II Paralipomenon 33

¹Duodecim annorum erat Manasses cum regnare coepisset, et quinquaginta quinque annis regnavit in Ierusalem. ²Fecit autem malum coram Domino, iuxta abominationes gentium quas subvertit Dominus coram filiis Israël: ³et conversus instauravit excelsa quae demolitus fuerat Ezechias pater eius: construxitque aras Baalim, et fecit lucos, et adoravit omnem militiam caeli, et coluit eam. ⁴Aedificavit quoque altaria in domo Domini, de qua dixerat Dominus: In Ierusalem erit nomen meum in aeternum. ⁵Aedificavit autem ea cuncto exercitui caeli in duobus atriis domus Domini. ⁶Transireque fecit filios suos per ignem in valle Benennom: observabat somnia, sectabatur auguria, maleficis artibus inserviebat, habebat secum magos et incantatores, multaque mala operatus est coram Domino ut irritaret eum. ⁷Sculptile quoque et conflatile signum posuit in domo Dei, de qua locutus est Deus ad David, et ad Salomonem filium eius, dicens: In domo hac, et in Ierusalem quam elegi de cunctis tribubus Israël, ponam nomen meum in sempiternum. ⁸Et moveri non faciam pedem Israël de terra quam tradidi patribus eorum: ita dumtaxat si custodierint facere quae praecepi eis, cunctamque legem, et caeremonias atque iudicia, per manum Moysi. ⁹Igitur Manasses seduxit Iudam, et habitatores Ierusalem, ut facerent malum super omnes gentes quas subverterat Dominus a facie filiorum Israël. ¹⁰Locutusque est Dominus ad eum, et ad populum illius, et attendere noluerunt.

¹¹Idcirco superinduxit eis principes exercitus regis Assyriorum: ceperuntque Manassen, et vinctum catenis atque compedibus duxerunt in Babylonem. ¹²Qui postquam coangustatus est, oravit Dominum Deum suum: et egit poenitentiam valde coram Deo patrum suorum. ¹³Deprecatusque est eum, et obsecravit intente: et exaudivit orationem eius, reduxitque eum Ierusalem in regnum suum, et cognovit Manasses quod Dominus ipse esset Deus. ¹⁴Post haec aedificavit murum extra civitatem David ad occidentem Gihon in convalle, ab introitu portae piscium per circuitum usque ad Ophel, et exaltavit illum vehementer: constituitque principes exercitus in cunctis civitatibus Iuda munitis: ¹⁵et abstulit deos alienos, et simulacrum de domo Domini: aras quoque, quas fecerat in monte domus Domini et in Ierusalem: et proiecit omnia extra urbem. ¹⁶Porro instauravit altare Domini, et immolavit super illud victimas, et pacifica, et laudem: praecepitque Iudae ut serviret Domino Deo Israël. ¹⁷Attamen adhuc populus immolabat in excelsis Domino Deo suo.

¹⁸Reliqua autem gestorum Manasse, et obsecratio eius ad Deum suum, verba quoque videntium qui loquebantur ad eum in nomine Domini Dei Israël, continentur in sermonibus regum Israël. ¹⁹Oratio quoque eius et exauditio, et cuncta peccata atque contemptus, loca etiam in quibus aedificavit excelsa, et fecit lucos et statuas antequam ageret poenitentiam, scripta sunt in sermonibus Hozai. ²⁰Dormivit ergo Manasses cum patribus suis, et sepelierunt eum in domo sua: regnavitque pro eo filius eius Amon.

²¹Viginti duorum annorum erat Amon cum regnare coepisset, et duobus annis regnavit in Ierusalem. ²²Fecitque malum in conspectu Domini, sicut fecerat Manasses pater eius: et cunctis idolis quae Manasses fuerat fabricatus, immolavit atque servivit. ²³Et non est reveritus faciem Domini, sicut reveritus est Manasses pater eius, et multo maiora deliquit. ²⁴Cumque coniurassent adversus eum servi sui, interfecerunt eum in domo sua. ²⁵Porro reliqua populi multitudo, caesis iis qui Amon percusserant, constituit regem Iosiam filium eius pro eo.