Confronto
Matteo 14
Martini e Vulgata Clementina, versetto per versetto.
| Martini | Vulgata Clementina | |
|---|---|---|
| 1 | In quel tempo Erode il tetrarca sentì parlare delle cose di Gesù: | In illo tempore audivit Herodes tetrarcha famam Iesu: |
| 2 | E disse a' suoi cortigiani: Questi è Giovanni il Batista: egli è risuscitato, e per questo opera in lui la virtù de' miracoli. | et ait pueris suis: Hic est Ioannes Baptista: ipse surrexit a mortuis, et ideo virtutes operantur in eo. |
| 3 | Imperocché Erode, fatto prendere, e legare Giovanni, l'aveva posto in prigione a causa di Erodiade moglie di suo fratello. | Herodes enim tenuit Ioannem, et alligavit eum: et posuit in carcerem propter Herodiadem uxorem fratris sui. |
| 4 | Imperocché Giovanni gli diceva: Non ti è permesso di tenere costei. | Dicebat enim illi Ioannes: Non licet tibi habere eam. |
| 5 | E volendo (Erode) farlo morire, ebbe paura del popolo: perché lo tenevano per un profeta. | Et volens illum occidere, timuit populum: quia sicut prophetam eum habebant. |
| 6 | Ma nel giorno natalizio di Erode la figliuola di Erodiade ballò in mezzo, e piacque a Erode. | Die autem natalis Herodis saltavit filia Herodiadis in medio, et placuit Herodi: |
| 7 | Onde promise con giuramento di darle qualunque cosa gli avesse addomandato. | unde cum iuramento pollicitus est ei dare quodcumque postulasset ab eo. |
| 8 | Ed ella prevenuta dalla madre: Dammi qui, gli disse, in un bacile la testa di Giovanni Batista. | At illa praemonita a matre sua: Da mihi, inquit, hic in disco caput Ioannis Baptistae. |
| 9 | Si rattristò il re: ma a causa del giuramento, e dei convitati, comandò, che le fosse data. | Et contristatus est rex: propter iuramentum autem, et eos qui pariter recumbebant, iussit dari. |
| 10 | E mandò a decapitare Giovanni nella prigione. | Misitque et decollavit Ioannem in carcere. |
| 11 | E fu portata in un bacile la di lui testa, e data alla fanciulla, e questa la presentò a sua madre. | Et allatum est caput eius in disco, et datum est puellae, et attulit matri suae. |
| 12 | E andarono i discepoli di lui a prendere il suo corpo, e lo seppellirono: e si portarono a darne la nuova a Gesù. | Et accedentes discipuli eius, tulerunt corpus eius, et sepelierunt illud: et venientes nuntiaverunt Iesu. |
| 13 | Lo che avendo udito Gesù, se ne andò di là in barca ad un luogo appartato, e deserto: il che saputosi dalle turbe gli tennero dietro a piedi dalle città. | Quod cum audisset Iesus, secessit inde in navicula, in locum desertum seorsum: et cum audissent turbae, secutae sunt eum pedestres de civitatibus. |
| 14 | E uscito (di barca) vide una gran turba, e si mosse a compassione di essa, e guarì i loro malati. | Et exiens vidit turbam multam, et misertus est eis, et curavit languidos eorum. |
| 15 | Ma facendosi sera, si accostarono a lui i suoi discepoli, e gli dissero: Il luogo è deserto, e l'ora è già passata: licenzia il popolo, affinché vada per i villaggi a comprarsi da mangiare. | Vespere autem facto, accesserunt ad eum discipuli eius, dicentes: Desertus est locus, et hora iam praeteriit: dimitte turbas, ut euntes in castella, emant sibi escas. |
| 16 | Ma Gesù disse loro: Non hanno bisogno di andarsene: dategli voi da mangiare. | Iesus autem dixit eis: Non habent necesse ire: date illis vos manducare. |
| 17 | Essi gli risposero: Non abbiamo qui se non cinque pani, e due pesci. | Responderunt ei: Non habemus hic nisi quinque panes et duos pisces. |
| 18 | Ed egli disse loro: Datemegli qua. | Qui ait eis: Afferte mihi illos huc. |
| 19 | E avendo ordinato alle turbe di mettersi a sedere sull'erba, presi i cinque pani, e i due pesci, alzati gli occhi al cielo, benedisse, e spezzò, e dette a' discepoli i pani; e i discepoli alle turbe. | Et cum iussisset turbam discumbere super foenum, acceptis quinque panibus et duobus piscibus, aspiciens in caelum benedixit, et fregit, et dedit discipulis panes, discipuli autem turbis. |
| 20 | E tutti mangiarono, e si saziarono: e raccolsero dodici ceste piene di frammenti avanzati. | Et manducaverunt omnes, et saturati sunt. Et tulerunt reliquias, duodecim cophinos fragmentorum plenos. |
| 21 | Or quelli, che avevano mangiato, erano in numero di cinquemila uomini, senza le donne, e i ragazzi. | Manducantium autem fuit numerus quinque millia virorum, exceptis mulieribus et parvulis. |
| 22 | E immediatamente Gesù obbligò i suoi discepoli a montare in barca, e andare ad aspettarlo all'altra riva, nel mentre che egli licenziava le turbe. | Et statim compulit Iesus discipulos ascendere in naviculam, et praecedere eum trans fretum, donec dimitteret turbas. |
| 23 | E licenziate le turbe, salì egli solo sopra un monte per ivi fare orazione. E venuta la sera, era egli solo in quel luogo: | Et dimissa turba, ascendit in montem solus orare. Vespere autem facto solus erat ibi: |
| 24 | Ma frattanto la barca era in mezzo al mare sbattuta da' flutti: imperocché il vento era contrario. | navicula autem in medio mari iactabatur fluctibus: erat enim contrarius ventus. |
| 25 | Ma alla quarta vigilia della notte Gesù andò verso di loro camminando sul mare. | Quarta enim vigilia noctis, venit ad eos ambulans super mare. |
| 26 | E i discepoli vedutolo camminare sopra del mare, si turbarono, e dicevano: Questa è una fantasima. E per la paura alzaron le strida. | Et videntes eum super mare ambulantem, turbati sunt, dicentes: Quia phantasma est. Et prae timore clamaverunt. |
| 27 | Ma subito Gesù parlò loro, e disse: Fate cuore: son io, non temete. | Statimque Iesus locutus est eis, dicens: Habete fiduciam: ego sum, nolite timere. |
| 28 | Pietro gli rispose: Signore, se sei tu, comandami di venir da te sull'acque. | Respondens autem Petrus, dixit: Domine, si tu es, iube me ad te venire super aquas. |
| 29 | Ed egli disse: Vieni. E Pietro sceso di barca camminava sopra dell'acque per andar da Gesù. | At ipse ait: Veni. Et descendens Petrus de navicula, ambulabat super aquam ut veniret ad Iesum. |
| 30 | Ma osservando, che il vento era gagliardo, s'impaurì: e principiando a sommergersi gridò, e disse: Signore, salvami. | Videns vero ventum validum, timuit: et cum coepisset mergi, clamavit dicens: Domine, salvum me fac. |
| 31 | Gesù stesa tosto la mano, lo prese, e gli disse: O di poca fede, perché hai dubitato? | Et continuo Iesus extendens manum, apprehendit eum: et ait illi: Modicae fidei, quare dubitasti? |
| 32 | Ed essendo essi montati nella barca, il vento si quietò. | Et cum ascendissent in naviculam, cessavit ventus. |
| 33 | Ma quelli, che erano nella barca, se gli appressarono, e l'adorarono, dicendo: Tu se' veramente Figlio di Dio. | Qui autem in navicula erant, venerunt, et adoraverunt eum, dicentes: Vere Filius Dei es. |
| 34 | E traghettato il lago, andarono nella terra di Genesar. | Et cum transfretassent, venerunt in terram Genesar. |
| 35 | Ed avendolo la gente di quel luogo riconosciuto, mandarono per tutto il paese all'intorno, e gli presentarono tutti i malati. | Et cum cognovissent eum viri loci illius, miserunt in universam regionem illam, et obtulerunt ei omnes male habentes: |
| 36 | E gli domandarono in grazia, che questi toccassero solamente il lembo della sua veste. E tutti coloro, che la toccarono, furono risanati. | et rogabant eum ut vel fimbriam vestimenti eius tangerent. Et quicumque tetigerunt, salvi facti sunt. |
