Actus Apostolorum 19

¹Factum est autem cum Apollo esset Corinthi, ut Paulus peragratis superioribus partibus veniret Ephesum, et inveniret quosdam discipulos: ²dixitque ad eos: Si Spiritum Sanctum accepistis credentes? At illi dixerunt ad eum: Sed neque si Spiritus Sanctus est, audivimus. ³Ille vero ait: In quo ergo baptizati estis? Qui dixerunt: In Ioannis baptismate. ⁴Dixit autem Paulus: Ioannes baptizavit baptismo poenitentiae populum, dicens in eum qui venturus esset post ipsum ut crederent, hoc est, in Iesum. ⁵His auditis, baptizati sunt in nomine Domini Iesu. ⁶Et cum imposuisset illis manus Paulus, venit Spiritus Sanctus super eos, et loquebantur linguis, et prophetabant. ⁷Erant autem omnes viri fere duodecim.

⁸Introgressus autem synagogam, cum fiducia loquebatur per tres menses, disputans et suadens de regno Dei. ⁹Cum autem quidam indurarentur, et non crederent, maledicentes viam Domini coram multitudine, discedens ab eis, segregavit discipulos, quotidie disputans in schola tyranni cuiusdam. ¹⁰Hoc autem factum est per biennium, ita ut omnes qui habitabant in Asia audirent verbum Domini, Iudaei atque gentiles. ¹¹Virtutesque non quaslibet faciebat Deus per manum Pauli, ¹²ita ut etiam super languidos deferrentur a corpore eius sudaria et semicinctia, et recedebant ab eis languores, et spiritus nequam egrediebantur.

¹³Tentaverunt autem quidam et de circumeuntibus Iudaeis exorcistis invocare super eos qui habebant spiritus malos nomen Domini Iesu, dicentes: Adiuro vos per Iesum, quem Paulus praedicat. ¹⁴Erant autem quidam Iudaei, Scevae principis sacerdotum septem filii, qui hoc faciebant.

¹⁵Respondens autem spiritus nequam dixit eis: Iesum novi, et Paulum scio: vos autem qui estis? ¹⁶Et insiliens in eos homo, in quo erat daemonium pessimum, et dominatus amborum, invaluit contra eos, ita ut nudi et vulnerati effugerent de domo illa. ¹⁷Hoc autem notum factum est omnibus Iudaeis, atque gentilibus qui habitabant Ephesi: et cecidit timor super omnes illos, et magnificabatur nomen Domini Iesu.

¹⁸Multique credentium veniebant, confitentes et annuntiantes actus suos. ¹⁹Multi autem ex eis, qui fuerant curiosa sectati, contulerunt libros, et combusserunt coram omnibus: et computatis pretiis illorum, invenerunt pecuniam denariorum quinquaginta millium. ²⁰Ita fortiter crescebat verbum Dei, et confirmabatur.

²¹His autem expletis, proposuit Paulus in Spiritu, transita Macedonia et Achaia, ire Ierosolymam, dicens: Quoniam postquam fuero ibi, oportet me et Romam videre. ²²Mittens autem in Macedoniam duos ex ministrantibus sibi, Timotheum et Erastum, ipse remansit ad tempus in Asia.

²³Facta est autem illo tempore turbatio non minima de via Domini. ²⁴Demetrius enim quidam nomine, argentarius, faciens aedes argenteas Dianae, praestabat artificibus non modicum quaestum: ²⁵quos convocans, et eos qui huiusmodi erant opifices, dixit: Viri, scitis quia de hoc artificio est nobis acquisitio: ²⁶et videtis et auditis quia non solum Ephesi, sed pene totius Asiae, Paulus hic suadens avertit multam turbam, dicens: Quoniam non sunt dii, qui manibus fiunt. ²⁷Non solum autem haec periclitabitur nobis pars in redargutionem venire, sed et magnae Dianae templum in nihilum reputabitur, sed et destrui incipiet maiestas eius, quam tota Asia et orbis colit. ²⁸His auditis, repleti sunt ira, et exclamaverunt dicentes: Magna Diana Ephesiorum.

²⁹Et impleta est civitas confusione, et impetum fecerunt uno animo in theatrum, rapto Gaio et Aristarcho Macedonibus, comitibus Pauli. ³⁰Paulo autem volente intrare in populum, non permiserunt discipuli. ³¹Quidam autem et de Asiae principibus, qui erant amici eius, miserunt ad eum rogantes ne se daret in theatrum: ³²alii autem aliud clamabant. Erat enim ecclesia confusa: et plures nesciebant qua ex causa convenissent. ³³De turba autem detraxerunt Alexandrum, propellentibus eum Iudaeis. Alexander autem manu silentio postulato, volebat reddere rationem populo. ³⁴Quem ut cognoverunt Iudaeum esse, vox facta una est omnium, quasi per horas duas clamantium: Magna Diana Ephesiorum.

³⁵Et cum sedasset scriba turbas, dixit: Viri Ephesii, quis enim est hominum, qui nesciat Ephesiorum civitatem cultricem esse magnae Dianae, Iovisque prolis? ³⁶Cum ergo his contradici non possit, oportet vos sedatos esse, et nihil temere agere. ³⁷Adduxistis enim homines istos, neque sacrilegos, neque blasphemantes deam vestram. ³⁸Quod si Demetrius et qui cum eo sunt artifices, habent adversus aliquem causam, conventus forenses aguntur, et proconsules sunt: accusent invicem. ³⁹Si quid autem alterius rei quaeritis, in legitima ecclesia poterit absolvi. ⁴⁰Nam et periclitamur argui seditionis hodiernae, cum nullus obnoxius sit de quo possimus reddere rationem concursus istius. Et cum haec dixisset, dimisit ecclesiam.