Comparação
Mateus 22
Figueiredo e Vulgata Clementina, versículo a versículo.
| Figueiredo | Vulgata Clementina | |
|---|---|---|
| 1 | E respondendo Jesus, lhes tornou a falar segunda vez em parábolas, dizendo: | Et respondens Iesus, dixit iterum in parabolis eis, dicens: |
| 2 | O reino dos céus é semelhante a um homem rei que fez as bodas a seu filho. | Simile factum est regnum caelorum homini regi, qui fecit nuptias filio suo. |
| 3 | E mandou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, mas eles recusaram ir. | Et misit servos suos vocare invitatos ad nuptias, et nolebant venire. |
| 4 | Enviou de novo outros servos com este recado: Dizei aos convidados: Eis-aqui tenho preparado o meu banquete, os meus touros e os animais cevados estão já mortos e tudo pronto; vinde às bodas. | Iterum misit alios servos, dicens: Dicite invitatis: Ecce prandium meum paravi, tauri mei et altilia occisa sunt, et omnia parata: venite ad nuptias. |
| 5 | Mas eles desprezaram o convite e se foram, um para a sua casa de campo e outro para o seu tráfico; | Illi autem neglexerunt: et abierunt, alius in villam suam, alius vero ad negotiationem suam: |
| 6 | Outros porém lançaram mão dos servos que ele enviara, e depois de os haverem ultrajado, os mataram. | reliqui vero tenuerunt servos eius, et contumeliis affectos occiderunt. |
| 7 | Mas o rei, tendo ouvido isto, se irou; e tendo feito marchar os seus exércitos, acabou com aqueles homicidas e pôs fogo à sua cidade. | Rex autem cum audisset, iratus est: et missis exercitibus suis, perdidit homicidas illos, et civitatem illorum succendit. |
| 8 | Então disse aos seus servos: As bodas com efeito estão aparelhadas, mas os que estavam convidados, não foram dignos de se acharem no banquete. | Tunc ait servis suis: Nuptiae quidem paratae sunt, sed qui invitati erant, non fuerunt digni: |
| 9 | Ide pois às saídas das ruas, e a quantos achardes, convidai-os para as bodas. | ite ergo ad exitus viarum, et quoscumque inveneritis, vocate ad nuptias. |
| 10 | E tendo saído os seus servos pelas ruas, congregaram todos os que acharam, maus e bons; e ficou cheia de convidados a sala do banquete das bodas. | Et egressi servi eius in vias, congregaverunt omnes quos invenerunt, malos et bonos: et impletae sunt nuptiae discumbentium. |
| 11 | Entrou depois o rei para ver os que estavam à mesa, e viu ali um homem que não estava vestido com veste nupcial. | Intravit autem rex ut videret discumbentes, et vidit ibi hominem non vestitum veste nuptiali. |
| 12 | E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo vestido nupcial? Mas ele emudeceu. | Et ait illi: Amice, quomodo huc intrasti non habens vestem nuptialem? At ille obmutuit. |
| 13 | Então disse o rei aos seus ministros: Atai-o de pés e mãos e lançai-o nas trevas exteriores; aí haverá choro e ranger dos dentes. | Tunc dicit rex ministris: Ligatis manibus et pedibus eius, mittite eum in tenebras exteriores: ibi erit fletus et stridor dentium. |
| 14 | Porque são muitos os chamados e poucos os escolhidos. | Multi enim sunt vocati, pauci vero electi. |
| 15 | Então retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam no que falasse. | Tunc abeuntes pharisaei, consilium inierunt ut caperent eum in sermone. |
| 16 | E enviam-lhe seus discípulos juntamente com os herodianos, que lhe disseram: Mestre, nós sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus pela verdade e não se te dá de ninguém, porque não fazes acepção de pessoas; | Et mittunt ei discipulos suos cum Herodianis, dicentes: Magister, scimus quia verax es, et viam Dei in veritate doces, et non est tibi cura de aliquo: non enim respicis personam hominum: |
| 17 | Dize-nos pois, qual é o teu sentimento. É lícito dar o tributo a César ou não? | dic ergo nobis quid tibi videtur, licet censum dare Caesari, an non? |
| 18 | Porém Jesus conhecendo a sua malícia, disse-lhes: Por que me tentais hipócritas? | Cognita autem Iesus nequitia eorum, ait: Quid me tentatis, hypocritae? |
| 19 | Mostrai-me cá a moeda do censo. E eles lhe apresentaram um dinheiro. | ostendite mihi numisma census. At illi obtulerunt ei denarium. |
| 20 | E Jesus lhes disse: De quem é esta imagem e inscrição? | Et ait illis Iesus: Cuius est imago haec, et superscriptio? |
| 21 | Responderam-lhe eles: De César. Então lhes disse Jesus: Pois dai a César o que é de César; e a Deus o que é de Deus. | Dicunt ei: Caesaris. Tunc ait illis: Reddite ergo quae sunt Caesaris, Caesari: et quae sunt Dei, Deo. |
| 22 | E quando isto ouviram, se admiraram, e deixando-o, se retiraram. | Et audientes mirati sunt, et relicto eo abierunt. |
| 23 | Naquele dia vieram a ele os saduceus que dizem não haver ressurreição; e lhe fizeram esta pergunta, | In illo die accesserunt ad eum sadducaei, qui dicunt non esse resurrectionem: et interrogaverunt eum, |
| 24 | Dizendo: Mestre, Moisés disse: Que se morrer algum que não tenha filho, seu irmão se case com sua mulher e dê sucessão a seu irmão. | dicentes: Magister, Moyses dixit: Si quis mortuus fuerit non habens filium, ut ducat frater eius uxorem illius, et suscitet semen fratri suo. |
| 25 | Ora entre nós havia sete irmãos; depois de casado, faleceu o primeiro; e porque não teve filho, deixou sua mulher a seu irmão. | Erant autem apud nos septem fratres: et primus, uxore ducta, defunctus est: et non habens semen, reliquit uxorem suam fratri suo. |
| 26 | O mesmo sucedeu ao segundo e terceiro, até o sétimo. | Similiter secundus, et tertius usque ad septimum. |
| 27 | E ultimamente depois de todos faleceu também a mulher. | Novissime autem omnium et mulier defuncta est. |
| 28 | A qual dos sete logo pertencerá a mulher na ressurreição? porque todos foram casados com ela. | In resurrectione ergo cuius erit de septem uxor? omnes enim habuerunt eam. |
| 29 | E respondendo Jesus, lhes disse: Errais não sabendo as Escrituras, nem o poder de Deus. | Respondens autem Iesus, ait illis: Erratis nescientes Scripturas, neque virtutem Dei. |
| 30 | Porque depois da ressurreição, nem as mulheres terão maridos, nem os maridos mulheres; mas serão como os anjos de Deus no céu. | In resurrectione enim neque nubent, neque nubentur: sed erunt sicut angeli Dei in caelo. |
| 31 | E sobre a ressurreição dos mortos, vós não tendes lido o que Deus disse, falando convosco: | De resurrectione autem mortuorum non legistis quod dictum est a Deo dicente vobis: |
| 32 | Eu sou o Deus de Abraão e o Deus de Isaac e o Deus de Jacó? Ora Deus não o é de mortos, mas de vivos. | Ego sum Deus Abraham, et Deus Isaac, et Deus Iacob? Non est Deus mortuorum, sed viventium. |
| 33 | E a gente do povo ouvindo isto, estava admirada da sua doutrina. | Et audientes turbae, mirabantur in doctrina eius. |
| 34 | Mas os fariseus, quando ouviram que Jesus tinha feito calar a boca aos saduceus, se juntaram em conselho; | Pharisaei autem audientes quod silentium imposuisset sadducaeis, convenerunt in unum: |
| 35 | E um deles que era doutor da lei, tentando-o, lhe perguntou: | et interrogavit eum unus ex eis legis doctor, tentans eum: |
| 36 | Mestre, qual é o grande mandamento da lei? | Magister, quod est mandatum magnum in lege? |
| 37 | Jesus lhe disse: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração e de toda a tua alma e de todo o teu entendimento. | Ait illi Iesus: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et in tota anima tua, et in tota mente tua. |
| 38 | Este é o máximo e o primeiro mandamento. | Hoc est maximum, et primum mandatum. |
| 39 | E o segundo semelhante a este é: Amarás a teu próximo, como a ti mesmo. | Secundum autem simile est huic: Diliges proximum tuum, sicut teipsum. |
| 40 | Destes dois mandamentos depende toda a lei e os profetas. | In his duobus mandatis universa lex pendet, et prophetae. |
| 41 | E estando juntos os fariseus, lhes fez Jesus esta pergunta, | Congregatis autem pharisaeis, interrogavit eos Iesus, |
| 42 | Dizendo: Que vos parece a vós do Cristo? de quem é ele filho? Responderam-lhe: de Davi. | dicens: Quid vobis videtur de Christo? cuius filius est? Dicunt ei: David. |
| 43 | Jesus lhes replicou: Pois como lhe chama Davi em espírito Senhor, dizendo: | Ait illis: Quomodo ergo David in spiritu vocat eum Dominum, dicens: |
| 44 | Disse o Senhor ao meu Senhor: Senta-te à minha mão direita, até que eu reduza os teus inimigos a servirem de escabelo de teus pés? | Dixit Dominus Domino meo: Sede a dextris meis, donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum? |
| 45 | Se pois Davi o chama seu Senhor, como é ele seu Filho? | Si ergo David vocat eum Dominum, quomodo filius eius est? |
| 46 | E não houve quem lhe podesse responder uma só palavra; e daquele dia em diante ninguém mais ousou fazer-lhe perguntas. | Et nemo poterat ei respondere verbum: neque ausus fuit quisquam ex illa die eum amplius interrogare. |
