Actus Apostolorum 24

¹Post quinque autem dies descendit princeps sacerdotum Ananias, cum senioribus quibusdam, et Tertullo quodam oratore, qui adierunt praesidem adversus Paulum. ²Et citato Paulo coepit accusare Tertullus, dicens: Cum in multa pace agamus per te, et multa corrigantur per tuam providentiam, ³semper et ubique suscipimus, optime Felix, cum omni gratiarum actione. ⁴Ne diutius autem te protraham, oro, breviter audias nos pro tua clementia. ⁵Invenimus hunc hominem pestiferum, et concitantem seditiones omnibus Iudaeis in universo orbe, et auctorem seditionis sectae Nazarenorum: ⁶qui etiam templum violare conatus est, quem et apprehensum voluimus secundum legem nostram iudicare. ⁷Superveniens autem tribunus Lysias, cum vi magna eripuit eum de manibus nostris, ⁸iubens accusatores eius ad te venire: a quo poteris ipse iudicans, de omnibus istis cognoscere, de quibus nos accusamus eum. ⁹Adiecerunt autem et Iudaei, dicentes haec ita se habere.

¹⁰Respondit autem Paulus (annuente sibi praeside dicere): Ex multis annis te esse iudicem genti huic sciens, bono animo pro me satisfaciam. ¹¹Potes enim cognoscere quia non plus sunt mihi dies quam duodecim, ex quo ascendi adorare in Ierusalem: ¹²et neque in templo invenerunt me cum aliquo disputantem, aut concursum facientem turbae, neque in synagogis, neque in civitate: ¹³neque probare possunt tibi de quibus nunc me accusant. ¹⁴Confiteor autem hoc tibi, quod secundum sectam quam dicunt haeresim, sic deservio Patri et Deo meo, credens omnibus quae in lege et prophetis scripta sunt: ¹⁵spem habens in Deum, quam et hi ipsi exspectant, resurrectionem futuram iustorum et iniquorum. ¹⁶In hoc et ipse studeo sine offendiculo conscientiam habere ad Deum et ad homines semper. ¹⁷Post annos autem plures eleemosynas facturus in gentem meam, veni, et oblationes, et vota, ¹⁸in quibus invenerunt me purificatum in templo: non cum turba, neque cum tumultu. ¹⁹Quidam autem ex Asia Iudaei, quos oportebat apud te praesto esse, et accusare si quid haberent adversum me: ²⁰aut hi ipsi dicant si quid invenerunt in me iniquitatis cum stem in concilio, ²¹nisi de una hac solummodo voce qua clamavi inter eos stans: Quoniam de resurrectione mortuorum ego iudicor hodie a vobis.

²²Distulit autem illos Felix, certissime sciens de via hac, dicens: Cum tribunus Lysias descenderit, audiam vos. ²³Iussitque centurioni custodire eum, et habere requiem, nec quemquam de suis prohibere ministrare ei.

²⁴Post aliquot autem dies veniens Felix cum Drusilla uxore sua, quae erat Iudaea, vocavit Paulum, et audivit ab eo fidem quae est in Christum Iesum. ²⁵Disputante autem illo de iustitia, et castitate, et de iudicio futuro, tremefactus Felix, respondit: Quod nunc attinet, vade: tempore autem opportuno accersam te: ²⁶simul et sperans quod pecunia ei daretur a Paulo, propter quod et frequenter accersens eum, loquebatur cum eo.

²⁷Biennio autem expleto, accepit successorem Felix Portium Festum. Volens autem gratiam praestare Iudaeis Felix, reliquit Paulum vinctum.