Confronto
Giovanni 6
Martini e Vulgata Clementina, versetto per versetto.
| Martini | Vulgata Clementina | |
|---|---|---|
| 1 | Dopo questo Gesù se n'andò di là dal mare di Galilea, cioè di Tiberiade: | Post haec abiit Iesus trans mare Galilaeae, quod est Tiberiadis: |
| 2 | E seguitavalo una gran turba, perché vedeva i miracoli fatti da lui a pro de' malati. | et sequebatur eum multitudo magna, quia videbant signa quae faciebat super his qui infirmabantur. |
| 3 | Salì pertanto Gesù sopra un monte: e ivi si pose a sedere co' suoi discepoli. | Subiit ergo in montem Iesus et ibi sedebat cum discipulis suis. |
| 4 | Ed era vicina la Pasqua, solennità dei Giudei. | Erat autem proximum Pascha dies festus Iudaeorum. |
| 5 | Avendo adunque Gesù alzati gli occhi, e veduto, come una gran turba veniva da lui, disse a Filippo: Dove compreremo pane per cibar questa gente? | Cum sublevasset ergo oculos Iesus, et vidisset quia multitudo maxima venit ad eum, dixit ad Philippum: Unde ememus panes, ut manducent hi? |
| 6 | Lo che egli diceva per far prova di lui: imperocché egli sapeva quello che era per fare. | Hoc autem dicebat tentans eum: ipse enim sciebat quid esset facturus. |
| 7 | Risposegli Filippo: Dugento denari di pane non bastano per costoro a darne un piccolo pezzo per uno. | Respondit ei Philippus: Ducentorum denariorum panes non sufficiunt eis, ut unusquisque modicum quid accipiat. |
| 8 | Dissegli uno de' suoi discepoli, Andrea fratello di Simone Pietro: | Dicit ei unus ex discipulis eius, Andreas, frater Simonis Petri: |
| 9 | Evvi un ragazzo, che ha cinque pani d'orzo, e due pesci: ma che è questo per tanta gente? | Est puer unus hic qui habet quinque panes hordeaceos et duos pisces: sed haec quid sunt inter tantos? |
| 10 | Ma Gesù disse: Fate, che costoro si mettano a sedere. Era quivi molta l'erba. Si misero pertanto a sedere in numero di circa cinque mila. | Dixit ergo Iesus: Facite homines discumbere. Erat autem foenum multum in loco. Discumberunt ergo viri, numero quasi quinque millia. |
| 11 | Prese adunque Gesù i pani: e rese le grazie, li distribuì a coloro, che sedevano: e il simile dei pesci, fin che ne vollero. | Accepit ergo Iesus panes: et cum gratias egisset, distribuit discumbentibus: similiter et ex piscibus quantum volebant. |
| 12 | E saziati che furono, disse a' suoi discepoli: Raccogliete gli avanzi, che non vadano a male. | Ut autem impleti sunt, dixit discipulis suis: Colligite quae superaverunt fragmenta, ne pereant. |
| 13 | Ed essi li raccolsero, ed empirono dodici canestri di frammenti dei cinque pani di orzo, che erano avanzati a coloro, che avevano mangiato. | Collegerunt ergo, et impleverunt duodecim cophinos fragmentorum ex quinque panibus hordeaceis, quae superfuerunt his qui manducaverant. |
| 14 | Coloro pertanto veduto il miracolo fatto da Gesù, dissero: Questo è veramente quel Profeta, che dovea venire al mondo. | Illi ergo homines cum vidissent quod Iesus fecerat signum, dicebant: Quia hic est vere propheta, qui venturus est in mundum. |
| 15 | Ma Gesù conoscendo, che erano per venire a prenderlo per forza per farlo loro re, si fuggì di bel nuovo da se solo sul monte. | Iesus ergo cum cognovisset quia venturi essent ut raperent eum, et facerent eum regem, fugit iterum in montem ipse solus. |
| 16 | Fattasi poi sera, i suoi discepoli scesero alla marina. | Ut autem sero factum est, descenderunt discipuli eius ad mare. |
| 17 | Ed entrati in barca andavano tragittando il mare verso Capharnaum; ed era già buio: e Gesù non era andato da essi. | Et cum ascendissent navim, venerunt trans mare in Capharnaum: et tenebrae iam factae erant et non venerat ad eos Iesus. |
| 18 | E soffiando un gran vento, il mare si alzava. | Mare autem, vento magno flante, exsurgebat. |
| 19 | Spintisi adunque innanzi circa venticinque, o trenta stadi, vedono Gesù, che camminava sul mare, e avvicinavasi alla barca; e s'impaurirono. | Cum remigassent ergo quasi stadia viginti quinque aut triginta, vident Iesum ambulantem supra mare, et proximum navi fieri, et timuerunt. |
| 20 | Ma egli disse loro: Son io, non temete. | Ille autem dicit eis: Ego sum, nolite timere. |
| 21 | Bramavano pertanto di riceverlo nella barca: e tosto la barca toccò la terra, dove erano incamminati. | Voluerunt ergo accipere eum in navim et statim navis fuit ad terram, in quam ibant. |
| 22 | Il dì seguente la turba, che era restata di là dal mare, avea veduto, come altra barca non v'era fuori di una sola, e che Gesù non era entrato in quella co' suoi discepoli; ma i soli discepoli erano partiti: | Altera die, turba, quae stabat trans mare, vidit quia navicula alia non erat ibi nisi una, et quia non introisset cum discipulis suis Iesus in navim, sed soli discipuli eius abiissent: |
| 23 | Sopraggiunser però altre barche da Tiberiade presso al luogo, dove, poiché il Signore ebbe rese le grazie, aveano mangiato quel pane. | aliae vero supervenerunt naves a Tiberiade iuxta locum ubi manducaverunt panem, gratias agente Domino. |
| 24 | Avendo adunque visto la turba, che non era quivi più né Gesù, né i suoi discepoli, entrarono anch'essi nelle barche, e andarono a Capharnaum cercando Gesù. | Cum ergo vidisset turba quia Iesus non esset ibi, neque discipuli eius, ascenderunt in naviculas, et venerunt Capharnaum quaerentes Iesum. |
| 25 | E avendolo trovato di là dal mare, gli dissero: Maestro, quando se' tu venuto qua? | Et cum invenissent eum trans mare, dixerunt ei: Rabbi, quando huc venisti? |
| 26 | Rispose loro Gesù, e disse: In verità, in verità vi dico: voi cercate di me non per i miracoli, che avete veduti; ma perché avete mangiato di que' pani, e ve ne siete satollati. | Respondit eis Iesus, et dixit: Amen, amen dico vobis: quaeritis me non quia vidistis signa, sed quia manducastis ex panibus et saturati estis. |
| 27 | Procacciatevi non quel cibo, che passa, ma quello che dura sino alla vita eterna, il quale sarà a voi dato dal Figliuolo dell'uomo. Imperocché in lui impresse il suo sigillo il Padre Dio. | Operamini non cibum, qui perit, sed qui permanet in vitam aeternam, quem Filius hominis dabit vobis. Hunc enim Pater signavit Deus. |
| 28 | Essi però gli dissero: Che farem noi per praticare opere grate a Dio? | Dixerunt ergo ad eum: Quid faciemus ut operemur opera Dei? |
| 29 | Rispose Gesù, e disse loro: Opera di Dio è questa, che crediate in colui, che egli ha mandato. | Respondit Iesus, et dixit eis: Hoc est opus Dei, ut credatis in eum quem misit ille. |
| 30 | Ma quelli disser a lui: Che miracolo fai tu adunque, onde vediamo, e a te crediamo? Che fai tu? | Dixerunt ergo ei: Quod ergo tu facis signum ut videamus et credamus tibi? quid operaris? |
| 31 | I padri nostri mangiaron nel deserto la manna, come sta scritto: Diede loro a mangiare il pane del cielo. | Patres nostri manducaverunt manna in deserto, sicut scriptum est: Panem de caelo dedit eis manducare. |
| 32 | Disse adunque loro Gesù: In verità, in verità vi dico: Non diede Mosè a voi il pane del cielo, ma il Padre mio dà a voi il vero pane del cielo. | Dixit ergo eis Iesus: Amen, amen dico vobis: non Moyses dedit vobis panem de caelo, sed Pater meus dat vobis panem de caelo verum. |
| 33 | Imperocché pane di Dio è quello, che dal cielo è disceso, e dà al mondo la vita. | Panis enim Dei est, qui de caelo descendit, et dat vitam mundo. |
| 34 | Gli dissero adunque: Signore, da' sempre a noi un tal pane. | Dixerunt ergo ad eum: Domine, semper da nobis panem hunc. |
| 35 | E Gesù disse loro: Io sono il pane di vita: chi viene a me, non patirà fame: e chi crede in me, non avrà sete mai più. | Dixit autem eis Iesus: Ego sum panis vitae: qui venit ad me, non esuriet, et qui credit in me, non sitiet umquam. |
| 36 | Ma io ve l'ho detto, che e mi avete veduto, e non credete. | Sed dixi vobis quia et vidistis me, et non creditis. |
| 37 | Verrà a me tutto quello, che il Padre dà a me: e io non caccerò fuora chi viene a me: | Omne quod dat mihi Pater, ad me veniet: et eum qui venit ad me, non eiiciam foras: |
| 38 | Perché sono disceso dal cielo non a fare la mia volontà, ma la volontà di lui, che mi ha mandato. | quia descendi de caelo, non ut faciam voluntatem meam, sed voluntatem eius qui misit me. |
| 39 | E la volontà del Padre, che mi ha mandato, si è, che di tutto quello, che egli ha dato a me, nulla io ne sperda, ma lo risusciti nell'ultimo giorno. | Haec est autem voluntas eius qui misit me, Patris: ut omne quod dedit mihi, non perdam ex eo, sed resuscitem illud in novissimo die. |
| 40 | E la volontà del Padre, che mi ha mandato, si è, che chiunque conosce il Figliuolo, e crede in lui, abbia la vita eterna, e io lo risusciterò nell'ultimo giorno. | Haec est autem voluntas Patris mei, qui misit me: ut omnis qui videt Filium et credit in eum, habeat vitam aeternam, et ego resuscitabo eum in novissimo die. |
| 41 | Mormoravano perciò di lui i Giudei, perché aveva detto: Io sono quel pane vivo, che è sceso dal cielo. | Murmurabant ergo Iudaei de illo, quia dixisset: Ego sum panis vivus, qui de caelo descendi, |
| 42 | E dicevano: Costui non è egli quel Gesù figliuolo di Giuseppe, del quale noti ci sono e il padre, e la madre? Come dunque dice costui: Sono sceso dal cielo? | et dicebant: Nonne hic est Iesus filius Ioseph, cuius nos novimus patrem et matrem? quomodo ergo dicit hic: Quia de caelo descendi? |
| 43 | Rispose adunque Gesù, e disse loro: Non mormorate tra voi: | Respondit ergo Iesus, et dixit eis: Nolite murmurare in invicem: |
| 44 | Non può alcuno venire da me, se nol tragge il Padre, che mi ha mandato: e questo io lo risusciterò nell'ultimo giorno. | nemo potest venire ad me, nisi Pater, qui misit me, traxerit eum; et ego resuscitabo eum in novissimo die. |
| 45 | Sta scritto ne' profeti: Saranno tutti ammaestrati da Dio. Chiunque pertanto ha udito, e imparato dal Padre, viene a me. | Est scriptum in prophetis: Et erunt omnes docibiles Dei. Omnis qui audivit a Patre, et didicit, venit ad me. |
| 46 | Non perché alcuno abbia veduto il Padre, eccetto colui, che è da Dio, questi ha veduto il Padre. | Non quia Patrem vidit quisquam, nisi is, qui est a Deo, hic vidit Patrem. |
| 47 | In verità, in verità vi dico: Chi crede in me, ha la vita eterna. | Amen, amen dico vobis: qui credit in me, habet vitam aeternam. |
| 48 | Io sono il pane di vita. | Ego sum panis vitae. |
| 49 | I padri vostri mangiarono nel deserto la manna, e morirono. | Patres vestri manducaverunt manna in deserto, et mortui sunt. |
| 50 | Questo è quel pane disceso dal cielo: affinché chi ne mangerà, non muoia. | Hic est panis de caelo descendens: ut si quis ex ipso manducaverit, non moriatur. |
| 51 | Io sono il pane vivo, che son disceso dal cielo. | Ego sum panis vivus, qui de caelo descendi. |
| 52 | Chi di un tal pane mangerà, viverà eternamente: e il pane, che io darò, ella è la carne mia per la salute del mondo. | Si quis manducaverit ex hoc pane, vivet in aeternum: et panis quem ego dabo, caro mea est pro mundi vita. |
| 53 | Altercavano perciò tra loro i Giudei, dicendo: Come mai può costui darci a mangiare la sua carne? | Litigabant ergo Iudaei ad invicem, dicentes: Quomodo potest hic nobis carnem suam dare ad manducandum? |
| 54 | Disse adunque loro Gesù: In verità, in verità vi dico: Se non mangerete la carne del Figliuolo dell'uomo, e non berete il suo sangue, non avrete in voi la vita. | Dixit ergo eis Iesus: Amen, amen dico vobis: nisi manducaveritis carnem Filii hominis, et biberitis eius sanguinem, non habebitis vitam in vobis. |
| 55 | Chi mangia la mia carne, e beve il mio sangue, ha la vita eterna: e io lo risusciterò nell'ultimo giorno. | Qui manducat meam carnem, et bibit meum sanguinem, habet vitam aeternam: et ego resuscitabo eum in novissimo die. |
| 56 | Imperocché la mia carne è veramente cibo, e il sangue mio veramente è bevanda. | Caro enim mea vere est cibus: et sanguis meus, vere est potus; |
| 57 | Chi mangia la mia carne, e beve il mio sangue, sta in me, ed io in lui. | qui manducat meam carnem et bibit meum sanguinem, in me manet, et ego in illo. |
| 58 | Siccome mandò me quel Padre, che vive, ed io per il Padre vivo: così chi mangerà me, viverà anch'egli per me. | Sicut misit me vivens Pater, et ego vivo propter Patrem: et qui manducat me, et ipse vivet propter me. |
| 59 | Questo è quel pane, che è disceso dal cielo. Non (sarà) come de' padri vostri, i quali mangiarono la manna, e morirono. Chi di questo pane mangia, viverà eternamente. | Hic est panis qui de caelo descendit. Non sicut manducaverunt patres vestri manna, et mortui sunt. Qui manducat hunc panem, vivet in aeternum. |
| 60 | Tali cose egli disse, insegnando nella Sinagoga di Capharnaum. | Haec dixit in synagoga docens, in Capharnaum. |
| 61 | Molti perciò de' suoi discepoli, udite che le ebbero, dissero: Questo è un duro sermone, e chi può reggere ad ascoltarlo? | Multi ergo audientes ex discipulis eius, dixerunt: Durus est hic sermo, et quis potest eum audire? |
| 62 | Conoscendo adunque Gesù da se stesso, che mormoravan per questo i suoi discepoli, disse loro: Vi scandalizzate voi di questo? | Sciens autem Iesus apud semetipsum quia murmurarent de hoc discipuli eius, dixit eis: Hoc vos scandalizat? |
| 63 | Se adunque vedrete il Figliuolo dell'uomo salire, dove era prima? | si ergo videritis Filium hominis ascendentem ubi erat prius? |
| 64 | Lo spirito è quello, che dà la vita: la carne non giova niente: le parole, che io vi dico, sono spirito, e sono vita. | Spiritus est qui vivificat: caro non prodest quidquam: verba quae ego locutus sum vobis, spiritus et vita sunt. |
| 65 | Ma sono tra voi alcuni, i quali non credono. Imperocché sapeva Gesù fin da principio, chi fossero quelli, che non credevano, e chi fosse per tradirlo. | Sed sunt quidam ex vobis qui non credunt. Sciebat enim ab initio Iesus qui essent non credentes, et quis traditurus esset eum. |
| 66 | E diceva: Per questo vi ho detto, che nissuno può venire a me, se non gli è concesso dal Padre mio. | Et dicebat: Propterea dixi vobis, quia nemo potest venire ad me, nisi fuerit ei datum a Patre meo. |
| 67 | Da indi in poi molti de' suoi discepoli si ritirarono indietro: e non conversavano più con lui. | Ex hoc multi discipulorum eius abierunt retro: et iam non cum illo ambulabant. |
| 68 | Disse perciò Gesù ai dodici: volete forse andarvene anche voi? | Dixit ergo Iesus ad duodecim: Numquid et vos vultis abire? |
| 69 | Ma Simone Pietro risposegli: Signore, a chi anderemo noi? Tu hai parole di vita eterna: | Respondit ergo ei Simon Petrus: Domine, ad quem ibimus? verba vitae aeternae habes: |
| 70 | E noi abbiamo creduto, e conosciuto, che tu se' il Cristo Figliuolo di Dio. | et nos credidimus, et cognovimus quia tu es Christus Filius Dei. |
| 71 | Rispose loro Gesù: Non sono stato io, che ho eletto voi dodici: e uno di voi è un diavolo? | Respondit eis Iesus: Nonne ego vos duodecim elegi: et ex vobis unus diabolus est? |
| 72 | Voleva dire di Giuda Iscariote, figliuolo di Simone: Perché questi, che era uno dei dodici, era per tradirlo. | Dicebat autem Iudam Simonis Iscariotem: hic enim erat traditurus eum, cum esset unus ex duodecim. |
