Confronto
Atti degli Apostoli 11
Martini e Vulgata Clementina, versetto per versetto.
| Martini | Vulgata Clementina | |
|---|---|---|
| 1 | Udirono gli Apostoli, e i fratelli, che erano nella Giudea, come anche i Gentili ricevuto avevano la parola di Dio. | Audierunt autem Apostoli et fratres qui erant in Iudaea, quoniam et gentes receperunt verbum Dei. |
| 2 | E allorchè Pietro fu tornato a Gerusalemme, contendevano con lui quelli, che erano della circoncisione, | Cum autem ascendisset Petrus Ierosolymam, disceptabant adversus illum qui erant ex circumcisione, |
| 3 | Dicendo: Perché se' tu entrato in casa d'uomini non circoncisi, e hai mangiato con essi? | dicentes: Quare introisti ad viros praeputium habentes, et manducasti cum illis? |
| 4 | Ma Pietro cominciò a esporre le cose per ordine, dicendo: | Incipiens autem Petrus exponebat illis ordinem, dicens: |
| 5 | Io era nella città di Joppe, e orava, e vidi in un'estasi questa visione: scendeva un certo arnese come un gran lenzuolo, il quale pe' quattro angoli veniva calato dal cielo, e arrivò sino a me. | Ego eram in civitate Ioppe orans, et vidi in excessu mentis visionem, descendens vas quoddam velut linteum magnum quatuor initiis summitti de caelo, et venit usque ad me. |
| 6 | Io lo considerava guardandolo fissamente, e osservai e quadrupedi della terra, e fiere, e rettili, e uccelli dell'aria. | In quod intuens considerabam, et vidi quadrupedia terrae, et bestias, et reptilia, et volatilia caeli. |
| 7 | E udii una voce, che a me diceva: Via su, Pietro, uccidi e mangia. | Audivi autem et vocem dicentem mihi: Surge, Petre: occide, et manduca. |
| 8 | Io risposi: No certo, o Signore: perché non è entrata mai nella mia bocca cosa comune, o immonda. | Dixi autem: Nequaquam Domine: quia commune aut immundum numquam introivit in os meum. |
| 9 | Mi replicò la voce per la seconda volta dal cielo: Non voler tu chiamare immondo quello, che Dio ha purificato. | Respondit autem vox secundo de caelo: Quae Deus mundavit, tu ne commune dixeris. |
| 10 | E questo accadde per tre volte: e dipoi fu ritirata ogni cosa in cielo. | Hoc autem factum est per ter: et recepta sunt omnia rursum in caelum. |
| 11 | Ed ecco in quel punto tre uomini sopraggiunsero alla casa, dove io mi stava, mandati a me da Cesarea. | Et ecce viri tres confestim astiterunt in domo in qua eram, missi a Caesarea ad me. |
| 12 | E dissemi lo Spirito, che andassi con loro senza difficoltà. E meco vennero anche questi sei fratelli, ed entrammo in casa di quell'uomo. | Dixit autem Spiritus mihi ut irem cum illis, nihil haesitans. Venerunt autem mecum et sex fratres isti, et ingressi sumus in domum viri. |
| 13 | Ed egli ci raccontò, come avea veduto in casa sua farsegli davanti un Angelo, il quale gli disse: Manda a Joppe a chiamar Simone soprannominato Pietro, | Narravit autem nobis quomodo vidisset angelum in domo sua, stantem et dicentem sibi: Mitte in Ioppen, et accersi Simonem qui cognominatur Petrus, |
| 14 | Il quale ti annunzierà parole, per le quali sarai salvo tu, e tutta la tua casa. | qui loquetur tibi verba in quibus salvus eris tu, et universa domus tua. |
| 15 | Or avendo io principiato a parlare, discese lo Spirito santo sopra di essi, come sopra di noi al principio. | Cum autem coepissem loqui, cecidit Spiritus Sanctus super eos, sicut et in nos in initio. |
| 16 | E ritornommi a memoria la parola del Signore com'ei diceva: Giovanni battezzò coll'acqua, ma voi sarete battezzati nello Spirito santo. | Recordatus sum autem verbi Domini, sicut dicebat: Ioannes quidem baptizavit aqua, vos autem baptizabimini Spiritu Sancto. |
| 17 | Se adunque egual grazia ha dato Dio a loro, che a noi i quali abbiam creduto nel Signor Gesù Cristo: e chi era io, che potessi oppormi a Dio? | Si ergo eamdem gratiam dedit illis Deus, sicut et nobis qui credidimus in Dominum Iesum Christum: ego quis eram, qui possem prohibere Deum? |
| 18 | Udite tali cose, si acchetarono: e glorificavan il Signore, dicendo: Adunque anche alle genti ha conceduta Dio la penitenza, affinché abbiano vita! | His auditis, tacuerunt: et glorificaverunt Deum, dicentes: Ergo et gentibus poenitentiam dedit Deus ad vitam. |
| 19 | Quelli pertanto, che erano stati dispersi dalla tribolazione succeduta per causa di Stefano, arrivarono sino alla Fenicia, e in Cipro, e ad Antiochia, non predicando la parola, se non ai soli Giudei. | Et illi quidem qui dispersi fuerant a tribulatione quae facta fuerat sub Stephano, perambulaverunt usque Phoenicen, et Cyprum, et Antiochiam, nemini loquentes verbum, nisi solis Iudaeis. |
| 20 | Ed erano tra essi alcuni Cipriotti, e Cirenei, i quali entrati in Antiochia, parlavano anche ai Greci, evangelizzando il Signore Gesù. | Erant autem quidam ex eis viri Cyprii et Cyrenaei, qui cum introissent Antiochiam, loquebantur et ad Graecos, annuntiantes Dominum Iesum. |
| 21 | E la mano del Signore era con essi, e gran gente avendo creduto, si convertì al Signore. | Et erat manus Domini cum eis: multusque numerus credentium conversus est ad Dominum. |
| 22 | E venne questa nuova alle orecchie della Chiesa, che era in Gerusalemme: e mandaron Barnaba sino ad Antiochia. | Pervenit autem sermo ad aures ecclesiae quae erat Ierosolymis super istis: et miserunt Barnabam usque ad Antiochiam. |
| 23 | Il quale arrivato che fu, avendo veduto la grazia di Dio, si rallegrò: ed esortava tutti a perseverare nel Signore con cuore risoluto; | Qui cum pervenisset, et vidisset gratiam Dei, gavisus est: et hortabatur omnes in proposito cordis permanere in Domino: |
| 24 | Perché egli era uomo dabbene, e pieno di Spirito santo, e di fede. E si acquistò gran moltitudine di gente al Signore. | quia erat vir bonus, et plenus Spiritu Sancto, et fide. Et apposita est multa turba Domino. |
| 25 | E Barnaba si partì per Tarso a cercare di Saulo: e trovatolo, lo condusse ad Antiochia. | Profectus est autem Barnabas Tarsum, ut quaereret Saulum: quem cum invenisset, perduxit Antiochiam. |
| 26 | E per un anno intero si trattennero in quella Chiesa, e istruirono una gran moltitudine, talmente che in Antiochia fu dato per la prima volta a' discepoli il nome di Cristiani. | Et annum totum conversati sunt ibi in ecclesia: et docuerunt turbam multam, ita ut cognominarentur primum Antiochiae discipuli, christiani. |
| 27 | Di que' giorni vennero da Gerusalemme ad Antiochia de' profeti: | In his autem diebus supervenerunt ab Ierosolymis prophetae Antiochiam: |
| 28 | E alzatosi uno di questi, Agabo di nome, faceva sapere per virtù dello Spirito, come una gran fame doveva essere per tutto il mondo, la quale anche fu sotto Claudio. | et surgens unus ex eis nomine Agabus, significabat per spiritum famem magnam futuram in universo orbe terrarum, quae facta est sub Claudio. |
| 29 | E tutti i discepoli secondo la possibilità di ciascheduno determinarono di mandare soccorso ai fratelli abitanti nella Giudea. | Discipuli autem, prout quis habebat, proposuerunt singuli in ministerium mittere habitantibus in Iudaea fratribus: |
| 30 | Come pur fecero, mandandolo a' seniori per le mani di Barnaba, e di Saulo. | quod et fecerunt, mittentes ad seniores per manus Barnabae et Sauli. |
