Ir al contenido
FIDES VIVA
Comparación

Hechos de los Apóstoles 10

Torres Amat y Vulgata Clementina, versículo a versículo.

Hechos de los Apóstoles 10: Torres Amat y Vulgata Clementina
Torres AmatVulgata Clementina
1Había en Cesarea un varon llamado Cornelio, el cual era centurión en una cohorte de la legión llamada Itálica,Vir autem quidam erat in Caesarea, nomine Cornelius, centurio cohortis quae dicitur Italica,
2hombre religioso, y temeroso de Dios con toda su familia, y que daba muchas limosnas al pueblo, y hacía continua oración a Dios:religiosus, ac timens Deum cum omni domo sua, faciens eleemosynas multas plebi, et deprecans Deum semper.
3este pues, a eso de la hora de nona, en una visión vio claramente a un ángel del Señor entrar en su aposento, y decirle: ¡Cornelio!Is vidit in visu manifeste, quasi hora diei nona, angelum Dei introëuntem ad se, et dicentem sibi: Corneli.
4Y él mirándole, sobrecogido de temor, dijo: ¿Qué queréis de mí, Señor? Respondiole: Tus oraciones y tus limosnas han subido hasta arriba en el acatamiento de Dios haciendo memoria de ti.At ille intuens eum, timore correptus, dixit: Quid est, domine? Dixit autem illi: Orationes tuae et eleemosynae tuae ascenderunt in memoriam in conspectu Dei.
5Ahora pues envía a alguno a Jope en busca de un tal Simón, por sobrenombre Pedro;Et nunc mitte viros in Ioppen, et accersi Simonem quemdam, qui cognominatur Petrus:
6el cual está hospedado en casa de otro Simón curtidor, cuya casa está cerca del mar: este te dirá lo que le conviene hacer.hic hospitatur apud Simonem quemdam coriarium, cuius est domus iuxta mare: hic dicet tibi quid te oporteat facere.
7Luego que se retiró el ángel que le hablaba, llamó a dos de sus domésticos, y a un soldado de los que estaban a sus órdenes, temeroso de Dios.Et cum discessisset angelus qui loquebatur illi, vocavit duos domesticos suos, et militem metuentem Dominum ex his qui illi parebant.
8A los cuales, después de habérselo confiado todo, los envió a Jope.Quibus cum narrasset omnia, misit illos in Ioppen.
9El día siguiente, mientras estaban ellos haciendo su viaje, y acercándose a la ciudad, subió Pedro a lo alto de la casa cerca de la hora de sexta a hacer oración.Postera autem die, iter illis facientibus, et appropinquantibus civitati, ascendit Petrus in superiora ut oraret circa horam sextam.
10Sintiendo hambre, quiso tomar alimento. Pero mientras se lo aderezaban, le sobrevino un éxtasis o arrobamiento;Et cum esuriret, voluit gustare. Parantibus autem illis, cecidit super eum mentis excessus:
11y en él vio el cielo abierto, y bajar cierta cosa como un mantel grande, que pendiente de sus cuatro puntas se descolgaba del cielo a la tierra,et vidit caelum apertum, et descendens vas quoddam, velut linteum magnum, quatuor initiis submitti de caelo in terram,
12en el cual había todo género de animales cuadrúpedos y reptiles de la tierra, y aves del cielo.in quo erant omnia quadrupedia, et serpentia terrae, et volatilia caeli.
13Y oyó una voz que le decía: Pedro, levántate, mata y come.Et facta est vox ad eum: Surge, Petre: occide, et manduca.
14Dijo Pedro: No haré tal, Señor, pues jamás he comido cosa profana e inmunda.Ait autem Petrus: Absit Domine, quia numquam manducavi omne commune et immundum.
15Replicole la misma voz: Lo que Dios ha purificado, no lo llames tú profano.Et vox iterum secundo ad eum: Quod Deus purificavit, tu commune ne dixeris.
16Esto se repitió por tres veces; y luego el mantel volvió a subirse al cielo.Hoc autem factum est per ter: et statim receptum est vas in caelum.
17Mientras estaba Pedro discurriendo entre sí qué significaría la visión que acababa de tener, he aquí que los hombres que enviara Cornelio, preguntando por la casa de Simón, llegaron a la puerta.Et dum intra se haesitaret Petrus quidnam esset visio quam vidisset, ecce viri qui missi erant a Cornelio, inquirentes domum Simonis astiterunt ad ianuam.
18Y habiendo llamado, preguntaron si estaba hospedado allí Simón, por sobrenombre Pedro.Et cum vocassent, interrogabant, si Simon qui cognominatur Petrus illic haberet hospitium.
19Y mientras este estaba ocupado en discurrir sobre la visión, le dijo el Espíritu: Mira, ahí están tres hombres que te buscan.Petro autem cogitante de visione, dixit Spiritus ei: Ecce viri tres quaerunt te.
20Levántate luego, baja y vete con ellos sin el menor reparo, porque yo soy el que los he enviado.Surge itaque, descende, et vade cum eis nihil dubitans: quia ego misi illos.
21Habiendo pues Pedro bajado, e ido al encuentro de los mensajeros, les dijo: Vedme aquí; yo soy aquel a quien buscáis: ¿cuál es el motivo de vuestro viaje?Descendens autem Petrus ad viros, dixit: Ecce ego sum, quem quaeritis: quae causa est, propter quam venistis?
22Ellos le respondieron: El centurión Cornelio, varon justo y temeroso de Dios, estimado y tenido por tal de toda la nación de los judíos, recibió aviso de un santo ángel, para que te enviara a llamar a su casa, y escuchase lo que tú le digas.Qui dixerunt: Cornelius centurio, vir iustus et timens Deum, et testimonium habens ab universa gente Iudaeorum, responsum accepit ab angelo sancto accersire te in domum suam, et audire verba abs te.
23Pedro entonces haciéndolos entrar, los hospedó consigo. Al día siguiente partió con ellos, acompañándole también algunos de los hermanos de Jope.Introducens ergo eos, recepit hospitio. Sequenti autem die, surgens profectus est cum illis, et quidam ex fratribus ab Ioppe comitati sunt eum.
24El día después entró en Cesarea. Cornelio por su parte, convocados sus parientes, y amigos más íntimos, los estaba esperando.Altera autem die introivit Caesaream. Cornelius vero exspectabat illos, convocatis cognatis suis et necessariis amicis.
25Estando Pedro para entrar, le salió Cornelio a recibir, y postrándose a sus pies, le adoró.Et factum est cum introisset Petrus, obvius venit ei Cornelius, et procidens ad pedes eius adoravit.
26Mas Pedro le levantó, diciendo: Álzate, que yo no soy más que un hombre como tú.Petrus vero elevavit eum, dicens: Surge: et ego ipse homo sum.
27Y conversando con él, entró en casa, donde halló reunidas muchas personas,Et loquens cum illo intravit, et invenit multos qui convenerant:
28y les dijo: No ignoráis qué cosa tan abominable sea para un judío el trabar amistad o familiarizarse con un extranjero; pero Dios me ha enseñado a no tener a ningún hombre por impuro o manchado.dixitque ad illos: Vos scitis quomodo abominatum sit viro Iudaeo coniungi aut accedere ad alienigenam: sed mihi ostendit Deus neminem communem aut immundum dicere hominem.
29Por lo cual, luego que he sido llamado, he venido sin dificultad. Ahora os pregunto: ¿Por qué motivo me habéis llamado?Propter quod sine dubitatione veni accersitus. Interrogo ergo, quam ob causam accersistis me?
30A lo que respondió Cornelio: Cuatro días hace hoy, que yo estaba orando en mi casa a la hora de nona, cuando he aquí que se me puso delante un personaje vestido de blanco, y me dijo:Et Cornelius ait: A nudiusquarta die usque ad hanc horam, orans eram hora nona in domo mea, et ecce vir stetit ante me in veste candida, et ait:
31Cornelio, tu oración ha sido oída benignamente, y se ha hecho mención de tus limosnas en la presencia de Dios.Corneli, exaudita est oratio tua, et eleemosynae tuae commemoratae sunt in conspectu Dei.
32Envía pues a Jope, y haz venir a Simón, por sobrenombre Pedro, el cual está hospedado en casa de Simón el curtidor cerca del mar.Mitte ergo in Ioppen, et accersi Simonem qui cognominatur Petrus: hic hospitatur in domo Simonis coriarii iuxta mare.
33Al punto pues envié por ti; y tú me has hecho la gracia de venir. Ahora pues todos nosotros estamos aquí en tu presencia, para escuchar cuanto el Señor te haya mandado decirnos.Confestim ergo misi ad te: et tu benefecisti veniendo. Nunc ergo omnes nos in conspectu tuo adsumus audire omnia quaecumque tibi praecepta sunt a Domino.
34Entonces Pedro, dando principio a su discurso, habló de esta manera: Verdaderamente acabé de conocer que Dios no hace acepción de personas,Aperiens autem Petrus os suum, dixit: In veritate comperi quia non est personarum acceptor Deus;
35sino que en cualquiera nación, el que le teme y obra bien, merece su agrado.sed in omni gente qui timet eum, et operatur iustitiam, acceptus est illi.
36Lo cual ha hecho entender Dios a los hijos de Israel, anunciándoles la paz por Jesucristo, el cual es el Señor de todos.Verbum misit Deus filiis Israël, annuntians pacem per Iesum Christum (hic est omnium Dominus).
37Vosotros sabéis lo que ha ocurrido en toda la Judea: habiendo principiado en Galilea, después que predicó Juan el bautismo;Vos scitis quod factum est verbum per universam Iudaeam: incipiens enim a Galilaea post baptismum quod praedicavit Ioannes,
38la manera con que Dios ungió con el Espíritu santo y su virtud a Jesús de Nazaret, el cual ha ido haciendo beneficios por todas partes por donde ha pasado, y ha curado a todos los que estaban bajo la opresión del demonio, porque Dios estaba con él.Iesum a Nazareth: quomodo unxit eum Deus Spiritu Sancto, et virtute, qui pertransiit benefaciendo, et sanando omnes oppressos a diabolo, quoniam Deus erat cum illo.
39Y nosotros somos testigos de todas las cosas que hizo en el país de Judea y en Jerusalén, al cual no obstante quitaron la vida colgándole en una cruz.Et nos testes sumus omnium quae fecit in regione Iudaeorum, et Ierusalem, quem occiderunt suspendentes in ligno.
40Pero Dios le resucitó al tercer día, y dispuso que se dejase ver,Hunc Deus suscitavit tertia die, et dedit eum manifestum fieri,
41no de todo el pueblo, sino de los predestinados de Dios para testigos; de nosotros, que hemos comido y bebido con él, después que resucitó de entre los muertos.non omni populo, sed testibus praeordinatis a Deo: nobis, qui manducavimus et bibimus cum illo postquam resurrexit a mortuis.
42Y nos mandó que predicásemos y testificásemos al pueblo, que él es el que está por Dios constituido juez de vivos y de muertos.Et praecepit nobis praedicare populo, et testificari, quia ipse est qui constitutus est a Deo iudex vivorum et mortuorum.
43Del mismo testifican todos los Profetas, que cualquiera que cree en él, recibe en virtud de su nombre la remisión de los pecados.Huic omnes prophetae testimonium perhibent remissionem peccatorum accipere per nomen eius omnes qui credunt in eum.
44Estando aún Pedro diciendo estas palabras, descendió el Espíritu santo sobre todos los que oían la plática.Adhuc loquente Petro verba haec, cecidit Spiritus Sanctus super omnes qui audiebant verbum.
45Y los fieles circuncidados o judíos que habían venido con Pedro, quedaron pasmados, al ver que la gracia del Espíritu santo se derramaba también sobre los gentiles o incircuncisos.Et obstupuerunt ex circumcisione fideles qui venerant cum Petro, quia et in nationes gratia Spiritus Sancti effusa est.
46Pues los oían hablar varias lenguas, y publicar las grandezas de Dios.Audiebant enim illos loquentes linguis, et magnificantes Deum.
47Entonces dijo Pedro: ¿Quién puede negar el agua del bautismo a los que, como nosotros, han recibido también al Espíritu santo?Tunc respondit Petrus: Numquid aquam quis prohibere potest ut non baptizentur hi qui Spiritum Sanctum acceperunt sicut et nos?
48Así que mandó bautizarlos en nombre y con el bautismo de nuestro Señor Jesucristo; y le suplicaron que se detuviese con ellos algunos días, como lo hizo.Et iussit eos baptizari in nomine Domini Iesu Christi. Tunc rogaverunt eum ut maneret apud eos aliquot diebus.

El Evangelio y el santo del día, cada mañana en tu correo

Empieza cada día cerca de Cristo y de sus santos: el Evangelio de la Misa y una vida que inspira. Gratis; te das de baja cuando quieras.

Te enviaremos un correo para confirmar. A veces, también algún aviso de Fides Viva. Te das de baja con un clic. Privacidad

jueves, 29 de octubre · Evangelio

Jesús llora sobre Jerusalén, que mata a los profetas

En aquel tiempo, ese mismo día, se acercaron algunos fariseos y le dijeron a Jesús: “Sal y vete de aquí, porque Herodes quiere matarte”. Él les respondió: “Vayan y díganle a ese zorro: ‘Mira, expulso demonios y realizo…