Actus Apostolorum 8

¹Facta est autem in illa die persecutio magna in ecclesia quae erat Ierosolymis, et omnes dispersi sunt per regiones Iudaeae et Samariae praeter Apostolos. ²Curaverunt autem Stephanum viri timorati, et fecerunt planctum magnum super eum. ³Saulus autem devastabat ecclesiam per domos intrans, et trahens viros ac mulieres, tradebat in custodiam.

⁴Igitur qui dispersi erant pertransibant, evangelizantes verbum Dei. ⁵Philippus autem descendens in civitatem Samariae, praedicabant illis Christum. ⁶Intendebant autem turbae his quae a Philippo dicebantur, unanimiter audientes, et videntes signa quae faciebat. ⁷Multi enim eorum qui habebant spiritus immundos, clamantes voce magna exibant. Multi autem paralytici et claudi curati sunt. ⁸Factum est ergo gaudium magnum in illa civitate.

⁹Vir autem quidam nomine Simon, qui ante fuerat in civitate magus, seducens gentem Samariae, dicens se esse aliquem magnum: ¹⁰cui auscultabant omnes a minimo usque ad maximum, dicentes: Hic est virtus Dei, quae vocatur magna. ¹¹Attendebant autem eum: propter quod multo tempore magiis suis dementasset eos. ¹²Cum vero credidissent Philippo evangelizanti de regno Dei, in nomine Iesu Christi baptizabantur viri ac mulieres. ¹³Tunc Simon et ipse credidit: et cum baptizatus esset, adhaerebat Philippo. Videns etiam signa et virtutes maximas fieri, stupens admirabatur.

¹⁴Cum autem audissent Apostoli qui erant Ierosolymis, quod recepisset Samaria verbum Dei, miserunt ad eos Petrum et Ioannem. ¹⁵Qui cum venissent, oraverunt pro ipsis ut acciperent Spiritum Sanctum: ¹⁶nondum enim in quemquam illorum venerat, sed baptizati tantum erant in nomine Domini Iesu. ¹⁷Tunc imponebant manus super illos, et accipiebant Spiritum Sanctum.

¹⁸Cum vidisset autem Simon quia per impositionem manus Apostolorum daretur Spiritus Sanctus, obtulit eis pecuniam, ¹⁹dicens: Date et mihi hanc potestatem, ut cuicumque imposuero manus, accipiat Spiritum Sanctum. Petrus autem dixit ad eum: ²⁰Pecunia tua tecum sit in perditionem: quoniam donum Dei existimasti pecunia possideri. ²¹Non est tibi pars neque sors in sermone isto: cor enim tuum non est rectum coram Deo. ²²Poenitentiam itaque age ab hac nequitia tua: et roga Deum, si forte remittatur tibi haec cogitatio cordis tui. ²³In felle enim amaritudinis, et obligatione iniquitatis, video te esse. ²⁴Respondens autem Simon, dixit: Precamini vos pro me ad Dominum, ut nihil veniat super me horum quae dixistis.

²⁵Et illi quidem testificati, et locuti verbum Domini, redibant Ierosolymam, et multis regionibus Samaritanorum evangelizabant.

²⁶Angelus autem Domini locutus est ad Philippum, dicens: Surge, et vade contra meridianum, ad viam quae descendit ab Ierusalem in Gazam: haec est deserta. ²⁷Et surgens abiit. Et ecce vir Aethiops, eunuchus, potens Candacis reginae Aethiopum, qui erat super omnes gazas eius, venerat adorare in Ierusalem: ²⁸et revertebatur sedens super currum suum, legensque Isaiam prophetam. ²⁹Dixit autem Spiritus Philippo: Accede, et adiunge te ad currum istum. ³⁰Accurrens autem Philippus, audivit eum legentem Isaiam prophetam, et dixit: Putasne intelligis quae legis? ³¹Qui ait: Et quomodo possum, si non aliquis ostenderit mihi? Rogavitque Philippum ut ascenderet, et sederet secum. ³²Locus autem Scripturae quem legebat, erat hic: Tamquam ovis ad occisionem ductus est: et sicut agnus coram tondente se, sine voce, sic non aperuit os suum. ³³In humilitate iudicium eius sublatum est. Generationem eius quis enarrabit? quoniam tolletur de terra vita eius. ³⁴Respondens autem eunuchus Philippo, dixit: Obsecro te, de quo propheta dicit hoc? de se, an de alio aliquo? ³⁵Aperiens autem Philippus os suum, et incipiens a Scriptura ista, evangelizavit illi Iesum. ³⁶Et dum irent per viam, venerunt ad quamdam aquam: et ait eunuchus: Ecce aqua: quid prohibet me baptizari?

³⁷Dixit autem Philippus: Si credis ex toto corde, licet. Et respondens ait: Credo Filium Dei esse Iesum Christum. ³⁸Et iussit stare currum: et descenderunt uterque in aquam, Philippus et eunuchus, et baptizavit eum. ³⁹Cum autem ascendissent de aqua, Spiritus Domini rapuit Philippum, et amplius non vidit eum eunuchus. Ibat autem per viam suam gaudens. ⁴⁰Philippus autem inventus est in Azoto, et pertransiens evangelizabat civitatibus cunctis, donec veniret Caesaream.