Vai al contenuto
FIDES VIVA
Confronto

Atti degli Apostoli 20

Martini e Vulgata Clementina, versetto per versetto.

Atti degli Apostoli 20: Martini e Vulgata Clementina
MartiniVulgata Clementina
1Quietato che fu il tumulto, Paolo chiamati i discepoli, e fatta loro un'esortazione, e detto addio, si partì per andare nella Macedonia.Postquam autem cessavit tumultus, vocatis Paulus discipulis, et exhortatus eos, valedixit, et profectus est ut iret in Macedoniam.
2E avendo scorsi que' paesi, e fattevi molte istruzioni, passò in Grecia:Cum autem perambulasset partes illas, et exhortatus eos fuisset multo sermone, venit ad Graeciam:
3Dove avendo passati tre mesi, gli tesero insidie i Giudei nella navigazione, che era per fare verso la Siria: e prese il partito di ritornare per la Macedonia.ubi cum fecisset menses tres, factae sunt illi insidiae a Iudaeis navigaturo in Syriam: habuitque consilium ut reverteretur per Macedoniam.
4E lo accompagnarono Sopatro di Pirro di Berea, e de' Tessalonicesi Aristarco, e Secondo, e Gaio di Derbe, e Timoteo; e gli Asiani, Tichico e Trofimo.Comitatus est autem eum Sopater Pyrrhi Beroeensis, Thessalonicensium vero Aristarchus, et Secundus, et Gaius Derbeus, et Timotheus: Asiani vero Tychicus et Trophimus.
5Questi essendo partiti avanti, ci aspettarono a Troade:Hi cum praecessissent, sustinuerunt nos Troade:
6Noi poi facemmo vela dopo i giorni degli azzimi da Filippi, e in cinque giorni gli raggiungemmo a Troade, dove ci fermammo sette dì.nos vero navigavimus post dies azymorum a Philippis, et venimus ad eos Troadem in diebus quinque, ubi demorati sumus diebus septem.
7E il primo dì della settimana essendoci adunati per ispezzare il pane, Paolo, che stava per partire il giorno dipoi, parlava ad essi, e allungò il discorso fino alla mezza notte.Una autem sabbati cum convenissemus ad frangendum panem, Paulus disputabat cum eis profecturus in crastinum, protraxitque sermonem usque in mediam noctem.
8Ed eranvi molte lampane nel cenacolo, dove eravamo adunati.Erant autem lampades copiosae in coenaculo, ubi eramus congregati.
9E un giovinetto per nome Eutico stando a sedere sopra una finestra immerso in un profondo sonno, mentre Paolo tirava in lungo il sermone, traportato dal sonno cadde dal terzo piano a basso, e fu levato di terra morto.Sedens autem quidam adolescens nomine Eutychus super fenestram, cum mergeretur somno gravi, disputante diu Paulo, ductus somno cecidit de tertio coenaculo deorsum, et sublatus est mortuus.
10Ma disceso Paolo, si gettò sopra di lui, e abbracciatolo disse: Non vi affannate: l'anima sua è in lui.Ad quem cum descendisset Paulus, incubuit super eum: et complexus dixit: Nolite turbari, anima enim ipsius in ipso est.
11E risalito che fu, spezzato il pane, e gustatone, e avendo bastevolmente parlato sino all'alba, così si partì.Ascendens autem, frangensque panem, et gustans, satisque allocutus usque in lucem, sic profectus est.
12E rimenarono vivo il giovinetto, e furono consolati non poco.Adduxerunt autem puerum viventem, et consolati sunt non minime.
13Ma noi entrati in nave, andammo ad Asson' per quindi ricever Paolo: imperocché così aveva ordinato, dovendo egli fare quel viaggio per terra.Nos autem ascendentes navem, navigavimus in Asson, inde suscepturi Paulum: sic enim disposuerat ipse per terram iter facturus.
14Venuto che egli fu a noi in Asson, preso lui, andammo a Mitilene.Cum autem convenisset nos in Asson, assumpto eo, venimus Mitylenen.
15E di lì fatta vela, il dì seguente arrivammo dirimpetto a Chio, e il giorno dipoi prendemmo terra a Samo, e nell'altro dì giungemmo a Mileto:Et inde navigantes, sequenti die venimus contra Chium, et alia applicuimus Samum, et sequenti die venimus Miletum.
16Imperocché avea stabilito Paolo di trapassare Efeso, per non esser trattenuto poco o assai nell'Asia. Conciossiachè si affrettava, affine di celebrare, se gli fosse stato possibile, il dì della Pentecoste in Gerusalemme.Proposuerat enim Paulus transnavigare Ephesum, ne qua mora illi fieret in Asia. Festinabat enim, si possibile sibi esset, ut diem Pentecostes faceret Ierosolymis.
17Ma da Mileto mandò a Efeso a chiamare i seniori della Chiesa.A Mileto autem mittens Ephesum, vocavit maiores natu ecclesiae.
18I quali venuti da lui, e stando insieme, egli disse loro: Voi sapete dal primo giorno, che io entrai nell'Asia, in qual modo io mi sia stato con voi per tutto questo tempo,Qui cum venissent ad eum, et simul essent, dixit eis: Vos scitis a prima die qua ingressus sum in Asiam, qualiter vobiscum per omne tempus fuerim,
19Servendo al Signore con tutta umiltà tra le lagrime e le tentazioni, che mi assalirono per le insidie dei Giudei:serviens Domino cum omni humilitate, et lacrimis, et tentationibus, quae mihi acciderunt ex insidiis Iudaeorum:
20In qual modo io non mi sia ritirato dall'annunziarvi, e insegnarvi alcuna delle cose utili sia in pubblico, sia per le case,quomodo nihil subtraxerim utilium, quominus annuntiarem vobis et docerem vos, publice et per domos,
21Inculcando a' Giudei e ai Gentili la penitenza inverso Dio, e la fede nel Signore nostro Gesù Cristo.testificans Iudaeis atque gentilibus in Deum poenitentiam, et fidem in Dominum nostrum Iesum Christum.
22Ora poi ecco, che io legato dallo Spirito vado a Gerusalemme: non sapendo quali cose ivi mi abbiano ad accadere:Et nunc ecce alligatus ego spiritu, vado in Ierusalem: quae in ea ventura sint mihi, ignorans:
23Se non che lo Spirito santo in tutte le città mi assicura, e dice: che catene e tribolazioni mi aspettano a Gerusalemme.nisi quod Spiritus Sanctus per omnes civitates mihi protestatur, dicens quoniam vincula et tribulationes Ierosolymis me manent.
24Ma niuna di queste cose io temo: né tengo la mia vita per più preziosa di me, purchè io termini la mia carriera, e il ministero della parola ricevuto dal Signore Gesù, per render testimonianza al vangelo della grazia di Dio.Sed nihil horum vereor: nec facio animam meam pretiosiorem quam me, dummodo consummem cursum meum, et ministerium verbi quod accepi a Domino Iesu, testificari Evangelium gratiae Dei.
25E ora ecco, che io so, che non vedrete più la mia faccia voi tutti, tra' quali io sono passato, predicando il regno di Dio.Et nunc ecce ego scio quia amplius non videbitis faciem meam vos omnes, per quos transivi praedicans regnum Dei.
26Per la qual cosa vi prendo a testimoni in questo giorno; come io sono mondo dal sangue di tutti.Quapropter contestor vos hodierna die, quia mundus sum a sanguine omnium.
27Conciossiachè io non mi son ritirato dall'annunziare a voi tutti i consigli di Dio.Non enim subterfugi, quominus annuntiarem omne consilium Dei vobis.
28Badate a' voi stessi, e a tutto il gregge, di cui lo Spirito santo vi ha costituiti Vescovi per pascere la Chiesa di Dio acquistata da lui col proprio sangue.Attendite vobis, et universo gregi, in quo vos Spiritus Sanctus posuit episcopos regere ecclesiam Dei, quam acquisivit sanguine suo.
29Io so, che dopo la mia partenza entreranno tra voi de' lupi crudeli, che non risparmieranno il gregge.Ego scio quoniam intrabunt post discessionem meam lupi rapaces in vos, non parcentes gregi.
30E anche di mezzo a voi stessi si leveranno su degli uomini a insegnare cose perverse, per trarsi dietro de' discepoli.Et ex vobisipsis exsurgent viri loquentes perversa, ut abducant discipulos post se.
31Per la qual cosa siate vigilanti, rammentandovi, come per tre anni non cessai dì, e notte di ammonire con lagrime ciascheduno di voi.Propter quod vigilate, memoria retinentes quoniam per triennium nocte et die non cessavi, cum lacrimis monens unumquemque vestrum.
32E ora vi raccomando a Dio, e alla parola della grazia di lui, il quale è potente per edificare, e dare a voi l'eredità con tutti i santificati.Et nunc commendo vos Deo, et verbo gratiae ipsius, qui potens est aedificare, et dare haereditatem in sanctificatis omnibus.
33L'argento, e l'oro, o le vestimenta di nessuno non ho io desiderato,Argentum, et aurum, aut vestem nullius concupivi, sicut
34Conforme voi sapete: conciossiachè al bisogno mio, e di quelli, che sono con me, servirono queste mani.ipsi scitis: quoniam ad ea quae mihi opus erant, et his qui mecum sunt, ministraverunt manus istae.
35In tutto vi ho dimostrato come in tal guisa lavorando conviene sostenere i deboli, e ricordarsi della parola del Signore Gesù, poiché egli disse: È maggior ventura il dare, che il ricevere.Omnia ostendi vobis, quoniam sic laborantes, oportet suscipere infirmos ac meminisse verbi Domini Iesu: quoniam ipse dixit: Beatius est magis dare, quam accipere.
36E dette che ebbe tali cose, piegate le ginocchia orò con essi tutti.Et cum haec dixisset, positis genibus suis oravit cum omnibus illis.
37E fu grande di tutti il pianto: e gittandosi sul collo di Paolo lo baciavano,Magnus autem fletus factus est omnium: et procumbentes super collum Pauli, osculabantur eum,
38Afflitti massimamente per quella parola detta da lui, che non erano per vedere mai più la sua faccia. E lo accompagnavano alla nave.dolentes maxime in verbo quod dixerat, quoniam amplius faciem eius non essent visuri. Et deducebant eum ad navem.

Il Vangelo e il santo del giorno, ogni mattina nella tua email

Inizia ogni giorno vicino a Cristo e ai suoi santi: il Vangelo della Messa e una vita che ispira. Gratis; ti disiscrivi quando vuoi.

Ti invieremo un’email di conferma. Ogni tanto, anche qualche avviso di Fides Viva. Puoi disiscriverti con un clic. Privacy

giovedì 29 ottobre · Vangelo

Gesù prosegue il suo cammino verso Gerusalemme e piange sulla città che uccide i profeti

In quel tempo, proprio quel giorno, si avvicinarono alcuni farisei a dire a Gesù: «Parti e vattene di qui, perché Erode vuole ucciderti». Egli rispose loro: «Andate a dire a quella volpe: “Ecco, io scaccio demòni e…