Ir al contenido
FIDES VIVA
Comparación

Juan 5

Torres Amat y Vulgata Clementina, versículo a versículo.

Juan 5: Torres Amat y Vulgata Clementina
Torres AmatVulgata Clementina
1Después de esto, siendo la fiesta de los judíos, partió Jesús a Jerusalén.Post haec erat dies festus Iudaeorum, et ascendit Iesus Ierosolymam.
2Hay en Jerusalén una piscina, o estanque, dicha de las ovejas, llamada en hebreo Betsaida, la cual tiene cinco pórticos.Est autem Ierosolymis probatica piscina, quae cognominatur hebraice Bethsaida, quinque porticus habens.
3En ellos pues yacía una gran muchedumbre de enfermos, ciegos, cojos, paralíticos, aguardando el movimiento de las aguas.In his iacebat multitudo magna languentium, caecorum, claudorum, aridorum, exspectantium aquae motum.
4Pues un ángel del Señor descendía de tiempo en tiempo a la piscina; y se agitaba el agua. Y el primero que después de movida el agua, entraba en la piscina, quedaba sano de cualquiera enfermedad que tuviese.Angelus autem Domini descendebat secundum tempus in piscinam, et movebatur aqua. Et qui prior descendisset in piscinam post motionem aquae, sanus fiebat a quacumque detinebatur infirmitate.
5Allí estaba un hombre, que treinta y ocho años hacía que se hallaba enfermo.Erat autem quidam homo ibi triginta et octo annos habens in infirmitate sua.
6Como Jesús le viese tendido, y conociese ser de edad avanzada, dícele: ¿Quieres ser curado?Hunc autem cum vidisset Iesus iacentem, et cognovisset quia iam multum tempus haberet, dicit ei: Vis sanus fieri?
7Señor, respondió el doliente, no tengo una persona que me meta en la piscina, así que el agua está agitada; por lo cual, mientras yo voy, ya otro ha bajado antes.Respondit ei languidus: Domine, hominem non habeo, ut, cum turbata fuerit aqua, mittat me in piscinam: dum venio enim ego, alius ante me descendit.
8Dícele Jesús: Levántate, coge tu camilla, y anda.Dicit ei Iesus: Surge, tolle grabatum tuum et ambula.
9De repente se halló sano este hombre; y cogió su camilla, e iba caminando. Era aquel un día de sábado.Et statim sanus factus est homo ille: et sustulit grabatum suum, et ambulabat. Erat autem sabbatum in die illo.
10Por lo que decían los judíos al que había sido curado: Hoy es sábado, no te es lícito llevar la camilla.Dicebant ergo Iudaei illi qui sanatus fuerat: Sabbatum est, non licet tibi tollere grabatum tuum.
11Respondioles: El que me ha curado, ese mismo me ha dicho: Toma tu camilla, y anda.Respondit eis: Qui me sanum fecit, ille mihi dixit: Tolle grabatum tuum et ambula.
12Preguntáronle entonces: ¿Quién es ese hombre que te ha dicho: Toma tu camilla, y anda?Interrogaverunt ergo eum: Quis est ille homo qui dixit tibi: Tolle grabatum tuum et ambula?
13Mas el que había sido curado, no sabía quién era. Porque Jesús se había retirado del tropel de gentes que allí había.Is autem qui sanus fuerat effectus, nesciebat quis esset. Iesus enim declinavit a turba constituta in loco.
14Hallole después Jesús en el Templo, y le dijo: Bien ves cómo has quedado curado: no peques pues en adelante, para que no te suceda alguna cosa peor.Postea invenit eum Iesus in templo, et dixit illi: Ecce sanus factus es; iam noli peccare, ne deterius tibi aliquid contingat.
15Gozoso aquel hombre, fue y declaró a los judíos, que Jesús era quien le había curado.Abiit ille homo, et nuntiavit Iudaeis quia Iesus esset, qui fecit eum sanum.
16Pero estos por lo mismo, perseguían a Jesús, por cuanto hacía tales cosas en sábado.Propterea persequebantur Iudaei Iesum, quia haec faciebat in sabbato.
17Entonces Jesús les dijo: Mi Padre hoy como siempre está obrando incesantemente, y yo ni más ni menos.Iesus autem respondit eis: Pater meus usque modo operatur, et ego operor.
18Mas por esto mismo, con mayor empeño andaban tramando los judíos el quitarle la vida; porque no solamente violaba el sábado, sino que decía que Dios era padre propio suyo, haciéndose igual a Dios. Por lo cual tomando la palabra, les dijo:Propterea ergo magis quaerebant eum Iudaei interficere: quia non solum solvebat sabbatum, sed et patrem suum dicebat Deum, aequalem se faciens Deo. Respondit itaque Iesus, et dixit eis:
19En verdad, en verdad os digo, que no puede hacer el Hijo por sí cosa alguna, fuera de lo que viere hacer al Padre; porque todo lo que este hace, lo hace igualmente el Hijo.Amen, amen dico vobis: non potest Filius a se facere quidquam, nisi quod viderit Patrem facientem: quaecumque enim ille fecerit, haec et Filius similiter facit.
20Y es que como el Padre ama al Hijo, le comunica todas las cosas que hace, y aun le manifestará y hará en él y por él obras mayores que estas, de suerte que quedéis asombrados.Pater enim diligit Filium, et omnia demonstrat ei quae ipse facit: et maiora his demonstrabit ei opera, ut vos miremini.
21Pues así como el Padre resucita a los muertos, y les da vida, del mismo modo el Hijo da vida a los que quiere.Sicut enim Pater suscitat mortuos, et vivificat, sic et Filius, quos vult, vivificat.
22Ni el Padre juzga visiblemente a nadie; sino que todo el poder de juzgar le dio al Hijo,Neque enim Pater iudicat quemquam: sed omne iudicium dedit Filio,
23con el fin de que todos honren al Hijo, de la manera que honran al Padre: que quien al Hijo no honra, tampoco honra al Padre que le ha enviado.ut omnes honorificent Filium, sicut honorificant Patrem; qui non honorificat Filium, non honorificat Patrem, qui misit illum.
24En verdad, en verdad os digo, que quien escucha mi palabra, y cree a aquel que me ha enviado, tiene la vida eterna, y no incurre en sentencia de condenación, sino que ha pasado ya de muerte a vida.Amen, amen dico vobis, quia qui verbum meum audit, et credit ei qui misit me, habet vitam aeternam, et in iudicium non venit, sed transiit a morte in vitam.
25En verdad, en verdad os digo, que viene tiempo, y estamos ya en él, en que los muertos oirán la voz o la palabra del Hijo de Dios; y aquellos que la escucharen, revivirán.Amen, amen dico vobis, quia venit hora, et nunc est, quando mortui audient vocem Filii Dei: et qui audierint, vivent.
26Porque así como el Padre tiene en sí mismo la vida, así también ha dado al Hijo el tener la vida en sí mismo.Sicut enim Pater habet vitam in semetipso, sic dedit et Filio habere vitam in semetipso:
27Y le ha dado la potestad de juzgar, en cuanto es Hijo del hombre.et potestatem dedit ei iudicium facere, quia Filius hominis est.
28No tenéis que admiraros de esto, pues vendrá tiempo en que todos los que están en los sepulcros, oirán la voz del Hijo de Dios;Nolite mirari hoc, quia venit hora in qua omnes qui in monumentis sunt audient vocem Filii Dei:
29y saldrán los que hicieron buenas obras, a resucitar para la vida eterna; pero los que las hicieron malas, resucitarán para ser condenados.et procedent qui bona fecerunt, in resurrectionem vitae; qui vero mala egerunt, in resurrectionem iudicii.
30No puedo yo de mí mismo hacer cosa alguna. Yo sentencio según oigo de mi Padre; y mi sentencia es justa, porque no pretendo hacer mi voluntad, sino la de aquel que me ha enviado.Non possum ego a meipso facere quidquam. Sicut audio, iudico: et iudicium meum iustum est, quia non quaero voluntatem meam, sed voluntatem eius qui misit me.
31Vosotros estáis pensando que si yo doy testimonio de mí mismo, mi testimonio no es idóneo.Si ego testimonium perhibeo de meipso, testimonium meum non est verum.
32Mas otro hay que da testimonio de mí; y sé que es testimonio idóneo el que da de mí, y que vosotros no podéis desecharle.Alius est qui testimonium perhibet de me: et scio quia verum est testimonium, quod perhibet de me.
33Vosotros enviasteis a preguntar a Juan, y él dio testimonio a la verdad.Vos misistis ad Ioannem, et testimonium perhibuit veritati.
34Bien que yo no he menester testimonio de hombre; sino que digo esto para vuestra salvación.Ego autem non ab homine testimonium accipio: sed haec dico ut vos salvi sitis.
35Juan era una antorcha que ardía, y brillaba. Y vosotros por un breve tiempo quisisteis mostrar regocijo a vista de su luz.Ille erat lucerna ardens et lucens: vos autem voluistis ad horam exsultare in luce eius.
36Pero yo tengo a mi favor un testimonio superior al testimonio de Juan. Porque las obras que el Padre me puso en las manos para que las ejecutase, estas mismas obras maravillosas que yo hago, dan testimonio en mi favor de que me ha enviado el Padre;Ego autem habeo testimonium maius Ioanne. Opera enim quae dedit mihi Pater ut perficiam ea: ipsa opera, quae ego facio, testimonium perhibent de me, quia Pater misit me:
37y el Padre que me ha enviado, él mismo ha dado testimonio de mí: vosotros empero no habéis oído jamás su voz, ni visto su semblante.et qui misit me Pater, ipse testimonium perhibuit de me: neque vocem eius umquam audistis, neque speciem eius vidistis:
38Ni tenéis impresa su palabra dentro de vosotros, pues no creéis a quien él ha enviado.et verbum eius non habetis in vobis manens: quia quem misit ille, huic vos non creditis.
39Registrad las Escrituras, puesto que creéis hallar en ellas la vida eterna: ellas son las que están dando testimonio de mí;Scrutamini Scripturas, quia vos putatis in ipsis vitam aeternam habere: et illae sunt quae testimonium perhibent de me:
40y con todo no queréis venir a mí para alcanzar la vida.et non vultis venire ad me ut vitam habeatis.
41Yo no me pago de la fama de los hombres.Claritatem ab hominibus non accipio.
42Pero yo os conozco, yo sé que el amor de Dios no habita en vosotros.Sed cognovi vos, quia dilectionem Dei non habetis in vobis.
43Pues yo vine en nombre de mi Padre, y no me recibís: si otro viniere de su propia autoridad, a aquel le recibiréis.Ego veni in nomine Patris mei, et non accipitis me; si alius venerit in nomine suo, illum accipietis.
44Y ¿cómo es posible que me recibáis y creáis, vosotros que andáis mendigando alabanzas unos de otros; y no procuráis aquella gloria que de solo Dios procede?Quomodo vos potestis credere, qui gloriam ab invicem accipitis, et gloriam quae a solo Deo est, non quaeritis?
45No penséis que yo os he de acusar ante el Padre: vuestro acusador es Moisés mismo, en quien vosotros confiáis.Nolite putare quia ego accusaturus sim vos apud Patrem: est qui accusat vos Moyses, in quo vos speratis.
46Porque si creyeseis a Moisés, acaso me creeríais también a mí; pues de mí escribió él.Si enim crederetis Moysi, crederetis forsitan et mihi: de me enim ille scripsit.
47Pero si no creéis lo que él escribió, ¿cómo habéis de creer lo que yo os digo?Si autem illius litteris non creditis, quomodo verbis meis credetis?

El Evangelio y el santo del día, cada mañana en tu correo

Empieza cada día cerca de Cristo y de sus santos: el Evangelio de la Misa y una vida que inspira. Gratis; te das de baja cuando quieras.

Te enviaremos un correo para confirmar. A veces, también algún aviso de Fides Viva. Te das de baja con un clic. Privacidad

jueves, 29 de octubre · Evangelio

Jesús llora sobre Jerusalén, que mata a los profetas

En aquel tiempo, ese mismo día, se acercaron algunos fariseos y le dijeron a Jesús: “Sal y vete de aquí, porque Herodes quiere matarte”. Él les respondió: “Vayan y díganle a ese zorro: ‘Mira, expulso demonios y realizo…