Confronto
Luca 4
Martini e Vulgata Clementina, versetto per versetto.
| Martini | Vulgata Clementina | |
|---|---|---|
| 1 | Ma Gesù pieno di Spirito santo si partì dal Giordano; e fu condotto dallo spirito nel deserto | Iesus autem plenus Spiritu Sancto regressus est a Iordane: et agebatur a Spiritu in desertum |
| 2 | Per quaranta giorni, ed era tentato dal Diavolo. E non mangiò nulla in quei giorni: e passati quelli, ebbe fame. | diebus quadraginta, et tentabatur a diabolo. Et nihil manducavit in diebus illis: et consummatis illis esuriit. |
| 3 | Allora il Diavolo gli disse: Se tu sei Figliuolo di Dio, di'a questa pietra, che diventi pane. | Dixit autem illi diabolus: Si Filius Dei es, dic lapidi huic ut panis fiat. |
| 4 | E Gesù gli rispose: Sta scritto: Non di solo pane vive l'uomo, ma di tutto quello, che vuole Dio. | Et respondit ad illum Iesus: Scriptum est: Quia non in solo pane vivit homo, sed in omni verbo Dei. |
| 5 | E il Diavolo lo condusse sopra un alto monte, e mostrògli in un attimo tutti i regni della terra, | Et duxit illum diabolus in montem excelsum, et ostendit illi omnia regna orbis terrae in momento temporis, |
| 6 | E gli disse: Io ti darò di tutto questo la padronanza, e la gloria di questi (regni): conciossiachè a me sono stati dati; e gli do a chi mi pare. | et ait illi: Tibi dabo potestatem hanc universam, et gloriam illorum: quia mihi tradita sunt, et cui volo do illa. |
| 7 | Se tu pertanto mi adorerai, saran tutti tuoi. | Tu ergo si adoraveris coram me, erunt tua omnia. |
| 8 | E Gesù gli rispose, e disse: Sta scritto: Adorerai il Signore Dio tuo, e lui solo servirai. | Et respondens Iesus, dixit illi: Scriptum est: Dominum Deum tuum adorabis, et illi soli servies. |
| 9 | E il Diavolo menollo a Gerusalemme, e lo posò sopra la sommità del tempio, e gli disse: Se tu se' Figliuolo di Dio, gettati di qui a basso. | Et duxit illum in Ierusalem, et statuit eum super pinnam templi, et dixit illi: Si Filius Dei es, mitte te hinc deorsum. |
| 10 | Imperocché sta scritto, che riguardo a te ha dato ordine a' suoi Angeli di custodirti: | Scriptum est enim quod angelis suis mandavit de te, ut conservent te: |
| 11 | E che ti sosterranno con le loro mani, affinché tu non dia del piede in qualche sasso. | et quia in manibus tollent te, ne forte offendas ad lapidem pedem tuum. |
| 12 | E Gesù gli rispose, e disse: È stato detto: Non tenterai il Signore Dio tuo. | Et respondens Iesus, ait illi: Dictum est: Non tentabis Dominum Deum tuum. |
| 13 | E finite le tentazioni, il Diavolo si partì da lui sino ad altro tempo. | Et consummata omni tentatione, diabolus recessit ab illo, usque ad tempus. |
| 14 | E Gesù per impulso dello spirito ritornò nella Galilea: e si sparse per tutto il paese la fama di lui. | Et regressus est Iesus in virtute Spiritus in Galilaeam, et fama exiit per universam regionem de illo. |
| 15 | E insegnava in quelle sinagoghe, ed era da tutti acclamato. | Et ipse docebat in synagogis eorum, et magnificabatur ab omnibus. |
| 16 | E andò a Nazaret, dove era stato allevato, ed entrò secondo la sua usanza il sabato nella sinagoga, e si alzò per fare la lettura. | Et venit Nazareth, ubi erat nutritus, et intravit secundum consuetudinem suam die sabbati in synagogam, et surrexit legere. |
| 17 | E gli fu dato il libro del profeta Isaia. E spiegato che ebbe il libro, trovò quel passo dove era scritto: | Et traditus est illi liber Isaiae prophetae. Et ut revolvit librum, invenit locum ubi scriptum erat: |
| 18 | Lo spirito del Signore sopra di me: per la qual cosa mi ha unto per evangelizzare a' poveri: mi ha mandato a curare coloro, che hanno il cuore spezzato, | Spiritus Domini super me: propter quod unxit me, evangelizare pauperibus misit me, sanare contritos corde, |
| 19 | Ad annunziare agli schiavi la liberazione, e a' ciechi la ricuperazione della vista, a rimettere in libertà gli oppressi, a predicare l'anno accettevole del Signore, ed il giorno della retribuzione. | praedicare captivis remissionem, et caecis visum, dimittere confractos in remissionem, praedicare annum Domini acceptum et diem retributionis. |
| 20 | E ripiegato il libro, lo rendette al ministro, e si pose a sedere. Ed erano fissi in lui gli occhi di tutti nella sinagoga. | Et cum plicuisset librum, reddit ministro, et sedit. Et omnium in synagoga oculi erant intendentes in eum. |
| 21 | E principiò a dir loro: Oggi di questa scrittura avete udito voi l'adempimento. | Coepit autem dicere ad illos: Quia hodie impleta est haec scriptura in auribus vestris. |
| 22 | E tutti lo approvavano: e ammiravano le parole di grazia, che uscivano dalla sua bocca, e dicevano: Non è egli costui il figlio di Giuseppe? | Et omnes testimonium illi dabant: et mirabantur in verbis gratiae, quae procedebant de ore ipsius, et dicebant: Nonne hic est filius Ioseph? |
| 23 | Ed egli disse loro: Certo che voi direte a me quel proverbio: Medico, cura te stesso: tutte quelle cose, che abbiamo udito essere state fatte in Cafarnaum, falle anche qui nella tua patria. | Et ait illis: Utique dicetis mihi hanc similitudinem: Medice cura teipsum: quanta audivimus facta in Capharnaum, fac et hic in patria tua. |
| 24 | Disse egli però: In verità vi dico, che nissun profeta è gradito nella sua patria. | Ait autem: Amen dico vobis, quia nemo propheta acceptus est in patria sua. |
| 25 | In verità vi dico, che molte vedove eranvi in Israele a tempo di Elia, quando il cielo stette chiuso per tre anni, e sei mesi, e fu carestia grande per tutta la terra: | In veritate dico vobis, multae viduae erant in diebus Eliae in Israël, quando clausum est caelum annis tribus et mensibus sex, cum facta esset fames magna in omni terra: |
| 26 | E a nissuna di esse fu mandato Elia, ma a una donna vedova di Sarepta del territorio di Sidone. | et ad nullam illarum missus est Elias, nisi in Sarepta Sidoniae, ad mulierem viduam. |
| 27 | E molti lebbrosi erano in Israele al tempo di Eliseo profeta: e nissuno di essi fu mondato, fuori che Naaman Siro. | Et multi leprosi erant in Israël sub Eliseo propheta: et nemo eorum mundatus est nisi Naaman Syrus. |
| 28 | E all'udire queste cose tutti quei della sinagoga si riempiron di sdegno. | Et repleti sunt omnes in synagoga ira, haec audientes. |
| 29 | E si alzarono, e lo cacciaron fuora della città: e lo condussero sino alla vetta del monte, sopra del quale era fabbricata la loro città, per precipitarnelo: | Et surrexerunt, et eiecerunt illum extra civitatem: et duxerunt illum usque ad supercilium montis, super quem civitas illorum erat aedificata, ut praecipitarent eum. |
| 30 | Ma egli passando per mezzo ad essi se ne andava. | Ipse autem transiens per medium illorum, ibat. |
| 31 | E andò a Cafarnaum città della Galilea, e quivi insegnava loro ne' giorni di sabato. | Et descendit in Capharnaum civitatem Galilaeae, ibique docebat illos sabbatis. |
| 32 | E si stupivano del suo modo di insegnare; conciossiachè il suo parlare era con autorità. | Et stupebant in doctrina eius, quia in potestate erat sermo ipsius. |
| 33 | Ed eravi nella sinagoga un uomo posseduto da un demonio immondo, e questo gridò ad alta voce, | Et in synagoga erat homo habens daemonium immundum, et exclamavit voce magna, |
| 34 | Dicendo: Lasciaci, che abbiamo noi a fare con te, Gesù Nazareno? Se' tu venuto a sterminarci? Ti conosco, chi sei, santo di Dio. | dicens: Sine, quid nobis et tibi, Iesu Nazarene? venisti perdere nos? scio te quis sis, Sanctus Dei. |
| 35 | E Gesù lo sgridò, e gli disse: Taci ed esci da costui. E il demonio, gettatolo in mezzo per terra, se ne uscì da colui, né gli fece alcun male. | Et increpavit illum Iesus, dicens: Obmutesce, et exi ab eo. Et cum proiecisset illum daemonium in medium, exiit ab illo, nihilque illum nocuit. |
| 36 | E tutti si intimorirono, e si parlavano l'un all'altro, dicendo: Che è questo? Egli comanda con autorità, e potestà agli spiriti immondi, e se ne vanno. | Et factus est pavor in omnibus, et colloquebantur ad invicem, dicentes: Quod est hoc verbum, quia in potestate et virtute imperat immundis spiritibus, et exeunt? |
| 37 | E la fama di lui si andava spargendo nel paese per ogni dove. | Et divulgabatur fama de illo in omnem locum regionis. |
| 38 | E uscito Gesù dalla sinagoga, entrò nella casa di Simone. E la suocera di Simone era stata presa da grossa febbre: e a lui la raccomandarono. | Surgens autem Iesus de synagoga, introivit in domum Simonis. Socrus autem Simonis tenebatur magnis febribus: et rogaverunt illum pro ea. |
| 39 | Ed egli chinatosi verso di lei, fe' comando alla febbre: e la febbre lasciolla. E subitamente levatasi gli andava servendo. | Et stans super illam imperavit febri: et dimisit illam. Et continuo surgens, ministrabat illis. |
| 40 | Tramontato poi il sole, tutti quelli, che avevano dei malati di questo, o di quel malore, li conducevano a lui. Ed egli, imposte a ciascuno di essi le mani, li risanava. | Cum autem sol occidisset, omnes qui habebant infirmos variis languoribus, ducebant illos ad eum. At ille singulis manus imponens, curabat eos. |
| 41 | E uscivan da molti i demonii gridando, e dicendo: Tu sei il Figliuolo di Dio: ma egli sgridandoli non permetteva loro di dire, come sapevano, essere lui il Cristo. | Exibant autem daemonia a multis clamantia, et dicentia: Quia tu es Filius Dei: et increpans non sinebat ea loqui: quia sciebant ipsum esse Christum. |
| 42 | E fattosi giorno si partì per andare in luogo deserto, e le turbe lo cercavano, e arrivaron fin a lui: e lo ritenevano, perché non si partisse da loro. | Facta autem die egressus ibat in desertum locum, et turbae requirebant eum, et venerunt usque ad ipsum: et detinebant illum ne discederet ab eis. |
| 43 | Alle quali però egli disse: Bisogna, che anche alle altre città io evangelizzi il regno di Dio: dappoichè per questo sono stato mandato. | Quibus ille ait: Quia et aliis civitatibus oportet me evangelizare regnum Dei: quia ideo missus sum. |
| 44 | E predicava nelle sinagoghe della Galilea. | Et erat praedicans in synagogis Galilaeae. |
