Comparación
Hechos de los Apóstoles 10
Torres Amat y Vulgata Clementina, versículo a versículo.
| Torres Amat | Vulgata Clementina | |
|---|---|---|
| 1 | Había en Cesarea un varon llamado Cornelio, el cual era centurión en una cohorte de la legión llamada Itálica, | Vir autem quidam erat in Caesarea, nomine Cornelius, centurio cohortis quae dicitur Italica, |
| 2 | hombre religioso, y temeroso de Dios con toda su familia, y que daba muchas limosnas al pueblo, y hacía continua oración a Dios: | religiosus, ac timens Deum cum omni domo sua, faciens eleemosynas multas plebi, et deprecans Deum semper. |
| 3 | este pues, a eso de la hora de nona, en una visión vio claramente a un ángel del Señor entrar en su aposento, y decirle: ¡Cornelio! | Is vidit in visu manifeste, quasi hora diei nona, angelum Dei introëuntem ad se, et dicentem sibi: Corneli. |
| 4 | Y él mirándole, sobrecogido de temor, dijo: ¿Qué queréis de mí, Señor? Respondiole: Tus oraciones y tus limosnas han subido hasta arriba en el acatamiento de Dios haciendo memoria de ti. | At ille intuens eum, timore correptus, dixit: Quid est, domine? Dixit autem illi: Orationes tuae et eleemosynae tuae ascenderunt in memoriam in conspectu Dei. |
| 5 | Ahora pues envía a alguno a Jope en busca de un tal Simón, por sobrenombre Pedro; | Et nunc mitte viros in Ioppen, et accersi Simonem quemdam, qui cognominatur Petrus: |
| 6 | el cual está hospedado en casa de otro Simón curtidor, cuya casa está cerca del mar: este te dirá lo que le conviene hacer. | hic hospitatur apud Simonem quemdam coriarium, cuius est domus iuxta mare: hic dicet tibi quid te oporteat facere. |
| 7 | Luego que se retiró el ángel que le hablaba, llamó a dos de sus domésticos, y a un soldado de los que estaban a sus órdenes, temeroso de Dios. | Et cum discessisset angelus qui loquebatur illi, vocavit duos domesticos suos, et militem metuentem Dominum ex his qui illi parebant. |
| 8 | A los cuales, después de habérselo confiado todo, los envió a Jope. | Quibus cum narrasset omnia, misit illos in Ioppen. |
| 9 | El día siguiente, mientras estaban ellos haciendo su viaje, y acercándose a la ciudad, subió Pedro a lo alto de la casa cerca de la hora de sexta a hacer oración. | Postera autem die, iter illis facientibus, et appropinquantibus civitati, ascendit Petrus in superiora ut oraret circa horam sextam. |
| 10 | Sintiendo hambre, quiso tomar alimento. Pero mientras se lo aderezaban, le sobrevino un éxtasis o arrobamiento; | Et cum esuriret, voluit gustare. Parantibus autem illis, cecidit super eum mentis excessus: |
| 11 | y en él vio el cielo abierto, y bajar cierta cosa como un mantel grande, que pendiente de sus cuatro puntas se descolgaba del cielo a la tierra, | et vidit caelum apertum, et descendens vas quoddam, velut linteum magnum, quatuor initiis submitti de caelo in terram, |
| 12 | en el cual había todo género de animales cuadrúpedos y reptiles de la tierra, y aves del cielo. | in quo erant omnia quadrupedia, et serpentia terrae, et volatilia caeli. |
| 13 | Y oyó una voz que le decía: Pedro, levántate, mata y come. | Et facta est vox ad eum: Surge, Petre: occide, et manduca. |
| 14 | Dijo Pedro: No haré tal, Señor, pues jamás he comido cosa profana e inmunda. | Ait autem Petrus: Absit Domine, quia numquam manducavi omne commune et immundum. |
| 15 | Replicole la misma voz: Lo que Dios ha purificado, no lo llames tú profano. | Et vox iterum secundo ad eum: Quod Deus purificavit, tu commune ne dixeris. |
| 16 | Esto se repitió por tres veces; y luego el mantel volvió a subirse al cielo. | Hoc autem factum est per ter: et statim receptum est vas in caelum. |
| 17 | Mientras estaba Pedro discurriendo entre sí qué significaría la visión que acababa de tener, he aquí que los hombres que enviara Cornelio, preguntando por la casa de Simón, llegaron a la puerta. | Et dum intra se haesitaret Petrus quidnam esset visio quam vidisset, ecce viri qui missi erant a Cornelio, inquirentes domum Simonis astiterunt ad ianuam. |
| 18 | Y habiendo llamado, preguntaron si estaba hospedado allí Simón, por sobrenombre Pedro. | Et cum vocassent, interrogabant, si Simon qui cognominatur Petrus illic haberet hospitium. |
| 19 | Y mientras este estaba ocupado en discurrir sobre la visión, le dijo el Espíritu: Mira, ahí están tres hombres que te buscan. | Petro autem cogitante de visione, dixit Spiritus ei: Ecce viri tres quaerunt te. |
| 20 | Levántate luego, baja y vete con ellos sin el menor reparo, porque yo soy el que los he enviado. | Surge itaque, descende, et vade cum eis nihil dubitans: quia ego misi illos. |
| 21 | Habiendo pues Pedro bajado, e ido al encuentro de los mensajeros, les dijo: Vedme aquí; yo soy aquel a quien buscáis: ¿cuál es el motivo de vuestro viaje? | Descendens autem Petrus ad viros, dixit: Ecce ego sum, quem quaeritis: quae causa est, propter quam venistis? |
| 22 | Ellos le respondieron: El centurión Cornelio, varon justo y temeroso de Dios, estimado y tenido por tal de toda la nación de los judíos, recibió aviso de un santo ángel, para que te enviara a llamar a su casa, y escuchase lo que tú le digas. | Qui dixerunt: Cornelius centurio, vir iustus et timens Deum, et testimonium habens ab universa gente Iudaeorum, responsum accepit ab angelo sancto accersire te in domum suam, et audire verba abs te. |
| 23 | Pedro entonces haciéndolos entrar, los hospedó consigo. Al día siguiente partió con ellos, acompañándole también algunos de los hermanos de Jope. | Introducens ergo eos, recepit hospitio. Sequenti autem die, surgens profectus est cum illis, et quidam ex fratribus ab Ioppe comitati sunt eum. |
| 24 | El día después entró en Cesarea. Cornelio por su parte, convocados sus parientes, y amigos más íntimos, los estaba esperando. | Altera autem die introivit Caesaream. Cornelius vero exspectabat illos, convocatis cognatis suis et necessariis amicis. |
| 25 | Estando Pedro para entrar, le salió Cornelio a recibir, y postrándose a sus pies, le adoró. | Et factum est cum introisset Petrus, obvius venit ei Cornelius, et procidens ad pedes eius adoravit. |
| 26 | Mas Pedro le levantó, diciendo: Álzate, que yo no soy más que un hombre como tú. | Petrus vero elevavit eum, dicens: Surge: et ego ipse homo sum. |
| 27 | Y conversando con él, entró en casa, donde halló reunidas muchas personas, | Et loquens cum illo intravit, et invenit multos qui convenerant: |
| 28 | y les dijo: No ignoráis qué cosa tan abominable sea para un judío el trabar amistad o familiarizarse con un extranjero; pero Dios me ha enseñado a no tener a ningún hombre por impuro o manchado. | dixitque ad illos: Vos scitis quomodo abominatum sit viro Iudaeo coniungi aut accedere ad alienigenam: sed mihi ostendit Deus neminem communem aut immundum dicere hominem. |
| 29 | Por lo cual, luego que he sido llamado, he venido sin dificultad. Ahora os pregunto: ¿Por qué motivo me habéis llamado? | Propter quod sine dubitatione veni accersitus. Interrogo ergo, quam ob causam accersistis me? |
| 30 | A lo que respondió Cornelio: Cuatro días hace hoy, que yo estaba orando en mi casa a la hora de nona, cuando he aquí que se me puso delante un personaje vestido de blanco, y me dijo: | Et Cornelius ait: A nudiusquarta die usque ad hanc horam, orans eram hora nona in domo mea, et ecce vir stetit ante me in veste candida, et ait: |
| 31 | Cornelio, tu oración ha sido oída benignamente, y se ha hecho mención de tus limosnas en la presencia de Dios. | Corneli, exaudita est oratio tua, et eleemosynae tuae commemoratae sunt in conspectu Dei. |
| 32 | Envía pues a Jope, y haz venir a Simón, por sobrenombre Pedro, el cual está hospedado en casa de Simón el curtidor cerca del mar. | Mitte ergo in Ioppen, et accersi Simonem qui cognominatur Petrus: hic hospitatur in domo Simonis coriarii iuxta mare. |
| 33 | Al punto pues envié por ti; y tú me has hecho la gracia de venir. Ahora pues todos nosotros estamos aquí en tu presencia, para escuchar cuanto el Señor te haya mandado decirnos. | Confestim ergo misi ad te: et tu benefecisti veniendo. Nunc ergo omnes nos in conspectu tuo adsumus audire omnia quaecumque tibi praecepta sunt a Domino. |
| 34 | Entonces Pedro, dando principio a su discurso, habló de esta manera: Verdaderamente acabé de conocer que Dios no hace acepción de personas, | Aperiens autem Petrus os suum, dixit: In veritate comperi quia non est personarum acceptor Deus; |
| 35 | sino que en cualquiera nación, el que le teme y obra bien, merece su agrado. | sed in omni gente qui timet eum, et operatur iustitiam, acceptus est illi. |
| 36 | Lo cual ha hecho entender Dios a los hijos de Israel, anunciándoles la paz por Jesucristo, el cual es el Señor de todos. | Verbum misit Deus filiis Israël, annuntians pacem per Iesum Christum (hic est omnium Dominus). |
| 37 | Vosotros sabéis lo que ha ocurrido en toda la Judea: habiendo principiado en Galilea, después que predicó Juan el bautismo; | Vos scitis quod factum est verbum per universam Iudaeam: incipiens enim a Galilaea post baptismum quod praedicavit Ioannes, |
| 38 | la manera con que Dios ungió con el Espíritu santo y su virtud a Jesús de Nazaret, el cual ha ido haciendo beneficios por todas partes por donde ha pasado, y ha curado a todos los que estaban bajo la opresión del demonio, porque Dios estaba con él. | Iesum a Nazareth: quomodo unxit eum Deus Spiritu Sancto, et virtute, qui pertransiit benefaciendo, et sanando omnes oppressos a diabolo, quoniam Deus erat cum illo. |
| 39 | Y nosotros somos testigos de todas las cosas que hizo en el país de Judea y en Jerusalén, al cual no obstante quitaron la vida colgándole en una cruz. | Et nos testes sumus omnium quae fecit in regione Iudaeorum, et Ierusalem, quem occiderunt suspendentes in ligno. |
| 40 | Pero Dios le resucitó al tercer día, y dispuso que se dejase ver, | Hunc Deus suscitavit tertia die, et dedit eum manifestum fieri, |
| 41 | no de todo el pueblo, sino de los predestinados de Dios para testigos; de nosotros, que hemos comido y bebido con él, después que resucitó de entre los muertos. | non omni populo, sed testibus praeordinatis a Deo: nobis, qui manducavimus et bibimus cum illo postquam resurrexit a mortuis. |
| 42 | Y nos mandó que predicásemos y testificásemos al pueblo, que él es el que está por Dios constituido juez de vivos y de muertos. | Et praecepit nobis praedicare populo, et testificari, quia ipse est qui constitutus est a Deo iudex vivorum et mortuorum. |
| 43 | Del mismo testifican todos los Profetas, que cualquiera que cree en él, recibe en virtud de su nombre la remisión de los pecados. | Huic omnes prophetae testimonium perhibent remissionem peccatorum accipere per nomen eius omnes qui credunt in eum. |
| 44 | Estando aún Pedro diciendo estas palabras, descendió el Espíritu santo sobre todos los que oían la plática. | Adhuc loquente Petro verba haec, cecidit Spiritus Sanctus super omnes qui audiebant verbum. |
| 45 | Y los fieles circuncidados o judíos que habían venido con Pedro, quedaron pasmados, al ver que la gracia del Espíritu santo se derramaba también sobre los gentiles o incircuncisos. | Et obstupuerunt ex circumcisione fideles qui venerant cum Petro, quia et in nationes gratia Spiritus Sancti effusa est. |
| 46 | Pues los oían hablar varias lenguas, y publicar las grandezas de Dios. | Audiebant enim illos loquentes linguis, et magnificantes Deum. |
| 47 | Entonces dijo Pedro: ¿Quién puede negar el agua del bautismo a los que, como nosotros, han recibido también al Espíritu santo? | Tunc respondit Petrus: Numquid aquam quis prohibere potest ut non baptizentur hi qui Spiritum Sanctum acceperunt sicut et nos? |
| 48 | Así que mandó bautizarlos en nombre y con el bautismo de nuestro Señor Jesucristo; y le suplicaron que se detuviese con ellos algunos días, como lo hizo. | Et iussit eos baptizari in nomine Domini Iesu Christi. Tunc rogaverunt eum ut maneret apud eos aliquot diebus. |
