Confronto
Atti degli Apostoli 20
Martini e Vulgata Clementina, versetto per versetto.
| Martini | Vulgata Clementina | |
|---|---|---|
| 1 | Quietato che fu il tumulto, Paolo chiamati i discepoli, e fatta loro un'esortazione, e detto addio, si partì per andare nella Macedonia. | Postquam autem cessavit tumultus, vocatis Paulus discipulis, et exhortatus eos, valedixit, et profectus est ut iret in Macedoniam. |
| 2 | E avendo scorsi que' paesi, e fattevi molte istruzioni, passò in Grecia: | Cum autem perambulasset partes illas, et exhortatus eos fuisset multo sermone, venit ad Graeciam: |
| 3 | Dove avendo passati tre mesi, gli tesero insidie i Giudei nella navigazione, che era per fare verso la Siria: e prese il partito di ritornare per la Macedonia. | ubi cum fecisset menses tres, factae sunt illi insidiae a Iudaeis navigaturo in Syriam: habuitque consilium ut reverteretur per Macedoniam. |
| 4 | E lo accompagnarono Sopatro di Pirro di Berea, e de' Tessalonicesi Aristarco, e Secondo, e Gaio di Derbe, e Timoteo; e gli Asiani, Tichico e Trofimo. | Comitatus est autem eum Sopater Pyrrhi Beroeensis, Thessalonicensium vero Aristarchus, et Secundus, et Gaius Derbeus, et Timotheus: Asiani vero Tychicus et Trophimus. |
| 5 | Questi essendo partiti avanti, ci aspettarono a Troade: | Hi cum praecessissent, sustinuerunt nos Troade: |
| 6 | Noi poi facemmo vela dopo i giorni degli azzimi da Filippi, e in cinque giorni gli raggiungemmo a Troade, dove ci fermammo sette dì. | nos vero navigavimus post dies azymorum a Philippis, et venimus ad eos Troadem in diebus quinque, ubi demorati sumus diebus septem. |
| 7 | E il primo dì della settimana essendoci adunati per ispezzare il pane, Paolo, che stava per partire il giorno dipoi, parlava ad essi, e allungò il discorso fino alla mezza notte. | Una autem sabbati cum convenissemus ad frangendum panem, Paulus disputabat cum eis profecturus in crastinum, protraxitque sermonem usque in mediam noctem. |
| 8 | Ed eranvi molte lampane nel cenacolo, dove eravamo adunati. | Erant autem lampades copiosae in coenaculo, ubi eramus congregati. |
| 9 | E un giovinetto per nome Eutico stando a sedere sopra una finestra immerso in un profondo sonno, mentre Paolo tirava in lungo il sermone, traportato dal sonno cadde dal terzo piano a basso, e fu levato di terra morto. | Sedens autem quidam adolescens nomine Eutychus super fenestram, cum mergeretur somno gravi, disputante diu Paulo, ductus somno cecidit de tertio coenaculo deorsum, et sublatus est mortuus. |
| 10 | Ma disceso Paolo, si gettò sopra di lui, e abbracciatolo disse: Non vi affannate: l'anima sua è in lui. | Ad quem cum descendisset Paulus, incubuit super eum: et complexus dixit: Nolite turbari, anima enim ipsius in ipso est. |
| 11 | E risalito che fu, spezzato il pane, e gustatone, e avendo bastevolmente parlato sino all'alba, così si partì. | Ascendens autem, frangensque panem, et gustans, satisque allocutus usque in lucem, sic profectus est. |
| 12 | E rimenarono vivo il giovinetto, e furono consolati non poco. | Adduxerunt autem puerum viventem, et consolati sunt non minime. |
| 13 | Ma noi entrati in nave, andammo ad Asson' per quindi ricever Paolo: imperocché così aveva ordinato, dovendo egli fare quel viaggio per terra. | Nos autem ascendentes navem, navigavimus in Asson, inde suscepturi Paulum: sic enim disposuerat ipse per terram iter facturus. |
| 14 | Venuto che egli fu a noi in Asson, preso lui, andammo a Mitilene. | Cum autem convenisset nos in Asson, assumpto eo, venimus Mitylenen. |
| 15 | E di lì fatta vela, il dì seguente arrivammo dirimpetto a Chio, e il giorno dipoi prendemmo terra a Samo, e nell'altro dì giungemmo a Mileto: | Et inde navigantes, sequenti die venimus contra Chium, et alia applicuimus Samum, et sequenti die venimus Miletum. |
| 16 | Imperocché avea stabilito Paolo di trapassare Efeso, per non esser trattenuto poco o assai nell'Asia. Conciossiachè si affrettava, affine di celebrare, se gli fosse stato possibile, il dì della Pentecoste in Gerusalemme. | Proposuerat enim Paulus transnavigare Ephesum, ne qua mora illi fieret in Asia. Festinabat enim, si possibile sibi esset, ut diem Pentecostes faceret Ierosolymis. |
| 17 | Ma da Mileto mandò a Efeso a chiamare i seniori della Chiesa. | A Mileto autem mittens Ephesum, vocavit maiores natu ecclesiae. |
| 18 | I quali venuti da lui, e stando insieme, egli disse loro: Voi sapete dal primo giorno, che io entrai nell'Asia, in qual modo io mi sia stato con voi per tutto questo tempo, | Qui cum venissent ad eum, et simul essent, dixit eis: Vos scitis a prima die qua ingressus sum in Asiam, qualiter vobiscum per omne tempus fuerim, |
| 19 | Servendo al Signore con tutta umiltà tra le lagrime e le tentazioni, che mi assalirono per le insidie dei Giudei: | serviens Domino cum omni humilitate, et lacrimis, et tentationibus, quae mihi acciderunt ex insidiis Iudaeorum: |
| 20 | In qual modo io non mi sia ritirato dall'annunziarvi, e insegnarvi alcuna delle cose utili sia in pubblico, sia per le case, | quomodo nihil subtraxerim utilium, quominus annuntiarem vobis et docerem vos, publice et per domos, |
| 21 | Inculcando a' Giudei e ai Gentili la penitenza inverso Dio, e la fede nel Signore nostro Gesù Cristo. | testificans Iudaeis atque gentilibus in Deum poenitentiam, et fidem in Dominum nostrum Iesum Christum. |
| 22 | Ora poi ecco, che io legato dallo Spirito vado a Gerusalemme: non sapendo quali cose ivi mi abbiano ad accadere: | Et nunc ecce alligatus ego spiritu, vado in Ierusalem: quae in ea ventura sint mihi, ignorans: |
| 23 | Se non che lo Spirito santo in tutte le città mi assicura, e dice: che catene e tribolazioni mi aspettano a Gerusalemme. | nisi quod Spiritus Sanctus per omnes civitates mihi protestatur, dicens quoniam vincula et tribulationes Ierosolymis me manent. |
| 24 | Ma niuna di queste cose io temo: né tengo la mia vita per più preziosa di me, purchè io termini la mia carriera, e il ministero della parola ricevuto dal Signore Gesù, per render testimonianza al vangelo della grazia di Dio. | Sed nihil horum vereor: nec facio animam meam pretiosiorem quam me, dummodo consummem cursum meum, et ministerium verbi quod accepi a Domino Iesu, testificari Evangelium gratiae Dei. |
| 25 | E ora ecco, che io so, che non vedrete più la mia faccia voi tutti, tra' quali io sono passato, predicando il regno di Dio. | Et nunc ecce ego scio quia amplius non videbitis faciem meam vos omnes, per quos transivi praedicans regnum Dei. |
| 26 | Per la qual cosa vi prendo a testimoni in questo giorno; come io sono mondo dal sangue di tutti. | Quapropter contestor vos hodierna die, quia mundus sum a sanguine omnium. |
| 27 | Conciossiachè io non mi son ritirato dall'annunziare a voi tutti i consigli di Dio. | Non enim subterfugi, quominus annuntiarem omne consilium Dei vobis. |
| 28 | Badate a' voi stessi, e a tutto il gregge, di cui lo Spirito santo vi ha costituiti Vescovi per pascere la Chiesa di Dio acquistata da lui col proprio sangue. | Attendite vobis, et universo gregi, in quo vos Spiritus Sanctus posuit episcopos regere ecclesiam Dei, quam acquisivit sanguine suo. |
| 29 | Io so, che dopo la mia partenza entreranno tra voi de' lupi crudeli, che non risparmieranno il gregge. | Ego scio quoniam intrabunt post discessionem meam lupi rapaces in vos, non parcentes gregi. |
| 30 | E anche di mezzo a voi stessi si leveranno su degli uomini a insegnare cose perverse, per trarsi dietro de' discepoli. | Et ex vobisipsis exsurgent viri loquentes perversa, ut abducant discipulos post se. |
| 31 | Per la qual cosa siate vigilanti, rammentandovi, come per tre anni non cessai dì, e notte di ammonire con lagrime ciascheduno di voi. | Propter quod vigilate, memoria retinentes quoniam per triennium nocte et die non cessavi, cum lacrimis monens unumquemque vestrum. |
| 32 | E ora vi raccomando a Dio, e alla parola della grazia di lui, il quale è potente per edificare, e dare a voi l'eredità con tutti i santificati. | Et nunc commendo vos Deo, et verbo gratiae ipsius, qui potens est aedificare, et dare haereditatem in sanctificatis omnibus. |
| 33 | L'argento, e l'oro, o le vestimenta di nessuno non ho io desiderato, | Argentum, et aurum, aut vestem nullius concupivi, sicut |
| 34 | Conforme voi sapete: conciossiachè al bisogno mio, e di quelli, che sono con me, servirono queste mani. | ipsi scitis: quoniam ad ea quae mihi opus erant, et his qui mecum sunt, ministraverunt manus istae. |
| 35 | In tutto vi ho dimostrato come in tal guisa lavorando conviene sostenere i deboli, e ricordarsi della parola del Signore Gesù, poiché egli disse: È maggior ventura il dare, che il ricevere. | Omnia ostendi vobis, quoniam sic laborantes, oportet suscipere infirmos ac meminisse verbi Domini Iesu: quoniam ipse dixit: Beatius est magis dare, quam accipere. |
| 36 | E dette che ebbe tali cose, piegate le ginocchia orò con essi tutti. | Et cum haec dixisset, positis genibus suis oravit cum omnibus illis. |
| 37 | E fu grande di tutti il pianto: e gittandosi sul collo di Paolo lo baciavano, | Magnus autem fletus factus est omnium: et procumbentes super collum Pauli, osculabantur eum, |
| 38 | Afflitti massimamente per quella parola detta da lui, che non erano per vedere mai più la sua faccia. E lo accompagnavano alla nave. | dolentes maxime in verbo quod dixerat, quoniam amplius faciem eius non essent visuri. Et deducebant eum ad navem. |
