Confronto
Atti degli Apostoli 7
Martini e Vulgata Clementina, versetto per versetto.
| Martini | Vulgata Clementina | |
|---|---|---|
| 1 | Disse adunque il principe de' sacerdoti: Queste cose stanno elleno così? | Dixit autem princeps sacerdotum: Si haec ita se habent? |
| 2 | Ma egli disse: Uomini fratelli, e padri, udite: Il Dio della gloria apparì al padre nostro Abramo, mentre era nella Mesopotamia, prima che abitasse in Charran, | Qui ait: Viri fratres et patres, audite: Deus gloriae apparuit patri nostro Abrahae cum esset in Mesopotamia, priusquam moraretur in Charan, |
| 3 | E dissegli: Parti dalla tua terra, e dalla tua parentela, e vieni in quel paese, che io ti mostrerò. | et dixit ad illum: Exi de terra tua, et de cognatione tua, et veni in terram quam monstravero tibi. |
| 4 | Allora uscì dalla terra de' Caldei, e abitò in Charran. E di là, morto che fu suo padre, trasportollo (Dio) in questo paese, dove ora voi abitate. | Tunc exiit de terra Chaldaeorum, et habitavit in Charan. Et inde, postquam mortuus est pater eius, transtulit illum in terram istam, in qua nunc vos habitatis. |
| 5 | E non gli diede di esso in proprietà nemmen tanto da posare il piede: ma gli promise di farne padrone lui, e la sua discendenza dopo di lui, non avendo egli prole. | Et non dedit illi haereditatem in ea, nec passum pedis: sed repromisit dare illi eam in possessionem, et semini eius post ipsum, cum non haberet filium. |
| 6 | E Dio gli disse, che la discendenza di lui sarebbe pellegrina in paese altrui, e la avrebbero posta in ischiavitù, e sarebbe maltrattata per quattrocento anni: | Locutus est autem ei Deus: Quia erit semen eius accola in terra aliena, et servituti eos subiicient, et male tractabunt eos annis quadringentis: |
| 7 | E la nazione, di cui sarà stata schiavi, la giudicherò io, disse il Signore: e dopo queste cose usciranno, e serviranno a me in questo luogo. | et gentem cui servierint, iudicabo ego, dixit Dominus: et post haec exibunt, et servient mihi in loco isto. |
| 8 | E diedegli l'alleanza della circoncisione: e così egli generò Isacco, e lo circoncise l'ottavo giorno: e Isacco Giacobbe, e Giacobbe i dodici patriarchi. | Et dedit illi testamentum circumcisionis: et sic genuit Isaac, et circumcidit eum die octavo: et Isaac, Iacob: et Iacob, duodecim patriarchas. |
| 9 | I patriarchi poi per invidia venderon Giuseppe, onde fu condotto in Egitto: ma Dio era con lui: | Et patriarchae aemulantes, Ioseph vendiderunt in Aegyptum: et erat Deus cum eo, |
| 10 | Ed egli lo cavò fuora di tutte le sue tribolazioni: e diegli grazia, e sapienza dinanzi a Faraone re d'Egitto, onde lo costituì soprintendente dell'Egitto, e di tutta la sua casa. | et eripuit eum ex omnibus tribulationibus eius, et dedit ei gratiam et sapientiam in conspectu pharaonis regis Aegypti: et constituit eum praepositum super Aegyptum, et super omnem domum suam. |
| 11 | Venne di poi la fame sopra tutto l'Egitto, e nella Chananea, e miseria grande: e i padri nostri non trovavano da mangiare. | Venit autem fames in universam Aegyptum et Chanaan, et tribulatio magna: et non inveniebant cibos patres nostri. |
| 12 | E avendo udito Giacobbe, che vi era del grano in Egitto, mandò da prima i padri nostri: | Cum audisset autem Iacob esse frumentum in Aegypto, misit patres nostros primum: |
| 13 | E la seconda volta fu riconosciuto Giuseppe da' suoi fratelli, e si rendette nota a Faraone la stirpe di lui. | et in secundo cognitus est Ioseph a fratribus suis, et manifestatum est Pharaoni genus eius. |
| 14 | E Giuseppe mandò a chiamare il padre suo Giacobbe, e tutta la sua famiglia di settantacinque anime. | Mittens autem Ioseph, accersivit Iacob patrem suum et omnem cognationem suam, in animabus septuaginta quinque. |
| 15 | E andò Giacobbe in Egitto, e morì egli, e i padri nostri. | Et descendit Iacob in Aegyptum: et defunctus est ipse, et patres nostri. |
| 16 | E furon trasportati a Sichem, e posti nel sepolcro comperato da Abramo a prezzo di denaro da' figliuoli di Emmor figliuolo di Sichem. | Et translati sunt in Sichem, et positi sunt in sepulchro, quod emit Abraham pretio argenti a filiis Hemor filii Sichem. |
| 17 | Ma avvicinandosi il tempo della promessa giurata da Dio ad Abramo, crebbe e moltiplicò il popolo nell'Egitto, | Cum autem appropinquaret tempus promissionis quam confessus erat Deus Abrahae, crevit populus, et multiplicatus est in Aegypto, |
| 18 | Sino a tanto che venne un altro re dell'Egitto, il quale non sapeva nulla di Giuseppe. | quoadusque surrexit alius rex in Aegypto, qui non sciebat Ioseph. |
| 19 | Questi usando astuzie contro la nostra stirpe, maltrattò i padri nostri di modo, che esponessero i propri figli, perché non si propagassero. | Hic circumveniens genus nostrum, afflixit patres nostros ut exponerent infantes suos, ne vivificarentur. |
| 20 | Nello stesso tempo nacque Mosè, ed era caro a Dio, il quale fu nudrito per tre mesi nella casa di suo padre. | Eodem tempore natus est Moyses, et fuit gratus Deo: qui nutritus est tribus mensibus in domo patris sui. |
| 21 | E quando fu esposto, lo raccolse la figliuola di Faraone, e se lo allevò come figliuolo. | Exposito autem illo, sustulit eum filia Pharaonis, et nutrivit eum sibi in filium. |
| 22 | E fu addottrinato Mosè in tutta la sapienza degli Egiziani, ed era potente in parole, e in opere. | Et eruditus est Moyses omni sapientia Aegyptiorum, et erat potens in verbis et in operibus suis. |
| 23 | Compiuta poi che ebbe l'età di quarant'anni, gli entrò in cuore di visitare i suoi fratelli, i figliuoli d'Israello. | Cum autem impleretur ei quadraginta annorum tempus, ascendit in cor eius ut visitaret fratres suos filios Israël. |
| 24 | E vedutone uno, che veniva maltrattato, prestògli aiuto: e fece le vendette dell'oppresso, avendo ucciso l'Egiziano. | Et cum vidisset quemdam iniuriam patientem, vindicavit illum, et fecit ultionem ei qui iniuriam sustinebat, percusso Aegyptio. |
| 25 | Ed egli si pensava, che i suoi fratelli intenderebbono, come Dio per mano di lui dava loro la salute; ma essi non l'intesero. | Existimabat autem intelligere fratres, quoniam Deus per manum ipsius daret salutem illis: at illi non intellexerunt. |
| 26 | Il di seguente si fece vedere ad essi, mentre altercavano: e gli esortava alla pace, dicendo: O uomini, voi siete fratelli, perché vi fate del male l'un all'altro? | Sequenti vero die apparuit illis litigantibus: et reconciliabat eos in pace, dicens: Viri, fratres estis: ut quid nocetis alterutrum? |
| 27 | Ma colui, che faceva ingiuria al prossimo, lo rispinse, dicendo: Chi ti ha costituito principe, e giudice sopra di noi? | Qui autem iniuriam faciebat proximo, repulit eum, dicens: Quis te constituit principem et iudicem super nos? |
| 28 | Vuoi tu forse uccidermi, come uccidesti ieri l'Egiziano? | Numquid interficere me tu vis, quemadmodum interfecisti heri Aegyptium? |
| 29 | A questa parola fuggì Mosè: e stette pellegrino nella terra di Madian, dove generò due figliuoli. | Fugit autem Moyses in verbo isto: et factus est advena in terra Madian, ubi generavit filios duos. |
| 30 | E passati quaranta anni gli apparì nel deserto del monte Sina l'Angelo nel fuoco fiammante di un roveto. | Et expletis annis quadraginta, apparuit illi in deserto montis Sina angelus in igne flammae rubi. |
| 31 | Veduto ciò si stupì Mosè della apparizione: e accostandosi egli per osservare, udì una voce del Signore, che dissegli: | Moyses autem videns, admiratus est visum. Et accedente illo ut consideraret, facta est ad eum vox Domini, dicens: |
| 32 | Io sono il Dio de' padri tuoi, il Dio di Abramo, il Dio di Isacco, il Dio di Giacobbe. Atterrito Mosè non ardiva di osservare. | Ego sum Deus patrum tuorum, Deus Abraham, Deus Isaac, et Deus Iacob. Tremefactus autem Moyses, non audebat considerare. |
| 33 | Ma il Signore gli disse: Cavati dai tuoi piedi le scarpe: perché il luogo, dove stai, è terra santa. | Dixit autem illi Dominus: Solve calceamentum pedum tuorum: locus enim in quo stas, terra sancta est. |
| 34 | Ho veduto, ho veduto l'afflizione del popolo mio, che è in Egitto, e ho uditi i loro gemiti, e sono disceso per liberargli. Ora vieni, e ti manderò in Egitto. | Videns vidi afflictionem populi mei qui est in Aegypto, et gemitum eorum audivi, et descendi liberare eos. Et nunc veni, et mittam te in Aegyptum. |
| 35 | Questo Mosè, cui rifiutarono col dire: Chi ti ha costituito principe, e giudice? questo e principe, e liberatore mandollo Iddio per ministero dell'Angelo, che gli apparì nel roveto. | Hunc Moysen, quem negaverunt, dicentes: Quis te constituit principem et iudicem? hunc Deus principem et redemptorem misit, cum manu angeli qui apparuit illi in rubo. |
| 36 | Questi li trasse fuori, avendo fatto segni, e prodigii nella terra di Egitto, e nel mare rosso, e nel deserto per quaranta anni. | Hic eduxit illos faciens prodigia et signa in terra Aegypti, et in rubro mari, et in deserto annis quadraginta. |
| 37 | Questi è quel Mosè, che disse a' figliuoli d'Israele: Dio susciterà a voi un profeta del numero de' vostri fratelli, come me, lui ascolterete. | Hic est Moyses, qui dixit filiis Israël: Prophetam suscitabit vobis Deus de fratribus vestris, tamquam me: ipsum audietis. |
| 38 | Questi è, che fu colla adunanza del popolo nel deserto coll'Angelo, che gli parlava nel monte Sina, e con i padri nostri: e ricevette le parole di vita per darle a noi, | Hic est qui fuit in ecclesia in solitudine cum angelo, qui loquebatur ei in monte Sina, et cum patribus nostris: qui accepit verba vitae dare nobis. |
| 39 | Al quale non vollero essere ubbidienti i padri nostri: ma lo rigettarono, e si rivolsero coi loro cuori all'Egitto, | Cui noluerunt obedire patres nostri: sed repulerunt, et aversi sunt cordibus suis in Aegyptum, |
| 40 | Dicendo ad Aronne: Fa'a noi degli dei, i quali ci vadano innanzi: perché di quel Mosè, che ci ha tratti dalla terra di Egitto, non sappiamo quel che ne sia stato. | dicentes ad Aaron: Fac nobis deos qui praecedant nos: Moyses enim hic, qui eduxit nos de terra Aegypti, nescimus quid factum sit ei. |
| 41 | E fecer di que' giorni un vitello, e offerirono sagrifizio a un simulacro, e si rallegrarono delle opere delle loro mani. | Et vitulum fecerunt in diebus illis, et obtulerunt hostiam simulacro, et laetabantur in operibus manuum suarum. |
| 42 | Ma Dio da lor si rivolse, e gli diede a servire alla milizia del cielo, come sta scritto nel libro de' profeti: Mi avete voi forse offerto vittime e ostie per quaranta anni nel deserto, o casa d'Israele? | Convertit autem Deus, et tradidit eos servire militiae caeli, sicut scriptum est in libro prophetarum: Numquid victimas et hostias obtulistis mihi annis quadraginta in deserto, domus Israël? |
| 43 | Ma voi avete portato il padiglione di Moloch, e l'astro del vostro dio Rempham, figure fatte da voi per adorarle. E io vi trasporterò di là da Babilonia. | Et suscepistis tabernaculum Moloch, et sidus dei vestri Rempham, figuras quas fecistis adorare eas: et transferam vos trans Babylonem. |
| 44 | Ebbero i padri nostri il tabernacolo del testimonio nel deserto, conforme aveva ordinato Dio, dicendo a Mosè, che lo facesse secondo il modello, che avea veduto. | Tabernaculum testimonii fuit cum patribus nostris in deserto, sicut disposuit illis Deus loquens ad Moysen, ut faceret illud secundum formam quam viderat. |
| 45 | Il quale ricevuto di mano in mano lo condusser seco i padri nostri con Gesù a prender possesso delle nazioni, le quali andò Dio scacciando dal cospetto de' padri nostri sino ai giorni di Davidde. | Quod et induxerunt, suscipientes patres nostri cum Iesu in possessionem gentium quas expulit Deus a facie patrum nostrorum, usque in diebus David, |
| 46 | Il quale trovò grazia davanti a Dio, e pregò di trovare un tabernacolo per il Dio di Giacobbe. | qui invenit gratiam ante Deum, et petiit ut inveniret tabernaculum Deo Iacob. |
| 47 | Salomone poi edificò casa per esso. | Salomon autem aedificavit illi domum. |
| 48 | Ma non abita in templi manofatti l'Eccelso, come dice il profeta: | Sed non Excelsus in manufactis habitat, sicut propheta dicit: |
| 49 | Il cielo è mio trono: e la terra sgabello a' miei piedi. Qual sorta di casa mi edificherete, dice il Signore? O qual sarà il luogo del mio riposo? | Caelum mihi sedes est: terra autem scabellum pedum meorum. Quam domum aedificabitis mihi? dicit Dominus: aut quis locus requietionis meae est? |
| 50 | Non ha ella fatto la mano mia tutte queste cose? | Nonne manus mea fecit haec omnia? |
| 51 | Duri di cervice, e incirconcisi di cuore e di udito, voi sempre resistete allo Spirito santo, come i padri vostri, così anche voi. | Dura cervice, et incircumcisis cordibus et auribus, vos semper Spiritui Sancto resistitis: sicut patres vestri, ita et vos. |
| 52 | Qual de' profeti non perseguitarono i padri vostri? E ucciser coloro, che predicevan la venuta del Giusto, di cui voi siete stati adesso i traditori, e gli omicidi: | Quem prophetarum non sunt persecuti patres vestri? et occiderunt eos qui praenuntiabant de adventu Iusti, cuius vos nunc proditores et homicidae fuistis: |
| 53 | I quali avete ricevuto la legge per ministero degli Angeli, e non l'avete osservata. | qui accepistis legem in dispositione angelorum, et non custodistis. |
| 54 | All'udir tali cose si rodevano ne' loro cuori, e digrignavano i denti contro di lui. | Audientes autem haec, dissecabantur cordibus suis, et stridebant dentibus in eum. |
| 55 | Ma egli pieno essendo di Spirito santo, fisso mirando il cielo, vide la gloria di Dio, e Gesù stante alla destra di Dio. E disse: Ecco che io veggo aperti i cieli, e il Figliuolo dell'uomo stante alla destra di Dio. | Cum autem esset plenus Spiritu Sancto, intendens in caelum, vidit gloriam Dei, et Iesum stantem a dextris Dei. Et ait: Ecce video caelos apertos, et Filium hominis stantem a dextris Dei. |
| 56 | Ma quelli alzando le grida, si turaron le orecchie, e tutti daccordo gli corsero addosso con furia. | Exclamantes autem voce magna continuerunt aures suas, et impetum fecerunt unanimiter in eum. |
| 57 | E cacciatolo fuora della città lo lapidavano: e i testimoni posarono le loro vesti ai piedi di un giovanotto chiamato Saulo. | Et eiicientes eum extra civitatem, lapidabant: et testes deposuerunt vestimenta sua secus pedes adolescentis qui vocabatur Saulus. |
| 58 | E lapidavano Stefano, il quale orava, e diceva: Signore Gesù, ricevi il mio spirito. | Et lapidabant Stephanum invocantem, et dicentem: Domine Iesu, suscipe spiritum meum. |
| 59 | E piegate le ginocchia, gridò ad alta voce, dicendo: Signore, non imputar loro questa cosa a peccato. E detto questo si addormentò nel Signore. E Saulo era consenziente alla morte di lui. | Positis autem genibus, clamavit voce magna, dicens: Domine, ne statuas illis hoc peccatum. Et cum hoc dixisset, obdormivit in Domino. Saulus autem erat consentiens neci eius. |
