata sola alle faccende di casa? Dille adunque, che mi dia una mano. | Martha autem satagebat circa frequens ministerium: quae stetit, et ait: Domine, non est tibi curae quod soror mea reliquit me solam ministrare? dic ergo illi ut me adiuvet. |
| 41 | Ma il Signore le rispose, e disse: Marta, Marta, tu ti affanni, e ti inquieti per un gran numero di cose. | Et respondens dixit illi Dominus: Martha, Martha, sollicita es, et turbaris erga plurima, |
| 42 | Eppure una sola è necessaria. Maria ha eletto la miglior parte, che non le sarà levata. | porro unum est necessarium. Maria optimam partem elegit, quae non auferetur ab ea. |
