Comparación
Juan 20
Torres Amat y Vulgata Clementina, versículo a versículo.
| Torres Amat | Vulgata Clementina | |
|---|---|---|
| 1 | El primer día de la semana, al amanecer, cuando todavía estaba oscuro, fue María Magdalena al sepulcro, y vio quitada de él la piedra. | Una autem sabbati, Maria Magdalene venit mane, cum adhuc tenebrae essent, ad monumentum: et vidit lapidem sublatum a monumento. |
| 2 | Y sorprendida echó a correr, y fue a estar con Simón Pedro, y con aquel otro discípulo amado de Jesús, y les dijo: Se han llevado del sepulcro al Señor, y no sabemos dónde le han puesto. | Cucurrit ergo, et venit ad Simonem Petrum, et ad alium discipulum, quem amabat Iesus, et dicit illis: Tulerunt Dominum de monumento, et nescimus ubi posuerunt eum. |
| 3 | Con esta nueva salió Pedro y el dicho discípulo, y encamináronse al sepulcro. | Exiit ergo Petrus, et ille alius discipulus, et venerunt ad monumentum. |
| 4 | Corrían ambos a la par, más este otro discípulo, corrió mas a prisa que Pedro, y llegó primero al sepulcro. | Currebant autem duo simul, et ille alius discipulus praecucurrit citius Petro, et venit primus ad monumentum. |
| 5 | Y habiéndose inclinado, vio los lienzos en el suelo, pero no entró. | Et cum se inclinasset, vidit posita linteamina: non tamen introivit. |
| 6 | Llegó tras él Simón Pedro, y entró en el sepulcro, y vio los lienzos en el suelo, | Venit ergo Simon Petrus sequens eum, et introivit in monumentum, et vidit linteamina posita, |
| 7 | y el sudario o pañuelo que habían puesto sobre la cabeza de Jesús, no junto con los demás lienzos, sino separado y doblado en otro lugar. | et sudarium, quod fuerat super caput eius, non cum linteaminibus positum, sed separatim involutum in unum locum. |
| 8 | Entonces el otro discípulo, que había llegado primero al sepulcro, entró también; y vio, y creyó que efectivamente le habían quitado; | Tunc ergo introivit et ille discipulus qui venerat primus ad monumentum: et vidit, et credidit: |
| 9 | porque aún no habían entendido de la Escritura, que Jesús había de resucitar de entre los muertos. | nondum enim sciebant Scripturam, quia oportebat eum a mortuis resurgere. |
| 10 | Con esto los discípulos se volvieron otra vez a casa. | Abierunt ergo iterum discipuli ad semetipsos. |
| 11 | Entre tanto María Magdalena estaba fuera llorando, cerca del sepulcro. Con las lágrimas pues en los ojos, se inclinó a mirar al sepulcro; | Maria autem stabat ad monumentum foris, plorans. Dum ergo fleret, inclinavit se, et prospexit in monumentum: |
| 12 | y vio a dos ángeles vestidos de blanco, sentados, uno a la cabecera y otro a los pies, donde estuvo colocado el cuerpo de Jesús. | et vidit duos angelos in albis sedentes, unum ad caput, et unum ad pedes, ubi positum fuerat corpus Iesu. |
| 13 | Dijéronle ellos: Mujer, ¿por qué lloras? Respondioles: Porque se han llevado de aquí a mi Señor; y no sé dónde le han puesto. | Dicunt ei illi: Mulier, quid ploras? Dicit eis: Quia tulerunt Dominum meum: et nescio ubi posuerunt eum. |
| 14 | Dicho esto, volviéndose hacia atrás, vio a Jesús en pie; mas no conocía qué fuese Jesús. | Haec cum dixisset, conversa est retrorsum, et vidit Iesum stantem: et non sciebat quia Iesus est. |
| 15 | Dícele Jesús: Mujer, ¿por qué lloras? ¿a quién buscas? Ella suponiendo que sería el hortelano, le dice: Señor, si tú le has quitado, dime dónde le pusiste, y yo me le llevaré. | Dicit ei Iesus: Mulier, quid ploras? quem quaeris? Illa existimans quia hortulanus esset, dicit ei: Domine, si tu sustulisti eum, dicito mihi ubi posuisti eum, et ego eum tollam. |
| 16 | Dícele Jesús: María. Volviose ella al instante y le dijo: ¡Rabboni! que quiere decir, Maestro mío. | Dicit ei Iesus: Maria. Conversa illa, dicit ei: Rabboni (quod dicitur Magister). |
| 17 | Dícele Jesús: No me toques, porque no he subido todavía a mi Padre; mas anda, ve a mis hermanos, y diles de mi parte: Subo a mi Padre, y vuestro Padre; a mi Dios, y vuestro Dios. | Dicit ei Iesus: Noli me tangere, nondum enim ascendi ad Patrem meum: vade autem ad fratres meos, et dic eis: Ascendo ad Patrem meum, et Patrem vestrum, Deum meum, et Deum vestrum. |
| 18 | Fue pues María Magdalena a dar parte a los discípulos, diciendo: He visto al Señor, y me ha dicho esto y esto. | Venit Maria Magdalene annuntians discipulis: Quia vidi Dominum, et haec dixit mihi. |
| 19 | Aquel mismo día, primero de la semana, siendo ya muy tarde, y estando cerradas las puertas de la casa, donde se hallaban reunidos los discípulos por miedo de los judíos, vino Jesús, y apareciéndose en medio de ellos, les dijo: La paz sea con vosotros. | Cum ergo sero esset die illo, una sabbatorum, et fores essent clausae, ubi erant discipuli congregati propter metum Iudaeorum: venit Iesus, et stetit in medio, et dixit eis: Pax vobis. |
| 20 | Dicho esto, mostroles las manos y el costado. Llenáronse de gozo los discípulos con la vista del Señor. | Et cum hoc dixisset, ostendit eis manus et latus. Gavisi sunt ergo discipuli, viso Domino. |
| 21 | El cual les repitió: La paz sea con vosotros. Como mi Padre me envió, así os envío también a vosotros. | Dixit ergo eis iterum: Pax vobis. Sicut misit me Pater, et ego mitto vos. |
| 22 | Dichas estas palabras, alentó o dirigió el aliento hacia ellos, y les dijo: Recibid el Espíritu santo: | Haec cum dixisset, insufflavit, et dixit eis: Accipite Spiritum Sanctum: |
| 23 | quedan perdonados los pecados a aquellos a quienes los perdonareis y quedan retenidos; a los que se los retuviereis. | quorum remiseritis peccata, remittuntur eis: et quorum retinueritis, retenta sunt. |
| 24 | Tomás empero, uno de los doce, llamado Dídimo, no estaba con ellos cuando vino Jesús. | Thomas autem unus ex duodecim, qui dicitur Didymus, non erat cum eis quando venit Iesus. |
| 25 | Dijéronle después los otros discípulos: Hemos visto al Señor. Mas él les respondió: Si yo no veo en sus manos la hendidura de los clavos, y no meto mi dedo en el agujero que en ellas hicieron, y mi mano en la llaga de su costado, no lo creeré. | Dixerunt ergo ei alii discipuli: Vidimus Dominum. Ille autem dixit eis: Nisi videro in manibus eius fixuram clavorum, et mittam digitum meum in locum clavorum, et mittam manum meam in latus eius, non credam. |
| 26 | Ocho días después estaban otra vez los discípulos en el mismo lugar, y Tomás con ellos. Vino Jesús estando también cerradas las puertas, y púsoseles en medio, y dijo: La paz sea con vosotros. | Et post dies octo, iterum erant discipuli eius intus, et Thomas cum eis. Venit Iesus ianuis clausis, et stetit in medio, et dixit: Pax vobis. |
| 27 | Después dice a Tomás: Mete aquí tu dedo, y registra mis manos, y trae tu mano, y métela en mi costado; y no seas incrédulo, sino fiel. | Deinde dicit Thomae: Infer digitum tuum huc, et vide manus meas, et affer manum tuam, et mitte in latus meum: et noli esse incredulus, sed fidelis. |
| 28 | Respondió Tomás, y le dijo: ¡Señor mío, y Dios mío! | Respondit Thomas, et dixit ei: Dominus meus et Deus meus. |
| 29 | Díjole Jesús: Tú has creído ¡oh Tomás! porque me has visto: bienaventurados aquellos que sin haberme visto, han creído. | Dixit ei Iesus: Quia vidisti me, Thoma, credidisti: beati qui non viderunt, et crediderunt. |
| 30 | Muchos otros milagros hizo también Jesús en presencia de sus discípulos, que no están escritos en este libro. | Multa quidem et alia signa fecit Iesus in conspectu discipulorum suorum, quae non sunt scripta in libro hoc. |
| 31 | Pero estos se han escrito con el fin de que creáis que Jesús es el Cristo, el Hijo de Dios; y, para que creyendo, tengáis vida eterna en virtud de su nombre. | Haec autem scripta sunt ut credatis, quia Iesus est Christus Filius Dei: et ut credentes, vitam habeatis in nomine eius. |
