Ir al contenido
FIDES VIVA
Comparación

Hechos de los Apóstoles 23

Torres Amat y Vulgata Clementina, versículo a versículo.

Hechos de los Apóstoles 23: Torres Amat y Vulgata Clementina
Torres AmatVulgata Clementina
1Pablo entonces, fijos los ojos en el sinedrio, les dijo: Hermanos míos, yo hasta el día presente he observado tal conducta, que en la presencia de Dios nada me remuerde la conciencia.Intendens autem in concilium Paulus, ait: Viri fratres, ego omni conscientia bona conversatus sum ante Deum usque in hodiernum diem.
2En esto el príncipe de los sacerdotes Ananías mandó a sus ministros que le hiriesen en la boca.Princeps autem sacerdotum Ananias praecepit astantibus sibi percutere os eius.
3Entonces le dijo Pablo: Herirte ha Dios a ti, pared blanqueada. ¿Tú estás sentado para juzgarme según la Ley, y contra la Ley mandas herirme?Tunc Paulus dixit ad eum: Percutiet te Deus, paries dealbate. Et tu sedens iudicas me secundum legem, et contra legem iubes me percuti?
4Los circunstantes le dijeron: ¿Cómo maldices tú al Sumo sacerdote de Dios?Et qui astabant dixerunt: Summum sacerdotem Dei maledicis.
5A esto respondió Pablo: Hermanos, no sabía que fuese el príncipe de los sacerdotes. Porque realmente escrito está: No maldecirás al príncipe de tu pueblo.Dixit autem Paulus: Nesciebam, fratres, quia princeps est sacerdotum. Scriptum est enim: Principem populi tui non maledices.
6Sabiendo empero Pablo que parte de los que asistían eran sadduceos, y parte Fariseos, exclamó en medio del sinedrio: Hermanos míos, yo soy Fariseo, hijo de Fariseos, y por causa de mi esperanza de la resurrección de los muertos es por lo que voy a ser condenado.Sciens autem Paulus quia una pars esset sadducaeorum, et altera pharisaeorum, exclamavit in concilio: Viri fratres, ego pharisaeus sum, filius pharisaeorum: de spe et resurrectione mortuorum ego iudicor.
7Desde que hubo proferido estas palabras, se suscitó discordia entre los Fariseos y sadduceos, y se dividió la asamblea en dos partidos.Et cum haec dixisset, facta est dissensio inter pharisaeos et sadducaeos, et soluta est multitudo.
8Porque los sadduceos dicen que no hay resurrección, ni ángel ni espíritu; cuando al contrario los Fariseos confiesan ambas cosas.Sadducaei enim dicunt non esse resurrectionem, neque angelum, neque spiritum: pharisaei autem utraque confitentur.
9Así que, fue grande la gritería que se levantó. Y puestos en pie algunos Fariseos, porfiaban, diciendo: Nada de malo hallamos en este hombre: ¿quién sabe si le habló algún espíritu o ángel?Factus est autem clamor magnus. Et surgentes quidam pharisaeorum, pugnabant, dicentes: Nihil mali invenimus in homine isto: quid si spiritus locutus est ei, aut angelus?
10Y enardeciéndose más la discordia, temeroso el tribuno que despedazasen a Pablo, mandó bajar a los soldados, para que le quitasen de en medio de ellos, y le condujesen a la fortaleza.Et cum magna dissensio facta esset, timens tribunus ne discerperetur Paulus ab ipsis, iussit milites descendere, et rapere eum de medio eorum, ac deducere eum in castra.
11A la noche siguiente se le apareció el Señor, y le dijo: Pablo, buen ánimo: así como has dado testimonio de mí en Jerusalén, así conviene también que le des en Roma.Sequenti autem nocte assistens ei Dominus, ait: Constans esto: sicut enim testificatus es de me in Ierusalem, sic te oportet et Romae testificari.
12Venido el día se juntaron algunos judíos, e hicieron voto con juramento e imprecación, de no comer ni beber hasta haber matado a Pablo.Facta autem die collegerunt se quidam ex Iudaeis, et devoverunt, se dicentes neque manducaturos, neque bibituros donec occiderent Paulum.
13Eran más de cuarenta hombres los que se habían así conjurado;Erant autem plus quam quadraginta viri qui hanc coniurationem fecerant:
14los cuales se presentaron a los príncipes de los sacerdotes, y a los Ancianos, y dijeron: Nosotros nos hemos obligado con voto y grandes imprecaciones, a no probar bocado hasta que matemos a Pablo.qui accesserunt ad principes sacerdotum et seniores, et dixerunt: Devotione devovimus nos nihil gustaturos, donec occidamus Paulum.
15Ahora pues no tenéis más que avisar al tribuno de parte del sinedrio, pidiéndole que haga conducir mañana a Pablo delante de vosotros, como que tenéis que averiguar de él alguna cosa con más certeza. Nosotros de nuestra parte estaremos prevenidos para matarle antes que llegue.Nunc ergo vos notum facite tribuno cum concilio, ut producat illum ad vos, tamquam aliquid certius cognituri de eo. Nos vero priusquam appropiet, parati sumus interficere illum.
16Mas como un hijo de la hermana de Pablo entendiese la trama, fue, y entró en la fortaleza, y dio aviso a Pablo.Quod cum audisset filius sororis Pauli insidias, venit, et intravit in castra, nuntiavitque Paulo.
17Pablo llamando a uno de los centuriones, dijo: Lleva este mozo al tribuno, porque tiene que participarle cierta cosa.Vocans autem Paulus ad se unum ex centurionibus, ait: Adolescentem hunc perduc ad tribunum, habet enim aliquid indicare illi.
18El centurión tomándole consigo le condujo al tribuno, y dijo: Pablo el preso me ha pedido que traiga a tu presencia a este joven, que tiene que comunicarte alguna cosa.Et ille quidem assumens eum duxit ad tribunum, et ait: Vinctus Paulus rogavit me hunc adolescentem perducere ad te, habentem aliquid loqui tibi.
19El tribuno cogiendo de la mano al mancebo, se retiró con él a solas, y le preguntó: ¿Qué es lo que tienes que comunicarme?Apprehendens autem tribunus manum illius, secessit cum eo seorsum, et interrogavit illum: Quid est quod habes indicare mihi?
20Él respondió: Los judíos han acordado el suplicarte que mañana conduzcas a Pablo al concilio, con pretexto de querer examinarle más individualmente de algún punto;Ille autem dixit: Iudaeis convenit rogare te ut crastina die producas Paulum in concilium, quasi aliquid certius inquisituri sint de illo:
21pero tú no los creas, porque de ellos le tienen armadas asechanzas más de cuarenta hombres, los cuales con grandes juramentos han hecho voto de no comer ni beber hasta que le maten; y ya están alerta, esperando que tú les concedas lo que piden.tu vero ne credideris illis: insidiantur enim ei ex eis viri amplius quam quadraginta, qui se devoverunt non manducare, neque bibere donec interficiant eum: et nunc parati sunt, exspectantes promissum tuum.
22El tribuno despidió al muchacho, mandándole que a nadie dijese que había hecho aquella delación.Tribunus igitur dimisit adolescentem, praecipiens ne cui loqueretur quoniam haec nota sibi fecisset.
23Y llamando a los centuriones, les dijo: Tened prevenidos para las nueve de la noche doscientos soldados de infantería, para que vayan a Cesarea, y setenta de caballería, y doscientos alabarderos o lanceros;Et vocatis duobus centurionibus, dixit illis: Parate milites ducentos ut eant usque Caesaream, et equites septuaginta, et lancearios ducentos a tertia hora noctis,
24y preparad bagajes para que lleven a Pablo, y le conduzcan sin peligro de su vida al gobernador Félix,et iumenta praeparate ut imponentes Paulum, salvum perducerent ad Felicem praesidem.
25(porque temió el tribuno que los judíos le arrebatasen, y matasen, y después él mismo padeciese la calumnia de haberlo permitido, sobornado con dinero) y al mismo tiempo escribió una carta al gobernador Félix, en los términos siguientes:(Timuit enim ne forte raperent eum Iudaei, et occiderent, et ipse postea calumniam sustineret, tamquam accepturus pecuniam.)
26Claudio Lisias al óptimo gobernador Félix, salud.Scribens epistolam continentem haec: Claudius Lysias optimo praesidi Felici, salutem.
27A ese hombre preso por los judíos, y a punto de ser muerto por ellos, acudiendo con la tropa le libré, noticioso de que era ciudadano romano;Virum hunc comprehensum a Iudaeis, et incipientem interfici ab eis, superveniens cum exercitu eripui, cognito quia Romanus est.
28y queriendo informarme del delito de que le acusaban, condújele a su sinedrio o consistorio.Volensque scire causam quam obiiciebant illi, deduxi eum in concilium eorum.
29Allí averigüé que es acusado sobre cuestiones de su ley de ellos, pero que no ha cometido ningún delito digno de muerte o de prisión.Quem inveni accusari de quaestionibus legis ipsorum, nihil vero dignum morte aut vinculis habentem criminis.
30Y avisado después de que los judíos le tenían urdidas asechanzas, te lo envío a ti, previniendo también a sus acusadores, que recurran a tu tribunal. Ten salud.Et cum mihi perlatum esset de insidiis quas paraverant illi, misi eum ad te, denuntians et accusatoribus ut dicant apud te. Vale.
31Los soldados pues según la orden que se les había dado, encargándose de Pablo, le condujeron de noche a la ciudad de Antípatris.Milites ergo secundum praeceptum sibi assumentes Paulum, duxerunt per noctem in Antipatridem.
32Al día siguiente dejando a los de a caballo para que le acompañasen, volviéronse los demás a la fortaleza.Et postera die dimissis equitibus ut cum eo irent, reversi sunt ad castra.
33Llegados que fueron a Cesarea, y entregada la carta al gobernador, le presentaron asimismo a Pablo.Qui cum venissent Caesaream, et tradidissent epistolam praesidi, statuerunt ante illum et Paulum.
34Luego que leyó la carta, le preguntó de qué provincia era, y oído que de Cilicia, dijo:Cum legisset autem, et interrogasset de qua provincia esset, et cognoscens quia de Cilicia:
35Te daré audiencia en viniendo tus acusadores. Entre tanto mandó que le custodiasen en el pretorio llamado de Herodes.Audiam te, inquit, cum accusatores tui venerint. Iussitque in praetorio Herodis custodiri eum.

El Evangelio y el santo del día, cada mañana en tu correo

Empieza cada día cerca de Cristo y de sus santos: el Evangelio de la Misa y una vida que inspira. Gratis; te das de baja cuando quieras.

Te enviaremos un correo para confirmar. A veces, también algún aviso de Fides Viva. Te das de baja con un clic. Privacidad

jueves, 29 de octubre · Evangelio

Jesús llora sobre Jerusalén, que mata a los profetas

En aquel tiempo, ese mismo día, se acercaron algunos fariseos y le dijeron a Jesús: “Sal y vete de aquí, porque Herodes quiere matarte”. Él les respondió: “Vayan y díganle a ese zorro: ‘Mira, expulso demonios y realizo…