Confronto
Atti degli Apostoli 4
Martini e Vulgata Clementina, versetto per versetto.
| Martini | Vulgata Clementina | |
|---|---|---|
| 1 | Ma mentre essi parlavano al popolo, sopraggiunsero i sacerdoti, e il magistrato del tempio, e i Sadducei, | Loquentibus autem illis ad populum, supervenerunt sacerdotes, et magistratus templi, et sadducaei, |
| 2 | I quali non potevan patire, che istruissero il popolo, e annunziassero in Gesù la risurrezione da morte. | dolentes quod docerent populum, et annuntiarent in Iesu resurrectionem ex mortuis: |
| 3 | E miser loro le mani addosso, e li fecero custodire per il dì seguente: perché era già sera. | et iniecerunt in eos manus, et posuerunt eos in custodiam in crastinum: erat enim iam vespera. |
| 4 | Molti però di coloro, che udito avevano quel sermone, credettero: e furono in numero di circa cinquemila uomini. | Multi autem eorum qui audierant verbum, crediderunt: et factus est numerus virorum quinque millia. |
| 5 | Il di seguente si adunarono i loro caporioni, e i seniori, e gli scribi in Gerusalemme: | Factum est autem in crastinum, ut congregarentur principes eorum, et seniores, et scribae, in Ierusalem: |
| 6 | E Anna principe de' sacerdoti, e Caifa, e Giovanni, e Alessandro, e quanti erano della stirpe sacerdotale. | et Annas princeps sacerdotum, et Caiphas, et Ioannes, et Alexander, et quotquot erant de genere sacerdotali. |
| 7 | E fattili venire alla loro presenza, gli interrogavano: Con qual podestà, o in nome di chi avete voi fatto questo? | Et statuentes eos in medio, interrogabant: In qua virtute, aut in quo nomine fecistis hoc vos? |
| 8 | Allor Pietro ripieno di Spirito santo, disse loro: Principi del popolo, e seniori, ascoltate: | Tunc repletus Spiritu Sancto Petrus, dixit ad eos: Principes populi, et seniores, audite: |
| 9 | Giacché noi in quest'oggi sopra l'aver fatto bene ad un uomo ammalato siamo disaminati, in qual modo questi sia stato risanato; | si nos hodie diiudicamur in benefacto hominis infirmi, in quo iste salvus factus est, |
| 10 | Sia noto a tutti voi, e a tutto il popolo d'Israele, come nel nome del Signor nostro Gesù Cristo Nazareno da voi crocifisso, cui Dio risuscitò da morte, in questo nome costui si sta dinanzi a voi sano. | notum sit omnibus vobis, et omni plebi Israël, quia in nomine Domini nostri Iesu Christi Nazareni, quem vos crucifixistis, quem Deus suscitavit a mortuis, in hoc iste astat coram vobis sanus. |
| 11 | Questi è la pietra rigettata da voi, che fabbricaste, la quale è divenuta testata dell'angolo: | Hic est lapis qui reprobatus est a vobis aedificantibus, qui factus est in caput anguli: |
| 12 | Né in alcun altro è salute. Imperocché non havvi sotto del cielo altro nome dato agli uomini, mercè di cui abbiam noi ad essere salvati. | et non est in alio aliquo salus. Nec enim aliud nomen est sub caelo datum hominibus, in quo oporteat nos salvos fieri. |
| 13 | Vedendo quelli la costanza di Pietro, e di Giovanni, sapendo per certo, che erano uomini senza lettere e idioti, si meravigliavano, e li riconoscevano, che erano quei, che erano stati con Gesù: | Videntes autem Petri constantiam, et Ioannis, comperto quod homines essent sine litteris, et idiotae, admirabantur, et cognoscebant eos quoniam cum Iesu fuerant: |
| 14 | E osservando stante in piedi con essi quell'uomo, che era stato guarito, non potevan dir nulla in contrario. | hominem quoque videntes stantem cum eis, qui curatus fuerat, nihil poterant contradicere. |
| 15 | Ordinaron però, che si ritirasser fuori dell'adunanza: e facevan consulta tra di loro, | Iusserunt autem eos foras extra concilium secedere: et conferebant ad invicem, |
| 16 | Dicendo: Che farem noi di costoro? Conciossiachè un miracolo illustre è stato fatto da essi, noto a tutti gli abitanti di Gerusalemme: né possiamo noi negarlo. | dicentes: Quid faciemus hominibus istis? quoniam quidem notum signum factum est per eos omnibus habitantibus Ierusalem: manifestum est, et non possumus negare. |
| 17 | Ma affinché non si divulghi maggiormente tral popolo, con gravi minacce proibiamo loro, che non parlino più di questo nome con alcun uomo. | Sed ne amplius divulgetur in populum, comminemur eis ne ultra loquantur in nomine hoc ulli hominum. |
| 18 | E chiamatigli, intimaron loro, che in nissun modo parlassero, né insegnassero nel nome di Gesù. | Et vocantes eos, denuntiaverunt ne omnino loquerentur neque docerent in nomine Iesu. |
| 19 | Ma Pietro e Giovanni risposero, e dissero loro: Se sia giusto dinanzi a Dio l'ubbidire piuttosto a voi, che a Dio, giudicatelo voi: | Petrus vero et Ioannes respondentes, dixerunt ad eos: Si iustum est in conspectu Dei vos potius audire quam Deum, iudicate. |
| 20 | Imperocché non possiamo non parlare di quelle cose, che abbiamo vedute, e udite. | Non enim possumus quae vidimus et audivimus non loqui. |
| 21 | Ma quelli minacciatili, gli rimandarono, non trovando il modo di gastigarli rispetto al popolo, perché tutti celebravano quello che era avvenuto. | At illi comminantes dimiserunt eos, non invenientes quomodo punirent eos propter populum: quia omnes clarificabant id quod factum fuerat in eo quod acciderat. |
| 22 | Imperocché aveva più di quarant'anni quell'uomo, sopra di cui era stata operata quella miracolosa guarigione. | Annorum enim erat amplius quadraginta homo, in quo factum fuerat signum istud sanitatis. |
| 23 | Ed eglino posti in libertà se n'andarono da' suoi: e fecer loro parte di quanto aveangli detto i principi de' sacerdoti, e i seniori. | Dimissi autem venerunt ad suos, et annuntiaverunt eis quanta ad eos principes sacerdotum et seniores dixissent. |
| 24 | E quelli udito ciò, alzarono concordemente la voce a Dio, e dissero: Signore, tu se', che facesti il cielo, e la terra, il mare, e tutte le cose, che sono in essi: | Qui cum audissent, unanimiter levaverunt vocem ad Deum, et dixerunt: Domine, tu es qui fecisti caelum et terram, mare et omnia quae in eis sunt: |
| 25 | Il quale, parlando lo Spirito santo per bocca di Davidde padre nostro, tuo servo, dicesti: Per qual motivo tumultuarono le genti, e i popoli si sono prese inutili cure? | qui Spiritu Sancto per os patris nostri David pueri tui dixisti: Quare fremuerunt gentes, et populi meditati sunt inania? |
| 26 | Si fecer innanzi i regi della terra, e i principi si adunarono insieme contro il Signore, e contro il suo Cristo? | Astiterunt reges terrae, et principes convenerunt in unum adversus Dominum, et adversus Christum eius. |
| 27 | Imperocché veramente si unirono in questa città contro il santo tuo Figliuolo Gesù, unto da te, ed Erode, e Ponzio Pilato con le genti, e con i popoli d'Israele, | Convenerunt enim vere in civitate ista adversus sanctum puerum tuum Iesum, quem unxisti, Herodes et Pontius Pilatus, cum gentibus et populis Israël, |
| 28 | Per fare quello, che la tua mano, e il tuo consiglio preordinò, che si facesse. | facere quae manus tua et consilium tuum decreverunt fieri. |
| 29 | E adesso, o Signore, rifletti alle loro minacce, e concedi a' servi tuoi di parlare con tutta fidanza la tua parola, | Et nunc, Domine, respice in minas eorum, et da servis tuis cum omni fiducia loqui verbum tuum, |
| 30 | Stendendo la tua mano a risanare, e ad operar segni e miracoli per mezzo del nome del tuo santo Figliuolo Gesù. | in eo quod manum tuam extendas ad sanitates, et signa, et prodigia fieri per nomen sancti filii tui Iesu. |
| 31 | E fatta ch'ebber questa orazione, si scosse il luogo, dove stavano adunati: e furon tutti ripieni di Spirito santo, e parlavano con fidanza la parola di Dio. | Et cum orassent, motus est locus in quo erant congregati: et repleti sunt omnes Spiritu Sancto, et loquebantur verbum Dei cum fiducia. |
| 32 | E la moltitudine dei credenti era un sol cuore, e un'anima sola: né v'era chi, delle cose, che possedeva, alcuna dicesse esser sua, ma tutto era tra essi comune. | Multitudinis autem credentium erat cor unum et anima una: nec quisquam eorum quae possidebat, aliquid suum esse dicebat, sed erant illis omnia communia. |
| 33 | E con efficacia grande rendevano gli Apostoli testimonianza della risurrezione di Gesù Cristo Signor nostro: e grande era in tutti loro la grazia. | Et virtute magna reddebant Apostoli testimonium resurrectionis Iesu Christi Domini nostri: et gratia magna erat in omnibus illis. |
| 34 | E non vi era alcun bisognoso tra loro; mentre tutti coloro, che possedevano terreni, o case, li vendevano, e portavano il prezzo delle cose vendute, | Neque enim quisquam egens erat inter illos. Quotquot enim possessores agrorum aut domorum erant, vendentes afferebant pretia eorum quae vendebant, |
| 35 | E lo deponevano a' piedi degli Apostoli. E si distribuiva a ciascheduno secondo il suo bisogno. | et ponebant ante pedes Apostolorum. Dividebatur autem singulis prout cuique opus erat. |
| 36 | E Giuseppe soprannominato Barnaba dagli Apostoli (che si interpreta Figliuolo di consolazione) Levita, nativo di Cipro, | Ioseph autem, qui cognominatus est Barnabas ab Apostolis (quod est interpretatum, Filius consolationis), Levites, Cyprius genere, |
| 37 | Avendo un podere, lo vendè, e portò il prezzo; e lo posò a' piedi degli Apostoli. | cum haberet agrum, vendidit eum, et attulit pretium, et posuit ante pedes Apostolorum. |
