Confronto
Atti degli Apostoli 21
Martini e Vulgata Clementina, versetto per versetto.
| Martini | Vulgata Clementina | |
|---|---|---|
| 1 | E allorchè distaccatici da essi avemmo fatto vela, andammo a dirittura a Coo, e il dì seguente a Rodi, e di lì a Patara. | Cum autem factum esset ut navigaremus abstracti ab eis, recto cursu venimus Coum, et sequenti die Rhodum, et inde Pataram. |
| 2 | E trovata una nave, che passava nella Fenicia, ci imbarcammo, e facemmo vela. | Et cum invenissemus navem transfretantem in Phoenicen, ascendentes navigavimus. |
| 3 | E avendo in vista Cipro, lasciatala alla sinistra, tirammo verso la Siria, e arrivammo a Tiro: perché quivi dovea la nave lasciare il suo carico: | Cum apparuissemus autem Cypro, relinquentes eam ad sinistram, navigavimus in Syriam, et venimus Tyrum: ibi enim navis expositura erat onus. |
| 4 | E avendo trovato dei discepoli, ci fermammo ivi sette giorni. Questi essendo ispirati dicevano a Paolo, che non andasse a Gerusalemme. | Inventis autem discipulis, mansimus ibi diebus septem: qui Paulo dicebant per Spiritum ne ascenderet Ierosolymam. |
| 5 | E finiti que' giorni ci partivamo, accompagnandoci tutti con le mogli, e i figliuoli fin fuori della città: e piegate le ginocchia sul lido, facemmo orazione. | Et expletis diebus, profecti ibamus, deducentibus nos omnibus cum uxoribus et filiis usque foras civitatem: et positis genibus in littore, oravimus. |
| 6 | E abbracciatici scambievolmente entrammo noi nella nave: e quelli tornarono alle case loro. | Et cum valefecissemus invicem, ascendimus navem: illi autem redierunt in sua. |
| 7 | E noi terminando la navigazione, da Tiro arrivammo a Tolemaide: e abbracciati i fratelli, ci fermammo con essi un giorno. | Nos vero navigatione expleta a Tyro descendimus Ptolemaidam: et salutatis fratribus, mansimus die una apud illos. |
| 8 | E partiti il dì vegnente andammo a Cesarea. Ed entrati in casa di Filippo Evangelista (che era uno dei sette), ci fermammo da lui. | Alia autem die profecti, venimus Caesaream. Et intrantes domum Philippi evangelistae, qui erat unus de septem, mansimus apud eum. |
| 9 | Questi avea quattro figliuole vergini, che profetavano. | Huic autem erant quatuor filiae virgines prophetantes. |
| 10 | Ed essendoci trattenuti più giorni, arrivò dalla Giudea un certo profeta per nome Agabo. | Et cum moraremur per dies aliquot, supervenit quidam a Iudaea propheta, nomine Agabus. |
| 11 | E venuto da noi prese la cintola di Paolo: e legandosi i piedi, e le mani, disse: Lo Spirito santo dice così: L'uomo di cui è questa cintola, lo legheranno così i Giudei in Gerusalemme, e lo daranno nelle mani dei Gentili. | Is cum venisset ad nos, tulit zonam Pauli: et alligans sibi pedes et manus, dixit: Haec dicit Spiritus Sanctus: Virum, cuius est zona haec, sic alligabunt in Ierusalem Iudaei, et tradent in manus gentium. |
| 12 | Udita la qual cosa, e noi, e quelli, che eran di quel luogo, lo pregavamo, che non andasse a Gerusalemme. | Quod cum audissemus, rogabamus nos, et qui loci illius erant, ne ascenderet Ierosolymam. |
| 13 | Allora rispose Paolo, e disse: Che fate voi piangendo, e affliggendo il mio cuore? Conciossiachè io per me son pronto non solo a esser legato, ma anche a morire in Gerusalemme per il nome del Signore Gesù. | Tunc respondit Paulus, et dixit: Quid facitis flentes, et affligentes cor meum? Ego enim non solum alligari, sed et mori in Ierusalem paratus sum propter nomen Domini Iesu. |
| 14 | E non potendo persuaderlo, ci chetammo, dicendo: La volontà del Signore sia fatta. | Et cum ei suadere non possemus, quievimus, dicentes: Domini voluntas fiat. |
| 15 | Passati que' giorni ci ponemmo in ordine, e partimmo per Gerusalemme. | Post dies autem istos, praeparati ascendebamus in Ierusalem. |
| 16 | E venner con noi anche alcuni de' discepoli da Cesarea, conducendo seco colui, che ci doveva alloggiare, Mnasone Cipriotto, antico discepolo. | Venerunt autem et ex discipulis a Caesarea nobiscum, adducentes secum apud quem hospitaremur Mnasonem quemdam Cyprium, antiquum discipulum. |
| 17 | E quando fummo in Gerusalemme, ci ricevettero con piacere i fratelli. | Et cum venissemus Ierosolymam, libenter exceperunt nos fratres. |
| 18 | E il dì vegnente entrò Paolo con noi in casa di Giacomo, e tutti i seniori si raunarono. | Sequenti autem die introibat Paulus nobiscum ad Iacobum, omnesque collecti sunt seniores. |
| 19 | E salutati che gli ebbe, esponeva egli una per una le cose, che Dio aveva fatto per suo ministero tra le genti. | Quos cum salutasset, narrabat per singula quae Deus fecisset in gentibus per ministerium ipsius. |
| 20 | Ed eglino, udito ciò, magnificarono il Signore, e gli dissero: Tu vedi, o fratello, quante migliaia di Giudei vi sono, che hanno creduto, e tutti sono zelatori della legge. | At illi cum audissent, magnificabant Deum, dixeruntque ei: Vides, frater, quot millia sunt in Iudaeis qui crediderunt, et omnes aemulatores sunt legis. |
| 21 | Or essi hanno udito, che tu insegni a tutti i Giudei, che sono tra le genti, a separarsi da Mosè, dicendo, che non circoncidano i figliuoli, né vivano secondo le consuetudini. | Audierunt autem de te quia discessionem doceas a Moyse eorum qui per gentes sunt Iudaeorum, dicens non debere eos circumcidere filios suos, neque secundum consuetudinem ingredi. |
| 22 | Che è adunque questo? Certamente bisogna, che si aduni la moltitudine: imperocché sapranno, che sei arrivato. | Quid ergo est? utique oportet convenire multitudinem: audient enim te supervenisse. |
| 23 | Fa'adunque quello che ti diciamo: noi abbiamo quattro uomini, che hanno un voto sopra di sé. | Hoc ergo fac quod tibi dicimus. Sunt nobis viri quatuor, votum habentes super se. |
| 24 | Prendi teco costoro, e santificati con essi: e spendi per loro, che si radano il capo: e sappiano tutti, che di quello che hanno udito di te, non è nulla, ma cammini tu ancora nell'osservanza della legge. | His assumptis, sanctifica te cum illis, et impende in illis ut radant capita: et scient omnes quia quae de te audierunt, falsa sunt, sed ambulas et ipse custodiens legem. |
| 25 | Quanto poi a que' Gentili, che hanno creduto, noi abbiamo scritto, determinando, che si astengano dalle cose offerte agli idoli, dal sangue, dal soffogato, e dalla fornicazione. | De his autem qui crediderunt ex gentibus, nos scripsimus iudicantes ut abstineant se ab idolis immolato, et sanguine, et suffocato, et fornicatione. |
| 26 | Allora Paolo, presi seco quegli uomini, il dì seguente purificato con essi entrò nel tempio, dando parte del compimento dei giorni della purificazione, sino a tanto che si offerisse per ciascheduno di essi l'oblazione. | Tunc Paulus, assumptis viris, postera die purificatus cum illis intravit in templum, annuntians expletionem dierum purificationis, donec offerretur pro unoquoque eorum oblatio. |
| 27 | Ma quando erano sul finire i sette giorni, i Giudei dell'Asia, vedutolo nel tempio, concitarono tutto il popolo, e gli miser le mani addosso, gridando: | Dum autem septem dies consummarentur, hi qui de Asia erant Iudaei, cum vidissent eum in templo, concitaverunt omnem populum, et iniecerunt ei manus, clamantes: |
| 28 | Uomini Israeliti, aiuto: questo è quell'uomo, il quale insegna a tutti per ogni dove contro il popolo, e la legge, e questo luogo; e di più ha introdotto de' Gentili nel tempio, e ha contaminato questo luogo santo. | Viri Israëlitae, adiuvate: hic est homo qui adversus populum, et legem, et locum hunc, omnes ubique docens, insuper et gentiles induxit in templum, et violavit sanctum locum istum. |
| 29 | (Imperocché avean veduto con lui per la città Trofimo Efesio, il quale credettero, che Paolo avesse introdotto nel tempio). | Viderant enim Trophimum Ephesium in civitate cum ipso, quem aestimaverunt quoniam in templum introduxisset Paulus. |
| 30 | E si mosse a rumore tutta la città, e accorse il popolo. E preso Paolo lo strascinaron fuora del tempio: e subito furon chiuse le porte. | Commotaque est civitas tota, et facta est concursio populi. Et apprehendentes Paulum, trahebant eum extra templum: et statim clausae sunt ianuae. |
| 31 | E mentre cercavan d'ucciderlo, fu avvisato il tribuno della coorte, come tutta Gerusalemme era in tumulto. | Quaerentibus autem eum occidere, nuntiatum est tribuno cohortis quia tota confunditur Ierusalem. |
| 32 | Il quale subito presi seco i soldati, e i centurioni, corse a coloro. I quali visto il tribuno, e i soldati, si ristettero dal batter Paolo. | Qui statim, assumptis militibus et centurionibus, decurrit ad illos. Qui cum vidissent tribunum et milites, cessaverunt percutere Paulum. |
| 33 | Allora accostatosi il tribuno lo prese, e ordinò, che fosse legato con due catene; e domandò, chi egli fosse, e quel che avesse fatto. | Tunc accedens tribunus apprehendit eum, et iussit eum alligari catenis duabus: et interrogabat quis esset, et quid fecisset. |
| 34 | Della turba chi gridava una cosa, e chi un'altra. E non potendo sapere il certo per causa del tumulto, ordinò, che fosse condotto agli alloggiamenti. | Alii autem aliud clamabant in turba. Et cum non posset certum cognoscere prae tumultu, iussit duci eum in castra. |
| 35 | E quando e' fu arrivato ai gradini, convenne, che fosse portato da' soldati a cagione della violenza del popolo. | Et cum venisset ad gradus, contigit ut portaretur a militibus propter vim populi. |
| 36 | Imperocché la moltitudine del popolo lo seguitava, gridando: Levalo dal mondo. | Sequebatur enim multitudo populi, clamans: Tolle eum. |
| 37 | E stando Paolo per entrare negli alloggiamenti, disse al tribuno: Mi è egli permesso di dirti qualche cosa? E quegli disse: Sai il Greco? | Et cum coepisset induci in castra Paulus, dicit tribuno: Si licet mihi loqui aliquid ad te? Qui dixit: Graece nosti? |
| 38 | Non se' tu quell'Egiziano, il quale nei dì passati movesti sedizione, e conducesti al deserto quattro mila sicarii? | nonne tu es Aegyptius, qui ante hos dies tumultum concitasti, et eduxisti in desertum quatuor millia virorum sicariorum? |
| 39 | E Paolo dissegli: Io sono certamente uomo Giudeo, cittadino di Tarso nella Cilicia, città non ignota. Ma pregoti, permettimi di parlare al popolo. | Et dixit ad eum Paulus: Ego homo sum quidem Iudaeus a Tarso Ciliciae, non ignotae civitatis municeps. Rogo autem te, permitte mihi loqui ad populum. |
| 40 | E avendoglielo quegli permesso, Paolo stando in piedi sulla scalinata, fece cenno con mano al popolo, e fattosi un gran silenzio parlò loro in lingua Ebrea, dicendo: | Et cum ille permisisset, Paulus stans in gradibus annuit manu ad plebem, et magno silentio facto, allocutus est lingua hebraea, dicens: |
