Vai al contenuto
FIDES VIVA
Confronto

Matteo 22

Martini e Vulgata Clementina, versetto per versetto.

Matteo 22: Martini e Vulgata Clementina
MartiniVulgata Clementina
1E Gesù ricominciò a parlare con essi per via di parabole, dicendo:Et respondens Iesus, dixit iterum in parabolis eis, dicens:
2Il regno de' cieli è simile a un re, il quale fece lo sposalizio del suo figliuolo:Simile factum est regnum caelorum homini regi, qui fecit nuptias filio suo.
3E mandò i suoi servi a chiamare gl'invitati alle nozze, e non volevano andare.Et misit servos suos vocare invitatos ad nuptias, et nolebant venire.
4Mandò di nuovo altri servi dicendo: Dite agli invitati: il mio desinare è già in ordine, si sono ammazzati i buoi, e gli animali di serbatoio, e tutto è pronto: venite alle nozze.Iterum misit alios servos, dicens: Dicite invitatis: Ecce prandium meum paravi, tauri mei et altilia occisa sunt, et omnia parata: venite ad nuptias.
5Ma quelli miser ciò in non cale: e se ne andarono chi alla sua villa, chi al suo negozio.Illi autem neglexerunt: et abierunt, alius in villam suam, alius vero ad negotiationem suam:
6Altri poi presero i servi di lui, e trattarongli ignominiosamente, e gli uccisero.reliqui vero tenuerunt servos eius, et contumeliis affectos occiderunt.
7Udito ciò, il re si sdegnò; e mandate le sue milizie, sterminò quegli omicidi, e dette alle fiamme la loro città.Rex autem cum audisset, iratus est: et missis exercitibus suis, perdidit homicidas illos, et civitatem illorum succendit.
8Allora disse a' suoi servi: Le nozze erano all'ordine, ma quelli, che erano stati invitati, non furono degni.Tunc ait servis suis: Nuptiae quidem paratae sunt, sed qui invitati erant, non fuerunt digni:
9Andate dunque a' capi delle strade, e quanti riscontrerete, chiamate tutti alle nozze.ite ergo ad exitus viarum, et quoscumque inveneritis, vocate ad nuptias.
10E andati i servitori di lui per le strade, radunarono quanti trovarono e buoni e cattivi, e il banchetto fu pieno di convitati.Et egressi servi eius in vias, congregaverunt omnes quos invenerunt, malos et bonos: et impletae sunt nuptiae discumbentium.
11Ma entrato il re per vedere i convitati, vi osservò un uomo, che non era in abito da nozze.Intravit autem rex ut videret discumbentes, et vidit ibi hominem non vestitum veste nuptiali.
12E dissegli: Amico, come se' tu entrato qua, non avendo la veste nuziale? Ma quegli ammutoli.Et ait illi: Amice, quomodo huc intrasti non habens vestem nuptialem? At ille obmutuit.
13Allora il re disse a' suoi ministri: Legatelo per le mani, e pe' piedi, e gettatelo nelle tenebre esteriori: ivi sarà pianto, e stridore di denti.Tunc dicit rex ministris: Ligatis manibus et pedibus eius, mittite eum in tenebras exteriores: ibi erit fletus et stridor dentium.
14Imperocché molti sono i chiamati, e pochi gli eletti.Multi enim sunt vocati, pauci vero electi.
15Allora i Farisei ritiratisi tenner consiglio per coglierlo in parole.Tunc abeuntes pharisaei, consilium inierunt ut caperent eum in sermone.
16E mandano da lui i loro discepoli con degli Erodiani, i quali dissero: Maestro, noi sappiamo, che tu sei verace, e insegni la via di Dio secondo la verità, senza badare a chicchessia: imperocché non guardi in faccia gli uomini.Et mittunt ei discipulos suos cum Herodianis, dicentes: Magister, scimus quia verax es, et viam Dei in veritate doces, et non est tibi cura de aliquo: non enim respicis personam hominum:
17Spiegaci adunque il tuo parere: È egli lecito, o no di pagare il tributo a Cesare?dic ergo nobis quid tibi videtur, licet censum dare Caesari, an non?
18Ma Gesù conoscendo la loro malizia, disse: Ipocriti, perché mi tentate?Cognita autem Iesus nequitia eorum, ait: Quid me tentatis, hypocritae?
19Mostratemi la moneta del tributo. Ed essi gli presentarono un danaro.ostendite mihi numisma census. At illi obtulerunt ei denarium.
20E Gesù disse loro: Di chi è questa immagine, e questa iscrizione?Et ait illis Iesus: Cuius est imago haec, et superscriptio?
21Gli risposero: Di Cesare. Allora egli disse loro: Rendete dunque a Cesare quel che è di Cesare: e a Dio quel che è di Dio.Dicunt ei: Caesaris. Tunc ait illis: Reddite ergo quae sunt Caesaris, Caesari: et quae sunt Dei, Deo.
22Ciò udito restarono stupefatti, e lasciatolo se ne andarono.Et audientes mirati sunt, et relicto eo abierunt.
23In quel giorno andarono a ritrovarlo i Sadducei, i quali negano la risurrezione, e lo interrogarono,In illo die accesserunt ad eum sadducaei, qui dicunt non esse resurrectionem: et interrogaverunt eum,
24Dicendo: Maestro, Mosè ha detto: Se uno muore non avendo figliuoli, il suo fratello sposi la moglie di lui, e dia discendenza al fratello.dicentes: Magister, Moyses dixit: Si quis mortuus fuerit non habens filium, ut ducat frater eius uxorem illius, et suscitet semen fratri suo.
25Or eranvi fra di noi sette fratelli: e il primo ammogliatosi venne a morte; e non avendo prole, lasciò la sua moglie al fratello.Erant autem apud nos septem fratres: et primus, uxore ducta, defunctus est: et non habens semen, reliquit uxorem suam fratri suo.
26Lo stesso fu del secondo, e del terzo fino al settimo.Similiter secundus, et tertius usque ad septimum.
27Finalmente ultima di tutti morì anche la donna;Novissime autem omnium et mulier defuncta est.
28Alla risurrezione adunque di chi sarà la moglie dei sette? imperocché la hanno avuta tutti.In resurrectione ergo cuius erit de septem uxor? omnes enim habuerunt eam.
29Ma Gesù rispose loro: Voi siete in errore, non intendendo le Scritture, né il potere di Dio.Respondens autem Iesus, ait illis: Erratis nescientes Scripturas, neque virtutem Dei.
30Imperocché alla risurrezione né gli uomini prendono moglie, né le donne marito; ma sono come gli Angeli di Dio nel cielo.In resurrectione enim neque nubent, neque nubentur: sed erunt sicut angeli Dei in caelo.
31Riguardo poi alla risurrezione de' morti, non avete voi letto quello, che Dio espresse, dicendo a voi:De resurrectione autem mortuorum non legistis quod dictum est a Deo dicente vobis:
32Io sono il Dio d'Abramo, il Dio di Isacco, il Dio di Giacobbe? Egli non è il Dio de' morti, ma de' vivi.Ego sum Deus Abraham, et Deus Isaac, et Deus Iacob? Non est Deus mortuorum, sed viventium.
33Udito ciò le turbe, ammiravano la sua dottrina.Et audientes turbae, mirabantur in doctrina eius.
34Ma i Farisei avendo saputo, com'egli avea chiuso la bocca a' Sadducei, si unirono insieme.Pharisaei autem audientes quod silentium imposuisset sadducaeis, convenerunt in unum:
35E uno di essi dottore della legge lo interrogò per tentarlo.et interrogavit eum unus ex eis legis doctor, tentans eum:
36Maestro, qual è il gran comandamento della legge?Magister, quod est mandatum magnum in lege?
37Gesù dissegli: Amerai il Signore Dio tuo con tutto il tuo cuore, e con tutta l'anima tua, e con tutto il tuo spirito.Ait illi Iesus: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et in tota anima tua, et in tota mente tua.
38Questo è il massimo, e primo comandamento.Hoc est maximum, et primum mandatum.
39Il secondo poi è simile a questo: Amerai il prossimo tuo come te stesso.Secundum autem simile est huic: Diliges proximum tuum, sicut teipsum.
40Da questi due comandamenti pende tutta quanta la legge, e i profeti.In his duobus mandatis universa lex pendet, et prophetae.
41Ed essendo radunati insieme i Farisei, Gesù domandò loro,Congregatis autem pharisaeis, interrogavit eos Iesus,
42Dicendo: Che vi pare del Cristo: di chi è egli figliuolo? Gli risposero: Di Davidde.dicens: Quid vobis videtur de Christo? cuius filius est? Dicunt ei: David.
43Egli disse loro: Come adunque Davidde in ispirito lo chiama Signore, dicendo:Ait illis: Quomodo ergo David in spiritu vocat eum Dominum, dicens:
44Il Signore ha detto al mio Signore: Siedi alla mia destra, sin a tanto che io metta i tuoi nemici per isgabello ai tuoi piedi?Dixit Dominus Domino meo: Sede a dextris meis, donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum?
45Se dunque Davidde lo chiama Signore, come è egli suo figliuolo?Si ergo David vocat eum Dominum, quomodo filius eius est?
46E nessuno potea replicargli parola: né vi fu chi ardisse da quel dì in poi di interrogarlo.Et nemo poterat ei respondere verbum: neque ausus fuit quisquam ex illa die eum amplius interrogare.

Il Vangelo e il santo del giorno, ogni mattina nella tua email

Inizia ogni giorno vicino a Cristo e ai suoi santi: il Vangelo della Messa e una vita che ispira. Gratis; ti disiscrivi quando vuoi.

Ti invieremo un’email di conferma. Ogni tanto, anche qualche avviso di Fides Viva. Puoi disiscriverti con un clic. Privacy

giovedì 29 ottobre · Vangelo

Gesù prosegue il suo cammino verso Gerusalemme e piange sulla città che uccide i profeti

In quel tempo, proprio quel giorno, si avvicinarono alcuni farisei a dire a Gesù: «Parti e vattene di qui, perché Erode vuole ucciderti». Egli rispose loro: «Andate a dire a quella volpe: “Ecco, io scaccio demòni e…