Confronto
Matteo 6
Martini e Vulgata Clementina, versetto per versetto.
| Martini | Vulgata Clementina | |
|---|---|---|
| 1 | Badate di non fare le vostre buone opere alla presenza degli uomini col fine d'esser veduti da loro: altrimenti non ne sarete rimunerati dal Padre vostro, che è ne' cieli. | Attendite ne iustitiam vestram faciatis coram hominibus, ut videamini ab eis: alioquin mercedem non habebitis apud Patrem vestrum qui in caelis est. |
| 2 | Quando adunque farai limosina, non sonar la tromba davanti a te, come fanno gli ipocriti nelle sinagoghe, e nelle piazze per essere onorati dagli uomini: vi dico in verità, che costoro hanno ricevuto la loro mercede. | Cum ergo facis eleemosynam, noli tuba canere ante te, sicut hypocritae faciunt in synagogis, et in vicis, ut honorificentur ab hominibus. Amen dico vobis, receperunt mercedem suam. |
| 3 | Ma quando tu fai limosina, non sappia la tua sinistra quel, che fa la tua destra: | Te autem faciente eleemosynam, nesciat sinistra tua quid faciat dextera tua: |
| 4 | Dimodochè la tua limosina sia segreta, e il Padre tuo, che vede nel segreto, te ne darà egli la ricompensa. | ut sit eleemosyna tua in abscondito, et Pater tuus, qui videt in abscondito, reddet tibi. |
| 5 | E allorchè orate, non fate come gl'ipocriti, i quali amano di stare a orare nelle sinagoghe, e a' capi delle strade, affine di essere osservati dagli uomini: in verità io vi dico, che hanno ricevuto la loro ricompensa. | Et cum oratis, non eritis sicut hypocritae qui amant in synagogis et in angulis platearum stantes orare, ut videantur ab hominibus: amen dico vobis, receperunt mercedem suam. |
| 6 | Ma tu, quando fai orazione, entra nella tua camera, e chiusa la porta, prega in segreto il tuo Padre: e il Padre tuo, che vede nel segreto, te ne renderà la ricompensa. | Tu autem cum oraveris, intra in cubiculum tuum, et clauso ostio, ora Patrem tuum in abscondito: et Pater tuus, qui videt in abscondito, reddet tibi. |
| 7 | Non vogliate nelle vostre orazioni usare molte parole, come i pagani; imperocché essi si pensano d'essere esauditi mediante il molto parlare. | Orantes autem, nolite multum loqui, sicut ethnici, putant enim quod in multiloquio suo exaudiantur. |
| 8 | Non siate adunque come essi: imperocché il vostro Padre sa prima che gliele addimandiate, di quali cose abbiate bisogno. | Nolite ergo assimilari eis: scit enim Pater vester, quid opus sit vobis, antequam petatis eum. |
| 9 | Voi adunque orate così: Padre nostro, che sei ne' cieli; sia santificato il tuo nome. | Sic ergo vos orabitis: Pater noster, qui es in caelis, sanctificetur nomen tuum. |
| 10 | Venga il tuo regno: sia fatta la tua volontà, come nel cielo, così anche in terra. | Adveniat regnum tuum; fiat voluntas tua, sicut in caelo et in terra. |
| 11 | Dacci oggi il nostro pane per sostentamento. | Panem nostrum supersubstantialem da nobis hodie, |
| 12 | E rimettici i nostri debiti, come noi pure li rimettiamo a chi ci è debitore. | et dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris. |
| 13 | E non ci indurre in tentazione. Ma liberaci dal male. Così sia. | Et ne nos inducas in tentationem, sed libera nos a malo. Amen. |
| 14 | Imperocché se voi perdonerete agli uomini i loro mancamenti, il vostro Padre celeste vi perdonerà similmente i vostri peccati. | Si enim dimiseritis hominibus peccata eorum: dimittet et vobis Pater vester caelestis delicta vestra. |
| 15 | Ma se voi non perdonate agli uomini i loro mancamenti; né meno il Padre celeste perdonerà a voi i vostri. | Si autem non dimiseritis hominibus: nec Pater vester dimittet vobis peccata vestra. |
| 16 | Quando poi digiunate, non vogliate far i maninconici, come gl'ipocriti: imperocché questi sfigurano il proprio volto affin di dare a conoscere agli uomini, che digiunano. In verità io vi dico, che han ricevuto la loro mercede. | Cum autem ieiunatis, nolite fieri sicut hypocritae, tristes. Exterminant enim facies suas, ut appareant hominibus ieiunantes. Amen dico vobis, quia receperunt mercedem suam. |
| 17 | Ma tu, quando digiuni, profumati la testa, e lavati la faccia; | Tu autem, cum ieiunas, unge caput tuum, et faciem tuam lava, |
| 18 | Affinché il tuo digiuno sia noto non agli uomini, ma al tuo Padre celeste, il quale sta nel segreto: e il Padre tuo, il quale vede in segreto, te ne darà la ricompensa. | ne videaris hominibus ieiunans, sed Patri tuo, qui est in abscondito: et Pater tuus, qui videt in abscondito, reddet tibi. |
| 19 | Non cercate di accumular tesori sopra la terra: dove la ruggine, e i vermi li consumano: e dove i ladri li disotterrano, e li rubano. | Nolite thesaurizare vobis thesauros in terra: ubi aerugo, et tinea demolitur: et ubi fures effodiunt, et furantur. |
| 20 | Ma procurate di accumular de' tesori nel cielo: dove la ruggine, e i vermi non li consumano; e ove i ladri non li disotterrano, né li rubano. | Thesaurizate autem vobis thesauros in caelo, ubi neque aerugo, neque tinea demolitur, et ubi fures non effodiunt, nec furantur. |
| 21 | Imperciocchè dove è il tuo tesoro, ivi è il tuo cuore. | Ubi enim est thesaurus tuus, ibi est et cor tuum. |
| 22 | Lucerna del tuo corpo è il tuo occhio. Se il tuo occhio è semplice, tutto il tuo corpo sarà illuminato. | Lucerna corporis tui est oculus tuus. Si oculus tuus fuerit simplex, totum corpus tuum lucidum erit. |
| 23 | Ma se il tuo occhio è difettoso, tutto il tuo corpo sarà ottenebrato. Se adunque la luce, che è in te, diventa tenebrosa, quanto grandi saranno le stesse tenebre? | Si autem oculus tuus fuerit nequam, totum corpus tuum tenebrosum erit. Si ergo lumen, quod in te est, tenebrae sunt: ipsae tenebrae quantae erunt? |
| 24 | Nissuno può servire a due padroni: imperocché od odierà l'uno, e amerà l'altro; o sarà affezionato al primo, e disprezzerà il secondo. Non potete servire a Dio, e alle ricchezze. | Nemo potest duobus dominis servire: aut enim unum odio habebit, et alterum diliget: aut unum sustinebit, et alterum contemnet. Non potestis Deo servire et mammonae. |
| 25 | Per questo vi dico: non vi prendete affanno né di quello, onde alimentare la vostra vita, né di quello, onde vestire il vostro corpo. La vita non vale ella più dell'alimento, e il corpo più del vestito? | Ideo dico vobis, ne solliciti sitis animae vestrae quid manducetis, neque corpori vestro quid induamini. Nonne anima plus est quam esca, et corpus plus quam vestimentum? |
| 26 | Gettate lo sguardo sopra gli uccelli dell'aria; i quali non seminano, né mietono, né empiono granai: e il vostro Padre celeste li pasce. Non siete voi assai da più di essi? | Respicite volatilia caeli, quoniam non serunt, neque metunt, neque congregant in horrea: et Pater vester caelestis pascit illa. Nonne vos magis pluris estis illis? |
| 27 | Ma chi è di voi, che con tutto il suo pensare possa aggiuntare alla sua statura un cubito? | Quis autem vestrum cogitans potest adiicere ad staturam suam cubitum unum? |
| 28 | E perché vi prendete pena per il vestito? Pensate come crescono i gigli del campo: essi non lavorano, e non filano. | Et de vestimento quid solliciti estis? Considerate lilia agri quomodo crescunt: non laborant, neque nent. |
| 29 | Or io vi dico, che né meno Salomone con tutta la sua splendidezza fu mai vestito come uno di questi. | Dico autem vobis, quoniam nec Salomon in omni gloria sua coopertus est sicut unum ex istis. |
| 30 | Se adunque in tal modo riveste Dio un'erba del campo, che oggi è, e domani vien gettata nel forno; quanto più voi, gente di poca fede? | Si autem foenum agri, quod hodie est, et cras in clibanum mittitur, Deus sic vestit, quanto magis vos modicae fidei? |
| 31 | Non vogliate adunque angustiarvi dicendo: Cosa mangeremo, o cosa berremo, o di che ci vestiremo? | Nolite ergo solliciti esse, dicentes: Quid manducabimus, aut quid bibemus, aut quo operiemur? |
| 32 | Imperocché tali sono le cure de' Gentili. Ora il vostro Padre sa, che di tutte queste cose avete bisogno. | haec enim omnia gentes inquirunt. Scit enim Pater vester, quia his omnibus indigetis. |
| 33 | Cercate adunque in primo luogo il regno di Dio, e la sua giustizia: e avrete di soprappiù tutte queste cose. | Quaerite ergo primum regnum Dei, et iustitiam eius: et haec omnia adiicientur vobis. |
| 34 | Non vogliate adunque mettervi in pena per il dì di domane. Imperocché il dì di domane avrà pensiero per sé: basta a ciascun giorno il suo affanno. | Nolite ergo solliciti esse in crastinum. Crastinus enim dies sollicitus erit sibi ipsi: sufficit diei malitia sua. |
