Ir al contenido
FIDES VIVA
Comparación

Hechos de los Apóstoles 25

Torres Amat y Vulgata Clementina, versículo a versículo.

Hechos de los Apóstoles 25: Torres Amat y Vulgata Clementina
Torres AmatVulgata Clementina
1Llegado Festo a la provincia, tres días después subió a Jerusalén desde Cesarea.Festus ergo cum venisset in provinciam, post triduum ascendit Ierosolymam a Caesarea.
2Presentáronsele luego los príncipes de los sacerdotes y los más distinguidos entre los judíos, para acusar a Pablo, con una petición,Adieruntque eum principes sacerdotum et primi Iudaeorum adversus Paulum: et rogabant eum,
3en que le suplicaban por gracia, que le mandase conducir a Jerusalén, tramando ellos una emboscada para asesinarle en el camino.postulantes gratiam adversus eum, ut iuberet perduci eum in Ierusalem, insidias tendentes ut interficerent eum in via.
4Mas Festo respondió, que Pablo estaba bien custodiado en Cesarea, para donde iba a partir él cuanto antes.Festus autem respondit servari Paulum in Caesarea: se autem maturius profecturum.
5Por tanto, los principales (dijo) de entre vosotros, vengan también a Cesarea, y acúsenle, si es reo de algún crimen.Qui ergo in vobis, ait, potentes sunt, descendentes simul, si quod est in viro crimen, accusent eum.
6En efecto, no habiéndose detenido en Jerusalén más que ocho, o diez días, marchó a Cesarea, y al día siguiente sentándose en el tribunal, mandó comparecer a Pablo.Demoratus autem inter eos dies non amplius quam octo aut decem, descendit Caesaream, et altera die sedit pro tribunali, et iussit Paulum adduci.
7Luego que fue presentado, le rodearon los judíos venidos de Jerusalén, acusándole de muchos y graves delitos, que no podían probar,Qui cum perductus esset, circumsteterunt eum, qui ab Ierosolyma descenderant Iudaei, multas et graves causas obiicientes, quas non poterant probare:
8y de los cuales se defendía Pablo, diciendo: En nada he pecado ni contra la Ley de los judíos, ni contra el Templo, ni contra César.Paulo rationem reddente: Quoniam neque in legem Iudaeorum, neque in templum, neque in Caesarem quidquam peccavi.
9Mas Festo queriendo congraciarse con los judíos, respondiendo a Pablo, le dijo: ¿Quieres subir a Jerusalén, y ser allí juzgado ante mí?Festus autem volens gratiam praestare Iudaeis, respondens Paulo, dixit: Vis Ierosolymam ascendere, et ibi de his iudicari apud me?
10Respondió Pablo: Yo estoy ante el tribunal de César, que es donde debo ser juzgado: tú sabes muy bien que yo no he hecho el menor agravio a los judíos.Dixit autem Paulus: Ad tribunal Caesaris sto: ibi me oportet iudicari: Iudaeis non nocui, sicut tu melius nosti.
11Que si en algo les he ofendido, o he hecho alguna cosa por la que sea reo de muerte, no rehúso morir; pero si no hay nada de cuanto estos me imputan, ninguno tiene derecho para entregarme a ellos. Apelo a César.Si enim nocui, aut dignum morte aliquid feci, non recuso mori: si vero nihil est eorum quae hi accusant me, nemo potest me illis donare. Caesarem appello.
12Entonces Festo habiéndolo tratado con los de su consejo, respondió: ¿A César has apelado? pues a César irás.Tunc Festus cum concilio locutus, respondit: Caesarem appellasti? ad Caesarem ibis.
13Pasados algunos días, bajaron a Cesarea el rey Agripa y Berenice a visitar a Festo.Et cum dies aliquot transacti essent, Agrippa rex et Bernice descenderunt Caesaream ad salutandum Festum.
14Y habiéndose detenido allí muchos días, Festo habló al rey de la causa de Pablo, diciendo: Aquí dejó Félix preso a un hombre,Et cum dies plures ibi demorarentur, Festus regi indicavit de Paulo, dicens: Vir quidam est derelictus a Felice vinctus,
15sobre el cual estando yo en Jerusalén, recurrieron a mí los príncipes de los sacerdotes, y los Ancianos de los judíos, pidiendo que fuese condenado a muerte.de quo cum essem Ierosolymis, adierunt me principes sacerdotum et seniores Iudaeorum, postulantes adversus illum damnationem.
16Yo les respondí: Que los romanos no acostumbran condenar a ningún hombre, antes que el acusado tenga presentes a sus acusadores, y lugar de defenderse para justificarse de los cargos.Ad quos respondi: Quia non est Romanis consuetudo damnare aliquem hominem priusquam is qui accusatur praesentes habeat accusatores, locumque defendendi accipiat ad abluenda crimina.
17Habiendo pues ellos concurrido acá sin dilación alguna, al día siguiente sentado yo en el tribunal, mandé traer ante mí al dicho hombre.Cum ergo huc convenissent sine ulla dilatione, sequenti die sedens pro tribunali, iussi adduci virum.
18Compareciendo los acusadores, vi que no le imputaban ningún crimen de los que yo sospechaba fuese culpado:De quo, cum stetissent accusatores, nullam causam deferebant, de quibus ego suspicabar malum.
19solamente tenían con él no sé que disputa tocante a su superstición judaica, y sobre un cierto Jesús difunto, que Pablo afirmaba estar vivo.Quaestiones vero quasdam de sua superstitione habebant adversus eum, et de quodam Iesu defuncto, quem affirmabat Paulus vivere.
20Perplejo yo en una causa de esta naturaleza, le dije, si quería ir a Jerusalén, y ser allí juzgado de estas cosas.Haesitans autem ego de huiusmodi quaestione, dicebam si vellet ire Ierosolymam, et ibi iudicari de istis.
21Mas interponiendo Pablo apelación para que su causa se reservase al juicio de Augusto, di orden para que se le mantuviese en custodia, hasta remitirle a César.Paulo autem appellante ut servaretur ad Augusti cognitionem, iussi servari eum, donec mittam eum ad Caesarem.
22Entonces dijo Agripa a Festo: Desearía yo también oír a ese hombre. Mañana, respondió Festo, le oirás.Agrippa autem dixit ad Festum: Volebam et ipse hominem audire. Cras, inquit, audies eum.
23Con eso al día siguiente, habiendo venido Agripa y Berenice con mucha pompa, y entrando en la sala de la audiencia con los tribunos, y personas principales de la ciudad, fue Pablo traido por orden de Festo.Altera autem die cum venisset Agrippa et Bernice cum multa ambitione, et introissent in auditorium cum tribunis et viris principalibus civitatis, iubente Festo, adductus est Paulus.
24El cual dijo: Rey Agripa, y todos vosotros que os halláis aquí presentes, ya veis a este hombre, contra quien todo el pueblo de los judíos ha acudido a mí en Jerusalén, representándome con grandes instancias y clamores que no debe vivir más.Et dicit Festus: Agrippa rex, et omnes qui simul adestis nobiscum viri, videtis hunc de quo omnis multitudo Iudaeorum interpellavit me Ierosolymis, petentes et acclamantes non oportere eum vivere amplius.
25Mas yo he averiguado que nada ha hecho que mereciese la muerte. Pero habiendo él mismo apelado a Augusto, he determinado remitírsele.Ego vere comperi nihil dignum morte eum admisisse. Ipso autem hoc appellante ad Augustum, iudicavi mittere.
26Bien que como no tengo cosa cierta que escribir al Señor acerca de él, por esto le he hecho venir a vuestra presencia, mayormente ante ti, ¡oh rey Agripa! para qué examinándole tenga yo algo que escribir.De quo quid certum scribam domino, non habeo. Propter quod produxi eum ad vos, et maxime ad te, rex Agrippa, ut interrogatione facta habeam quid scribam.
27Pues me parece cosa fuera de razón el remitir a un hombre preso, sin exponer los delitos de que se le acusa.Sine ratione enim mihi videtur mittere vinctum, et causas eius non significare.

El Evangelio y el santo del día, cada mañana en tu correo

Empieza cada día cerca de Cristo y de sus santos: el Evangelio de la Misa y una vida que inspira. Gratis; te das de baja cuando quieras.

Te enviaremos un correo para confirmar. A veces, también algún aviso de Fides Viva. Te das de baja con un clic. Privacidad

jueves, 29 de octubre · Evangelio

Jesús llora sobre Jerusalén, que mata a los profetas

En aquel tiempo, ese mismo día, se acercaron algunos fariseos y le dijeron a Jesús: “Sal y vete de aquí, porque Herodes quiere matarte”. Él les respondió: “Vayan y díganle a ese zorro: ‘Mira, expulso demonios y realizo…