Actus Apostolorum 2

¹Et cum complerentur dies Pentecostes, erant omnes pariter in eodem loco: ²et factus est repente de caelo sonus, tamquam advenientis spiritus vehementis, et replevit totam domum ubi erant sedentes. ³Et apparuerunt illis dispertitae linguae tamquam ignis, seditque supra singulos eorum: ⁴et repleti sunt omnes Spiritu Sancto, et coeperunt loqui variis linguis, prout Spiritus Sanctus dabat eloqui illis.

⁵Erant autem in Ierusalem habitantes Iudaei, viri religiosi ex omni natione quae sub caelo est. ⁶Facta autem hac voce, convenit multitudo, et mente confusa est, quoniam audiebat unusquisque lingua sua illos loquentes. ⁷Stupebant autem omnes, et mirabantur, dicentes: Nonne ecce omnes isti qui loquuntur, Galilaei sunt? ⁸et quomodo nos audivimus unusquisque linguam nostram in qua nati sumus? ⁹Parthi, et Medi, et Aelamitae, et qui habitant Mespotamiam, Iudaeam, et Cappadociam, Pontum, et Asiam, ¹⁰Phrygiam, et Pamphyliam, Aegyptum, et partes Libyae quae est circa Cyrenen: et advenae Romani, ¹¹Iudaei quoque, et Proselyti, Cretes, et Arabes: audivimus eos loquentes nostris linguis magnalia Dei. ¹²Stupebant autem omnes, et mirabantur ad invicem, dicentes: Quidnam vult hoc esse? ¹³Alii autem irridentes dicebant: Quia musto pleni sunt isti.

¹⁴Stans autem Petrus cum undecim, levavit vocem suam, et locutus est eis: Viri Iudaei, et qui habitatis Ierusalem universi, hoc vobis notum sit, et auribus percipite verba mea. ¹⁵Non enim, sicut vos aestimatis, hi ebrii sunt, cum sit hora diei tertia: ¹⁶sed hoc est quod dictum est per prophetam Ioël: ¹⁷Et erit in novissimis diebus, dicit Dominus, effundam de Spiritu meo super omnem carnem: et prophetabunt filii vestri et filiae vestrae, et iuvenes vestri visiones videbunt, et seniores vestri somnia somniabunt. ¹⁸Et quidem super servos meos, et super ancillas meas, in diebus illis effundam de Spiritu meo, et prophetabunt: ¹⁹et dabo prodigia in caelo sursum, et signa in terra deorsum, sanguinem, et ignem, et vaporem fumi: ²⁰sol convertetur in tenebras, et luna in sanguinem, antequam veniat dies Domini magnus et manifestus. ²¹Et erit: omnis quicumque invocaverit nomen Domini, salvus erit. ²²Viri Israëlitae, audite verba haec: Iesum Nazarenum, virum approbatum a Deo in vobis, virtutibus, et prodigiis, et signis, quae fecit Deus per illum in medio vestri, sicut et vos scitis: ²³hunc, definito consilio et praescientia Dei traditum, per manus iniquorum affligentes interemistis: ²⁴quem Deus suscitavit, solutis doloribus inferni, iuxta quod impossibile erat teneri illum ab eo. ²⁵David enim dicit in eum: Providebam Dominum in conspectu meo semper: quoniam a dextris est mihi, ne commovear: ²⁶propter hoc laetatum est cor meum, et exsultavit lingua mea, insuper et caro mea requiescet in spe: ²⁷quoniam non derelinques animam meam in inferno, nec dabis sanctum tuum videre corruptionem. ²⁸Notas mihi fecisti vias vitae: et replebis me iucunditate cum facie tua. ²⁹Viri fratres, liceat audenter dicere ad vos de patriarcha David, quoniam defunctus est, et sepultus: et sepulchrum eius est apud nos usque in hodiernum diem. ³⁰Propheta igitur cum esset, et sciret quia iureiurando iurasset illi Deus de fructu lumbi eius sedere super sedem eius: ³¹providens locutus est de resurrectione Christi, quia neque derelictus est in inferno, neque caro eius vidit corruptionem. ³²Hunc Iesum resuscitavit Deus, cuius omnes nos testes sumus. ³³Dextera igitur Dei exaltatus, et promissione Spiritus Sancti accepta a Patre, effudit hunc, quem vos videtis et auditis. ³⁴Non enim David ascendit in caelum: dixit autem ipse: Dixit Dominus Domino meo: Sede a dextris meis, ³⁵donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum. ³⁶Certissime sciat ergo omnis domus Israël, quia et Dominum eum et Christum fecit Deus hunc Iesum, quem vos crucifixistis.

³⁷His autem auditis, compuncti sunt corde, et dixerunt ad Petrum et ad reliquos Apostolos: Quid faciemus, viri fratres? ³⁸Petrus vero ad illos: Poenitentiam, inquit, agite, et baptizetur unusquisque vestrum in nomine Iesu Christi in remissionem peccatorum vestrorum: et accipietis donum Spiritus Sancti. ³⁹Vobis enim est repromissio, et filiis vestris, et omnibus qui longe sunt, quoscumque advocaverit Dominus Deus noster. ⁴⁰Aliis etiam verbis plurimis testificatus est, et exhortabatur eos, dicens: Salvamini a generatione ista prava. ⁴¹Qui ergo receperunt sermonem eius, baptizati sunt: et appositae sunt in die illa animae circiter tria millia.

⁴²Erant autem perseverantes in doctrina Apostolorum, et communicatione fractionis panis, et orationibus. ⁴³Fiebat autem omni animae timor: multa quoque prodigia et signa per Apostolos in Ierusalem fiebant, et metus erat magnus in universis. ⁴⁴Omnes etiam qui credebant, erant pariter, et habebant omnia communia. ⁴⁵Possessiones et substantias vendebant, et dividebant illa omnibus, prout cuique opus erat. ⁴⁶Quotidie quoque perdurantes unanimiter in templo, et frangentes circa domos panem, sumebant cibum cum exsultatione et simplicitate cordis, ⁴⁷collaudantes Deum et habentes gratiam ad omnem plebem. Dominus autem augebat qui salvi fierent quotidie in idipsum.