Comparación
Juan 8
Torres Amat y Vulgata Clementina, versículo a versículo.
| Torres Amat | Vulgata Clementina | |
|---|---|---|
| 1 | Jesús se retiró al Monte de los olivos; | Iesus autem perrexit in montem Oliveti: |
| 2 | y al romper el día volvió, según costumbre, al Templo; y como todo el pueblo concurrió a él, sentándose se puso a enseñarlos. | et diluculo iterum venit in templum, et omnis populus venit ad eum, et sedens docebat eos. |
| 3 | Cuando he aquí que los Escribas y Fariseos traen a una mujer cogida en adulterio; y poniéndola en medio, | Adducunt autem scribae et pharisaei mulierem in adulterio deprehensam: et statuerunt eam in medio, |
| 4 | dijeron a Jesús: Maestro, esta mujer acaba de ser sorprendida en adulterio. | et dixerunt ei: Magister, haec mulier modo deprehensa est in adulterio. |
| 5 | Moisés en la Ley nos tiene mandado apedrear a las tales. Tú ¿qué dices a esto? | In lege autem Moyses mandavit nobis huiusmodi lapidare. Tu ergo quid dicis? |
| 6 | Lo cual preguntaban para tentarle y poder acusarle. Pero Jesús, como desentendiéndose, inclinose hacia el suelo, y con el dedo escribía en la tierra. | Hoc autem dicebant tentantes eum, ut possent accusare eum. Iesus autem inclinans se deorsum, digito scribebat in terra. |
| 7 | Mas como porfiasen ellos en preguntarle, se enderezó, y les dijo: El que de vosotros se halla sin pecado, tire contra ella el primero la piedra. | Cum ergo perseverarent interrogantes eum, erexit se, et dixit eis: Qui sine peccato est vestrum, primus in illam lapidem mittat. |
| 8 | Y volviendo a inclinarse otra vez, continuaba escribiendo en el suelo. | Et iterum se inclinans, scribebat in terra. |
| 9 | Más, oída tal respuesta, se iban descabullendo uno tras otro, comenzando por los más viejos, hasta que dejaron solo a Jesús y a la mujer que estaba en medio. | Audientes autem unus post unum exibant, incipientes a senioribus: et remansit solus Iesus, et mulier in medio stans. |
| 10 | Entonces Jesús enderezándose, le dijo: Mujer, ¿dónde están tus acusadores? ¿Nadie te ha condenado? | Erigens autem se Iesus, dixit ei: Mulier, ubi sunt qui te accusabant? nemo te condemnavit? |
| 11 | Ella respondió: Ninguno, Señor. Y Jesús compadecido le dijo: Pues tampoco yo te condenaré: anda, y no peques más en adelante. | Quae dixit: Nemo, Domine. Dixit autem Iesus: Nec ego te condemnabo: vade, et iam amplius noli peccare. |
| 12 | Y volviendo Jesús a hablar al pueblo, dijo: Yo soy la luz del mundo: el que me sigue, no camina a oscuras, sino que tendrá la luz de la vida. | Iterum ergo locutus est eis Iesus, dicens: Ego sum lux mundi: qui sequitur me, non ambulat in tenebris, sed habebit lumen vitae. |
| 13 | Replicáronle los Fariseos: Tú das testimonio de ti mismo; y así tu testimonio no es idóneo. | Dixerunt ergo ei pharisaei: Tu de teipso testimonium perhibes; testimonium tuum non est verum. |
| 14 | Respondioles Jesús: Aunque yo doy testimonio de mí mismo, mi testimonio es digno de fe; porque yo sé de dónde soy venido, y a dónde voy; pero vosotros no sabéis de dónde vengo, ni a dónde voy. | Respondit Iesus, et dixit eis: Et si ego testimonium perhibeo de meipso, verum est testimonium meum: quia scio unde veni et quo vado; vos autem nescitis unde venio aut quo vado. |
| 15 | Vosotros juzgáis de mí según la carne; pero yo no juzgo así de nadie: | Vos secundum carnem iudicatis: ego non iudico quemquam; |
| 16 | y cuando yo juzgo, mi juicio es idóneo, porque no soy yo solo el que da el testimonio, sino yo, y el Padre que me ha enviado. | et si iudico ego, iudicium meum verum est, quia solus non sum: sed ego et qui misit me, Pater. |
| 17 | En vuestra Ley está escrito, que el testimonio de dos personas es idóneo. | Et in lege vestra scriptum est, quia duorum hominum testimonium verum est. |
| 18 | Yo soy el que doy testimonio de mí mismo, y además el Padre que me ha enviado, da también testimonio de mí. | Ego sum qui testimonium perhibeo de meipso, et testimonium perhibet de me qui misit me, Pater. |
| 19 | Decíanle a esto: ¿En dónde está tu padre? Respondió Jesús: Ni me conocéis a mí, ni a mi Padre: si me conocierais a mí, no dejaríais de conocer a mi Padre. | Dicebant ergo ei: Ubi est Pater tuus? Respondit Iesus: Neque me scitis, neque Patrem meum: si me sciretis, forsitan et Patrem meum sciretis. |
| 20 | Estas cosas las dijo Jesús enseñando en el Templo, en el atrio del tesoro; y nadie le prendió, porque aún no era llegada su hora. | Haec verba locutus est Iesus in gazophylacio, docens in templo: et nemo apprehendit eum, quia necdum venerat hora eius. |
| 21 | Díjoles Jesús en otra ocasión: Yo me voy, y vosotros me buscaréis, y vendréis a morir en vuestro pecado. A donde yo voy, no podéis venir vosotros. | Dixit ergo iterum eis Iesus: Ego vado, et quaeretis me, et in peccato vestro moriemini. Quo ego vado, vos non potestis venire. |
| 22 | A esto decían los judíos: ¿Si querrá matarse a sí mismo, y por eso dice: A donde yo voy, no podéis venir vosotros? | Dicebant ergo Iudaei: Numquid interficiet semetipsum, quia dixit: Quo ego vado, vos non potestis venire? |
| 23 | Y Jesús proseguía diciéndoles: Vosotros sois de acá abajo; y yo soy de arriba. Vosotros sois de este mundo; yo no soy de este mundo. | Et dicebat eis: Vos de deorsum estis, ego de supernis sum. Vos de mundo hoc estis, ego non sum de hoc mundo. |
| 24 | Con razón os he dicho que moriréis en vuestros pecados, porque si no creyereis ser yo lo que soy, moriréis en vuestro pecado. | Dixi ergo vobis quia moriemini in peccatis vestris: si enim non credideritis quia ego sum, moriemini in peccato vestro. |
| 25 | Replicábanle: ¿Pues quién eres tú? Respondioles Jesús: Yo soy el principio de todas las cosas, el mismo que os estoy hablando. | Dicebant ergo ei: Tu quis es? Dixit eis Iesus: Principium, qui et loquor vobis. |
| 26 | Muchas cosas tengo que decir, y condenar en cuanto a vosotros: como quiera, el que me ha enviado, es veraz; y yo solo hablo en el mundo las cosas que oí a él. | Multa habeo de vobis loqui, et iudicare; sed qui me misit, verax est; et ego quae audivi ab eo, haec loquor in mundo. |
| 27 | Ellos no echaron de ver que decía que Dios era su Padre. | Et non cognoverunt quia Patrem eius dicebat Deum. |
| 28 | Por tanto Jesús les dijo: Cuando habréis levantado en alto, o crucificado, al Hijo del hombre, entonces conoceréis quién soy yo, y que nada hago de mí mismo, sino que hablo lo que mi Padre me ha enseñado; | Dixit ergo eis Iesus: Cum exaltaveritis Filium hominis, tunc cognoscetis quia ego sum, et a meipso facio nihil, sed sicut docuit me Pater, haec loquor: |
| 29 | y el que me ha enviado, está siempre conmigo y no me ha dejado solo, porque yo hago siempre lo que es de su agrado. | et qui me misit, mecum est, et non reliquit me solum: quia ego quae placita sunt ei, facio semper. |
| 30 | Cuando Jesús dijo estas cosas, muchos creyeron en él. | Haec illo loquente, multi crediderunt in eum. |
| 31 | Decía pues a los judíos que creían en él: Si perseverareis en mi doctrina, seréis verdaderamente discípulos míos; | Dicebat ergo Iesus ad eos, qui crediderunt ei, Iudaeos: Si vos manseritis in sermone meo, vere discipuli mei eritis, |
| 32 | y conoceréis la verdad, y la verdad os hará libres. | et cognoscetis veritatem, et veritas liberabit vos. |
| 33 | Respondiéronle ellos: Nosotros somos descendientes de Abraham, y jamás hemos sido esclavos de nadie: ¿cómo pues dices tú que vendremos a ser libres? | Responderunt ei: Semen Abrahae sumus, et nemini servivimus umquam: quomodo tu dicis: Liberi eritis? |
| 34 | Replicoles Jesús: En verdad, en verdad os digo, que todo aquel que comete pecado, es esclavo del pecado. | Respondit eis Iesus: Amen, amen dico vobis: quia omnis qui facit peccatum, servus est peccati. |
| 35 | Es así que el esclavo no mora para siempre en la casa: el hijo sí que permanece siempre en ella: | Servus autem non manet in domo in aeternum: filius autem manet in aeternum. |
| 36 | luego si el hijo os da libertad, seréis verdaderamente libres. | Si ergo vos filius liberaverit, vere liberi eritis. |
| 37 | Yo sé que sois hijos de Abraham; pero también sé que tratáis de matarme, porque mi palabra o doctrina no halla cabida en vosotros. | Scio quia filii Abrahae estis: sed quaeritis me interficere, quia sermo meus non capit in vobis. |
| 38 | Yo hablo lo que he visto en mi Padre: vosotros hacéis lo que habéis visto en vuestro padre. | Ego quod vidi apud Patrem meum, loquor: et vos quae vidistis apud patrem vestrum, facitis. |
| 39 | Respondiéronle diciendo: Nuestro padre es Abraham. Si sois hijos de Abraham, les replicó Jesús, obrad como Abraham. | Responderunt, et dixerunt ei: Pater noster Abraham est. Dicit eis Iesus: Si filii Abrahae estis, opera Abrahae facite. |
| 40 | Mas ahora pretendéis quitarme la vida, siendo yo un hombre que os he dicho la verdad que oí de Dios: no hizo eso Abraham. | Nunc autem quaeritis me interficere, hominem, qui veritatem vobis locutus sum, quam audivi a Deo: hoc Abraham non fecit. |
| 41 | Vosotros hacéis lo que hizo vuestro padre. Ellos le replicaron: Nosotros no somos de raza de fornicadores o idólatras: un solo padre tenemos, que es Dios. | Vos facitis opera patris vestri. Dixerunt itaque ei: Nos ex fornicatione non sumus nati: unum patrem habemus Deum. |
| 42 | A lo cual les dijo Jesús: Si Dios fuera vuestro padre, ciertamente me amaríais a mí; pues yo nací de Dios, y he venido de parte de Dios: que no he venido de mí mismo, sino que él me ha enviado. | Dixit ergo eis Iesus: Si Deus pater vester esset, diligeretis utique et me; ego enim ex Deo processi, et veni: neque enim a meipso veni, sed ille me misit. |
| 43 | ¿Por qué pues no entendéis mi lenguaje? Es porque no podéis sufrir mi doctrina. | Quare loquelam meam non cognoscitis? Quia non potestis audire sermonem meum. |
| 44 | Vosotros sois hijos del diablo, y así queréis satisfacer los deseos de vuestro padre: él fue homicida desde el principio, y criado justo, no permaneció en la verdad; y así no hay verdad en él: cuando dice mentira, habla como quien es, por ser de suyo mentiroso, y padre de la mentira. | Vos ex patre diabolo estis: et desideria patris vestri vultis facere. Ille homicida erat ab initio, et in veritate non stetit: quia non est veritas in eo: cum loquitur mendacium, ex propriis loquitur, quia mendax est, et pater eius. |
| 45 | A mí empero no me creéis, porque os digo la verdad. | Ego autem si veritatem dico, non creditis mihi. |
| 46 | ¿Quién de vosotros me convencerá de pecado? Pues si os digo la verdad, ¿por qué no me creéis? | Quis ex vobis arguet me de peccato? si veritatem dico vobis, quare non creditis mihi? |
| 47 | Quien es de Dios, escucha las palabras de Dios. Por eso vosotros no las escucháis, porque no sois de Dios. | Qui ex Deo est, verba Dei audit. Propterea vos non auditis, quia ex Deo non estis. |
| 48 | A esto respondieron los judíos diciéndole: ¿No decimos bien nosotros, que tú eres un samaritano, y que estás endemoniado? | Responderunt ergo Iudaei, et dixerunt ei: Nonne bene dicimus nos quia Samaritanus es tu, et daemonium habes? |
| 49 | Jesús les respondió: Yo no estoy poseído del demonio; sino que honro a mi Padre, y vosotros me habéis deshonrado a mí. | Respondit Iesus: Ego daemonium non habeo: sed honorifico Patrem meum, et vos inhonorastis me. |
| 50 | Pero yo no busco mi gloria: otro hay que la promueve, y él me vindicará. | Ego autem non quaero gloriam meam: est qui quaerat, et iudicet. |
| 51 | En verdad, en verdad os digo, que quien observare mi doctrina, no morirá para siempre. | Amen, amen dico vobis: si quis sermonem meum servaverit, mortem non videbit in aeternum. |
| 52 | Dijeron los judíos: Ahora acabamos de conocer que estás poseído de algún demonio. Abraham murió, y murieron también los Profetas, y tú dices: Quien observare mi doctrina, no morirá eternamente. | Dixerunt ergo Iudaei: Nunc cognovimus quia daemonium habes. Abraham mortuus est, et prophetae; et tu dicis: Si quis sermonem meum servaverit, non gustabit mortem in aeternum. |
| 53 | ¿Acaso eres tú mayor que nuestro padre Abraham, el cual murió; y que los Profetas, que asimismo murieron? Tú ¿por quién te tienes? | Numquid tu maior es patre nostro Abraham, qui mortuus est? et prophetae mortui sunt. Quem teipsum facis? |
| 54 | Respondió Jesús: Si yo me glorifico a mí mismo, mi gloria, diréis, no vale nada; pero es mi Padre el que me glorifica, aquel que decís vosotros que es vuestro Dios: | Respondit Iesus: Si ego glorifico meipsum, gloria mea nihil est: est Pater meus, qui glorificat me, quem vos dicitis quia Deus vester est, |
| 55 | vosotros empero no le habéis conocido: yo sí que le conozco. Y si dijere que no le conozco, sería como vosotros un mentiroso. Pero le conozco bien, y observo sus palabras. | et non cognovistis eum: ego autem novi eum. Et si dixero quia non scio eum, ero similis vobis, mendax. Sed scio eum, et sermonem eius servo. |
| 56 | Abraham vuestro padre ardió en deseos de ver este día mío: viole, y se llenó de gozo. | Abraham pater vester exsultavit ut videret diem meum: vidit, et gavisus est. |
| 57 | Los judíos le dijeron: Aún no tienes cincuenta años, ¿y viste a Abraham? | Dixerunt ergo Iudaei ad eum: Quinquaginta annos nondum habes, et Abraham vidisti? |
| 58 | Respondioles Jesús: En verdad, en verdad os digo, que antes que Abraham fuera criado, yo existo. | Dixit eis Iesus: Amen, amen dico vobis, antequam Abraham fieret, ego sum. |
| 59 | Al oír esto, cogieron piedras para tirárselas; mas Jesús se escondió milagrosamente, y salió del Templo. | Tulerunt ergo lapides, ut iacerent in eum: Iesus autem abscondit se, et exivit de templo. |
