Actus Apostolorum 9

¹Saulus autem adhuc spirans minarum et caedis in discipulos Domini, accessit ad principem sacerdotum, ²et petiit ab eo epistolas in Damascum ad synagogas: ut si quos invenisset huius viae viros ac mulieres, vinctos perduceret in Ierusalem.

³Et cum iter faceret, contigit ut appropinquaret Damasco: et subito circumfulsit eum lux de caelo. ⁴Et cadens in terram audivit vocem dicentem sibi: Saule, Saule, quid me persequeris? ⁵Qui dixit: Quis es, domine? Et ille: Ego sum Iesus, quem tu persequeris: durum est tibi contra stimulum calcitrare. ⁶Et tremens ac stupens dixit: Domine, quid me vis facere? ⁷Et Dominus ad eum: Surge, et ingredere civitatem, et ibi dicetur tibi quid te oporteat facere. Viri autem illi qui comitabantur cum eo, stabant stupefacti, audientes quidem vocem, neminem autem videntes. ⁸Surrexit autem Saulus de terra, apertisque oculis nihil videbat. Ad manus autem illum trahentes, introduxerunt Damascum. ⁹Et erat ibi tribus diebus non videns, et non manducavit, neque bibit.

¹⁰Erat autem quidam discipulus Damasci, nomine Ananias: et dixit ad illum in visu Dominus: Anania. At ille ait: Ecce ego, Domine. ¹¹Et Dominus ad eum: Surge, et vade in vicum qui vocatur Rectus: et quaere in domo Iudae Saulum nomine Tarsensem: ecce enim orat.

¹²(Et vidit virum Ananiam nomine, introëuntem, et imponentem sibi manus ut visum recipiat.) ¹³Respondit autem Ananias: Domine, audivi a multis de viro hoc, quanta mala fecerit sanctis tuis in Ierusalem: ¹⁴et hic habet potestatem a principibus sacerdotum alligandi omnes qui invocant nomen tuum. ¹⁵Dixit autem ad eum Dominus: Vade, quoniam vas electionis est mihi iste, ut portet nomen meum coram gentibus, et regibus, et filiis Israël. ¹⁶Ego enim ostendam illi quanta oporteat eum pro nomine meo pati. ¹⁷Et abiit Ananias, et introivit in domum: et imponens ei manus, dixit: Saule frater, Dominus misit me Iesus, qui apparuit tibi in via qua veniebas, ut videas, et implearis Spiritu Sancto. ¹⁸Et confestim ceciderunt ab oculis eius tamquam squamae, et visum recepit: et surgens baptizatus est. ¹⁹Et cum accepisset cibum, confortatus est. Fuit autem cum discipulis qui erant Damasci per dies aliquot. ²⁰Et continuo in synagogis praedicabat Iesum, quoniam hic est Filius Dei.

²¹Stupebant autem omnes qui audiebant, et dicebant: Nonne hic est qui expugnabat in Ierusalem eos qui invocabant nomen istud: et huc ad hoc venit, ut vinctos illos duceret ad principes sacerdotum? ²²Saulus autem multo magis convalescebat, et confundebat Iudaeos qui habitabant Damasci, affirmans quoniam hic est Christus.

²³Cum autem implerentur dies multi, consilium fecerunt in unum Iudaei ut eum interficerent. ²⁴Notae autem factae sunt Saulo insidiae eorum. Custodiebant autem et portas die ac nocte, ut eum interficerent. ²⁵Accipientes autem eum discipuli nocte, per murum dimiserunt eum, submittentes in sporta.

²⁶Cum autem venisset in Ierusalem, tentabat se iungere discipulis, et omnes timebant eum, non credentes quod esset discipulus. ²⁷Barnabas autem apprehensum illum duxit ad Apostolos: et narravit illis quomodo in via vidisset Dominum, et quia locutus est ei, et quomodo in Damasco fiducialiter egerit in nomine Iesu. ²⁸Et erat cum illis intrans et exiens in Ierusalem, et fiducialiter agens in nomine Domini. ²⁹Loquebatur quoque gentibus, et disputabat cum Graecis: illi autem quaerebant occidere eum. ³⁰Quod cum cognovissent fratres, deduxerunt eum Caesaream, et dimiserunt Tarsum.

³¹Ecclesia quidem per totam Iudaeam, et Galilaeam, et Samariam habebat pacem, et aedificabatur ambulans in timore Domini, et consolatione Sancti Spiritus replebatur.

³²Factum est autem, ut Petrus dum pertransiret universos, deveniret ad sanctos qui habitabant Lyddae. ³³Invenit autem ibi hominem quemdam, nomine Aeneam, ab annis octo iacentem in grabato, qui erat paralyticus. ³⁴Et ait illi Petrus: Aenea, sanat te Dominus Iesus Christus: surge, et sterne tibi. Et continuo surrexit. ³⁵Et viderunt eum omnes qui habitabant Lyddae et Saronae: qui conversi sunt ad Dominum.

³⁶In Ioppe autem fuit quaedam discipula, nomine Tabitha, quae interpretata dicitur Dorcas. Haec erat plena operibus bonis et eleemosynis quas faciebat. ³⁷Factum est autem in diebus illis ut infirmata moreretur. Quam cum lavissent, posuerunt eam in coenaculo. ³⁸Cum autem prope esset Lydda ad Ioppen, discipuli, audientes quia Petrus esset in ea, miserunt duos viros ad eum, rogantes: Ne pigriteris venire ad nos. ³⁹Exsurgens autem Petrus, venit cum illis. Et cum advenisset, duxerunt illum in coenaculum: et circumsteterunt illum omnes viduae flentes, et ostendentes ei tunicas et vestes quas faciebat illis Dorcas. ⁴⁰Eiectis autem omnibus foras, Petrus ponens genua oravit: et conversus ad corpus, dixit: Tabitha, surge. At illa aperuit oculos suos: et viso Petro, resedit. ⁴¹Dans autem illi manum, erexit eam. Et cum vocasset sanctos et viduas, assignavit eam vivam. ⁴²Notum autem factum est per universam Ioppen: et crediderunt multi in Domino. ⁴³Factum est autem ut dies multos moraretur in Ioppe, apud Simonem quemdam coriarium.