Actus Apostolorum 21

¹Cum autem factum esset ut navigaremus abstracti ab eis, recto cursu venimus Coum, et sequenti die Rhodum, et inde Pataram. ²Et cum invenissemus navem transfretantem in Phoenicen, ascendentes navigavimus. ³Cum apparuissemus autem Cypro, relinquentes eam ad sinistram, navigavimus in Syriam, et venimus Tyrum: ibi enim navis expositura erat onus. ⁴Inventis autem discipulis, mansimus ibi diebus septem: qui Paulo dicebant per Spiritum ne ascenderet Ierosolymam. ⁵Et expletis diebus, profecti ibamus, deducentibus nos omnibus cum uxoribus et filiis usque foras civitatem: et positis genibus in littore, oravimus. ⁶Et cum valefecissemus invicem, ascendimus navem: illi autem redierunt in sua. ⁷Nos vero navigatione expleta a Tyro descendimus Ptolemaidam: et salutatis fratribus, mansimus die una apud illos. ⁸Alia autem die profecti, venimus Caesaream. Et intrantes domum Philippi evangelistae, qui erat unus de septem, mansimus apud eum. ⁹Huic autem erant quatuor filiae virgines prophetantes. ¹⁰Et cum moraremur per dies aliquot, supervenit quidam a Iudaea propheta, nomine Agabus. ¹¹Is cum venisset ad nos, tulit zonam Pauli: et alligans sibi pedes et manus, dixit: Haec dicit Spiritus Sanctus: Virum, cuius est zona haec, sic alligabunt in Ierusalem Iudaei, et tradent in manus gentium. ¹²Quod cum audissemus, rogabamus nos, et qui loci illius erant, ne ascenderet Ierosolymam. ¹³Tunc respondit Paulus, et dixit: Quid facitis flentes, et affligentes cor meum? Ego enim non solum alligari, sed et mori in Ierusalem paratus sum propter nomen Domini Iesu. ¹⁴Et cum ei suadere non possemus, quievimus, dicentes: Domini voluntas fiat.

¹⁵Post dies autem istos, praeparati ascendebamus in Ierusalem. ¹⁶Venerunt autem et ex discipulis a Caesarea nobiscum, adducentes secum apud quem hospitaremur Mnasonem quemdam Cyprium, antiquum discipulum.

¹⁷Et cum venissemus Ierosolymam, libenter exceperunt nos fratres. ¹⁸Sequenti autem die introibat Paulus nobiscum ad Iacobum, omnesque collecti sunt seniores. ¹⁹Quos cum salutasset, narrabat per singula quae Deus fecisset in gentibus per ministerium ipsius. ²⁰At illi cum audissent, magnificabant Deum, dixeruntque ei: Vides, frater, quot millia sunt in Iudaeis qui crediderunt, et omnes aemulatores sunt legis. ²¹Audierunt autem de te quia discessionem doceas a Moyse eorum qui per gentes sunt Iudaeorum, dicens non debere eos circumcidere filios suos, neque secundum consuetudinem ingredi. ²²Quid ergo est? utique oportet convenire multitudinem: audient enim te supervenisse. ²³Hoc ergo fac quod tibi dicimus. Sunt nobis viri quatuor, votum habentes super se. ²⁴His assumptis, sanctifica te cum illis, et impende in illis ut radant capita: et scient omnes quia quae de te audierunt, falsa sunt, sed ambulas et ipse custodiens legem. ²⁵De his autem qui crediderunt ex gentibus, nos scripsimus iudicantes ut abstineant se ab idolis immolato, et sanguine, et suffocato, et fornicatione. ²⁶Tunc Paulus, assumptis viris, postera die purificatus cum illis intravit in templum, annuntians expletionem dierum purificationis, donec offerretur pro unoquoque eorum oblatio.

²⁷Dum autem septem dies consummarentur, hi qui de Asia erant Iudaei, cum vidissent eum in templo, concitaverunt omnem populum, et iniecerunt ei manus, clamantes: ²⁸Viri Israëlitae, adiuvate: hic est homo qui adversus populum, et legem, et locum hunc, omnes ubique docens, insuper et gentiles induxit in templum, et violavit sanctum locum istum. ²⁹Viderant enim Trophimum Ephesium in civitate cum ipso, quem aestimaverunt quoniam in templum introduxisset Paulus. ³⁰Commotaque est civitas tota, et facta est concursio populi. Et apprehendentes Paulum, trahebant eum extra templum: et statim clausae sunt ianuae.

³¹Quaerentibus autem eum occidere, nuntiatum est tribuno cohortis quia tota confunditur Ierusalem. ³²Qui statim, assumptis militibus et centurionibus, decurrit ad illos. Qui cum vidissent tribunum et milites, cessaverunt percutere Paulum. ³³Tunc accedens tribunus apprehendit eum, et iussit eum alligari catenis duabus: et interrogabat quis esset, et quid fecisset. ³⁴Alii autem aliud clamabant in turba. Et cum non posset certum cognoscere prae tumultu, iussit duci eum in castra. ³⁵Et cum venisset ad gradus, contigit ut portaretur a militibus propter vim populi. ³⁶Sequebatur enim multitudo populi, clamans: Tolle eum.

³⁷Et cum coepisset induci in castra Paulus, dicit tribuno: Si licet mihi loqui aliquid ad te? Qui dixit: Graece nosti? ³⁸nonne tu es Aegyptius, qui ante hos dies tumultum concitasti, et eduxisti in desertum quatuor millia virorum sicariorum? ³⁹Et dixit ad eum Paulus: Ego homo sum quidem Iudaeus a Tarso Ciliciae, non ignotae civitatis municeps. Rogo autem te, permitte mihi loqui ad populum. ⁴⁰Et cum ille permisisset, Paulus stans in gradibus annuit manu ad plebem, et magno silentio facto, allocutus est lingua hebraea, dicens: